Ξάφνου οι 200 κομμουνιστές της Καισαριανής, ένας προς έναν, απόκτησαν ένα ξεχωριστό βιογραφικό. Οχι το τυπικό (μέρα γέννησης κ.λπ.), μα το τεράστιο βιογραφικό που αποτυπώνεται στα πρόσωπά τους, έτσι όπως κοιτάνε κατάματα τους εκτελεστές τους - και μέσα από τον φωτογραφικό φακό τους, κατάματα όλη την ανθρωπότητα, έναν προς έναν, καθέναν που κοιτά αυτά τα μάτια να τον κοιτούν: Αυτοί είμαστε οι κομμουνιστές, δηλώνουν. Κι από κείνη την ώρα δεν υπάρχει άνθρωπος, δεν υπάρχει γειτονιά, δεν υπάρχει εργασιακός χώρος, δεν υπάρχει χωριό που να μην ταυτίστηκε, να μην ένιωσε περηφάνια, να μην έψαξε να βρει μια συγγένεια μ' αυτή τη ματιά των αδούλωτων, με το Κόμμα που τους γέννησε. Ολοι; Οχι, βγήκαν και...