Για «λάθη που πρέπει να διορθώσουμε» μίλησε η υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας της Γερμανίας, Κατερίνα Ράιχε, αναφερόμενη χτες στην ενεργειακή πολιτική της ΕΕ, στο περιθώριο του ενεργειακού Συνεδρίου CERAWeek στο Χιούστον των ΗΠΑ, καθώς το ενεργειακό ντόμινο που συνοδεύει την επέκταση του πολέμου στο Ιράν πιέζει πολύπλευρα τα ευρωπαϊκά μονοπώλια.

Οι ΗΠΑ αποτελούν σήμερα βασικό προμηθευτή Ενέργειας για την Ευρώπη, είπε η Ράιχε, «αλλά αναζητούμε επίσης ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο», θυμίζοντας (μετά και τις πρόσφατες επαφές Μερτς στον Περσικό Κόλπο) ότι το Βερολίνο επιδιώκει ενεργειακές συνεργασίες και με Αγκόλα, Μεξικό, Καναδά κ.τ.λ. «Το σημαντικότερο μάθημα από την Ουκρανία αλλά και τώρα από το Ιράν: Το δυτικό ημισφαίριο δεν πρέπει να εξαρτάται από "στενά σημεία"». Θεώρησε δε σκόπιμο να κρίνει και δημόσια ότι με τη χάραξη της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ, «επικεντρωθήκαμε στην προστασία του κλίματος, υποτιμήσαμε την οικονομική προσιτότητα - αυτό ήταν ένα λάθος που θα διορθώσουμε».

Οπως εξήγησε, όσο συνεχίζεται η τρέχουσα κρίση, τόσο μεγαλώνει η πίεση στην «εύθραυστη ανάκαμψη της οικονομίας της Γερμανίας», ενώ χαρακτήρισε «τεράστιο λάθος» τη «σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας», καταλήγοντας ότι «οι γεωπολιτικές συγκρούσεις γίνονται πραγματικοί οικονομικοί κίνδυνοι», κρίνοντας ότι «η εξάρτηση από γεωγραφικά συγκεντρωμένες ροές Ενέργειας αποτελεί διαρθρωτικό κίνδυνο. Η απάντησή μας είναι μεγαλύτερη διαφοροποίηση». Αναφερόμενη δε σε επαφές που προχωρούν μεταξύ Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας για «να βρεθούν συμβιβασμοί και να μειωθούν οι κανονισμοί σε ένα επίπεδο όπου θα είμαστε και πάλι ανταγωνιστικοί», η Γερμανίδα αξιωματούχος διαπίστωσε ότι «η διαδικασία διόρθωσης» κατευθύνσεων στην ενεργειακή πολιτική «είναι πολύ, πολύ αργή (...) Κάθε μέρα που δεν ενεργούμε χάνουμε την ανταγωνιστικότητά μας επειδή άλλες περιοχές του κόσμου είναι πιο γρήγορες».

Από τη μεριά του, ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ μιλώντας στην Εθνοσυνέλευση είπε ότι την τελευταία 50ετία «έχουμε βιώσει δέκα πετρελαϊκά σοκ» και ότι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί πλέον, «η υπόθεση μιας προσωρινής κρίσης, της οποίας οι οικονομικές συνέπειες θα εξαφανιστούν με το τέλος των βομβαρδισμών, δυστυχώς δεν ισχύει (...) ποσοστό 15% έως 20% του πετρελαίου και το 20% του υγροποιημένου φυσικού αερίου, σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν φτάνουν πλέον στις αγορές (...) Αυτό σημαίνει 11 εκατομμύρια λιγότερα βαρέλια την ημέρα για την παγκόσμια οικονομία». Υποστήριξε ότι για τη Γαλλία «μια μόνιμη αύξηση 10 δολαρίων ανά βαρέλι αντιπροσωπεύει λιγότερη ανάπτυξη κατά περίπου 0,1% και αύξηση του πληθωρισμού κατά 0,3%», ενώ παρέπεμψε και σε προβλέψεις του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) που ήδη περιμένει επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης στο 0,2%, τόσο στο α' όσο και στο β' τρίμηνο της χρονιάς.

Ας σημειωθεί πάντως ότι μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το Μπλούμπεργκ μετέδωσε εκτενές ρεπορτάζ για τον ρόλο «ασπίδας» που αποκτά η γαλλική πυρηνική ενέργεια, «αποτρέποντας περαιτέρω άνοδο των τιμών λόγω ανησυχιών για την προσφορά φυσικού αερίου». Σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες της Γαλλίας λειτουργούν στο «φουλ» και «όχι μόνο καλύπτουν πολύ μεγάλο μέρος της εγχώριας κατανάλωσης, αλλά και σημαντική ζήτηση από γειτονικές αγορές με πολύ υψηλότερες τιμές». Η ίδια πηγή κατέγραφε ότι «η Γαλλία είναι μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλο πυρηνικό στόλο, αφού άλλες, όπως η Γερμανία, έχουν κλείσει τους αντιδραστήρες τους. Αυτό έχει συμβάλει στη διατήρηση χαμηλότερων τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία σε σχέση με γειτονικές αγορές, καθιστώντας τη χώρα βασικό προμηθευτή όταν το ευρωπαϊκό σύστημα πιέζεται. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης ηλεκτρικής ενέργειας στη Γαλλία για παράδοση τον Απρίλιο έχουν αυξηθεί κατά 54% αυτόν τον μήνα...».

Τα παραπάνω «τρέχουν» ενώ μια σειρά ευρωπαϊκές δυνάμεις - αλλά όχι ως ΕΕ - έχουν ανταποκριθεί σε πρωτοβουλία χωρών που εκφράζουν «ετοιμότητα» να γίνουν, όπως λένε, «κατάλληλες προσπάθειες για την ασφαλή διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ» μετά την Κοινή Δήλωση Βρετανίας, Καναδά, Ιαπωνίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ολλανδίας και Ιταλίας.

Σύμφωνα με τη σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα της βρετανικής πρωθυπουργίας, την Κοινή Δήλωση συνυπογράφουν έως τώρα Νότια Κορέα, Νέα Ζηλανδία, Δανία, Λετονία, Σλοβενία, Εσθονία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Τσεχία, Ρουμανία, Μπαχρέιν, Λιθουανία, Αυστραλία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Πορτογαλία, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Δομινικανή Δημοκρατία, Κροατία, Βουλγαρία, Κοσσυφοπέδιο, Παναμάς, Βόρεια Μακεδονία, Νιγηρία, Μαυροβούνιο, Αλβανία.

Μάλιστα, ετοιμάζεται άμεσα συνάντηση με ανώτατα πολιτικά και στρατιωτικά στελέχη στην Αμυνα, με συμμετοχή και χωρών που ακόμα δεν έχουν υπογράψει.

Πρόκειται για πρωτοβουλία διαφορετική από το κάλεσμα Τραμπ για συγκρότηση ναυτικού συνασπισμού για τη διαφύλαξη της ναυσιπλοΐας στο Στενό, στο οποίο θυμίζουμε ότι οι αντιδράσεις παραμένουν «χλιαρές» ακόμα και από στενούς συμμάχους των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον «Γκάρντιαν», το βρετανικό υπουργείο Αμυνας έχει στείλει στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες στην USCENTCOM (την Κεντρική Διοίκηση των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, που «καλύπτει» τις περιοχές Ευρώπης, Αφρικής και τμήματα του Ινδο-Ειρηνικού), για «να εξετάσουν επιλογές για τη διέλευση δεξαμενόπλοιων από το Στενό», χωρίς άλλες αναφορές σε αντιδράσεις της Ουάσιγκτον.

Ο δε (Εργατικός) επικεφαλής της βρετανικής κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας, Ματ Γουέστερν, είπε ότι ο πόλεμος στο Ιράν βεβαίωσε πως η σημερινή προεδρία των ΗΠΑ είναι μια από τις «πιο παράτολμες και δαπανηρές» για την παγκόσμια οικονομία. Κάλεσε δε τους δυτικούς ηγέτες να παραμείνουν σταθεροί στην πίεση για επείγουσα αποκλιμάκωση, εκτιμώντας ότι ο «χαρούμενος να "τραβάει τη σκανδάλη" Τραμπ» διέπραξε ένα «τεράστιο στρατηγικό λάθος που βλάπτει τους συμμάχους του και ωφελεί τους αντιπάλους του»...