Πολλοί είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν ότι το ΚΚΕ προειδοποιούσε για τους κινδύνους που ελλόχευαν, ακόμα κι αν στους ίδιους φάνταζαν υπερβολικές οι προειδοποιήσεις. Σε χώρους δουλειάς και γειτονιές τα μέλη του Κόμματος γίνονται δέκτες ερωτήσεων για τις εξελίξεις, για το «πού πάει η κατάσταση» και «τι μπορούμε να κάνουμε».

Τα παραπάνω συναντιούνται στο μεγάλο πολιτικό άνοιγμα του Κόμματος και της ΚΝΕ, το οποίο χρειάζεται να πολλαπλασιαστεί, με την κάθε ΚΟΒ να διαμορφώνει σχέδιο μαζικής πολιτικής παρέμβασης με βάση τον χώρο ευθύνης της, ένα πλούσιο πρόγραμμα συσκέψεων, συγκεντρώσεων, περιοδειών και εξορμήσεων, προτάσσοντας τη συζήτηση με την Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Μια δουλειά που για να οργανωθεί χρειάζεται να στηριχθεί στη συμβολή και στο παράδειγμα των στελεχών στη σύσκεψη, στην οργάνωση της πάλης, στην προπαγάνδα, να καταλήγει στη στήριξη κάθε μέλους για να συσπειρώνει γύρω του οπαδούς, άλλους συμπορευόμενους, όπως και να διευρύνει τον περίγυρο, λειτουργώντας ως ακόμα μία ΚΟΒ στο πλάι της υπάρχουσας.

Το άπλωμα της συζήτησης, αξιοποιώντας κάθε δίαυλο επικοινωνίας, δεν αφορά απλά μια γενική ενημέρωση για τις εξελίξεις, αλλά την αναβάθμισή της στο «διά ταύτα», δηλαδή την ανάγκη συσπείρωσης και δράσης γύρω από τις θέσεις του Κόμματος ακριβώς πάνω στο έδαφος των εξελίξεων, φωτίζοντας και τη δυναμική που αυτές έχουν.

Προμετωπίδα είναι βέβαια το κάλεσμα του Κόμματος να δυναμώσει η εργατική - λαϊκή πάλη ενάντια στις επιδιώξεις της αστικής τάξης, που είναι συνυφασμένες με τον πόλεμο, την εμπλοκή για τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση και τις μπίζνες, που πάνε πακέτο. Επιδιώξεις με συστατικό τους στοιχείο την ένταση της εκμετάλλευσης και της καταστολής, με τους ρυθμούς που επιβάλλουν τα πολεμικά τύμπανα και απαιτεί συνολικά η θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αυτές τις επιδιώξεις είναι που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και συγκλίνουν σε αυτές όλα τα αστικά κόμματα, παρέχοντας στήριξη στα μεγάλα, τα «εθνικά» όπως κατονομάζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Γι' αυτό και σήμερα είναι ανάγκη να κλονιστεί ακόμα περισσότερο η εμπιστοσύνη του λαού στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού. Να χρεοκοπήσουν παντού οι χυδαίες απειλές της κυβέρνησης περί «σταθερότητας», η αξίωσή της δηλαδή να υποταχθεί ο λαός στην πολεμική εμπλοκή. Να παίρνει επιθετική απάντηση, αφού η εγκληματική αυτή πολιτική φέρνει μόνο αστάθεια και ανασφάλεια, απανωτές κρίσεις, θυσίες δίχως τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Στον αντίποδα, σταθερότητα για τους εργαζόμενους και τα παιδιά τους μπορεί να βρεθεί μόνο στην πάλη για τις ανάγκες τους, ανατρέποντας τη σημερινή βαρβαρότητα, για να μπορούν να ζήσουν όπως τους αξίζει στον 21ο αιώνα: Δίχως πολέμους και εκμετάλλευση, απολαμβάνοντας τον πλούτο που παράγουν, οικοδομώντας σχέσεις αμοιβαίου συμφέροντος, φιλίας και αλληλεγγύης με όλους τους λαούς.

Η αμφισβήτηση της στρατηγικής της αστικής τάξης, λοιπόν, παίρνει συγκεκριμένη έκφραση, με τη μαζική λαϊκή διεκδίκηση για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, για καμία συμμετοχή στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς, να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας, να μη χρησιμοποιούνται τα λιμάνια και οι υποδομές για τη μεταφορά πολεμικού υλικού, να γυρίσουν τώρα πίσω οι αποστολές εκτός συνόρων, να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειες του πολέμου και της κρίσης τους, να μην περάσουν τα αντεργατικά μέτρα και τα προστάγματα «σιωπητηρίου».

Σε μια τέτοια κατεύθυνση, μόνο «άβρεχτη» δεν βγαίνει η αστική τάξη και η κυβέρνηση, όσο κι αν καλλιεργεί το αντίθετο. Μια σειρά κινητοποιήσεις από σωματεία και μαζικούς φορείς τώρα αλλά και το προηγούμενο διάστημα, απεργιακές μάχες, καταγγελίες κ.ά. εκπέμπουν ελπιδοφόρα μηνύματα για το ποια πρέπει να είναι η δυναμικότερη συνέχεια, αλλά και η αρχή για το πλήθος κόσμου που αναρωτιέται «τι μπορώ να κάνω απέναντι στον πόλεμο».

Ετσι μεταξύ άλλων:

- Είναι οι απεργιακές μάχες ενάντια στην εμπλοκή και στη μετατροπή των χώρων δουλειάς σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, σαν αυτή στις 6 Φλεβάρη στο Θριάσιο και τον Πειραιά. Απεργία που πραγματοποιήθηκε τη Μέρα Κοινής Δράσης Λιμενεργατών που συνοδεύτηκε με απεργίες και άλλες δράσεις σε 20 λιμάνια της Μεσογείου από 7 χώρες, υπό το σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο». Αντίστοιχα, οι μαχητικές κινητοποιήσεις για την αποτροπή μεταφοράς πολεμικού υλικού προς το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, όπως από τις προβλήτες της CΟSCO με πρωτοβουλία της ΕΝΕΔΕΠ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, ενώ τις προηγούμενες μέρες αποτράπηκε η μεταφόρτωση στρατιωτικού υλικού στον ΟΛΠ. Σε πολλές περιοχές της χώρας διατρανώνεται η απαίτηση να μη χρησιμοποιούνται τα λιμάνια και οι υποδομές για τη μεταφορά πολεμικού υλικού.

- Είναι η περήφανη στάση των ναυτεργατών και των σωματείων τους, με την καθολική τους απεργία στις 5 Μάρτη, την αγωνιστική συνέχεια που δίνουν απέναντι στους εφοπλιστές που τους στέλνουν στο «στόμα του λύκου» στον Περσικό Κόλπο, που τους δίνουν να υπογράψουν «θανατόχαρτα» ενώ αυτοί από τις ζεστές τους καρέκλες βλέπουν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται. Μήνυμα ότι δεν ρισκάρουν τη ζωή τους για τα κέρδη των εφοπλιστών έστειλαν και οι σπουδαστές στην ΑΕΝ Ασπροπύργου, με τη συσπείρωση στον Σύλλογό τους και την αυξημένη πρωτιά που έδωσαν στις εκλογές στην «Αγωνιστική Ενότητα».

- Είναι οι σημαντικές μάχες στους χώρους δουλειάς. Για παράδειγμα η στάση εργασίας των εργολαβικών εργαζομένων στα ΕΛΠΕ στον Ασπρόπυργο απέναντι στις επικίνδυνες και εξουθενωτικές συνθήκες, αφού η εργοδοσία απαιτεί επίσπευση των εργασιών συντήρησης (shut-down), ώστε να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο τώρα που οι τιμές του πετρελαίου είναι στα ύψη και «μυρίζεται» τεράστια κέρδη. Εξίσου, οι κινητοποιήσεις για την υπογραφή ΣΣΕ, όπως στην «Tasty» που συνεχίζονται, στη ΔΕΛΤΑ όπου οι εργαζόμενοι απέσπασαν αυξήσεις και σημαντικές κατακτήσεις. Δύο επιχειρήσεις από τον κλάδο Τροφίμων - Ποτών - Γάλακτος, όπου στις 3 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε μαζική πανελλαδική απεργία για την καταδίκη του εργοδοτικού εγκλήματος στη «Βιολάντα», διαμηνύοντας ότι δεν θα γίνουν συνήθεια τα φέρετρα από τους τόπους δουλειάς και τα σφαγεία του πολέμου.

- Είναι οι πολύμορφες δράσεις των φοιτητών στις σχολές και τα αντιπολεμικά τους συλλαλητήρια, όπως την περασμένη Πέμπτη στην Αθήνα, των μαθητών, όπως αυτές που συντονισμένα ξεδιπλώθηκαν σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα την Τρίτη.

Τέτοιες κινητοποιήσεις θα συνενώνονται και θα τροφοδοτούν μεγάλες μάχες ενάντια στην εμπλοκή και στις οικονομικές συνέπειες του πολέμου, όπως το μεγάλο συλλαλητήριο στις 27 Μάρτη στο Σύνταγμα με σύνθημα «Καμιά συμμετοχή - καμία εμπλοκή - Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο - Δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα!».

- Είναι ακόμα οι νέοι στρατευμένοι που παλικαρίσια βγαίνουν μπροστά και καταδικάζουν την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο και στα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, ενώ συγκροτούν, όπως έχουν δικαίωμα, επιτροπές για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που γεννά αυτός ο καταστροφικός πόλεμος. Τέτοιο ήταν το παράδειγμα της Επιτροπής Φαντάρων από το Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων, που απέστειλε επιστολή - κάλεσμα στήριξης. Παρακαταθήκη άφησε και ο πρωτόγνωρος αγώνας για τα δεδομένα του χώρου των στρατιωτικών που δόθηκε μέσα στη χρονιά από στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και απόστρατους ενάντια στο απαράδεκτο νομοσχέδιο του υπουργείου Αμυνας.

- Είναι τα ελπιδοφόρα αποτελέσματα από αρχαιρεσίες στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, στην ΑΔΕΔΥ, σε μεγάλους χώρους δουλειάς, όπως στα νοσοκομεία, όπου ενισχύονται και αναδεικνύονται πρώτες οι ταξικές δυνάμεις όπου συμμετέχουν τα μέλη του ΚΚΕ, δίνοντας πρόσθετες κατραπακιές στην κυβέρνηση, που και από όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνεται ότι έχει αντίπαλο.

Το ΚΚΕ δίνει όλες του τις δυνάμεις για να εκφράζεται μαζικά και να ενισχύεται το ρεύμα αμφισβήτησης της στρατηγικής του κεφαλαίου. Κυρίως, αυτό το ρεύμα να μετατραπεί σε ένα μεγάλο, πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα, μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, ταξικά προσανατολισμένη, σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Αυτός είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος που δίνει διέξοδο στη γνήσια ανησυχία και στο «κάτι πρέπει να γίνει». Ο δρόμος δηλαδή που το ΚΚΕ καλεί τον λαό να βαδίσει: Ο ολομέτωπος αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη στρατηγική της αστικής τάξης, που σέρνει τον λαό στον όλεθρο. Αγώνας συνδυασμένος με την πάλη ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, που έχει τον πόλεμο στο dna του, για την ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.