Η Δανάη Στρατηγοπούλου δεν χωράει σε «αφιερώματα». Το κατάλαβα το 2005, όταν ετοίμαζα για εκείνη μια τρίωρη τηλεοπτική εκπομπή, που είναι μέσα στις τρεις καλύτερες της πορείας μου. Ηταν τότε 92 χρόνων. Ακμαία όμως, κεφάτη, αεικίνητη, με χιούμορ, τραγούδησε, χόρεψε, αποκάλυψε, συγκινήθηκε, διασκέδασε. Ομως τελικά δεν χώρεσε σε εκείνο το τρίωρο. «Ισως να μην υπήρξε άλλος δημοσιογράφος στον πλανήτη που να κατάφερε να φιλοξενήσει σε στούντιο ένα ...φυσικό φαινόμενο». Ετσι είχα ξεκινήσει την παρουσίασή της, χρησιμοποιώντας τον χαρακτηρισμό που της είχε δώσει παλαιότερα ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Είχα απέναντί μου έναν ζωντανό μύθο. Την πιο πολυτραγουδισμένη και την πιο πολυδισκογραφημένη...