Πέρα από παρακαταθήκη για την οργάνωση της πάλης για την προστασία του λαού, η προχτεσινή κινητοποίηση ήταν και η καλύτερη απάντηση σε όσους κλιμακώνουν την επιχείρηση χυδαίας χειραγώγησης των γυναικών.

Ενώ οι μανάδες, οι μετανάστριες, οι φοιτήτριες, οι νέες και όλες οι εργαζόμενες, συνολικά οι λαϊκές γυναίκες που μένουν στην Κύπρο έχουν πλέον ακόμα περισσότερους λόγους να ξεσηκωθούν ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί το κεφάλαιο, οι σειρήνες της αποκοίμισής τους στριγγλίζουν. Για παράδειγμα, για να «τιμήσει» τη φετινή 8η Μάρτη η Συνομοσπονδία Εργαζομένων Κύπρου (ΣΕΚ) τις προηγούμενες μέρες μοίραζε σε εργαζόμενες ...καθρεφτάκια και τουλίπες. Τέτοια χυδαιότητα...

Την απάντησή τους δίνουν όμως εκείνες οι γυναίκες που αρνούνται υποταγή σε ό,τι τους στερεί μια ζωή με δικαιώματα. Οπως η 35χρονη Χρυσάνθη. Αν και έγκυος, είναι σήμερα εδώ. «Η πραγματική ισοτιμία κατακτιέται με αγώνα που δεν μπορεί να διαχωριστεί από τον αγώνα συνολικά της τάξης μας, ανδρών και γυναικών. Η πραγματική χειραφέτηση περνά μέσα από την αντιιμπεριαλιστική πάλη, και είναι χρέος κάθε γυναίκας να συμμετέχει», απάντησε στον «Ριζοσπάστη» όταν τη ρώτησε «γιατί να έρθουν εδώ οι γυναίκες σήμερα, 8 Μάρτη;».

Σίγουρα το μυαλό της θα γυρόφερναν χίλιες δυο σκέψεις για το πώς θα μπορέσει να στηρίξει το πλασματάκι της. Πάντως, διαδηλώνοντας σε αυτήν την κινητοποίηση, με αυτά τα συνθήματα, σε αυτήν την περιοχή του πλανήτη, του έμαθε κιόλας κάτι καίριο: «Υπάρχει διέξοδος... Πρέπει όμως να παλέψουμε γι' αυτήν!».