Πάνω από 500 ήδη οι αποφάσεις σωματείων που συμμετέχουν! | Στο «Νήαρ Ηστ» στην Καισαριανή στις 4 Απρίλη ο κορυφαίος σταθμός
Εκεί, που με σύνθημα «καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», θα συναντηθούν εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις, Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Και, παίρνοντας τη σκυτάλη των μεγάλων ταξικών αγώνων που σφράγισαν την πάλη τα προηγούμενα χρόνια, θα δώσουν νέα ώθηση στην κρίσιμη σημερινή φάση, με τον κόσμο να φλέγεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη χώρα να εμπλέκεται με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό.
Η μεγάλη συμμετοχή που καταγράφεται ήδη, η διάθεση σωματείων να πάρουν σχετική απόφαση, φανερώνει νέες ελπιδοφόρες διεργασίες στο εργατικό κίνημα, ενώ αποτυπώνει και το γεγονός ότι οι χώροι δουλειάς «βράζουν», η δυσαρέσκεια και η ανησυχία μεγαλώνουν, αφού γίνονται αντιληπτές οι επιπτώσεις του πολέμου, οι νέες θυσίες που καλείται να κάνει ο λαός για την εμπλοκή και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη πάνω από 500 συνδικαλιστικές οργανώσεις απ' όλη την Ελλάδα έχουν πάρει απόφαση να δώσουν το «παρών» προδιαγράφοντας συμμετοχή - ρεκόρ στη Σύσκεψη. Συγκεκριμένα, μέχρι και το πρωί της Παρασκευής είχαν αποφασίσει τη συμμετοχή τους 21 Εργατικά Κέντρα, 15 Ομοσπονδίες και πάνω από 480 πρωτοβάθμια σωματεία μαζί και με συνταξιουχικές οργανώσεις.
Μια συμμετοχή που επιβεβαιώνει ότι τα χρόνια που μεσολάβησαν από τον Νοέμβρη του 2024, όταν έγινε και η προηγούμενη σύσκεψη (με 590 συμμετοχές τότε), σημειώθηκαν σημαντικά βήματα στη συσπείρωση σωματείων γύρω από το ΠΑΜΕ, στη βελτίωση των συσχετισμών, στον αγωνιστικό συντονισμό με οργάνωση π.χ. απεργιακών μαχών «από τα κάτω» και κόντρα στην ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ. Σε τέτοιες μάχες, όπως στην ιστορική απεργία για τα Τέμπη, βρήκαν κοινό βηματισμό για πρώτη φορά τόσα Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και άλλα σωματεία, δείχνοντας τη δύναμη που έχει ένας τέτοιος προσανατολισμός, κάτι που θα εκφραστεί και στην Πανελλαδική Σύσκεψη.
Σήμερα, λοιπόν, δύο χρόνια μετά, τα εργατικά σωματεία έχουν πράγματι να συζητήσουν την πλούσια πείρα τους, τα συμπεράσματα από την πάλη τους: Από κινητοποιήσεις για τις ΣΣΕ σε μια σειρά κλάδους, από εμβληματικούς αγώνες που έγιναν σημείο αναφοράς, κάνοντας πράξη το «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», με πιο πρόσφατες τις απεργίες στα λιμάνια, σε Πειραιά και Ελευσίνα, την απεργία των ναυτεργατών ενάντια στα «μπάρκα του θανάτου», την απεργία στα Τρόφιμα - Ποτά μετά το στυγερό εργοδοτικό έγκλημα της «Βιολάντα».
Σε αυτή την κατεύθυνση η σύσκεψη αποτελεί κορυφαίο σταθμό για το κίνημα που έχει ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη. Ενα κίνημα, όπως σημειώνει το ΠΑΜΕ, πρέπει να είναι διεκδικητικό, αγωνιστικό, να βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας.
Με άνοδο της οργάνωσης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους όπου θα διασφαλίζεται η μαζική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Ενα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου «Παναγόπουλου».
Ενα κίνημα σε ετοιμότητα, με σχέδιο παρέμβασης μπροστά στις εξελίξεις, που θα δυναμώνει την ενεργητική συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επικρατήσει «σιγή νεκροταφείου» στο φόντο της κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής.
Αυτό το κάλεσμα του ΠΑΜΕ φτάνει αυτές τις μέρες σε χιλιάδες χώρους δουλειάς, για να δυναμώσει η πάλη απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Κόντρα στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.
Ενα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος και όσους το υπηρετούν.