Κινηματογραφική βδομάδα του πνευματικού μαρτυρίου! Κάθε ταινία και καημός, κάθε καημός και δάκρυ! Τούτο που βγαίνει ως συμπέρασμα από όλα όσα βλέπουμε είναι ότι υπάρχουν απαιτήσεις για περισσότερη μελέτη της Ιστορίας και ιδεολογική θωράκιση, ώστε να μπορέσουμε να κοιτάξουμε με κριτική ματιά τις ταινίες. Η αναθεώρηση γίνεται σε όλα τα επίπεδα, και αρκετές φορές είναι ύπουλη και βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Η αστική προπαγάνδα στον κινηματογράφο δεν χρειάζεται πολλά για να επιτελέσει το έργο της και αποτελεί «πεδίον δόξης λαμπρόν» για όσους θέλουν να πάρουν χρηματοδότηση και διανομή σε αυτούς τους καιρούς. Αρκούν λίγες φράσεις σε καίρια σημεία για να γίνει το άσπρο μαύρο. Ας περάσουμε στις...

1391 λέξεις, στήλη: ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, σελ.: 27