Αναφορικά με τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Δανία, σήμερα Τρίτη, η ΚΟ Δανίας του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή της κάνει εκτενή αναφορά στη σημερινή συγκυρία σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο, μετά την πρόσφατη ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ - Ισραήλ και των συμμάχων τους στο Ιράν, στην εμπλοκή στον άλλο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, της Ουκρανίας, και στις απειλές για τη Γροιλανδία, και τονίζει:

«Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μεγαλώνουν η ευθύνη και η ανάγκη να βγει στο προσκήνιο ο λαός και με την πάλη του να παρέμβει στις εξελίξεις. Να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη και ανοχή και στη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές, γιατί θα είναι αντιλαϊκή, καθώς και στις αστικές πολιτικές δυνάμεις που θα στηρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της από τη θέση της αντιπολίτευσης. Και τα 12 κόμματα που κατεβαίνουν στις εκλογές, άλλωστε, έχουν κοινή στρατηγική. Γι' αυτό και δεν συζητούν για τα πραγματικά προβλήματα που απασχολούν τον λαό και τα οποία μέρα με τη μέρα πολλαπλασιάζονται, αλλά καταφεύγουν στον αποπροσανατολισμό των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Κανένα από τα 12 κόμματα δεν καταδικάζει το κράτος του Ισραήλ και τη συνεχιζόμενη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Αντίθετα, δανέζικες εταιρείες εξακολουθούν να επενδύουν και να κάνουν μπίζνες με το κράτος - δολοφόνο. Ακόμα και τα συνταξιοδοτικά ταμεία επενδύουν τις συντάξεις των εργαζομένων στην πολεμική βιομηχανία».

Και προσθέτει: «Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα γεύονται καθημερινά τις συνέπειες από τη μείωση της αγοραστικής δύναμής τους, τους χαμηλούς μισθούς και το πετσόκομμα των κοινωνικών παροχών. Οι Συλλογικές Συμβάσεις με απώλεια δικαιωμάτων έχουν οδηγήσει σε χρόνια συνεχόμενων μειώσεων των πραγματικών μισθών, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στο ύψος του πληθωρισμού και στις αυξήσεις των τιμών. Το όριο συνταξιοδότησης έχει παγιωθεί στα 75 για τους σημερινούς νέους και κανένα από τα κόμματα που προετοιμάζονται να κυβερνήσουν δεν σκοπεύει να το μειώσει. Η κυβέρνηση της Δανίας ήταν ο πρώτος διδάξας των απάνθρωπων μέτρων σε βάρος των προσφύγων, των θυμάτων των ιμπεριαλιστικών πολέμων, θέλοντας να τους στέλνει σε φυλακές τρίτων χωρών, εφαρμόζοντας την πολιτική καταστολής της ΕΕ, στηρίζοντας τα ακροδεξιά ρατσιστικά κηρύγματα.

Για όλους τους παραπάνω λόγους χρειάζεται σήμερα να δυναμώσει ο εργατικός - λαϊκός αγώνας για έξοδο της Δανίας από τον πόλεμο και απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό κυρίαρχο και με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους και αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς.

Γι' αυτό, ο λαός να μην επιλέξει μια νέα αντιλαϊκή κυβέρνηση. Γιατί το πρόγραμμα της νέας κυβέρνησης είναι προαποφασισμένο και βαθιά αντιλαϊκό, αφού στα "μεγάλα και στρατηγικά" είναι δεδομένη η αντιλαϊκή συμφωνία όλων των αστικών κομμάτων. Τα συνθήματα των υποψηφίων για ενότητα και συναίνεση σημαίνουν γι' αυτούς ο λαός να στρατευθεί και να στοιχηθεί πίσω από τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Στοχεύουν ο λαός να ματώσει κυριολεκτικά στα πεδία των ιμπεριαλιστικών πολέμων, αλλά και οικονομικά, πάντα για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Καμία στήριξη δεν πρέπει να δείξει, ούτε ανοχή, στην ευρωΝΑΤΟική "αριστερά" των Κοκκινοπράσινων, στους απολογητές των ιμπεριαλιστών και του καπιταλιστικού συστήματος. Η επιλογή του λεγόμενου μικρότερου κακού όχι μόνο δεν αποτελεί λύση, αλλά αποδεδειγμένα οδηγεί στα ακόμα χειρότερα.

Καλούμε τον εργαζόμενο λαό της Δανίας και τους Ελληνες μετανάστες να καταδικάσουν όλα τα αστικά κόμματα και στις κάλπες, ψηφίζοντας λευκό. Να δυναμώσουν την καθημερινή τους πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες τους. Αξιοποιώντας τις όποιες θετικές διεργασίες για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος σε ταξική κατεύθυνση, να οργανώσουν την πάλη τους μέσα στα σωματεία στους χώρους δουλειάς, στα πανεπιστήμια, για να αντιμετωπίσουν την αντιλαϊκή κυβέρνηση της επόμενης μέρας, συνολικά την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου. Να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ένα ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα που να οργανώσει την πάλη για άμεση ανακούφιση του λαού, για μέτρα θωράκισης των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων, στον δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, του εκμεταλλευτικού συστήματος, που φέρνει μόνο πολέμους, εξαθλίωση, ανασφάλεια, προσφυγιά. Για μια κοινωνία και οικονομία με επίκεντρο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα και όχι το κέρδος των λίγων, για τον σοσιαλισμό».