Η συγκέντρωση έγινε μπροστά στο σιδερόφραχτο από τις αστυνομικές δυνάμεις ΝΑΤΟικό Στρατηγείο Ταχείας Επέμβασης (NRDC - GR), όπου ο λαός και η νεολαία βροντοφώναξαν «Η Θεσσαλονίκη λιμάνι των λαών - Να κλείσει η βαση των ΝΑΤΟικών» και «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών».

Τόσο στη συγκέντρωση όσο και στην πορεία μέχρι το αμερικάνικο προξενείο κυριαρχούσαν τα αντιιμπεριαλιστικά αντιπολεμικά συνθήματα, ενώ δέσποζαν οι σημαίες της Ελλάδας, της Παλαιστίνης και της Κούβας.

Μπροστά στην πορεία μπήκαν τα εργατικά σωματεία με τα πανό τους και από πίσω η ΕΔΥΕΘ, ο Ελληνοκουβανικός Σύνδεσμος και άλλοι μαζικοί φορείς, φοιτητικοί σύλλογοι. Ολοι οργανωμένα και μαζικά κατήγγειλαν ότι «Οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν», «Σπέρνουνε τον όλεθρο στη Μέση Ανατολή - Εξω η Ελλάδα από τη σφαγή». Απαίτησαν «Εξω το ΝΑΤΟ, να κλείσουνε οι βάσεις - Καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις», «Καμιά συμμέτοχη, καμία εμπλοκή - Εξω το ΝΑΤΟ κι οι Αμερικανοί». Και διαμήνυσαν ότι «Διέξοδο στον πόλεμο θα δώσει ο λαός - Ανίκητος δεν είναι ο ιμπεριαλισμός».

Νωρίτερα στη συγκέντρωση μίλησαν ο Γιώργος Γκαντίδης, απόστρατος του Πολεμικού Ναυτικού, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη, και ο Γιάννης Κουρμούλης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ και της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, πρόεδρος του Σωματείου Διοικητικών Υπαλλήλων ΑΠΘ.

Στον ρόλο του NRDC - GR αναφέρθηκε ο Γιώργος Γκαντίδης, αναδεικνύοντας ότι λειτουργεί σαν επιχειρησιακό αρχηγείο, με δυνατότητα διεξαγωγής εκτεταμένων επιχειρήσεων, για να μετέχει σε όλο το φάσμα των αποστολών του ΝΑΤΟ.

Στάθηκε ακόμα στις αποστολές εκτός συνόρων όπου συμμετέχει η χώρα, τονίζοντας: «Γνωρίζουμε ότι αυτές οι αποστολές εκτός συνόρων ούτε την ειρήνη προστατεύουν, ούτε έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας. Γι' αυτό και προσφεύγουν κάθε φορά σε κάλπικα "εθνικοπατριωτικά" επιχειρήματα. Για τα συμφέροντα των εφοπλιστών στην Ερυθρά Θάλασσα επικαλέστηκαν την προστασία του ελληνικού και ευρωπαϊκού εμπορίου, για την προστασία των βρετανικών βάσεων επικαλέστηκαν την προστασία του κυπριακού ελληνισμού, ενώ για την εμπλοκή της πυροβολαρχίας μας στη Σαουδική Αραβία, αποσιωπώντας τον σοβαρό κίνδυνο που διατρέχουν εκεί, μίλησαν για προστασία του επιπέδου ζωής των Ελλήνων και των Ευρωπαίων πολιτών. Τελευταία μάλιστα, σε μια προσπάθεια να μας προετοιμάσουν για τυχόν παρουσία μας στα Στενά του Ορμούζ, άρχισαν να ψελλίζουν ότι έχουμε τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο και οφείλουμε να τον προστατεύσουμε».

«Εμείς όμως είμαστε εδώ και θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας, για να μην τους αφήσουμε να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση του λαού μας τη συμμετοχή της Ελλάδας στα πολεμικά σχέδιά τους», ξεκαθάρισε.

Στάθηκε ιδιαίτερα στη στάση των στρατιωτικών, επισημαίνοντας ότι «αντέδρασαν και ατομικά, με τις παραιτήσεις που είδαμε να εκτοξεύονται τους τελευταίους μήνες, ειδικά μέσα στα πληρώματα των φρεγατών που αρνήθηκαν να πάνε σε τέτοιου είδους αποστολές, αλλά παράλληλα αντέδρασαν και συλλογικά.

Οι εν ενεργεία και οι απόστρατοι οργανώθηκαν μέσα σε φορείς και ενώσεις και τους είδαμε τους τελευταίους μήνες σε πρωτοφανείς για τα στρατιωτικά δεδομένα κινητοποιήσεις ενάντια στο ΝΑΤΟικής κοπής πολυνομοσχέδιο των Ενόπλων Δυνάμεων. (...) Αντίδραση όμως έχουμε και από τους φαντάρους μας, που ορθώνουν το ανάστημά τους και συγκροτούν κοινές επιτροπές μέσα στα στρατόπεδα, για να δώσουν μέσα από αυτές τον δικό τους αγώνα και να διεκδικήσουν μαζί με μας.

Εμείς από δω τους σφίγγουμε το χέρι γι' αυτήν τους την πρωτοβουλία και παράλληλα στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Να μην τολμήσουν να τρομοκρατήσουν τα παιδιά μας, για την προσπάθειά τους αυτή, με διώξεις και ποινές. Τα δικαιώματα των φαντάρων δεν σταματούν έξω από τις πύλες των στρατοπέδων».

Και έκλεισε τον χαιρετισμό του αναδεικνύοντας ότι οι στρατιωτικοί συντονίζουν το βήμα τους με το αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, ενώνουν τη φωνή τους με το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, έξω από το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο, σε μια περίοδο που ο κόσμος κυριολεκτικά φλέγεται. Η παρουσία μας εδώ είναι κάλεσμα αγωνιστικής εγρήγορσης και δράσης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που κλιμακώνεται επικίνδυνα, ενάντια στην εγκληματική εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό το μακελειό. Δεν χωράει καμία αναμονή, καμία ανοχή στην πολιτική που μας σέρνει στην άβυσσο», είπε ο Γ. Κουρμούλης.

Και πρόσθεσε: «Σε αυτό το έγκλημα η Ελλάδα έχει ενεργή εμπλοκή, με την απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού. ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα συμπληρώματα του συστήματος στηρίζουν τις στρατιωτικές συμφωνίες και πίνουν νερό στο όνομα του ΝΑΤΟ, το οποίο θεωρούν "ιερή συμμαχία"».

Ανέδειξε ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε απέραντο πολεμικό ορμητήριο, κάτι που τη μετατρέπει «σε μαγνήτη αντιποίνων, βάζοντας τον λαό μας στο στόχαστρο πυραυλικών πληγμάτων».

Αναφέρθηκε στη συμπλήρωση 27 χρόνων από τον βρώμικο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, τότε που ο λαός της Θεσσαλονίκης αντιστάθηκε στο μακελειό με τις κινητοποιήσεις του ενάντια στην εμπλοκή της χώρας, ενάντια στη χρησιμοποίηση των υποδομών, του λιμανιού, των οδικών αξόνων και του σιδηρόδρομου για την προώθηση στρατιωτικού υλικού, για το αιματοκύλισμα του γειτονικού λαού.

Και τόνισε: «Σήμερα βρισκόμαστε εδώ, μπροστά στο ΝΑΤΟικό Στρατηγείο. Λόγω της θέσης του, ανάμεσα σε 2 πολεμικά μέτωπα, αλλά και λόγω της λειτουργίας του, μπορεί να αποτελέσει μαγνήτη αντιποίνων, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την πόλη της Θεσσαλονίκης αλλά και την ευρύτερη περιοχή.

(...) Είναι, λοιπόν, ζήτημα κυριολεκτικά ζωής και θανάτου για τον λαό της Θεσσαλονίκης να κλείσει το ΝΑΤΟικό Στρατηγείο, και ακόμα περισσότερο να σταματήσει κάθε μορφής αξιοποίηση των υποδομών της πόλης μας για τους ιμπεριαλιστικούς πολεμικούς σχεδιασμούς. Είναι τεράστια η ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, που όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν αλλά σταδιακά αναβάθμιζαν τον ρόλο των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων και του NRDC - GR, και σήμερα της κυβέρνησης της ΝΔ που εμπλέκει ενεργά τη χώρα μας στις σφαγές όπου Γης.

Δεν θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους! Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει ο αγώνας για την αποδέσμευση της Ελλάδας από τον πόλεμο, με άμεση και πλήρη απεμπλοκή».

Ανέδειξε ότι ο λαός πληρώνει τον λογαριασμό και στην ειρήνη και στον πόλεμο για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεων που τα προωθούν. Και τόνισε: «Τα εργατικά σωματεία σαλπίζουμε συναγερμό και λαϊκό ξεσηκωμό. Δεν θα περιμένουμε πότε θα έρθει η σειρά μας για να γίνουμε θύματα του πολέμου, ούτε θα γίνουμε θύτης άλλων λαών. Υπερασπίζουμε τα δικά μας δικαιώματα και συμφέροντα, κόντρα σε αυτά των εκμεταλλευτών. Γιατί οι μόνοι κερδισμένοι από τον πόλεμο είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, και χαμένοι οι εργαζόμενοι και οι λαοί».