Από βδομάδα, και πλέον στη σκιά των ελέγχων σε βάρος του προέδρου της ΓΣΕΕ, συνεχίζεται στη Βουλή η συζήτηση για το αντεργατικό νομοσχέδιο κυβέρνησης - εργατοπατέρων - ΣΕΒ υπό τον τίτλο «Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας». Πρόκειται για το πακέτο ρυθμίσεων που επιχειρεί να παγιώσει την καθήλωση των μισθών και την περαιτέρω συρρίκνωση εργατικών δικαιωμάτων, μέσα από τη διαρκή υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, με «κόφτες» και διάφορα «φίλτρα» στις Συμβάσεις που υπογράφονται.

Υπενθυμίζεται ότι το νομοσχέδιο - «κοινωνική συμφωνία» φέρει τις υπογραφές του προέδρου της ΓΣΕΕ και συνολικά των παρατάξεων της ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, που ομόφωνα το ψήφισαν στη διοίκηση της ΓΣΕΕ. Οι συνδικαλιστές των ίδιων παρατάξεων άλλωστε έσπευσαν από προχθές να σταθούν στο πλευρό του Παναγόπουλου, μετά τις αποκαλύψεις για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Υπενθυμίζεται ακόμα ότι αυτή η «κοινωνική συμφωνία» ήταν αποτέλεσμα του «διαλόγου» Κεραμέως - Παναγόπουλου που διεξήχθη «για οκτώ μήνες υπό άκρα μυστικότητα», δηλαδή κρυφά από τους εργαζόμενους.

Παρά λοιπόν τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης και των «κοινωνικών εταίρων» ότι με το νομοσχέδιο καταργείται τάχα «το μνημονιακό πλαίσιο» ή ότι «αυξάνονται οι μισθοί», στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο διατηρεί:

1. Την απαγόρευση συλλογικών διαπραγματεύσεων για τον κατώτατο μισθό, καθώς αυτός περνάει ολοκληρωτικά στα χέρια του κράτους (άρθρο 4).

2. Ολα τα νομικά εμπόδια στην επέκταση του υποχρεωτικού χαρακτήρα μιας κλαδικής ΣΣΕ στο σύνολο του κλάδου (άρθρο 9), και συγκεκριμένα:

- Τον απαράδεκτο όρο ότι προκειμένου μια κλαδική ΣΣΕ να επεκτείνεται σε όλο τον κλάδο, οι εργοδότες που την υπογράφουν πρέπει να απασχολούν ποσοστό μεγαλύτερο του 40% των εργαζομένων του κλάδου, από 50% που ίσχυε μέχρι σήμερα.

Εδώ επιχειρείται μια «τομή». Ο όρος αυτός παύει να ισχύει στην περίπτωση που εμπλέκεται η ηγεσία της ΓΣΕΕ, δηλαδή οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, που στήριξαν και τη Συμφωνία. Ετσι, οι απαξιωμένοι και πλέον ελεγχόμενοι εργατοπατέρες χρίζονται από την κυβέρνηση «πορτιέρηδες» για να βγάζουν τη βρώμικη δουλειά, συμπιέζοντας από τα πριν τις διεκδικήσεις, ώστε να εξασφαλίζεται τάχα η υπογραφή ΣΣΕ.

- Τη μη υποχρέωση των επιχειρήσεων να καταθέτουν το μητρώο εργοδοτών, που απαιτείται για να τεκμηριωθεί το ποσοστό εργαζομένων τους οποίους απασχολούν.

3. Την υποχρέωση τεκμηρίωσης ότι η κλαδική ΣΣΕ δεν πρέπει να θίγει την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

4. Την εξαίρεση από τις κλαδικές ΣΣΕ, που έχουν επεκταθεί, α) επιχειρήσεων που δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν «οικονομικά προβλήματα» και β) άλλων περιπτώσεων επιχειρήσεων, που εξειδικεύονται με Υπουργική Απόφαση.

5. Τα εμπόδια στη διαδικασία μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία (άρθρο 11).

Σαν να μην φτάνουν τα παραπάνω, το νομοσχέδιο επιβάλλει ως κριτήριο για την επέκταση μιας ΣΣΕ ή ως λόγο για την εξαίρεση μιας επιχείρησης από τη ΣΣΕ ακόμα και την ακρίβεια και τον πληθωρισμό. Συγκεκριμένα, επισημαίνεται ότι για να επεκταθεί μια κλαδική ΣΣΕ πρέπει να τεκμηριώνεται ότι πέρα από την ανταγωνιστικότητα δεν θα έχει επιπτώσεις στις τιμές των προϊόντων και στον πληθωρισμό. Επίσης, στο σημείο όπου αναφέρεται η δυνατότητα του εκάστοτε υπουργού να εξαιρεί επιχειρήσεις από την εφαρμογή κλαδικών ΣΣΕ, προσθέτει στους λόγους εξαίρεσης «τον περιορισμό της ακρίβειας και τον έλεγχο του πληθωρισμού»!