Επίσης, αν στρέψει το βλέμμα του προς τα δυτικά θα δει ένα πλοίο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού που αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης με το που άρχισε η επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, και πιο ανατολικά, στο βάθος, θα διακρίνει το πλοίο του FSRU, δηλαδή του σταθμού μετατροπής του υγροποιημένου φυσικού αερίου που έβαλε την περιοχή «για τα καλά» στον ενεργειακό χάρτη ως «αρχή του Κάθετου Διαδρόμου».

Παράλληλα, σίγουρα θα άκουσε την είδηση ότι μια πυροβολαρχία Patriot έφτασε στην περιοχή μας για να «φυλάει τη Βουλγαρία»!

Σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχει ξεφτίσει πια η προπαγάνδα ότι μας προστατεύει η παρουσία Αμερικανών - ΝΑΤΟικών στην πόλη μας. Βλέπουν πλέον καθαρά την αλήθεια: Οτι η Αλεξανδρούπολη βρίσκεται στο στόμα του λύκου, είναι στόχος αντιποίνων. Η πολεμική εμπλοκή της χώρας μας βάζει σε μεγάλους κινδύνους τον λαό της, τους χιλιάδες στρατευμένους νέους, τους αξιωματικούς και τους υπαξιωματικούς.

Κι ας προσπαθούν τα παπαγαλάκια του συστήματος να καλλιεργήσουν τον εφησυχασμό, ότι οι παράγοντες που μας εμπλέκουν στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο προσφέρουν τάχα «εγγυήσεις ασφάλειας». Ολοι αυτοί με ευκολία αναποδογυρίζουν την πραγματικότητα: Μέχρι σήμερα η αμερικανοΝΑΤΟική βάση στην Αλεξανδρούπολη «έδινε προστασία και προοπτικές ανάπτυξης». Σήμερα, που φέρνουν τόσα στρατιωτικά μέσα για να τη φυλάνε (αυτήν, όχι τον λαό), αντί να καταπιούν τη γλώσσα τους γίνονται γραφικοί προσπαθώντας να πουν ότι δεν υπάρχει καν βάση. Δεν τους αρκούν τα «βαφτίσια» του 2021, όταν και «κατοχυρώθηκε» το brand name «Σούδα του Βορρά», με τις απόψεις για τον «νονό» να ερίζουν ανάμεσα στον τότε υπουργό Αμυνας, στον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ και στον τότε πρέσβη των ΗΠΑ, Τζέφρι Πάιατ.

Οι περισσότερο σοβαροί βέβαια αστοί αναλυτές, τοπικοί βουλευτές και υπουργοί, δημοσιογράφοι και δημοσιολόγοι, καθηγητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου - σύμβουλοι του πρωθυπουργού, οι «δούρειοι ίπποι» της αστικής τάξης μέσα στο εργατικό κίνημα (οι τοπικοί «Παναγόπουλοι»), περιφερειάρχης και δήμαρχος, συνεχίζουν να υπερασπίζονται τις στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης, μιλώντας για τη «σημασία της Αλεξανδρούπολης στην παράκαμψη των στενών του Βοσπόρου». Πρόσφατα, σε ομιλία του στην Αλεξανδρούπολη, ο υπουργός Αμυνας έκανε σαφείς αναφορές, κομπάζοντας παράλληλα ότι «το 2019 ως υπουργός Εξωτερικών έβαλε την Αλεξανδρούπολη στον ΝΑΤΟικό χάρτη»!

Κάνουν πως ξεχνούν όμως τη διακηρυγμένη και με πολλούς τρόπους επιβεβαιωμένη στρατηγική των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για την απόσπαση της «εξ ανατολών απειλής» από την επιρροή Ρωσίας και Κίνας. Οταν στα επίσημα κείμενα του ΝΑΤΟ διαβάζουν για την πάση θυσία διαφύλαξη της συνοχής του ιμπεριαλιστικού συνασπισμού στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αυτοί ρίχνουν νερό στον μύλο των «ήρεμων» ιμπεριαλιστικών παζαριών, με το μενού να βάζει στο τραπέζι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, προμηνύοντας νέο κύκλο έντασης των ανταγωνισμών.

Φυσικά, οι διάφοροι δημοσιολόγοι μιλούν και κυρίως δουλεύουν για λογαριασμό των αφεντικών. Στην Αλεξανδρούπολη τα τελευταία χρόνια έχουν προχωρήσει επενδύσεις αμερικανικών συμφερόντων με συμπράξεις ελληνικών ομίλων, πριν απ' όλα στον κλάδο της Ενέργειας. Η περιοχή μετατρέπεται σε ενεργειακό κόμβο, εξασφαλίζοντας τεράστια κερδοφορία στους λίγους και ...υποσχέσεις για τους πολλούς. Οι λίγοι βλέπουν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται και μέσα από την άνοδο των τιμών της Ενέργειας. Κάποιοι αναμένουν την «επόμενη μέρα» με συμμετοχή στα σχέδια ανασυγκρότησης της Ουκρανίας, στη μετατροπή της Γάζας σε «Ριβιέρα» κ.λπ. Οι πολλοί συνεχίζουν να βρίσκονται σε καθεστώς ενεργειακής ανασφάλειας (3η η ΑΜΘ στο σύνολο των Περιφερειών της ΕΕ στον δείκτη της ενεργειακής φτώχειας). Οι κάποιες εκατοντάδες θέσεις εργασίας στη φάση κατασκευής των έργων έμειναν πλέον μερικές δεκάδες στη φάση της λειτουργίας.

Είναι λοιπόν δικά τους τα «οράματα» για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης ως κέντρου συνδυασμένων μεταφορών και Ενέργειας, που περιλαμβάνει «εμβληματικές επενδύσεις» πληρωμένες από τις τσέπες των λαών της Ευρώπης και της Ελλάδας. Από αυτές τις τσέπες θα πληρωθούν ο εκσυγχρονισμός και η ηλεκτροκίνηση στον σιδηρόδρομο (πρόγραμμα Sea to Sea - διασύνδεση με τα λιμάνια της Βουλγαρίας) για ένα τρένο που μέχρι στιγμής σφυρίζει αποκλειστικά σε ...ΝΑΤΟικό σκοπό. Η νέα Περιφερειακή Οδός που θα συνδέει το (ΝΑΤΟικό) λιμάνι με την Εγνατία. Τα έργα στο λιμάνι. Το masterplan του Υπερταμείου ενώνει λιμάνι, σιδηρόδρομο, οδικές συνδέσεις, FSRU και αεροδρόμιο, μια έκταση 1.400 στρεμμάτων.

Αυτά τα «οράματα» αποτελούν παράλληλα μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την απεξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό φυσικό αέριο και για την «πράσινη μετάβαση», που την πληρώνει πανάκριβα ο λαός. Τα μονοπώλια έχουν στήσει χορό δισεκατομμυρίων. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια: Για να κερδίζουν οι όμιλοι βγαίνει χαμένος ο λαός. Υπάρχει όμως και η αντίστροφη ανάγνωση: Για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Οταν ο λαός διαβάσει σωστά, τότε και ο ντουνιάς μπορεί να έρθει ανάποδα...

Γι' αυτό οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες στον Εβρο δίνουμε τη μάχη για να σηκωθεί κίνημα εναντίωσης στην πολεμική εμπλοκή της χώρας. Απεμπλοκή όμως χωρίς να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, μεταξύ τους και η βάση στην Αλεξανδρούπολη, δεν γίνεται.

Γι' αυτό ο λαός πρέπει να παραμερίσει τις σοσιαλδημοκρατικές φλυαρίες, ειδικά αυτών που συναποφάσισαν το άνοιγμα των βάσεων, την παραχώρηση όλων των διευκολύνσεων στο ΝΑΤΟ, την αποστολή των Patriot στη Σαουδική Αραβία, τη στρατηγική σχέση με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, τη «μεγαλύτερη αυτονομία της ΕΕ» με περισσότερες αποστολές τύπου «Aspides».

Να απορρίψει τις νέες αυταπάτες και τις «Ιθάκες» που παρουσιάστηκαν αυτές τις μέρες στην Αλεξανδρούπολη από αυτούς που είναι συνυπεύθυνοι για τη σημερινή αβίωτη πραγματικότητα, και που έχουν το θράσος να μιλούν για «σθένος να λέμε "όχι" στη χρήση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα και σε ενέργειες που μας βάζουν σε κίνδυνο», όταν οι ίδιοι προετοίμασαν τη συμφωνία για τις βάσεις με τον «διαβολικά καλό Τραμπ».

Γι' αυτό σήμερα οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ παλεύουμε καθημερινά για να φωτίσουμε τον σοσιαλιστικό δρόμο ανάπτυξης, όπου όλα αυτά τα έργα και άλλα πολλά που έχει ανάγκη ο λαός θα γίνουν δική του ιδιοκτησία. Από κατάρα της πολεμικής εμπλοκής θα γίνουν ευλογία πραγματικής λαϊκής ευημερίας. Από παράγοντες όξυνσης των ανταγωνισμών θα γίνουν στηρίγματα κοινωνικής και πολιτιστικής εξέλιξης. Με αυτόν τον ταξικό συσχετισμό, με νίκη δηλαδή της εργατικής τάξης και των συμμάχων της στο επίπεδο της εξουσίας, θα μπορεί να αναπτυχθεί η πραγματική φιλία με τους γειτονικούς λαούς. Η Ελλάδα και οι γειτονικές χώρες του σοσιαλισμού - κομμουνισμού δεν θα κραδαίνουν η μία στην άλλη απειλές και επιθέσεις. Αυτά τα κάνουν οι αστικές τάξεις και προσπαθούν να σύρουν τους λαούς στους δικούς τους σκυλοκαβγάδες, που οδηγούν και στο πολεμικό μακελειό.

Τότε και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης θα είναι λιμάνι της φιλίας των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών.