Ο θάνατος χιλιάδων Ιρανών αμάχων και ο μαζικός εκτοπισμός εκατομμυρίων άλλων, η μεγάλη διάχυση της σύγκρουσης με χτυπήματα και επιθέσεις σε τουλάχιστον 12 χώρες της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου, οι αυξήσεις στις τιμές της Ενέργειας και οι διαταράξεις στη διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα, με τις εξελίξεις τύπου ντόμινο που μπορεί να επιφέρουν στην ήδη γεμάτη «αβεβαιότητες» και «καθοδικούς κινδύνους» παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, η ολοένα και πιο εμφανής «διασταύρωση» των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, η σαφής διάψευση των ισχυρισμών των ΗΠΑ ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα ήταν μια «σύντομη εκδρομή», είναι μερικές από τις βασικές πλευρές των εξελίξεων που σφραγίζουν το πρώτο 15ήμερο από την έναρξη της εγκληματικής στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.

Μέσα σε αυτό το διάστημα, από τις δολοφονικές επιθέσεις των Αμερικανο-ισραηλινών... «σωτήρων» του ιρανικού λαού έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 1.300 Ιρανοί, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες παιδάκια και γυναίκες, ενώ 10.000 με 13.000 είναι οι τραυματίες.

Σύμφωνα δε με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, τουλάχιστον 3,2 εκατομμύρια είναι οι εκτοπισμένοι άμαχοι στο εσωτερικό της χώρας.

Συστηματικοί είναι οι καταστροφικοί βομβαρδισμοί σε κατοικημένες περιοχές, ενώ χτυπιούνται συνεχώς εργοστάσια, διυλιστήρια, αγωγοί, δεξαμενές και αποθήκες Ενέργειας, νοσοκομεία, κλινικές, σχολεία (με πιο φρικιαστικό το μακελειό περίπου 160 κοριτσιών σε Δημοτικό Σχολείο Θηλέων στο νότιο Ιράν την πρώτη μέρα της επίθεσης από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς), πανεπιστήμια, πυρηνικές εγκαταστάσεις, αλλά και τουλάχιστον μία μονάδα αφαλάτωσης στο νησί Κεσμ (που διέκοψε την υδροδότηση 30 χωριών).

Γνωστές πυρηνικές εγκαταστάσεις βομβαρδίστηκαν και τη δεύτερη βδομάδα των επιθέσεων σε Νατάνζ, Ισφαχάν, Παρσίν-Ταλεκάν-2, Λαβισάν, Μπουσέρ.

Από τις επιδρομές δεν γλίτωσαν ούτε μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς οι αμερικανο-ισραηλινές βόμβες προκάλεσαν ζημιές μεταξύ άλλων σε ανάκτορα και τεμένη όπως το παλάτι Γκολεστάν, ιστορικό μνημείο της UNESCO στην πλατεία Νάκσι Τζαχάν, τα παλάτια Chehel Sotoun και Ali Qapu στο Ισφαχάν, το Ιστορικό Φρούριο Falak ol Aflak και προϊστορικές σπηλιές στο Χοραμπάντ κ.ά.

Την ίδια ώρα, πάντως, παρά τους πομπώδεις ισχυρισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ περί «σύντομης εκδρομής» (όπως δήλωσε ο Αμερικανός Πρόεδρος...) και ότι «έχουν τσακίσει» το Ιράν, η πραγματικότητα κάθε άλλο παρά τους επιβεβαιώνει...

Αντίθετα με τους συνεχείς ισχυρισμούς για τεράστια πλήγματα στις στρατιωτικές και πυραυλικές δυνατότητες του Ιράν, τα ιρανικά χτυπήματα σε βάσεις των ΗΠΑ και άλλους στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή, σε περίπου 12 χώρες, συνεχίζονται απτόητα.

Η παραδοχή την περασμένη Τρίτη από το Πεντάγωνο ότι έχουν τραυματιστεί τουλάχιστον 150 Αμερικανοί στρατιώτες από τις ιρανικές επιθέσεις - ενώ επισήμως οι νεκροί που έχουν ανακοινωθεί είναι 13 - επιβεβαιώνει πως οι αμερικανικές βάσεις στην περιοχή έχουν γίνει «σουρωτήρι», πόσο μάλλον άλλοι στόχοι.

Το ίδιο δείχνουν τα αμερικανικά αεροπλάνα που καταρρίπτονται - άσχετα αν ανακοινώνονται περιστατικά «φίλιων πυρών» - όπως και δορυφορικές φωτογραφίες με εκτεταμένες καταστροφές σε βάσεις των ΗΠΑ.

Επίσης την Παρασκευή ο Γάλλος Πρόεδρος Εμ. Μακρόν επιβεβαίωσε τον πρώτο θάνατο Γάλλου στρατιώτη σε αυτόν τον πόλεμο από ιρανικό drone κοντά στο Ερμπίλ του αυτόνομου Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ.

Αντίστοιχα συνεχίζονται τα ιρανικά αντίποινα εναντίον του Ισραήλ, παρότι η αυστηρή στρατιωτική λογοκρισία του ισραηλινού κράτους - δολοφόνου επιδιώκει να μη δημοσιοποιούνται πληροφορίες γι' αυτά.

Οι ιρανικές επιθέσεις σε στόχους σε χώρες της περιοχής «ξεσκεπάζουν» την «προστασία» που δήθεν παρέχουν οι αμερικανικές βάσεις, ενώ αυξάνουν και τις πιέσεις στις ΗΠΑ από «συμμάχους» τους στη Μέση Ανατολή.

Την ίδια ώρα, παρά τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ πως έχουν βυθίσει πολλές δεκάδες ιρανικά πολεμικά πλοία και σκάφη, οι ιρανικές δυνάμεις συνεχίζουν να έχουν τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ και να πλήττουν πλοία που επιχειρούν να το περάσουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον ενεργειακό ανεφοδιασμό αρκετών χωρών και τη διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα.

Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι το Ιράν δίνει κατά περίπτωση άδειες, π.χ. σε ινδικά και τουρκικά πλοία, για ασφαλή διέλευση των Στενών του Ορμούζ, την ίδια ώρα που ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας Κρις Ράιτ παραδέχθηκε την περασμένη Πέμπτη πως επί του παρόντος οι ΗΠΑ αδυνατούν να παράσχουν συνοδεία πολεμικών πλοίων σε εμπορικά καράβια που θα θελήσουν να περάσουν τα Στενά του Ορμούζ ή να δώσουν πρόσβαση σε «λογικά ασφάλιστρα»...

Σε ένα τέτοιο φόντο, οι ΗΠΑ προχωρούν σε ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.

Μετά τις προετοιμασίες για την αποστολή και τρίτου αεροπλανοφόρου στην περιοχή, οι ΗΠΑ κινούνται για να ενισχύσουν τις δυνάμεις τους σε βάσεις τους στη Μέση Ανατολή με μερικές χιλιάδες πεζοναύτες.

Συγκεκριμένα η εφημερίδα WSJ ανέφερε πως ήδη ο υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ ενέκρινε αίτημα της CENTCOM για την αποστολή αμφίβιας ομάδας μάχης, συνοδευόμενης από μονάδα πεζοναυτών, συνήθως αποτελούμενης από αρκετά πολεμικά πλοία και 5.000 πεζοναύτες.

Στα παραπάνω προστίθεται και το τεράστιο οικονομικό κόστος των αμερικανικών επιθέσεων κατά του Ιράν, η συζήτηση για το οποίο στις ΗΠΑ αποτυπώνει την όξυνση ενδοαστικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της χώρας.

Χαρακτηριστικά ήταν αυτή τη βδομάδα δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ που στηρίχτηκαν σε μαρτυρίες γερουσιαστών και βουλευτών που ενημερώθηκαν από στελέχη του Πενταγώνου.

Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι ήδη το πρώτο διήμερο της επιχείρησης «Epic Fury» οι ΗΠΑ δαπάνησαν περίπου 5,6 δισ. δολάρια.

Το πρώτο εξαήμερο το κόστος εκτοξεύτηκε στα 11,3 δισ. δολάρια.

Αναλύσεις αμερικανικών πολιτικών ινστιτούτων (π.χ. CSIS) εκτιμούν πως η συνέχιση των επιχειρήσεων κοστίζει στις ΗΠΑ από 900 εκατ. δολάρια έως 1,2 δισ. τη μέρα (ανάλογα με την ένταση των επιθέσεων).

Ορισμένοι γερουσιαστές μετέφεραν την πρόβλεψη στελεχών του Κογκρέσου πως ίσως να χρειαστεί νέο πρόσθετο πακέτο χρηματοδότησης της τάξης των 50 δισ. δολαρίων «αν ο πόλεμος συνεχιστεί για βδομάδες».

Το ίδιο διάστημα, υψηλό είναι το κόστος του πολέμου και για το Ισραήλ.

Το ισραηλινό υπουργείο Οικονομικών εκτιμά πως ο πόλεμος με το Ιράν κοστίζει στην εγχώρια οικονομία εβδομαδιαίως περίπου 9 δισ. σέκελ (δηλαδή περίπου 2,9 με 3 δισ. δολάρια), μεταξύ άλλων και λόγω του κόστους επιστράτευσης, τις άμεσες οικονομικές ζημιές, χωρίς να συνυπολογίζονται οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις σε υποδομές, επενδύσεις κ.ά.

Στο μεταξύ, χαρακτηριστική είναι και η στάση της ηγεσίας του Ιράν, που εμφανίζεται να θέτει όρους για τον «τερματισμό» του πολέμου.

Ο νέος ανώτατος ηγέτης Μοτζτάμπα Χαμενεΐ (γιος του δολοφονηθέντος Αλί Χαμενεΐ στις 28/2) σε διάγγελμά του την Πέμπτη ξεκαθάρισε πως δεν θα υπάρξει καμία υποχώρηση στην άμυνα της χώρας απέναντι στις δυνάμεις εισβολής και πως τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν κλειστά όσο χρειαστεί, καθώς αξιοποιούνται και ως μοχλός πίεσης σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο.

Ο δε Ιρανός Πρόεδρος Μ. Πεζεσκιάν το βράδυ της Τετάρτης έθεσε τρεις βασικούς όρους για την ανάσχεση των συγκρούσεων: Αναγνώριση των νόμιμων δικαιωμάτων του Ιράν (στον πυρηνικό τομέα, στο βαλλιστικό πρόγραμμα και την περιφερειακή του θέση) ως βασική προϋπόθεση για κατάπαυση πυρός. Καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές και απώλειες που υπέστη η χώρα από τις παράνομες και απρόκλητες επιθέσεις των ΗΠΑ - Ισραήλ με έμφαση στην «αποκατάσταση» των πληγεισών περιοχών. Σταθερές διεθνείς εγγυήσεις κατά μελλοντικών επιθέσεων.

Σε πρόσφατες επικοινωνίες εξάλλου που είχε η ιρανική ηγεσία με τις κυβερνήσεις σε Ρωσία και Πακιστάν, διεμήνυσε ότι το Ιράν «δεσμεύεται στην ειρήνη», αλλά μόνο εντός αυτού του πλαισίου όρων.