Στην «Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας των ΗΠΑ» το 2025 ορίζονται ρητά «οι εξαγωγές Ενέργειας ως ένας τρόπος προβολής ισχύος». Κι αυτό ακριβώς είναι στον καπιταλιστικό κόσμο, μαζί με τα κέρδη που φέρνουν σε μεγάλα ενεργειακά μονοπώλια και το ντόμινο των ανταγωνισμών που προκαλούν, σίγουρα όχι αναίμακτα.

Οι σχεδιασμοί των ΗΠΑ για απρόσκοπτη διέλευση των μεταφορών Ενέργειας από τα Στενά του Ορμούζ με αμερικανικά πολεμικά πλοία να συνοδεύουν τάνκερ, ρίχνει περισσότερο μπαρούτι στη σύγκρουση. Σε αυτόν τον σχεδιασμό εντάσσονται και οι εκκλήσεις στους «συμμάχους» των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και την Ασία να συμμετέχουν με πολεμικά πλοία στο άνοιγμα των Στενών.

Η στόχευση των ενεργειακών πηγών του Κόλπου και η απειλή της ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής πίεσης από το Ιράν, με απρόβλεπτες συνέπειες. Η άνοδος των παγκόσμιων τιμών Ενέργειας και η αναταραχή στις χρηματοπιστωτικές αγορές ανησυχούν και τις ΗΠΑ, ενώ σηματοδοτούν σαφώς ότι ο πόλεμος και οι συνέπειές του δεν θα παραμείνει γεωγραφικά περιορισμένος στην περιοχή.

Στο εσωτερικό των ΗΠΑ συγκρούονται από τη μια η ανησυχία των καπιταλιστών για άνοδο των τιμών των καυσίμων και από την άλλη τα κέρδη των πετρελαϊκών ομίλων.

Η άνοδος των τιμών της Ενέργειας λόγω του πολέμου στο Ιράν προσφέρει ένα τεράστιο «απροσδόκητο» κέρδος στις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες. Η εταιρεία έρευνας αγοράς «Rystad Energy» υπολογίζει ότι οι παραγωγοί σχιστολιθικού πετρελαίου στις ΗΠΑ θα μπορούσαν να κερδίσουν επιπλέον 63 δισ. δολάρια, καθώς οι τιμές θα ξεπεράσουν τα 100 δολάρια το βαρέλι και να εκτοξευτούν στα 162 δισ. δολάρια. Ανάμεσα στους πιο κερδισμένους θα είναι οι πετρελαϊκοί κολοσσοί BP, Chevron, ConocoPhillips, ExxonMobil, Shell.

Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός αργού πετρελαίου στον κόσμο, με παραγωγή 13 εκατ. βαρελιών ημερησίως, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας (EIA). Εξάγουν περίπου 11 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως και όπως τόνισε ο Πρόεδρος Ντ. Τραμπ, «όταν οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν, βγάζουμε πολλά χρήματα».

Ωστόσο, ενώ οι παραγωγοί πετρελαίου των ΗΠΑ επωφελούνται βραχυπρόθεσμα, στο μέλλον το υψηλότερο κόστος Ενέργειας θα επηρεάσει τον πληθωρισμό και θα μειώσει τη ζήτηση. Οι κίνδυνοι από την ανοδική πορεία του κόστους του πετρελαίου και από τον συνολικό αντίκτυπο του πολέμου στο Ιράν επισημαίνονται και από τη βιομηχανία.

Σε μια τέτοια προσπάθεια ελέγχου των τιμών, οι ΗΠΑ ήραν προσωρινά τις κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο και εξετάζουν το ενδεχόμενο άρσης κυρώσεων στις πωλήσεις ιρανικού πετρελαίου που βρίσκεται ήδη στη θάλασσα, το οποίο ανέρχεται σε περίπου 140 εκατ. βαρέλια και θα ενίσχυε τις προμήθειες σε χώρες όπως η Ινδία, η Ιαπωνία και η Μαλαισία, αναγκάζοντας παράλληλα την Κίνα να πληρώσει «τιμή αγοράς».

Δυο μέρες πριν από την επέμβαση ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε ένα άρθρο, με τίτλο «Η αμερικανική ενεργειακή κυριαρχία επιστρέφει υπό τον Πρόεδρο Τραμπ». Οι ΗΠΑ, κορυφαίος παραγωγός και εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), «το 2025 σημείωσαν ένα ιστορικό νέο ρεκόρ εξάγοντας περισσότερους από 100 εκατ. μετρικούς τόνους LNG σε ένα μόνο έτος - η πρώτη χώρα που πέτυχε ποτέ αυτό το ορόσημο». Προβλέπει ότι η παραγωγή φυσικού αερίου στις ΗΠΑ θα συνεχίσει να φτάνει σε ιστορικά υψηλά το 2026 και το 2027.

Λίγες μέρες μετά, λόγω των αντιποίνων του Ιράν, η εταιρεία LNG του Κατάρ ανακοίνωσε ότι αναστέλλει προσωρινά τη δραστηριότητά της, δηλαδή θα αποσύρει το 20% της παραγωγής της από την αγορά. Με το ρωσικό φυσικό αέριο υπό κυρώσεις, οι ΗΠΑ ενισχύουν την παγκόσμια κυριαρχία τους στο LNG και τους μοχλούς πίεσης σε εχθρούς και «συμμάχους».

Περαιτέρω ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αυξάνει το ενδιαφέρον στην Ασία για φυσικό αέριο από το έργο Alaska LNG αξίας 44 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με στελέχη της εταιρείας ανάπτυξης Glenfarne. Ο αγωγός θα διασχίζει 1.300 χλμ. στην τεράστια πολιτεία πριν το αέριο υγροποιηθεί για να μεταφερθεί, κυρίως σε πελάτες στην Ασία. Η εταιρεία στοχεύει να ξεκινήσει αποστολές LNG το 2031.

Ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο έχει αναγκάσει το Κατάρ, έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές LNG της Ασίας, να σταματήσει όλες τις αποστολές, καθώς η εξαγωγική του διαδρομή μέσω των Στενών του Ορμούζ έχει μπλοκαριστεί. «Αυτό υπενθυμίζει ότι το Alaska LNG είναι από τα λίγα έργα LNG που μπορούν να στείλουν φορτία στη Βόρεια Ασία χωρίς να περάσουν από κάποιο γεωπολιτικό "στενό πέρασμα"», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Glenfarne.

«Γι' αυτόν τον λόγο η Ταϊβάν, η Ταϊλάνδη, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα έχουν ήδη δεσμευτεί για ποσότητες», συμπλήρωσε. Οι δύο μεγαλύτεροι εισαγωγείς LNG της Ιαπωνίας, JERA και Tokyo Gas, έχουν συνάψει προκαταρκτικές συμφωνίες για την αγορά συνολικά 2 εκατ. τόνων ετησίως από το Alaska LNG. Οπως δήλωσε ο Τραμπ το καλοκαίρι, το Τόκιο και η Σεούλ θέλουν να επενδύσουν «τρισεκατομμύρια δολάρια» στο έργο του αγωγού.

Οι τελικές εγκρίσεις για τον αγωγό και τον τερματικό εξαγωγών του έργου έχουν καθυστερήσει, καθώς η Glenfarne δεν έχει ακόμη πετύχει τον στόχο για δεσμευτικές συμφωνίες αγοράς για το 80% της σχεδιαζόμενης εξαγωγικής δυναμικότητας, που ανέρχεται σε 20 εκατ. τόνους LNG ετησίως. Μέχρι στιγμής έχει εξασφαλίσει δεσμεύσεις για 13 εκατ. τόνους. Στο μεταξύ η ελληνική εταιρεία «Danaos Corporation» στοχεύει να παραδώσει πλοία μεταφοράς LNG το 2031.