Ηδη όπως είπαμε έχουν χτυπηθεί σοβαρά σχεδόν 10 πλοία, ενώ ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στον Περσικό είναι και η καταγγελία του Γερμανού επικεφαλής των εφοπλιστών, την Παρασκευή, ότι από τα 30 πλοία γερμανικών συμφερόντων που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στον Περσικό έχουν δεχτεί πυρά τα 20. Η καταγγελία έγινε βέβαια με φόντο τις εκκλήσεις για στρατιωτική συνοδεία των ευρωατλαντικών πλοίων, και ενώ ήδη οι ΗΠΑ και η Γαλλία προαναγγέλλουν τέτοιες ναυτικές αποστολές (με την ελληνική κυβέρνηση να σπεύδει να δηλώσει παρούσα), σηματοδοτώντας και έτσι την παραπέρα γενίκευση του πολέμου.
Μέσα σε αυτό το ναρκοπέδιο έχουν τους ναυτεργάτες, για τα κέρδη τους που εκτοξεύονται παραπέρα, με τα ναύλα να έχουν ήδη υπερδιπλασιαστεί και να κινούνται μεταξύ 400 - 500 χιλιάδων δολαρίων τη μέρα, ανάλογα με τον τύπο πλοίου, ενώ οι μεταφορικές εταιρείες επιβάλλουν ήδη έκτακτες επιβαρύνσεις 75 - 150 δολάρια / TEU. Ενδεικτικές είναι και οι αθλιότητες που αναπαράγουν τα αστικά ΜΜΕ για τα «μυθικά συμβόλαια» που υπογράφουν οι Ελληνες εφοπλιστές, όπως οι Προκοπίου, Εμπειρίκος, Αγγελικούσης και λοιποί, ακόμα και προς 760 χιλιάδες δολάρια τη μέρα, θησαυρίζοντας κυριολεκτικά πάνω στον θάνατο των ναυτεργατών.
Στον αντίποδα βρίσκονται οι σημαντικές αυξήσεις στα ναυτιλιακά καύσιμα, που κι αυτές βέβαια καταλήγουν στις πλάτες των λαών: Οι τιμές VLSFO και IFO380 εκτοξεύτηκαν 25% - 60% μέσα σε μια βδομάδα ανάλογα με την αγορά, η μέση παγκόσμια τιμή VLSFO είναι πλέον στα 929 δολάρια ανά τόνο, από 556 τον Φλεβάρη, και το IFO380 στα 841,50 δολάρια ανά τόνο, από 456, με αύξηση 84%, σημειώνοντας νέο ιστορικό υψηλό. Ξεχωριστή πλευρά αφορά και το γεγονός ότι η διαφορά τιμής μεταξύ HSFO και VLSFO (τύποι καυσίμων με διαφορά στην περιεκτικότητα σε θείο) έχει διευρυνθεί παραπέρα, δίνοντας έτσι «ανταγωνιστικό πλεονέκτημα» σε εκείνους τους εφοπλιστές που τα προηγούμενα χρόνια εγκατέστησαν συστήματα καθαρισμού καυσαερίων (scrubbers), ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν το φτηνότερο HSFΟ.
Παράλληλα, τα ασφάλιστρα είναι 10 φορές πάνω σε σχέση με πριν την επίθεση των ΗΠΑ - Ιράν, ενώ έχουν σχεδόν διπλασιαστεί μόνο την τελευταία βδομάδα. Τα λεγόμενα war risks premiums, τα ασφάλιστρα πολέμου που ζητάνε οι ασφαλιστικές, εκτινάχθηκαν από 0,1% σε 1% της αξίας του πλοίου, ενώ ακόμη υψηλότερα, έως και τριπλάσια, είναι τα ασφάλιστρα για τα «υψηλού κινδύνου πλοία», αμερικανικών, βρετανικών και ισραηλινών συμφερόντων. Σύμφωνα με υπολογισμούς στον ναυτιλιακό Τύπο, για ένα VLCC 5 ετών, αμερικανικών συμφερόντων, αξίας περίπου 140 εκατ. δολαρίων, το συνολικό ασφάλιστρο μπορεί να φτάνει ως και τα 14 εκατομμύρια ανά δρομολόγιο. Ακόμα κι έτσι, πολλοί ασφαλιστές αρνούνται να καλύψουν πλήρως τη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ, ενώ «από την ανάποδη» εξηγούνται και οι αντιδράσεις ιδιωτικών ασφαλιστικών ομίλων απέναντι στην πρόταση που έριξε στο τραπέζι η κυβέρνηση των ΗΠΑ να αναλάβει η αμερικανική DFC (το χρηματοδοτικό «μακρύ χέρι» του αμερικανικού Πενταγώνου) την ασφάλιση των πλοίων, πρόταση που έτσι κι αλλιώς θεωρείται από διάφορους αναλυτές αδύνατο να εφαρμοστεί.