INTIME NEWS

Οσο μπορούμε να ζούμε μόνο στηριζόμενοι στο δικό μας όφελος, όσο ισχύει το "εσύ ή εγώ" και όχι το "εσύ κι εγώ", όσο δεν πρόκειται για την πρόοδο αλλά για το προβάδισμα - τόσο θα υπάρχει ο πόλεμος. Οσο θα υπάρχει καπιταλισμός, θα υπάρχει και ο πόλεμος.

Πόση αθλιότητα έχουν ήδη φωτίσει τα φώτα των μεγαλουπόλεών μας πριν κλείσουν! Πολύ πριν η ιατρική γίνει συνεργός του φόνου, είχε βγει στην αγορά και προσέφερε τις υπηρεσίες της σε αυτούς που προσέφεραν τα περισσότερα (...) Το χρηματιστήριο σιτηρών του Σικάγο γνωρίζει αποκλεισμούς ολόκληρων ηπείρων σε περιόδους της "πιο βαθιάς ειρήνης" και όταν τα τραστ ρίχνονταν στη μάχη εναντίον του ολοκληρωτισμού, ήξεραν καλά τι ήταν αυτός. Πολλή καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί, όταν τα τανκς περνούν τα σύνορα που δεν μπορούν να περάσουν τα εμπορεύματα. Ο αγώνας για την ειρήνη είναι αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό».

Μπ. Μπρεχτ*

Στον κόσμο των καπιταλιστών έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ειρήνη... Υπάρχει ανταγωνισμός για τα κέρδη που πάει να πει πόλεμος όλων εναντίον όλων. Αυτός είναι ο απόλυτος νόμος του, έτσι λειτουργεί το σύστημα της εκμετάλλευσης. Γι' αυτό και οι πόλεμοι των εκμεταλλευτών δεν διακόπτουν την «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης, αλλά είναι η κανονικότητα στο εκμεταλλευτικό σύστημα. Οι πόλεμοι όπου πέφτουν βόμβες και πύραυλοι, είναι απλά η προέκταση των άλλων καθημερινών πολέμων: Αυτών για την «ενεργειακή κυριαρχία», τις αγορές, τους δρόμους των εμπορευμάτων.

Μικρή σημασία έχει για τους καπιταλιστές αν οι πόλεμοί τους διεξάγονται με τάνκερ ή με φάρμακα, με εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης, με δασμούς ή με βομβαρδιστικά. Μικρή σημασία έχει για εκείνους πώς θα «πέφτουν» νεκροί οι εργάτες στους πολέμους τους. Αν θα είναι από τα εργοδοτικά εγκλήματα και την εντατικοποίηση, ή από τις βόμβες των ανταγωνιστών τους, στα πεδία των μαχών, στα καράβια και στις υποδομές τους. Αρκεί να πέφτουν αδιαμαρτύρητα για τα κέρδη τους, αρκεί ο δικός τους «στρατός» να περιφρουρεί αποτελεσματικά και να προωθεί τα συμφέροντά τους.

Το κυνήγι του κέρδους και η ένταση της εκμετάλλευσης, ο ανταγωνισμός και η ανισόμετρη ανάπτυξη, η πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους, ο φαύλος κύκλος καπιταλιστικής ανάπτυξης και κρίσεων, αυτά είναι τα θεμέλιά του. Αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στις καπιταλιστικές κρίσεις και τους πολέμους που πληρώνουν οι λαοί με το αίμα τους. Ετσι «λύνει» το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα τους ανταγωνισμούς, τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδά του, τους ανοιχτούς λογαριασμούς. Στη γύρα αυτής της ρόδας κάθε προσωρινή «λύση», «συμβιβασμός», «ανακωχή» όχι απλά δεν λύνει τις αντιθέσεις, τους ανταγωνισμούς, τα αδιέξοδα, αλλά τα μεγαλώνει, μπλέκει πιο πολύ τον «γόρδιο δεσμό» που τώρα μπορεί μόνο να «κοπεί». Τίποτα δεν μένει ανέγγιχτο: Οι «ανθηρές» οικονομίες τους και οι «δημοκρατίες» τους, οι «ακλόνητες» συμμαχίες τους και οι «πανίσχυροι» στρατοί τους. Ολα μπλεγμένα σε «θανάσιμη μάχη», «τρίζουν» και «ραγίζουν», τώρα που ρίχνονται στον πόλεμο.

«Το πιο σημαντικό τρίπτυχο για τη ναυτιλία που οδηγεί στα κέρδη είναι "αναταραχή - αναταραχή - αναταραχή», λένε οι εφοπλιστές. «Δουλεύετε και η επιχείρηση θα σας ανταμείψει τώρα που οι ανάγκες έχουν εκτοξευθεί», λένε τα αφεντικά στις βιομηχανίες του πολέμου και διαφημίζουν τις επενδύσεις και τις εξαγορές από μεγάλους ομίλους του εξωτερικού. «Η Ελλάδα αναβαθμίζεται στον ενεργειακό χάρτη, βάλτε πλάτη τώρα που η κρίση φέρνει νέες ευκαιρίες», είναι η ημερήσια διάταξη της εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους στην Ενέργεια. Ενσωμάτωση και απειλές - πως όποιος καταγγέλλει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τους κινδύνους είναι ενάντια στα συμφέροντα της επιχείρησης και της χώρας - εναλλάσσονται στους χώρους δουλειάς.

Εξω από αυτούς έχει αναλάβει τη δουλειά ο «εθνικός κορμός», ζυγισμένος - στοιχισμένος στην πολεμική παράταξη του κεφαλαίου: Κυβέρνηση και βολική αντιπολίτευση, ΝΑΤΟικοί «στρατηλάτες» και ΝΑΤΟικοί «φιλειρηνιστές» σε ευρωατλαντικό παροξυσμό ξεπροβοδίζουν φρεγάτες και αεροπλάνα για τα μέτωπα, βρίσκονται σε διαγωνισμό για το ποιος θα εξασφαλίσει τη συναίνεση του λαού στα «εθνικά» προτάγματα του κεφαλαίου και την εμπλοκή που τον τραβάνε ολοταχώς στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Οπως ο πόλεμός τους είναι συνέχεια της πολιτικής τους με άλλα βίαια μέσα, έτσι και ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή είναι η συνέχεια των μεγάλων αγώνων που έχει δώσει ο λαός μας όλο αυτό το διάστημα, των απεργιακών μαχών για Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις σε μισθούς, σύγχρονα δικαιώματα, του μεγαλειώδους αγώνα των αγροτών και των μεγάλων κινητοποιήσεων για δημόσια και δωρεάν Υγεία, των δεκάδων χιλιάδων που διαδήλωσαν και πάλι το περασμένο Σάββατο κάνοντας πράξη την υπόσχεση πως το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα ξεχαστεί, βάζοντας ξανά τη διαχωριστική γραμμή: «`Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Αυτή η διαχωριστική γραμμή όχι μόνο δεν «ξεθωριάζει» τις μέρες του πολέμου, αλλά αντίθετα το δίλημμα γίνεται ακόμη πιο αδρό και ξεκάθαρο, σήμερα που τα κέρδη των καπιταλιστών βάζουν τις ζωές των λαών κυριολεκτικά «στον τάκο». Η απεργία των ναυτεργατών την Πέμπτη με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών», η απεργία σε Πειραιά, Θριάσιο και 20 ακόμα λιμάνια σε όλη τη Μεσόγειο με το ίδιο σύνθημα τον περασμένο Φλεβάρη, δείχνουν τον δρόμο για όλους τους εργαζόμενους.

Πατριωτισμός και αλληλεγγύη στους υπόλοιπους λαούς αυτές τις κρίσιμες ώρες είναι να βάλει ο καθένας το λιθαράκι του στην καθημερινή δράση, με αίτημα «έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να γυρίσουν πίσω φρεγάτες, αεροσκάφη και πυροβολαρχία, να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις». Να δυναμώσει η πάλη απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, την οποία στηρίζουν όλα τα κόμματα του συστήματος, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Ελπίδα και διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο ίδιος ο λαός με τον αγώνα του, με αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, που αναλαμβάνει την ευθύνη να μπει μπροστά σε αυτόν τον αγώνα.

«Πυξίδα» και οδηγός δράσης για ΚΚΕ έτοιμο να ανταποκριθεί στο μεγάλο αυτό καθήκον, σε συνθήκες μεγάλων καμπών της Ιστορίας και της ταξικής πάλης, είναι η Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του Κόμματος, που φτάνει σήμερα σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αγρότες, επαγγελματίες, νέους.

«Σπόρος» κι οδηγός για να δυναμώσει η πάλη ενάντια στο σάπιο σύστημα του κέρδους, που είναι συνώνυμο της εκμετάλλευσης και του πολέμου, για να σπάσει η «αλυσίδα» που τραβάει τον λαό στην άβυσσο. Για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής, για τη νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, την κοινωνία της πραγματικής ευημερίας, ειρήνης και αλληλεγγύης με τους λαούς όλου του κόσμου.

* Από το κείμενο «Χαίρε, Τέο Οττο», Κείμενα για τον πόλεμο, τον φασισμό, την επανάσταση, ΚΟΜΕΠ τ.6, 2012.