Τόσο «μονοιασμένες» και «αρραγείς» είναι οι συμμαχίες - λυκοφιλίες τους, που θυμίζουν ολοένα και περισσότερο την παροιμία «κακό χωριό τα λίγα σπίτια». Το ίδιο ισχύει και στο εσωτερικό των καπιταλιστικών κρατών, όπως στις ΗΠΑ, όπου φουντώνει η ενδοαστική αντιπαράθεση για την πορεία του πολέμου, στο έδαφος διαφορετικών στρατηγικών για το πώς μπορεί καλύτερα το αμερικανικό κεφάλαιο να υπερασπιστεί την πρωτοκαθεδρία του. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ανοίγει σοβαρές ρωγμές σε αυτό που φαντάζει άρρηκτο και συμπαγές. Επιβεβαιώνεται πως οι αντιθέσεις τους είναι η «Αχίλλειος πτέρνα» που πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός με την πάλη του, για να τους γκρεμίσει μια και καλή από τα βάθρα της σάπιας εξουσίας τους.