Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, θα μιλήσει σε εκδήλωση που διοργανώνει τη Δευτέρα 6 Απρίλη στις 19.30 η ΚΕ με θέμα «Τώρα αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ - Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους». Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη».

Είκοσι μέρες μετά, τα επιτελεία των ΗΠΑ διαρρέουν όρους για «τερματισμό του πολέμου» και λένε ότι ο σχεδιασμός τους περιλαμβάνει «ανταλλάγματα» προς το Ιράν. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ λέει ότι οι Ιρανοί «μου έκαναν ένα δώρο» αφήνοντας δέκα αμερικανικά τάνκερ να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ. Και οι Ιρανοί διαρρέουν ότι δεν διαπραγματεύονται τίποτα παρά μόνο τους δικούς τους όρους.

Ολα δείχνουν ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, που έχει πάψει πλέον να προσδιορίζεται ως τέτοιος, δεν εξελίσσεται όπως επεδίωκαν και όπως προέβλεπαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, που μιλούσαν για μια «γρήγορη» και «αποτελεσματική» επέμβαση.

Σήμερα, με υπόβαθρο τη σύγκρουση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, τον έλεγχο των ενεργειακών και άλλων δρόμων, των αγορών, των «σφαιρών επιρροής» και του «ζωτικού χώρου», ο πόλεμος συνεχίζεται και έχουν πλέον δημιουργηθεί νέα δεδομένα, που τροφοδοτούν ανεπίστρεπτα την παραπέρα κλιμάκωση και γενίκευσή του.

• Πάνω από 20 χώρες έχουν ενεργή συμμετοχή στις πολεμικές συγκρούσεις, που απλώνονται σε όλη τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο. Η συγκέντρωση και διάταξη των ΝΑΤΟικών και άλλων στρατών στην περιοχή, μεταξύ αυτών και ελληνικών δυνάμεων, έχει περάσει σε νέα φάση. Τα έτοιμα από πριν σχέδια για ανάπτυξη ευρωατλαντικών στρατιωτικών δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ και στην περιοχή του Ινδικού έχουν πλέον δρομολογηθεί, οι «ρήτρες αμυντικής συνδρομής» - όπως αυτές της Ελλάδας με τη Σαουδική Αραβία - έχουν ενεργοποιηθεί, η ΝΑΤΟποίηση της Κύπρου ως «στρατηγικό βάθος» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ισραήλ για τη Μέση Ανατολή «τρέχει με σπασμένα φρένα», συμπαρασύροντας εξελίξεις και στο Κυπριακό. Οι στρατιωτικές δαπάνες εκτοξεύονται παραπέρα, την ώρα που μόνο την περασμένη χρονιά και μόνο για τους ΝΑΤΟικούς σκοπούς έφτασαν τα 1,4 τρισ.
• Οι χτυπημένες ενεργειακές και άλλες υποδομές από τον Περσικό Κόλπο έως την Ερυθρά Θάλασσα, από τη Χάιφα έως το Ιράν, από τα ουκρανο-ΝΑΤΟικά χτυπήματα σε ρωσικές υποδομές στη Βαλτική Θάλασσα έως τα «ατυχήματα» στα διυλιστήρια των ΗΠΑ, η πολεμική διαχείριση των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, έχουν οξύνει τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου σε παγκόσμια κλίμακα και μαζί τις αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα και στο εσωτερικό τους. Τα «εφιαλτικά» σενάρια στασιμοπληθωρισμού που εξετάζουν η ΕΚΤ και λοιπά επιτελεία, για πληθωρισμό στην Ευρωζώνη 6% και «ανάπτυξη» 0,7% (στο μισό δηλαδή από τις προηγούμενες εκτιμήσεις τους), «γράφουν» ήδη τα επόμενα πολεμικά προσχήματα. Οπως αυτά της ελληνικής κυβέρνησης ότι οι Patriot στη Σαουδική Αραβία «προστατεύουν το επίπεδο ζωής στην Ευρώπη». Οι οικονομικές συνέπειες σφίγγουν κι άλλο τον κόμπο των ανταγωνισμών στην ΕΕ: Από το «καταλληλότερο ενεργειακό μείγμα» έως την «επιλογή» ενεργειακής εξάρτησης. Και από το μαλλιοτράβηγμα για το πώς θα μοιραστεί η χασούρα στους κρατικούς προϋπολογισμούς, μέχρι το πώς θα στηριχτούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και θα μοιραστούν τα νέα κέρδη. Ενώ την ίδια ώρα «ναρκοθετούν» παραπέρα τις «παραπαίουσες» σχέσεις ΗΠΑ - ΕΕ.
• Οι αντιθέσεις τους είναι σήμερα ακόμη πιο μπλεγμένες στα πολλά διαφορετικά σχέδια που εκτυλίσσονται και στη Μέση Ανατολή. Τα πολεμικά μέτωπα πιο «ενωμένα» από ποτέ, τα παζάρια των ιμπεριαλιστών πιο «απλωμένα» σε όλα τα μήκη και πλάτη: Η ΕΕ παζαρεύει για την Ουκρανία μέσω των Στενών του Ορμούζ, οι ΗΠΑ για τον Ινδο-Ειρηνικό μέσω Δανίας, η Ρωσία παζαρεύει τις στέπες της Ουκρανίας κάπου στην Ινδία και στην Αρκτική, το μέλλον της Ταϊβάν κρίνεται κάπου στη μακρινή Μέση Ανατολή και στη Βενεζουέλα. Σε αυτήν την πυριτιδαποθήκη κάθε πιόνι που κινείται κουνάει όλα τα κομμάτια, ενώ τα ανταγωνιστικά σχέδια, π.χ. ο IMEC και ο «Δρόμος του Μεταξιού», γίνονται σήμερα ακόμα πιο «ασύμβατα» μεταξύ τους.

Και μόνο η εικόνα βέβαια των διαπραγματεύσεων, πλάι στους τίτλους για «νύχτες κόλασης σε Ισραήλ και Ιράν», εντολές για «δέκα χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες» που στέλνονται στην περιοχή, εμπορικά πλοία να καίγονται στα Στενά του Ορμούζ και «τελεσίγραφα δέκα ημερών», μιλάει από μόνη της για το πόση αξία έχει η επιχείρηση εφησυχασμού. Οπως και οι ίδιοι οι όροι του παζαριού (ακόμα και αυτοί που παρουσιάζονται δημοσίως), που αφορούν από τη διαχείριση των Στενών μέχρι την «κατάσταση ασφαλείας» την επόμενη μέρα στην περιοχή, αποτελούν στην πραγματικότητα όρους διαφωνίας, παραπέρα κλιμάκωσης, είτε άμεσα είτε στον αμέσως επόμενο, ακόμα πιο σφοδρό «γύρο».

Το βάθος των ανταγωνισμών κάνει τις εξελίξεις να επιταχύνονται. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και το «μοτίβο» των προσωρινών και εύθραυστων συμβιβασμών, που συσσώρευαν παραπέρα καύσιμη ύλη για έναν νέο γύρο σύγκρουσης, σήμερα είναι επί της ουσίας «πολυκαιρισμένο». Αν πριν από δέκα χρόνια οι «ειρηνικές» συμφωνίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και οι «συμφωνίες του Αβραάμ» ήταν απλά το «πρελούδιο» των όσων συμβαίνουν σήμερα στη Μέση Ανατολή, συσσωρεύοντας νέες αντιθέσεις, αυτές έχουν φτάσει σε τέτοιο βαθμό ώστε η «προσωρινή» εκεχειρία του «πολέμου των 12 ημερών» να κρατάει μόλις 10 μήνες πριν δώσει τη θέση της στην ακόμα πιο σφοδρή και γενικευμένη σύγκρουση που ξεδιπλώνεται.

Αν «μια φορά κι έναν καιρό» (μόλις την περασμένη δεκαετία) οι «συμφωνίες του Μινσκ» «πάγωναν» προσωρινά τη σύγκρουση ΝΑΤΟ - Ρωσίας στην Ουκρανία, στην πραγματικότητα για να ανασυνταχθούν οι δυνάμεις που σήμερα συγκρούονται επί 4 συναπτά χρόνια, οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί στις μέρες μας είναι τέτοιοι και τόσο μπλεγμένοι, που ούτε μια «Σύνοδος της Αλάσκας» δεν αρκεί για να σβήσει τη φλόγα του πολέμου.

Οταν κόντρα στον επικίνδυνο εφησυχασμό και στις «διαταγές» για «τα κεφάλια μέσα» οργανώνονται, δυναμώνουν τον αγώνα για καμία συμμετοχή στον πόλεμο, για να επιστρέψουν φρεγάτες, αεροσκάφη και πυροβολαρχία από τις πολεμικές αποστολές, να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις - ορμητήρια πολέμου, αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ με τον λαό πρωταγωνιστή. Οταν διεκδικούν ΣΣΕ με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, δουλειά με δικαιώματα, κατάργηση της φοροληστείας, κόντρα στα pass της κοροϊδίας που προστατεύουν τα κέρδη των καπιταλιστών και το ταμείο του αστικού κράτους.

Αυτός είναι ο δρόμος και το δείχνει η ίδια η αγωνία των κυβερνητικών αξιωματούχων, αλλά και των κομμάτων της αστικής αντιπολίτευσης, να στοιχίσουν τον λαό στους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου, στην πολεμική εμπλοκή και τις αποστολές εκτός συνόρων: «Αυτήν την εθνική ισχύ που εκπέμπεται και πέραν των συνόρων μας (...) οφείλει να τη σφυρηλατεί και η εσωτερική σταθερότητα και η ενότητα», έλεγε την Πέμπτη ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο, και πανηγύριζαν όλοι μαζί για την εμπλοκή που βρίσκεται σε «ιστορικά υψηλά».

Το δείχνουν όσα λένε (και όσα δεν λένε) στα ΜΜΕ τους για το αμερικανικό αεροπλανοφόρο, που όπως οι ίδιοι γράφουν ξεκουμπίστηκε από τη βάση της Σούδας εξαιτίας και των αντιιμπεριαλιστικών διαδηλώσεων και εκδηλώσεων. Τα κατεβατά που γράφουν για να ρίξουν λάσπη και να λοιδορήσουν τις μεγάλες κινητοποιήσεις, όπως οι απεργίες ενάντια στον πόλεμο, το μπλοκάρισμα των πολεμικών φορτίων από τους λιμενεργάτες, ακόμα και τα τουρνουά Συλλόγων Γονέων (!), διαψεύδοντας τους εαυτούς τους όταν μηρυκάζουν ότι «με τις κινητοποιήσεις δεν βγαίνει τίποτα».

Το δείχνουν όλοι όσοι ενοχλούνται από τις θέσεις του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο: Φορείς της «εθνικής» ενότητας των εκμεταλλευτών, ομάδες που θέλουν τον λαό να διαλέγει στρατόπεδο ιμπεριαλιστών, «φιλειρηνιστές» της ...ταξικής ειρήνης που θέλουν το εργατικό κίνημα να καταθέσει τα όπλα του και να μη στοχεύει τον πραγματικό αντίπαλο, το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Αυτό δηλαδή που χρειάζεται να σημαδέψει τώρα ακόμα πιο δυνατά η εργατική - λαϊκή πάλη, με ακόμα πιο αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Σε ποια κατάσταση βρίσκει τα λαϊκά νοικοκυριά η κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και των επιπτώσεών του; Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους...

Σύμφωνα με το «Εργάνη», ο συνολικός μέσος μισθός (πλήρης και μερική απασχόληση) ήταν 1.362,6 ευρώ μεικτά το 2025, από 1.342 ευρώ το 2024. Αύξηση 20 ευρώ τον μήνα, ποσοστό μόλις 1,46% - δηλαδή κάτω και από τον επίσημο πληθωρισμό του έτους, που διαμορφώθηκε στο 2,4%. Ο μέσος μισθός του 2025 είχε μικρότερη αγοραστική αξία από αυτόν του 2024. Και αυτός ο μισθός είναι μεικτός - πριν αφαιρεθούν οι ασφαλιστικές εισφορές προς τον ΕΦΚΑ (περίπου 15%) και οι φόροι.

Πίσω από τους μέσους όρους, η εικόνα είναι ακόμα χειρότερη. Το 2025, 695.816 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα είχαν μηνιαίες αποδοχές κάτω από 900 ευρώ μεικτά. Από αυτούς, 379.682 λάμβαναν μεικτό μισθό κάτω από 800 ευρώ - κάτω και από τον κατώτατο μισθό των 880 ευρώ. Σχεδόν 3 στους 10 μισθωτούς (28,27%) βρίσκονταν κάτω ή γύρω από τον κατώτατο. Αθροιστικά, 1,494 εκατ. εργαζόμενοι - το 60,79% του συνόλου - δεν βλέπουν ούτε με το κιάλι τα 1.500 ευρώ μεικτά, το διαφημιστικό σλόγκαν της κυβέρνησης για τον μέσο μισθό.

Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και η φοροληστεία από το αστικό κράτος. Το 2024 το πρωτογενές πλεόνασμα εκτοξεύτηκε στα 11,4 δισ. ευρώ (4,8% του ΑΕΠ), διπλάσιο σχεδόν από τον προϋπολογισμένο στόχο των 6 δισ. ευρώ. Για το 2025 οι προβλέψεις δείχνουν πρωτογενές πλεόνασμα 4,4% του ΑΕΠ, έναντι πρόβλεψης 3,6%.

Η εικόνα αντιστρέφεται πλήρως όταν μιλάμε για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες (Πειραιώς, Eurobank, Εθνική, Alpha Bank) έκλεισαν το 2025 με κέρδη - ρεκόρ 4,65 δισ. ευρώ.

Τα συνολικά έσοδα από τόκους άγγιξαν τα 8,2 δισ. ευρώ, ενώ τα έσοδα από προμήθειες τα 2,45 δισ. ευρώ. Οι μέτοχοι εισέπραξαν μερίσματα 2,83 δισ. ευρώ - σχεδόν τριπλάσια σε σχέση με τα 875 εκατ. ευρώ που μοιράστηκαν, πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια, από τα κέρδη του 2023. Η πορεία της κερδοφορίας είναι σταθερά υψηλή: 3,65 δισ. ευρώ το 2023, 4,7 δισ. ευρώ το 2024, 4,65 δισ. ευρώ το 2025.

Οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο κατέγραψαν τρεις συνεχόμενες χρονιές αύξησης κερδών: 10,3 δισ. ευρώ το 2022, 10,8 δισ. ευρώ το 2023, 11,5 δισ. ευρώ το 2024. Τα πρώτα αποτελέσματα του 2025 δείχνουν αύξηση εσόδων 2,4% και καθαρών κερδών 15% - σχεδόν διπλάσιος ρυθμός από πέρυσι.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι οι διανομές μερισμάτων στους μετόχους: Το 2025 έφτασαν σε ιστορικό ρεκόρ 6 δισ. ευρώ (+42% σε σύγκριση με τα 4,2 δισ. ευρώ του 2024), υπερβαίνοντας ακόμα και το προ κρίσης ανώτατο των 5,4 δισ. ευρώ του 2007. Τα τελευταία τρία χρόνια οι συνολικές διανομές μετρητών ξεπέρασαν τα 13,1 δισ. ευρώ.

Σ' αυτήν την κατάσταση βρήκαν τον λαό οι πολεμικές ανατιμήσεις του τελευταίου 15ήμερου σε Ενέργεια και βασικά αγαθά, που οι τιμές τους εκτοξεύονται στο φόντο του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της ελληνικής εμπλοκής. Ενδεικτικά, η μέση τιμή της βενζίνης έχει διαμορφωθεί στα 2,04 ευρώ/λίτρο, του ντίζελ κίνησης στα 2,06 ευρώ/λίτρο, ο γενικός πληθωρισμός τροφίμων είναι στο 5,2% - 5,3%, οι τιμές στη στέγη έχουν αυξηθεί κατά 2,6% - 3,7%, ενώ η χονδρική τιμή του ρεύματος καταγράφει άνοδο 20% μέσα στον Μάρτη.

Η πίεση στο λαϊκό εισόδημα - που έτσι κι αλλιώς δεν επαρκούσε για να βγει ούτε ο μισός μήνας - τώρα γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Ο λαός ζει στο πετσί του και στην τσέπη του τον πόλεμο που γίνεται για τα κέρδη και τα συμφέροντα της αστικής τάξης, ενάντια στα δικά του.

Μπορεί οι συνέπειες να μην είναι ενιαίες για το κεφάλαιο, ο πόλεμος όμως αντιμετωπίζεται ως «ευκαιρία» από ισχυρά τμήματά του, που συνεχίζουν να καταγράφουν υψηλές πτήσεις κερδοφορίας, όπως και την προηγούμενη περίοδο.

Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα: Μεγάλοι κερδισμένοι του πολέμου είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ενέργειας. Η άνοδος των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου, μετά τα πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές στον Κόλπο και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, αυξάνει τα κέρδη των παραγωγών και των εξαγωγέων Ενέργειας.

Το αργό Brent εκτινάχθηκε από περίπου 70 στα σχεδόν 120 δολάρια το βαρέλι μέσα σε λίγες μέρες. Την προηγούμενη βδομάδα, το Brent διαμορφωνόταν περίπου στα 105 δολάρια, αύξηση 42% σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα. Ο ολλανδικός δείκτης TTF, ο σημαντικότερος ευρωπαϊκός δείκτης αναφοράς για το φυσικό αέριο, εκτινάχθηκε 60%, στα 52 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Υψηλά περιθώρια κέρδους προκύπτουν για τα διυλιστήρια πετρελαίου. Στην Ελλάδα, η «Helleniq Energy» (πρώην ΕΛΠΕ) και η «Motor Oil» σημειώνουν άνοδο στον πίνακα του χρηματιστηρίου 8,97% και 1,42% αντίστοιχα τον τελευταίο μήνα.

Αντίστοιχη είναι η εικόνα συνολικά στην Ευρώπη. Οι ενεργειακοί κολοσσοί της Νορβηγίας και της Ιταλίας σημειώνουν αυξήσεις στις μετοχές τους από 15% έως 23%. Η γερμανική εταιρεία ανανεώσιμων καυσίμων «Verbio SE» έχει εκτιναχθεί 30,4% και η φινλανδική «Neste Oyj», ο μεγαλύτερος παραγωγός ανανεώσιμου ντίζελ στον κόσμο, έχει κερδίσει 28,1%.

Οι ναύλοι για πλοία των εφοπλιστών εκτοξεύονται, μαζί και τα κέρδη τους. Για δεξαμενόπλοια τύπου Suezmax και Aframax οι ναύλοι για τις εμπόλεμες περιοχές ξεπερνούν σε ορισμένες περιπτώσεις και τα 200.000 δολάρια την ημέρα!

Ο κλάδος των λιπασμάτων έχει επίσης σημειώσει σημαντικά κέρδη, με την K+S να ανεβαίνει 15,3% και τη «Yara International» 15% στους δείκτες των χρηματιστηρίων. Το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου λιπασμάτων (περίπου 16 εκατ. τόνοι) διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ, συμπεριλαμβανομένων του 43% των θαλάσσιων εξαγωγών ουρίας, του 44% του θείου και άνω του ενός τετάρτου του εμπορευόμενου αμμωνίου.

Σταθερά κερδισμένη από την ανάφλεξη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών παραμένει η βιομηχανία του πολέμου. Η εικόνα από βασικά χρηματιστήρια είναι αποκαλυπτική: Τη Δευτέρα 2 Μάρτη τα χρηματιστήρια στην Ευρώπη άνοιξαν με πτωτική τάση, αλλά η τάση στον «αμυντικό κλάδο» διαμορφώθηκε διαφορετικά. Για παράδειγμα, στη Φρανκφούρτη οι μετοχές των «Hensoldt» και «Renk» κατέγραψαν άνοδο 4,9% και 3,5% αντίστοιχα.

Η «BAE Systems» ηγήθηκε των κερδών στον δείκτη του Λονδίνου (+5,1% και νέο ιστορικό υψηλό). Στη Γαλλία η «Thales» ενισχύθηκε κατά 0,9% και στην Ιταλία η «Leonardo» κατά 3,3%. Στις ΗΠΑ οι μετοχές της RTX σημείωσαν άνοδο 3,6%, και της «Lockheed Martin» κατά 2,2%.

Τα ετήσια έσοδα των «Rheinmetall», «Leonardo», «BAE Systems», της γαλλικής «Thales», της γερμανικής «Hensoldt» και της «Saab» αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 57% μεταξύ 2021 και 2025. Η «Rheinmetall» και η «Saab» σημείωσαν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη, με αυξήσεις 323% και 284% αντίστοιχα για το 2025. Η «Leonardo» προσδοκά διπλασιασμό των κερδών της έως το 2030, ενώ η «Rheinmetall» ανακοίνωσε ότι αναμένει αύξηση πωλήσεων κατά 40% - 45% το 2026.

Απέναντι σ' αυτήν τη μεγάλη εικόνα, η κυβέρνηση της ΝΔ έβγαλε από το συρτάρι τα γνωστά μέτρα που η λέξη «κοροϊδία» είναι φτωχή για να τα χαρακτηρίσει. Με τα περιβόητα «pass», για παράδειγμα, ένα νοικοκυριό επιδοτείται για τα καύσιμα του αυτοκινήτου με 60 ευρώ το δίμηνο στην καλύτερη περίπτωση, μειωμένα μάλιστα κατά 10 ευρώ αν γίνει κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό.

Για τη δήθεν «ανακούφιση των αγροτών» ανακοινώθηκε επιχορήγηση 15% στα παραστατικά αγοράς των λιπασμάτων. Με δεδομένο ότι οι τιμές έχουν αυξηθεί μέχρι και 35%, οι βιοπαλαιστές παραμένουν εκτεθειμένοι σε μια καθαρή αύξηση κόστους 15% - 20%, ενώ το κράτος διασφαλίζει την κερδοφορία των βιομηχάνων των λιπασμάτων, καλύπτοντας το άλλο 15%.

Ακόμα πιο απροκάλυπτα, ως «άμυνα στις επιπτώσεις από τις υψηλές τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων» θεσπίζεται «ειδική αποζημίωση προς τις ναυτιλιακές εταιρείες», με στόχο «να συγκρατηθούν οι τιμές των εισιτηρίων κοντά στα περσινά επίπεδα».

Το σύνολο των μέτρων για το δίμηνο Απρίλης - Μάης αγγίζουν τα 300 εκατ. ευρώ, όταν τα έσοδα από τον ΦΠΑ μόνο τον Γενάρη έφτασαν τα 3,1 δισ. και από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης τα 393 εκατ. ευρώ. Το δε σύνολο των φορολογικών εσόδων (που το 95% το πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά) το δίμηνο Γενάρης - Φλεβάρης έφτασε τα 11,5 δισ. ευρώ.

Κράτος και κυβέρνηση διατηρούν απείραχτους τους δυσβάσταχτους φόρους στα καύσιμα και σε βασικά αγαθά, ενώ με τα pass έρχονται ουσιαστικά να «επιδοτήσουν» τους ενεργειακούς ομίλους και να ενισχύσουν τις μεγάλες εταιρείες της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Η προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι βρισκόμαστε όλοι «στην ίδια βάρκα», ότι πληρώνουμε μαζί τις συνέπειες του πολέμου, συνθλίβεται στην ίδια την πραγματικότητα. Ετσι πρέπει να συνθλιβεί και η πολιτική της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και κερδοφορίας, κάνοντας παντού πράξη το σύνθημα: Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!

Αυτή η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο εφιαλτική σε συνθήκες γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με τα πλήγματα στο εισόδημα των εργαζομένων από την πολεμική ακρίβεια να αποτελούν το «άλλο μισό» των θανάσιμων κινδύνων και της βαθιάς εμπλοκής στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.

Με αυτό το κριτήριο, άλλωστε, δηλαδή τη γενική συγκράτηση των μισθών στα κατώτατα επίπεδα που αποδεικνύεται «χρυσωρυχείο» για τους ομίλους ειδικά την περίοδο του πολέμου, έχει διαμορφωθεί όπως θα δείξουμε και παρακάτω το νομοθετικό οπλοστάσιο της εργοδοσίας από όλες τις κυβερνήσεις. Γι' αυτό αναβαθμίζεται ο ρόλος της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, καθιστώντας τον εκατομμυριούχο Παναγόπουλο ...«τοποτηρητή» των ΣΣΕ, ώστε όσες υπογράφονται να «αλφαδιάζονται» με τον ...χρυσό κανόνα της «προς τα κάτω σύγκλισης». Με έναν «σμπάρο» πολλά τρυγόνια για κυβέρνηση και εργοδοσία: Και συγκράτηση των μισθών στα όρια της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, ξεκινώντας από τον καθορισμό του κατώτατου με υπουργική απόφαση (ή με αλγόριθμο από το 2028) και πετσόκομμα των ΣΣΕ με την εμπλοκή της ΓΣΕΕ για να διασφαλίζεται η «κοινωνική ειρήνη» σε συνθήκες πολεμικής κλιμάκωσης, κάτι για το οποίο πάντα «καίγεται» η αστική τάξη.

Να διευκρινίσουμε καταρχήν ότι οι έννοιες «καθαρός» μισθός και μισθός σε «πραγματικές τιμές» δεν είναι ταυτόσημες, δηλαδή:

- Ο καθαρός μισθός είναι αυτός που βάζουν στην τσέπη τους εργαζόμενοι, αφού αφαιρεθούν οι κρατήσεις για ασφαλιστικές εισφορές και φόρο μισθωτών υπηρεσιών.

- Ο μισθός σε «πραγματικές τιμές» προκύπτει αφού αφαιρέσουμε (αποπληθωρίσουμε) από αυτόν τις επιδράσεις του ΓΔΤΚ, για να δούμε το πραγματικό μέγεθός του και αναφέρεται είτε στον μεικτό μισθό, είτε στον καθαρό. Χωρίς την αφαίρεση αυτή ο μισθός είναι σε «ονομαστικές» τιμές, αυτές δηλαδή που επιλέγουν να παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις χάριν εντυπωσιασμού.

Για λόγους συγκρισιμότητας, παρουσιάζουμε την εξέλιξη του μεικτού κατώτατου μισθού σε ονομαστικές και πραγματικές τιμές για την περίοδο 2009 - 2026 και παρομοίως του μεικτού μέσου μισθού¹ για την περίοδο 2009 - 2025.

Αναλυτικά:

Στο διάγραμμα 1 ο κατώτατος μεικτός μισθός, που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για το 2026, σε ονομαστικές τιμές φαίνεται υψηλότερος κατά 180 ευρώ από τον αντίστοιχο του 2009. Ομως σε πραγματικές τιμές είναι χαμηλότερος κατά 34 ευρώ από το 2009²!

Το διάγραμμα 3 εξετάζει την εξέλιξη του κατώτατου μεικτού σε σχέση με τον μέσο μεικτό μισθό (σε πραγματικές τιμές για τα έτη 2009 και 2025). Το διάγραμμα αυτό είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικό για τη στρατηγική της κυβέρνησης, αφού επιβεβαιώνει ότι ο μέσος μισθός όλο και περισσότερο συγκλίνει στα κατώτατα επίπεδα, λόγω του μεγαλύτερου ρυθμού μείωσης του μέσου από τον κατώτατο³. Αντί δηλαδή ο κατώτατος μισθός να είναι το «κατώφλι» για όποιον εργαζόμενο δεν καλύπτεται από ΣΣΕ, ο τρόπος καθορισμού του από το κράτος μαζί με το τσεκούρωμα στις ΣΣΕ τον έχει μετατρέψει σε «μαγνήτη» όλων των απολαβών προς τα κάτω. Με το συγκεκριμένο διάγραμμα λοιπόν γίνεται φανερή η επιδίωξη για διαμόρφωση κλαδικών μισθών σε επίπεδα πολύ κοντά στον κατώτατο μισθό.

Αυτή η προς τα κάτω σύγκλιση παραπέμπει στον λεγόμενο «συντονισμό των μισθών» που προωθούν ο ΟΟΣΑ⁴ και η Ευρωπαϊκή Ενωση⁵. Θυμίζουμε την επισήμανση του ΟΟΣΑ: «Σε χώρες όπου ο συντονισμός των μισθών είναι ισχυρός και σταθερός, τείνει να υποστηρίζεται από τις ενώσεις εργοδοτών, καθώς συμβάλλει σε μέτρια αύξηση των μισθών».

Αυτό ακριβώς υπηρετεί η κατάπτυστη «κοινωνική συμφωνία» που υπέγραψε η κυβέρνηση με την ηγεσία της ΓΣΕΕ και τις εργοδοτικές ενώσεις και εγκρίθηκε από τις συνδικαλιστικές δυνάμεις των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει νόμος. Φάνηκε άλλωστε από τα ...πρωτοτόκια της συμφωνίας, τις πρόσφατες κλαδικές ΣΣΕ σε Ζαχαρώδη και Επισιτισμό που υπέγραψαν η ηγεσία της ΓΣΕΕ και η πλειοψηφία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό - Τουρισμό. Οι αυξήσεις που προβλέπουν σε ονομαστικές τιμές είναι 10-20 ευρώ πάνω από τον εθνικό κατώτατο των 920 ευρώ στον Επισιτισμό και το πολύ 3 ευρώ στο κατώτερο μεροκάματο τεχνίτη στα Ζαχαρώδη από το κατώτατο μεροκάματο των 41 ευρώ! Βέβαια, σε πραγματικές τιμές πρόκειται για εξοργιστικές μειώσεις που φτάνουν μέχρι και τα 360 ευρώ στον Επισιτισμό.

Τελικά, με δεδομένο ότι το 2026 ο καθαρός κατώτατος μισθός σε ονομαστικές τιμές είναι 771 ευρώ, τότε σε πραγματικές τιμές είναι 627 ευρώ! Με αυτά καλείται να βγάλει τον μήνα πάνω από ένας στους τρεις εργαζόμενους!

Με τον μισθό τελικά να μη φτάνει για να βγει ο μήνας, η κυβέρνηση, διά στόματος της υπουργού Εργασίας, Νίκης Κεραμέως, διαφημίζει πως έχει ...αυξήσει τον κατώτατο βασικό μισθό κατά 41,5% από το 2019, ότι ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει τάχα ξεπεράσει τα 1.500 ευρώ (!) και συνεπώς διευρύνει συνεχώς το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων.

Ομως τα ποσοστά και οι «μαγειρεμένοι» αριθμοί δεν τρώγονται, δεν πληρώνουν το σούπερ μάρκετ, το νοίκι, τα πάγια, το δάνειο, τα φροντιστήρια των παιδιών. Τα 920 ευρώ, που με χαρές και πανηγύρια ανακοίνωσε η υπουργός Εργασίας, δεν φτάνουν να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες. Μάλιστα, όπως δείξαμε, λόγω του πληθωρισμού είναι λιγότερα και από τον κατώτατο μισθό που έπαιρναν οι εργαζόμενοι πριν 17 χρόνια, το 2009!

Η πορεία του κατώτατου και του μέσου μισθού σε πραγματικές τιμές και η προς τα κάτω σύγκλιση του μέσου με τον κατώτατο επιβεβαιώνουν την τάση επιδείνωσης της ζωής των εργαζομένων, που καλούνται να αμείβονται λιγότερο και αναγκάζονται να δουλέψουν περισσότερο. Να πρέπει να δουλέψουν υπερωρίες, αργίες και ρεπό, σε δεύτερη και τρίτη δουλειά, χωρίς μέτρα ασφάλειας και υγείας ακόμα κι αν αυτό στοιχίσει τη ζωή τους. Με τέτοιους όρους, άλλωστε, οι κυβερνήσεις τα τελευταία 10-12 χρόνια καμαρώνουν ότι «μείωσαν» την ανεργία. Μειώνουν το εργατικό κόστος για καθεμία θέση εργασίας, αλλά μοιράζουν και μια θέση εργασίας σε δύο και τρεις εργαζόμενους.

Κυβέρνηση και αστική τάξη επιχειρούν να «νομιμοποιήσουν» στη συνείδηση της εργατικής τάξης ότι αυτή η βαρβαρότητα είναι «κανονικότητα».

Να αποδεχθεί ότι ο μισθός δεν είναι αμοιβή για 8 ώρες εργασίας, πολύ περισσότερο για 7 και λιγότερες, αλλά ότι για να τα βγάλει πέρα πρέπει να δουλεύει ήλιο με ήλιο. Να είναι πάντα στη διάθεση των εργοδοτών, χωρίς ελεύθερο χρόνο, με ελάχιστη ξεκούραση, χωρίς κοινωνική ζωή και δραστηριότητα. Να αλλάζει δουλειά σαν τα πουκάμισα, ώρες και τόπο εργασίας ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Σημειώσεις:

1. Για τον αποπληθωρισμό του κατώτατου μισθού το 2026 θεωρούμε ότι ο ετήσιος ΓΔΤΚ είναι 123 σύμφωνα με τις προβλέψεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Είναι βέβαιο όμως ότι λόγω του πολέμου θα είναι ακόμα χειρότερα.

2. Αφορά στις τακτικές αποδοχές, με τον μέσο όρο να προκύπτει από το σύνολο της απασχόλησης και όχι όπως «βολικά» παρουσιάζει η κυβέρνηση μόνο τον μέσο μεικτό μισθό πλήρους απασχόλησης, στον οποίο περιλαμβάνει εκτός από τις τακτικές αποδοχές και τις αποδοχές από υπερωρίες, δουλεμένα ρεπό και αργίες, δεύτερη δουλειά κ.ά.

3. Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), «Αξιολόγηση του Ισχύοντος Νομοθετημένου Κατώτατου Μισθού» (Φλεβάρης 2024)

4. OECD (2019), Negotiating Our Way Up: Collective Bargaining in a Changing World of Work.

5. Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, «Ενίσχυση της συλλογικής διαπραγματευτικής ισχύος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση» (γνωμοδότηση πρωτοβουλίας), SOC/767

Σε δήλωσή του από το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα όπου παρευρέθηκε, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας σημείωσε:

«Ο ελληνικός λαός δεν αντέχει πλέον να πληρώνει συνεχώς από την τσέπη του προκειμένου η κυβέρνηση της ΝΔ να στηρίζει τον Τραμπ και τον Νετανιάχου στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που οδηγεί στον όλεθρο και τον θάνατο ολόκληρους λαούς στην ευρύτερη περιοχή και άλλους λαούς τους οδηγεί στη φτώχεια, στην ανέχεια, στην προσφυγιά, στην ακρίβεια, στην ανεργία. Και βεβαίως προκειμένου να προσαρμόζονται και να εξοικειώνονται, όπως είπε ο υπουργός Αμυνας, με την "κουλτούρα των φερέτρων τους".

Εμείς λέμε ξεκάθαρα καμιά εμπλοκή, καμιά συμμετοχή. Να γυρίσουν όλες οι φρεγάτες από την Ερυθρά Θάλασσα, από όπου βρίσκονται. Να γυρίσουν πίσω οι συστοιχίες Patriot. Να γυρίσουν πίσω οι άντρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα της πατρίδας μας, τα οποία μόνο αυτά έχουν ορκιστεί να υπηρετούν.

Και, βεβαίως, απαιτούμε εδώ και τώρα γενναία μέτρα από την κυβέρνηση για την ανακούφιση του λαϊκού εισοδήματος, για να πάρουν ανάσα οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, οι μικροεπιχειρηματίες, οι αγρότες μας, ο ελληνικός λαός με βάση τις προτάσεις που έχει καταθέσει το ΚΚΕ μέσα στη Βουλή, αλλά και με βάση τα αιτήματα του ίδιου του εργατικού - λαϊκού κινήματος και των φορέων του στους δρόμους του αγώνα».

Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι στις γειτονιές κοντά στο στρατιωτικό αεροδρόμιο «μας έχουν πάρει τα αυτιά τις τελευταίες μέρες και νύχτες οι κινητήρες διαφόρων μεταγωγικών, που τα βλέπουμε να απογειώνονται και να προσγειώνονται πάνω από τα κεφάλια μας και αναρωτιόμαστε όλοι τι συμβαίνει.

Πώς εξηγείται η τόσο μεγάλη κινητικότητα στο στρατιωτικό αεροδρόμιο, το οποίο από όσο γνωρίζουμε ούτε υποδέχεται ούτε φιλοξενεί τουρίστες που θέλουν να θαυμάσουν από κοντά την ιστορική πόλη της Ελευσίνας;».

Κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει άμεσα ξεκάθαρες απαντήσεις στον λαό ολόκληρης της περιοχής του Θριασίου «και να σταματήσει να κάνει την "παλαβή", ότι τάχα δεν πήρε το μήνυμα της ιστορικής απεργίας της 6ης Φλεβάρη, όταν νέκρωσαν μεγάλοι χώροι δουλειάς και ενεργειακοί όμιλοι».

Απευθυνόμενος ειδικά στους «επισκέπτες» της Ελευσίνας με τα μεταγωγικά τους, τους ενημέρωσε για την πλούσια αγωνιστική παράδοση και Ιστορία της: «Για παράδειγμα το 1974 οι Αμερικάνοι έφτιαξαν βάση στην παραλία και ενώ είχαν υπογράψει για πενταετή παραμονή, έφυγαν σχεδόν 12 μήνες μετά "διά λιθοβολισμού", όπως έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής. Οι διαδηλώσεις ήταν μαζικές και ο λαός της Ελευσίνας στάθηκε όρθιος απέναντί τους. Η αγωνιστική αυτή παράδοση της πόλης περνά από γενιά σε γενιά, γι' αυτό και η απάντηση στο ερώτημα των συναδέλφων αν μπορούμε σήμερα να αντιδράσουμε σε όλα αυτά που συμβαίνουν είναι: Ναι, μπορούμε! Ούτε να το σκέφτονται λοιπόν να πατήσουν το πόδι τους σήμερα στην περιοχή μας, με όποια αμφίεση κι αν εμφανιστούν, είτε με στρατιωτική παραλλαγή είτε με το κουστούμι του επενδυτή».

«Ο λαός της Ελευσίνας και συνολικά της Δυτικής Αττικής θα απαντήσει ξανά, πιο μαζικά αυτήν τη φορά. Η Ελευσίνα όπως και καμία άλλη πόλη δεν προσφέρεται για τα βρώμικα σχέδιά τους!», κατέληξε.

Μια πλατιά, παλλαϊκή καταδίκη της εμπλοκής και της «κουλτούρας φέρετρων», με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα από όλους τους κλάδους να ξεκαθαρίζουν: «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους».

Το συλλαλητήριο ξεκίνησε με τη συγκέντρωση στο υπουργείο, ενώ αντιπροσωπεία των σωματείων συναντήθηκε με τον υφυπουργό Οικονομικών Θάνο Πετραλιά, καταθέτοντάς του τα αιτήματα για απεμπλοκή από τον πόλεμο και για συγκεκριμένα μέτρα στήριξης του λαϊκού εισοδήματος. Η κυβέρνηση επιστράτευσε για μια ακόμα φορά τα περί «δημοσιονομικής σταθερότητας», και ότι ...δεν υπάρχουν λεφτά για τον λαό, με τον Γ. Στεφανάκη, πρόεδρο του Συνδικάτου Επισιτισμού Αττικής, να σχολιάζει ότι αυτή η απάντηση είναι πρόκληση όταν ετοιμάζονται να δώσουν άλλα 7 δισ. ευρώ για τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς.

Παράλληλα τα σωματεία άπλωσαν γιγαντοπανό μπροστά από τη Βουλή, με το κέντρο της Αθήνας να εκπέμπει την απαίτηση: «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να κλείσουν οι βάσεις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Δεν θα πληρώσει ο λαός τα σπασμένα».

«Ολα τα παράσιτα που ζούνε στα σαλόνια, μας ρίχνουν στην ανέχεια μοιράζοντας κουπόνια. Τώρα λαϊκός ξεσηκωμός» γράφει το πανό του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. «Να κλείσουν οι βάσεις - ορμητήρια - στόχοι» απαιτεί και το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής. Ενώ ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος απευθύνει το ερώτημα: «για του αφέντη το φαΐ να σκοτώνονται οι λαοί;».

Μάλιστα η πορεία σταμάτησε και έξω από τα γραφεία της ΕΕ, καταγγέλλοντας το «ReArm Europe», που ξαφρίζει το λαϊκό εισόδημα για τον πόλεμο. Εκεί γράφτηκε και το σύνθημα «Εξω η Ελλάδα από το σφαγείο του πολέμου», ενώ κάηκε η σημαία της ΕΕ, με χιλιάδες να βροντοφωνάζουν «Φονιάδες, ληστές, υποκριτές είναι οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές» και «Ενωση και ΝΑΤΟ, πολέμου συνδικάτο».

Την απόφαση των εργαζομένων στο Δημόσιο να κλιμακώσουν την πάλη τους μετέφερε από το βήμα της συγκέντρωσης ο Σπύρος Μαρίνης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, καθώς την Παρασκευή 3 Απρίλη στις 2 μ.μ. οργανώνουν μαζική παράσταση στο υπουργείο Οικονομικών, ενώ στις 13 Μάη προχωρούν σε πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία. Ο συνδικαλιστής κατήγγειλε την κυβερνητική αύξηση - κοροϊδία στον κατώτατο μισθό, μια αύξηση που όπως είπε στην ουσία είναι μείωση μισθού, με βάση τον πληθωρισμό που καλπάζει αυτήν τη στιγμή στο 3,1%.

Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί - τόνισε ο Σπ. Μαρίνης - εισπράττουν καθημερινά τα αιτήματα των μαθητών και την ανησυχία τους για τον πόλεμο. «Ως εκπαιδευτικοί έχουμε χρέος. Οχι να σωπάσουμε. Οχι να κρύψουμε την αλήθεια. Αλλά να τη φωτίσουμε. Να σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας και να τους δώσουμε δύναμη, γνώση και ελπίδα. Δεν θα μάθουμε τα παιδιά να αποδέχονται ότι κάποιοι αποφασίζουν και οι λαοί πληρώνουν. Δεν θα τα μεγαλώσουμε με την ιδέα ότι η ζωή τους αξίζει λιγότερο από τα κέρδη των λίγων», είπε χαρακτηριστικά.

«Αφού μπορέσαμε εμείς σε έναν τόσο δύσκολο χώρο, μπορεί να γίνει παντού!»: Το μήνυμα αυτό μετέφερε στη συγκέντρωση ο Βαγγέλης Παπαϊωάννου, πρόεδρος της προσωρινής διοίκησης του νεοσύστατου Σωματείου στην ΕΤΕΜ - COSMOS. Εννοούσε τη συγκρότηση σωματείου στο συγκεκριμένο εργοστάσιο του Μετάλλου, κάτι που οι εργαζόμενοι κατάφεραν κόντρα στην εργοδοτική τρομοκρατία, όπως τα εμπόδια στις πρώτες τους αρχαιρεσίες, οι απολύσεις και οι απειλές. «Είμαστε εδώ και παίρνουμε την πρώτη μας αγωνιστική απόφαση συμμετέχοντας στη σημερινή συγκέντρωση», σημείωσε.

«Πόσο άλλο να αντέξει μια μικρή οικογενειακή επιχείρηση;», αναρωτήθηκε ο Ιάσονας Καπλάνης, πρόεδρος του Σωματείου Αρτοποιών Αττικής, αναδεικνύοντας την πίεση που δέχεται η βιοτεχνική αρτοποιία και κάθε μικρός επαγγελματίας, ειδικά στα επαγγέλματα που επηρεάζονται άμεσα από τις τιμές της Ενέργειας. Κατήγγειλε την πολιτική που στραγγίζει τα λαϊκά νοικοκυριά, που αφήνει τον εργαζόμενο χωρίς εισόδημα πριν τελειώσει ο μήνας, που αναγκάζει τον μικρό επαγγελματία να δουλεύει ασταμάτητα για να τα βγάλει πέρα.

«Ζητάμε το αυτονόητο: Να μπορούμε να επιβιώσουμε. Γιατί το ζήτημα είναι βαθιά κοινωνικό. Το ψωμί είναι βασικό αγαθό και δικαίωμα κάθε οικογένειας», ξεκαθάρισε και ανέδειξε τα αιτήματα των αυτοαπασχολούμενων για πλαφόν στις τιμές Ενέργειας, μείωση του ΦΠΑ, κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης και της προκαταβολής φόρου, επιστροφή των επαγγελματιών στο αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ.

Ο Γιώργος Υφαντής μάλιστα, απευθύνοντας χαιρετισμό στη συγκέντρωση, τόνισε πως «ως νέος που υπηρετώ τη θητεία μου δεν θα μπορούσα να μην είμαι σήμερα εδώ και να ενώσω και εγώ τη φωνή μου, με όλους εσάς, τα εκατοντάδες σωματεία και φορείς, με τις χιλιάδες λαού που διεκδικούν και απόψε να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας μας στο πολεμικό μακελειό. Να μην πληρώσουμε εμείς και οι οικογένειές μας για ακόμα μια φορά τον "λογαριασμό" στο όνομα του λεγόμενου "εθνικού συμφέροντος"».

Στη συνέχεια τόνισε πως οι φαντάροι δεν τρώνε κουτόχορτο, καθώς και οι ίδιοι και οι οικογένειές τους βιώνουν τις συνέπειες της εμπλοκής, το τεράστιο κύμα ακρίβειας. «Για ποια αναχαίτιση της ακρίβειας μιλάνε όταν τα εισιτήρια από Σάμο για Αθήνα στις ημέρες της άδειάς μας με την έκπτωση που έχουμε είναι 112 ευρώ; Γιατί ένα παιδί που υπηρετεί στην Κύπρο, να χρειάζεται να πληρώσει χρυσά τα εισιτήρια 200 με 300 ευρώ για να έρθει να δει την οικογένεια και τους δικούς του;». Από την άλλη υπογράμμισε ότι «την ίδια στιγμή δίνουν 7 δισ. για τους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς».

Και, απαντώντας στα πολεμικά προσχήματα των Ευρωατλαντικών, μεταξύ τους και της ελληνικής κυβέρνησης, ανέδειξε ότι η εγκληματική πολιτική του κέρδους είναι αυτή που διεξάγει τον πόλεμο, για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων Ενέργειας και εμπορίου, και αυτοί οι ανταγωνισμοί οξύνονται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ από τη μία και την Κίνα και τους συμμάχους της από την άλλη.

«Το ζούμε ήδη στο πετσί μας. Το ζουν οι λαοί που σφαγιάζονται. Το ζούμε κι εμείς εδώ, με την ακρίβεια, τη φτώχεια, την ανασφάλεια. Γιατί πόλεμος και ακρίβεια πάνε μαζί. Η λεγόμενη πολεμική οικονομία δεν είναι κάτι μακρινό. Είναι ήδη εδώ. Και τη φορτώνουν στις πλάτες των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων», τόνισε.

Κατήγγειλε την κυβέρνηση για την αύξηση - κοροϊδία στον κατώτατο μισθό, την ώρα που η ακρίβεια καλπάζει, όμως μια χαρά εξασφαλίζει μέτρα στήριξης και διεύρυνσης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. «Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, ότι αυτή η αύξηση θα συμπαρασύρει και διάφορα επιδόματα, είναι τουλάχιστον προκλητικά, αφού κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει ότι το επίδομα ανεργίας μετά βίας το παίρνουν μόλις το 13% των ανέργων, ενώ η κυβέρνηση με νόμο έχει "κλέψει" τις τριετίες από το 2012 έως το 2023. Ετσι, ένας εργαζόμενος με 14 χρόνια προϋπηρεσία δεν παίρνει καμία αύξηση πλην αυτής που ανακοινώθηκε».

Σε αυτό το πλαίσιο, ξεκαθάρισε πως «δύο Ελλάδες» υπάρχουν: Η μία των εργατών, με τους πάνω από 200 νεκρούς το 2025, με το Μάτι, τα Τέμπη, τη «Βιολάντα», και η άλλη των εργοδοτών, που σπάει ρεκόρ κερδοφορίας βαμμένα με το αίμα των λαών και τα αδιέξοδα και του ίδιου του ελληνικού λαού.

«Πληρώσαμε την κρίση τους, πληρώσαμε την περιβόητη ανάπτυξή τους, δεν θα αφήσουμε να μας φορτώσουν και τον λογαριασμό για τους πολέμους τους με νέα χαράτσια, με νέες ανατιμήσεις, με νέες θυσίες, οι οποίες, με βάση και την όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας μας στις ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, μπορεί να μη μείνουν μόνο σε επίπεδο οικονομικών συνεπειών», τόνισε.

Συνεχίζοντας ανέδειξε αγωνιστικά παραδείγματα όπως οι λιμενεργάτες που μπλοκάρουν πολεμικό υλικό, με κορυφαία στιγμή την απεργία στις 6 του Φλεβάρη, σε 20 λιμάνια σε 7 χώρες. Οι ναυτεργάτες που αρνούνται να δουλέψουν για τον πόλεμο, που αρνούνται να υπογράψουν θανατόχαρτα, κάτι που διατρανώθηκε στην απεργία στις 5 Μάρτη, αλλά και οι φαντάροι που υψώνουν τη φωνή τους μέσα στα στρατόπεδα.

RIZOSPASTIS

«Καμία εμπιστοσύνη στην πολιτική της κυβέρνησης και όσων τη στηρίζουν! Τους ξέρουμε από την καλή και από την ανάποδη», τόνισε και πρόσθεσε ότι ο αγώνας πρέπει να έχει αντοχή και διάρκεια, όχι απλά ενάντια στα χειρότερα αλλά για να ανοίξει ο δρόμος ώστε ο πλούτος που παράγεται να ανήκει στους εργάτες, «για να ζούμε χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς πολέμους, χωρίς φτώχεια».

Από το βήμα της συγκέντρωσης ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού, τόνισε πως οι εργαζόμενοι του κλάδου δίνουν δυναμικό «παρών» στη συγκέντρωση, συμμετέχοντας και στη στάση εργασίας που προκήρυξε το Συνδικάτο.

Απαντώντας σε όσους μιλούν για «σταθερότητα» και «ασφάλεια», ανέδειξε ότι αυτό που εννοούν είναι «η σταθερότητα στην εκμετάλλευση και η ασφάλεια στην αναπαραγωγή των κερδών τους. Γι' αυτό μας έχουν κάνει στόχο αντιποίνων, γι' αυτό μας έχουν μπλέξει στο πόλεμο. Ε, λοιπόν, δεν θέλουμε να περιμένουμε να έρθει η σειρά μας. Εμείς δεν θέλουμε να συμμετέχουμε στους πολέμους τους, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους εργαζόμενους, τους λαούς των άλλων χωρών».

RIZOSPASTIS

Παράλληλα κατήγγειλε τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και τον ελεγχόμενο Παναγόπουλο, που έβαλαν την υπογραφή τους στην κλαδική Σύμβαση στην Εστίαση. «Εχουν το θράσος να πανηγυρίζουν για μια Σύμβαση που το μόνο που εξασφαλίζει είναι να έχει κατώτατο βασικό μισθό τα 930 ευρώ, 10 ευρώ μεικτά δηλαδή πάνω από τον κατώτατο, και που προβλέπει 7ήμερη απασχόληση, όπως και η προηγούμενη. Σύμβαση που είναι αποτέλεσμα της απαράδεκτης "κοινωνικής συμφωνίας" που ετοίμαζε μυστικά εδώ και έξι μήνες η νέα τρόικα κυβέρνησης, ΣΕΒ και ΓΣΕΕ. Της συμφωνίας που παρέδωσε και με τη βούλα τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στο κράτος και στους εργοδότες, ώστε να διαμορφώνεται στα μέτρα τους, όπως τους βολεύει για τα κέρδη τους. Γι' αυτό έχουν σοβαρή ευθύνη και πρέπει να απολογηθούν μέσα στους χώρους δουλειάς οι δυνάμεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που εμπόδισαν και καταψήφισαν τη συμμετοχή του Εργατικού Κέντρου Αθήνας στο σημερινό συλλαλητήριο», σημείωσε.

«Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη», τόνισε και στάθηκε στα αγωνιστικά παραδείγματα που ξεδιπλώνονται σε μια σειρά χώρους, όπως έκαναν οι λιμενεργάτες, οι εργολαβικοί εργάτες στα ΕΛΠΕ που δεν δέχτηκαν να δουλεύουν ήλιο με ήλιο για να πιάσει η εταιρεία τους πολεμικούς στόχους για το πετρέλαιο. «Οπως οι εργάτες στη ΔΕΛΤΑ, που ανάγκασαν για άλλη μια φορά την εταιρεία να υπογράψει Σύμβαση με ουσιαστικές αυξήσεις, με μέτρα υγείας και ασφάλειας, με κατοχύρωση του 8ωρου. Θα το κάνουμε όπως οι εργαζόμενοι στην ΕΤΕΜ, που έφτιαξαν το σωματείο τους κόντρα στη τρομοκρατία και στις απολύσεις, και κατάφεραν να τις πάρουν πίσω. Θα το κάνουμε όπως οι εργαζόμενοι στα KFC προχθές, που μόλις ανακοινώθηκε στη βάρδια μία απόλυση βγήκαν σύσσωμοι έξω, σταμάτησαν τη δουλειά και έκαναν πράξη το "ένας για όλους και όλοι για έναν"», είπε κλείνοντας.

Η Μαραθώνια Πορεία θα γίνει την Κυριακή 17 Μάη, με έναρξη στις 8 π.μ. από τον Τύμβο Μαραθώνα και τερματισμό στις 8 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος.

Στο κάλεσμά της η ΕΕΔΥΕ σημειώνει μεταξύ άλλων πως «το φετινό Πανελλαδικό Διήμερο Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα επικίνδυνων εξελίξεων για τους λαούς της περιοχής και όλου του κόσμου. Η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και τα πολλαπλά ανοιχτά πολεμικά μέτωπα φέρνουν στο προσκήνιο τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης.

Την ίδια ώρα η ελληνική κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη στρατηγική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κλιμακώνει τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς. Η παραχώρηση βάσεων, λιμανιών και αεροδρομίων, η ανάπτυξη αμερικανοΝΑΤΟικών υποδομών και η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εκτός συνόρων μετατρέπουν τη χώρα σε ενεργό κρίκο της πολεμικής μηχανής.

Από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη και από τη Λάρισα μέχρι άλλες κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, η Ελλάδα αξιοποιείται όλο και περισσότερο ως κόμβος στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η πολιτική αυτή όχι μόνο δεν εγγυάται την ειρήνη και την ασφάλεια του λαού, αλλά τον εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους, μετατρέποντας τη χώρα σε πιθανό στόχο αντιποίνων».

«Οι εξελίξεις αυτές κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει αποφασιστικά η λαϊκή πάλη ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους», τονίζει η ΕΕΔΥΕ και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του Διημέρου, για να σταλεί μήνυμα αγώνα και διεθνιστικής αλληλεγγύης, να δυναμώσει η πάλη για απεμπλοκή της Ελλάδας από το πολεμικό σφαγείο. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό. Λευτεριά στην Παλαιστίνη, κάτω τα χέρια από την Κούβα.

Από σήμερα Σάββατο η σκυτάλη των κινητοποιήσεων περνά σε άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα, και συγκεκριμένα:

- Αμφισσα, 12 μ., πλατεία Λαού

- Δράμα, 12 μ., κεντρική πλατεία

- Κόρινθος, 12 μ., Περιβολάκια

- Ξάνθη, 12 μ., κεντρική πλατεία

- Λευκάδα, 7 μ.μ., Εργατικό Κέντρο

- Χαλκίδα, 7.30 μ.μ., παραλία Χαλκίδας (Στρογγυλό)

- Χίος, 12 μ., πλατεία Βουνακίου

Αύριο, Κυριακή:

- Κως, 5.30 μ.μ., πλατεία Ανταγόρα

Τη Δευτέρα 30 Μάρτη:

- Καρδίτσα, 7 μ.μ., στην κεντρική πλατεία

Την Τρίτη 31 Μάρτη:

- Καλαμάτα, 6.30 μ.μ., κεντρική πλατεία

- Πρέβεζα, 7 μ.μ., Θεοφάνειο

Την Τετάρτη 1η Απρίλη:

- Σαντορίνη, 7 μ.μ., πλατεία Φηρών

Την Πέμπτη 2 Απρίλη:

- Ρόδος, 7 μ.μ., πλατεία Κύπρου

Την Παρασκευή 3 Απρίλη:

- Θήβα, 7 μ.μ., κεντρική πλατεία

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου, εργατικά συνδικάτα, φοιτητικοί σύλλογοι, συνταξιουχικά σωματεία και λαϊκοί φορείς τόνισαν «καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους», σημειώνοντας πως δεν αποδέχονται να θυσιάζονται οι λαοί και ο ελληνικός, ούτε να πληρώνουν τα δισ. ευρώ των εξοπλισμών, την ακρίβεια και τις συνέπειες που την ακολουθούν.

Απαίτησαν, μεταξύ άλλων, καμία συμμετοχή στους ευρωΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να κλείσουν όλες οι βάσεις στη χώρα μας, να επιστρέψουν στη χώρα όλες οι αποστολές των Ενόπλων Δυνάμεων και το προσωπικό τους που βρίσκονται εκτός συνόρων, ποτέ ξανά πυρηνικά στον Αραξο, να ξεκουμπιστούν οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί, να κλείσουν οι βάσεις τους. Αλλά και μέτρα προστασίας των εργαζομένων και του λαού απέναντι στην ακρίβεια, με ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, κατάργηση των έμμεσων φόρων, αφορολόγητο πετρέλαιο για τους αγρότες.

Στην ομιλία του ο Δημήτρης Μαρμούτας, πρόεδρος του ΕΚΠ, αφού αναφέρθηκε στη γενίκευση του πολέμου, τις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ για την ελληνική εμπλοκή, αλλά και των κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.) που στηρίζουν τις συμμαχίες με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, στάθηκε και στους κινδύνους που δημιουργούνται, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων:

«Στην περιοχή μας ρόλο παίζουν το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αραξου, που ετοιμάζεται να υποδεχθεί γαλλικά Rafale που θα φέρουν πυρηνικά στον οπλισμό τους και το αεροδρόμιο της Ανδραβίδας, όπου εκπαιδεύονται ΝΑΤΟικές δυνάμεις για να εξαπολύονται επιθέσεις σε χώρες και περιοχές που περιλαμβάνονται στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς για το μοίρασμα της Γης.

Πέρυσι στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ανδραβίδας εκπαιδεύτηκαν ισραηλινές και αμερικανικές δυνάμεις για την επίθεση που γίνεται τώρα στο Ιράν.

Να μην περάσει καν από το μυαλό τους ότι ο Αραξος θα έχει πάλι πυρηνικά και ότι το λιμάνι της πόλης μας θα γίνει κρίκος της ιμπεριαλιστικής πολεμικής μηχανής για μεταφορά όπλων και πυρομαχικών για τους σφαγείς των λαών.

Το εργατικό και λαϊκό κίνημα θα τους στείλει στα τσακίδια, όπως το έχει κάνει και στο πρόσφατο παρελθόν με τα πυρηνικά στον Αραξo».

Στάθηκε επίσης στα μέτρα - κοροϊδία που εξήγγειλε η κυβέρνηση, την ίδια ώρα που με τα κόμματα των ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέας Αριστεράς, Ελληνικής Λύσης έστειλαν στον λαό τον «λογαριασμό» των 7 δισ. ευρώ σε έναν χρόνο για ΝΑΤΟικές δαπάνες και επεσήμανε: «Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Ολοι τους μαζί μας ληστεύουν για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων στην περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης και στην περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου και μας ληστεύουν και μας σκοτώνουν».

Μίλησε και για το κίνημα που έχουν ανάγκη σήμερα οι εργαζόμενοι και ο λαός, απέναντι στην κυβέρνηση, την εργοδοσία, τα κόμματα που την υπηρετούν, αλλά και τον ρόλο της εργοδοτικής πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, καλώντας σε μαζική συμμετοχή συνδικάτων, συνδικαλιστών, επιτροπών αγώνα, εργαζομένων στην Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη.

Κάλεσε να σημάνει συναγερμός απέναντι στις εξελίξεις με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και επεσήμανε: «Η λύση βρίσκεται στη δική μας δύναμη, στον οργανωμένο αγώνα μέσα από τα σωματεία μας και τους συλλόγους μας, μαζί με τους φτωχούς αγρότες, τους βιοπαλαιστές της πόλης και τη νεολαία».

Νωρίτερα χαιρετισμούς απηύθυναν η Δώρα Κότση, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Φαρμακευτικής, η Λυδία Καστανά, εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών, ο Αγγελος Σκιαδάς, μέλος της Διοίκησης του ΕΚΠ και εργαζόμενος στην Ενέργεια και η Κατερίνα Σίμου, αντιδήμαρχος Πατρέων.

Μετά τη συγκέντρωση ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης, όπου ακούστηκαν δυνατά συνθήματα όπως «οι ιμπεριαλιστές τη Γη ξαναμοιράζουν, με των λαών το αίμα τα σύνορα χαράζουν» και «δώστε λεφτά για Υγεία και Παιδεία, όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία».

Στο Ηράκλειο η συγκέντρωση των μαζικών φορέων και των εργατικών σωματείων πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Ελευθερίας. Από το βήμα της συγκέντρωσης οι εκπρόσωποι των εργατικών σωματείων κάλεσαν τον ηρακλειώτικο λαό να μη δεχτεί νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών, να απαντήσει στα καλέσματα υποταγής στα πολεμοκάπηλα σχέδια -στο όνομα της «εθνικής ομοψυχίας» που απαιτούν η εργοδοσία και η κυβέρνηση- και να υπάρξει ξεσηκωμός σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά, με σύνθημα «Καμιά συμμετοχή, καμία εμπλοκή - Δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα του πολέμου τους!». Εκ μέρους της Παγκρήτιας Επιτροπής Ενάντια στις Βάσεις και την Εμπλοκή απηύθυνε χαιρετισμό ο Βαγγέλης Μαματζάκης, πρόεδρος του Σωματείου Ιατρικών Επισκεπτών Ηρακλείου και μέλος της Επιτροπής Ειρήνης Ηρακλείου. Ακολούθησε μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης.

«Θέλουμε τη Σούδα λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ιμπεριαλιστών», ακούστηκε δυνατά από τη μαχητική συγκέντρωση δεκάδων εργατικών σωματείων και μαζικών φορέων που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο των Χανίων. Η μαζική κινητοποίηση του χανιώτικου λαού έδωσε αποφασιστική απάντηση και σε διάφορα κυβερνητικά στελέχη, εκπροσώπους της Τοπικής Διοίκησης, επιχειρηματίες και διάφορους «κονδυλοφόρους» που έχουν πάρει στασίδι χυδαίου αντικομμουνισμού σε διάφορα τοπικά ΜΜΕ απέναντι στους αγώνες του λαού και της νεολαίας των Χανίων. Στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν την ανάγκη ύπαρξης της βάσης της Σούδας, κάνουν λόγο για οικονομική ζημιά εξαιτίας της απομάκρυνσης του αεροπλανοφόρου «G. Ford» από τη βάση λόγω των κινητοποιήσεων, επικαλούμενοι μέχρι και την οικονομική ζημιά των «επιχειρηματιών» του αγοραίου έρωτα...

Τις «αγωνίες» τους σατίρισε ένα μικρό θεατρικό δρώμενο με το οποίο ξεκίνησε η συγκέντρωση της Παρασκευής, ενώ ακολούθησαν χαιρετισμοί από εκπροσώπους εργατικών σωματείων και μαζικών φορέων.

Εκπροσωπώντας την Παγκρήτια Επιτροπή Ενάντια στις Βάσεις και την Εμπλοκή, ο Μανώλης Παπαδομανωλάκης, πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Χανίων, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η άρον - άρον αποχώρηση του αεροπλανοφόρου από τη Σούδα, εξαιτίας και της μαζικής αντίδρασης του χανιώτικου λαού, αποδεικνύει ότι ο λαός έχει τη δύναμη να παρέμβει στις εξελίξεις. Αποτελεί απάντηση σε όσους λένε ότι δεν αλλάζει τίποτα. Ο λαός των Χανίων δεν εξαγοράζεται από τα αιματοβαμμένα δολάρια των Αμερικανών. Συνεχίζουμε με περισσότερη ορμή για να σταματήσουν η πόλη και το νησί να αποτελούν ορμητήρια πολέμου».

Τέλος, και στο Ρέθυμνο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση εργατικών σωματείων και μαζικών φορέων, στο δημαρχείο της πόλης. Ομιλίες έγιναν από την Επιτροπή Ειρήνης Ρεθύμνου και άλλους φορείς, ενώ ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης.

«Η αύξηση - κοροϊδία στον κατώτατο μισθό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση ανέρχεται μόλις σε 27 ευρώ καθαρά τον μήνα ή σε 79 λεπτά τη μέρα σε όσους αμείβονται με μεροκάματο. Η κυβέρνηση καταδικάζει εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να τα βγάλουν πέρα με 771 ευρώ τον μήνα, τη στιγμή που τα ενοίκια έχουν φτάσει τα 600 και 700 ευρώ, που τα έξοδα για τρόφιμα και καύσιμα υπολογίζονται σε πάνω από 400 ευρώ τον μήνα. Πρόκειται για χυδαία πρόκληση, που δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει ως "στήριξη" τα ψίχουλα, την ίδια ώρα που στηρίζει με κάθε τρόπο τους επιχειρηματικούς ομίλους, που βυθίζει ακόμα πιο βαθιά τον λαό στη φτώχεια και στην ανασφάλεια για να υλοποιηθούν οι στόχοι της πολεμικής οικονομίας, και εμπλέκει τη χώρα μας ακόμα πιο βαθιά στον πόλεμο.

Ολοι οι εργαζόμενοι καταλαβαίνουν ότι η καταιγίδα του ιμπεριαλιστικού πολέμου ΗΠΑ - Ισραήλ στη Μέση Ανατολή, στον οποίο η κυβέρνηση της ΝΔ έχει εμπλέξει ενεργά τη χώρα, πυροδότησε νέα εκτίναξη των τιμών στα καύσιμα. Ηδη οι υπέρογκες αυξήσεις επεκτείνονται στα τρόφιμα και σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις διαρκείς ανατιμήσεις των προηγούμενων χρόνων. Τα κυβερνητικά πανηγύρια είναι πρόκληση για χιλιάδες εργαζόμενους που βλέπουν τον μισθό να τελειώνει στα μέσα του μήνα, που δεν μπορούν να καλύψουν το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ, τα καύσιμα, τις στοιχειώδεις ανάγκες τις δικές τους και των παιδιών τους.

Η ανακοίνωση για τον κατώτατο μισθό είναι στο πλαίσιο της "Κοινωνικής Συμφωνίας" ντροπής που υπέγραψαν κυβέρνηση, εργοδότες και η ελεγχόμενη για σκάνδαλα ηγεσία της ΓΣΕΕ. Μια ηγεσία που όχι μόνο ανέχεται αυτήν την απόφαση - κοροϊδία, αφού το ίδιο το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ προσδιορίζει τον κατώτατο μεικτό μισθό στα 1.052 ευρώ ώστε να εξασφαλίζεται ένα στοιχειώδες επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης, αλλά αυτό το αίσχος των παγωμένων μισθών το επιβάλλει και στις κλαδικές Συμβάσεις. Αυτό επιβεβαιώθηκε και με τη Συλλογική Σύμβαση του Επισιτισμού που υπέγραψαν η ΓΣΕΕ και η ηγεσία της ΠΟΕΕΤ στα 930 ευρώ, μόλις 10 ευρώ πάνω από τον κατώτατο μισθό, χωρίς να ρωτήσουν κανένα συνδικάτο του κλάδου. Τέτοια είναι η ξεφτίλα των εργατοπατέρων και της κυβέρνησης, που πανηγύριζαν για μεγάλες αυξήσεις στους μισθούς.

Ετσι, ο μέσος μισθός των εργαζομένων της χώρας μας παραμένει μικρότερος από το 2011, ακόμα και σε ονομαστικές τιμές, χωρίς να υπολογίζεται ο μεγάλος πληθωρισμός αυτών των ετών, που έχει εξανεμίσει τους πραγματικούς μισθούς στην κυριολεξία.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που από τη μια ο κατώτατος μισθός καθορίζεται με κυβερνητική απόφαση, με κριτήριο την "εθνική ανταγωνιστικότητα" της οικονομίας, και από την άλλη η υπογραφή κλαδικών Συμβάσεων επιτρέπεται μόνο με τις ευλογίες της τρόικας κυβέρνησης - ΣΕΒ - ΓΣΕΕ, στο ύψος του κατώτατου μισθού και γύρω από αυτόν, πάντοτε σύμφωνα με όσα "αντέχουν" να δώσουν οι εργοδότες.

Κάθε σωματείο, κάθε εργαζόμενος και εργαζόμενη τώρα να πάρει θέση μάχης. Να δυναμώσει η διεκδίκηση απέναντι στην πολιτική που μας θέλει φτηνούς, σιωπηλούς και συμβιβασμένους. Για να δυναμώσει η οργάνωση σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς. Για να δοθεί αποφασιστική απάντηση στην κυβερνητική κοροϊδία, στην εργοδοτική επιθετικότητα, στην υπονόμευση των Συλλογικών Συμβάσεων από κυβέρνηση, ΣΕΒ και ηγεσία της ΓΣΕΕ. Για να περάσει στα χέρια των εργαζομένων η υπόθεση της διεκδίκησης, του συντονισμού και της αντεπίθεσης.

Τέτοιος αγωνιστικός σταθμός είναι η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ το Σάββατο 4 Απρίλη στην Καισαριανή, στην οποία ήδη έχουν δηλώσει συμμετοχή εκατοντάδες συνδικάτα και χιλιάδες συνδικαλιστές που δεν συμβιβάζονται με αυτήν την πολιτική και παλεύουν για την ανατροπή της.

Καλούμε σε μαζικό αγωνιστικό ξεσηκωμό. Καμία ανοχή σε αυτήν την κοροϊδία. Το ποτήρι ξεχείλισε.

Τα εργατικά σωματεία οργανώνουμε την παρέμβασή μας στους χώρους δουλειάς, δυναμώνουμε τη διεκδίκηση για:

• Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Καμία συμμετοχή στους ευρωΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να κλείσουν όλες οι βάσεις στη χώρα μας. Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία, να επιστρέψουν όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τα F-16. Να μη σταλούν ελληνικά στρατεύματα κατοχής στην Παλαιστίνη.
• Να δοθεί το Δώρο του Πάσχα σε δημοσίους υπάλληλους και συνταξιούχους. Επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης και μισθού.
• Αυξήσεις στους μισθούς μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις. Κατώτατος μισθός στα 1.100 ευρώ και επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για την ΕΓΣΣΕ.
• Επαναφορά των κλεμμένων τριετιών 2012 - 2023, της αρχής της ευνοϊκότερης Σύμβασης, της κυριακάτικης αργίας και της πληρωμής των υπερωριών.
• Κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Σταθερός ημερήσιος χρόνος δουλειάς, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο.
• Κατάργηση της "προσωπικής διαφοράς" στις συντάξεις.
• Επίδομα ανεργίας στο 80% του μισθού για όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις.
• Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης χονδρικής και λιανικής στην Ενέργεια και στα καύσιμα, που περιλαμβάνει και κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, του συστήματος εμπορίου ρύπων. Αξιοποίηση και αναβάθμιση των υδροϋλεκτρικών και λιγνιτικών σταθμών.
• Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης χονδρικής και λιανικής, που περιλαμβάνει και κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, όπως το ψωμί, τα τρόφιμα, το γάλα, τα βρεφικά είδη, τα είδη ατομικής υγιεινής κ.λπ.
• Αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία για τους αγρότες, όπως και γενναία μείωση και πλαφόν στις τιμές των λιπασμάτων και των αγροτικών εφοδίων. Εγγυημένες τιμές για τα αγροτικά προϊόντα.
• Ενταξη στο καθεστώς αναστολής εργασίας για τους εργαζόμενους που μπορεί να πληγούν από τις συνέπειες της εμπλοκής της χώρας στην πόλεμο (π.χ. ξενοδοχοϋπάλληλοι), με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική αποζημίωση, που θα καλύψουν το κράτος και οι εργοδότες.
• Κατάργηση κάθε είδους χαρατσιού στα νοσοκομεία, για τις διαγνωστικές εξετάσεις, στις τράπεζες, στο Δημόσιο.
• Μείωση στις τιμές των φαρμάκων και κατάργηση της συμμετοχής των ασθενών για τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες.
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, γιατί οι ζωές μας δεν είναι κόστος. Να επιστρέψουν όλοι οι ναυτεργάτες από τις εμπόλεμες ζώνες.
• Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για κάθε εργαζόμενο και 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά.
• Μείωση της τιμής του εισιτηρίου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (Λεωφορεία, Τρόλεϊ, Τραμ, Μετρό, ΗΣΑΠ, Προαστιακός, ΟΣΕ) αλλά και στα εισιτήρια της ακτοπλοΐας κατά 50%.
• Καμία ανατροπή εργασιακών μας δικαιωμάτων (απολύσεις, μειώσεις μισθών, αλλαγή εργασιακών σχέσεων, επέκταση ωραρίων, δυσμενείς μετακινήσεις κ.ά.) που σχετίζεται με την προσαρμογή κλάδων και επιχειρήσεων στις απαιτήσεις της πολεμικής οικονομίας.
• Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Απειθαρχία στους νόμους της εργοδοτικής και κυβερνητικής καταστολής».

Εκεί, που με σύνθημα «καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», θα συναντηθούν εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις, Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, πρωτοβάθμια σωματεία του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα. Και, παίρνοντας τη σκυτάλη των μεγάλων ταξικών αγώνων που σφράγισαν την πάλη τα προηγούμενα χρόνια, θα δώσουν νέα ώθηση στην κρίσιμη σημερινή φάση, με τον κόσμο να φλέγεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τη χώρα να εμπλέκεται με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό.

Η μεγάλη συμμετοχή που καταγράφεται ήδη, η διάθεση σωματείων να πάρουν σχετική απόφαση, φανερώνει νέες ελπιδοφόρες διεργασίες στο εργατικό κίνημα, ενώ αποτυπώνει και το γεγονός ότι οι χώροι δουλειάς «βράζουν», η δυσαρέσκεια και η ανησυχία μεγαλώνουν, αφού γίνονται αντιληπτές οι επιπτώσεις του πολέμου, οι νέες θυσίες που καλείται να κάνει ο λαός για την εμπλοκή και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη πάνω από 500 συνδικαλιστικές οργανώσεις απ' όλη την Ελλάδα έχουν πάρει απόφαση να δώσουν το «παρών» προδιαγράφοντας συμμετοχή - ρεκόρ στη Σύσκεψη. Συγκεκριμένα, μέχρι και το πρωί της Παρασκευής είχαν αποφασίσει τη συμμετοχή τους 21 Εργατικά Κέντρα, 15 Ομοσπονδίες και πάνω από 480 πρωτοβάθμια σωματεία μαζί και με συνταξιουχικές οργανώσεις.

Μια συμμετοχή που επιβεβαιώνει ότι τα χρόνια που μεσολάβησαν από τον Νοέμβρη του 2024, όταν έγινε και η προηγούμενη σύσκεψη (με 590 συμμετοχές τότε), σημειώθηκαν σημαντικά βήματα στη συσπείρωση σωματείων γύρω από το ΠΑΜΕ, στη βελτίωση των συσχετισμών, στον αγωνιστικό συντονισμό με οργάνωση π.χ. απεργιακών μαχών «από τα κάτω» και κόντρα στην ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ. Σε τέτοιες μάχες, όπως στην ιστορική απεργία για τα Τέμπη, βρήκαν κοινό βηματισμό για πρώτη φορά τόσα Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και άλλα σωματεία, δείχνοντας τη δύναμη που έχει ένας τέτοιος προσανατολισμός, κάτι που θα εκφραστεί και στην Πανελλαδική Σύσκεψη.

Σήμερα, λοιπόν, δύο χρόνια μετά, τα εργατικά σωματεία έχουν πράγματι να συζητήσουν την πλούσια πείρα τους, τα συμπεράσματα από την πάλη τους: Από κινητοποιήσεις για τις ΣΣΕ σε μια σειρά κλάδους, από εμβληματικούς αγώνες που έγιναν σημείο αναφοράς, κάνοντας πράξη το «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», με πιο πρόσφατες τις απεργίες στα λιμάνια, σε Πειραιά και Ελευσίνα, την απεργία των ναυτεργατών ενάντια στα «μπάρκα του θανάτου», την απεργία στα Τρόφιμα - Ποτά μετά το στυγερό εργοδοτικό έγκλημα της «Βιολάντα».

Σε αυτή την κατεύθυνση η σύσκεψη αποτελεί κορυφαίο σταθμό για το κίνημα που έχει ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη. Ενα κίνημα, όπως σημειώνει το ΠΑΜΕ, πρέπει να είναι διεκδικητικό, αγωνιστικό, να βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας.

Με άνοδο της οργάνωσης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους όπου θα διασφαλίζεται η μαζική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Ενα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου «Παναγόπουλου».

Ενα κίνημα σε ετοιμότητα, με σχέδιο παρέμβασης μπροστά στις εξελίξεις, που θα δυναμώνει την ενεργητική συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επικρατήσει «σιγή νεκροταφείου» στο φόντο της κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής.

Αυτό το κάλεσμα του ΠΑΜΕ φτάνει αυτές τις μέρες σε χιλιάδες χώρους δουλειάς, για να δυναμώσει η πάλη απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Κόντρα στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.

Ενα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος και όσους το υπηρετούν.

Οι εξελίξεις εκτινάσσουν το αίσθημα ευθύνης και βάζουν τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, τους πρωτοπόρους εργαζόμενους, μπροστά σε μεγάλες υποχρεώσεις.

Απαιτούν στράτευση του καθενός και της καθεμιάς στην κοινή μας προσπάθεια για τη διαφώτιση του λαού και της νεολαίας, τη συσπείρωση νέων δυνάμεων και την ενίσχυση του αγώνα για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο, να κλείσουν τώρα η βάση της Σούδας και οι άλλες αμερικανικές βάσεις, να ανακληθεί η πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν όλα τα τμήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται έξω από τα σύνορα. Να αντιμετωπίσουμε μαχητικά τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου και της αντιλαϊκής πολιτικής, την αβάσταχτη ακρίβεια, διεκδικώντας μέτρα πραγματικής ανακούφισης του λαού, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.

Καλλιεργεί αυταπάτες:

- Οτι τη λύση θα δώσει η χρεοκοπημένη διπλωματία, η ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, που οδηγεί σε νέες πολεμικές συγκρούσεις. Οτι το φάρμακο είναι η τήρηση του «διεθνούς δικαίου», που έχει γίνει κουρέλι, όπως κάνει η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία και ο ανεκδιήγητος Τσίπρας.

- Οτι έχουμε ισχυρούς συμμάχους και σύγχρονα όπλα και δεν φοβόμαστε τίποτα, όπως λέει η κυβέρνηση, για να βάζει πιο βαθιά τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

- 'Η ότι ο πόλεμος είναι ευκαιρία και η πολεμική οικονομία θα εξασφαλίσει ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας, όπως προβάλλει η εργοδοσία για να αυξάνει τα κέρδη της, με τη στήριξη της ΝΔ και της βολικής αντιπολίτευσης.

Τα αστικά επιτελεία και τα αστικά Μέσα Ενημέρωσης επιχειρούν σχεδιασμένα να χειραγωγήσουν τον λαό και τη νεολαία, να δηλητηριάσουν τη σκέψη τους με τις θέσεις της αστικής τάξης, να προστατέψουν το σύστημα, να αποκρύψουν τις πραγματικές αιτίες του πολέμου, να δικαιολογήσουν την κυβέρνηση, τις προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, τα κόμματα του συστήματος, που έχουν εγκληματικές ευθύνες για την πρόσδεση της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και τη μετατροπή της σε ορμητήριο πολέμου και στόχο αντιποίνων.

Πίσω από κάθε ιμπεριαλιστικό πόλεμο προβάλλει το καπιταλιστικό κέρδος, που τροφοδοτεί τους ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για το μοίρασμα του κόσμου.

Η Μέση Ανατολή και ο Περσικός Κόλπος διαθέτουν τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές, κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες και χρόνια τώρα βασικός στόχος των Αμερικανών και του Ισραήλ είναι ο έλεγχος της περιοχής, η δημιουργία της «Νέας Μέσης Ανατολής», για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους.

Αυτό το σχέδιο υλοποιούν με την κατοχή στα παλαιστινιακά εδάφη, τη γενοκτονία στη Γάζα και την προσάρτηση παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ στη Δυτική Οχθη, την επιβολή των τζιχαντιστών στη Συρία, τις φρικαλεότητες στον Λίβανο, που δολοφονούν τον λαό του.

Η βασική αιτία της επίθεσης των ΗΠΑ - Ισραήλ κατά του Ιράν είναι ο έλεγχος της χώρας με όλα τα μέσα, με τη δολοφονία της ηγεσίας του, την κατάληψη ή τον διαμελισμό της για να αρπάξουν τον πλούτο της, να προωθήσουν τον ινδικό εμπορικό δρόμο από την Ασία στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη, που αντιπαρατίθεται στον κινεζικό «Νέο Δρόμο του Μεταξιού», στον οποίο συμμετέχει το Ιράν. Να στερήσουν από την Κίνα μια φτηνή πηγή Ενέργειας.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή όπως και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία αποτελούν εκδήλωση του σφοδρού ανταγωνισμού, της πολύμορφης αναμέτρησης ΗΠΑ και Κίνας για την πρωτοκαθεδρία, την ηγετική θέση στο καπιταλιστικό σύστημα, και αυτό γεννάει διαρκώς πολεμικές ή εν δυνάμει πολεμικές εστίες σε όλη την υδρόγειο.

Η κατάσταση αυτή, η διασταύρωση των πολεμικών μετώπων, επιβεβαιώνει την εκτίμηση της Πολιτικής Απόφασης του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, ότι «για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο».

Σε κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση χρησιμοποιούνται προσχήματα. Το έχουμε ζήσει στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία, στην Ουκρανία και τελευταία στη Βενεζουέλα. Τώρα ΗΠΑ και Ισραήλ χρησιμοποιούν τα προσχήματα για το πυρηνικό και βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν ή τη «δημοκρατία» και την αποκατάσταση των δικαιωμάτων του ιρανικού λαού, τον οποίο σκοτώνουν μαζικά.

Ετσι κάνουν, επεμβαίνουν πολιτικά - στρατιωτικά καταπατώντας το δικαίωμα κάθε άλλου λαού να καθορίζει την πορεία της χώρας του, να βρει τον δρόμο που αντιστοιχεί στα αυτοτελή του συμφέροντα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ υιοθετεί και αναμασά τα προσχήματα για να δικαιολογήσει τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα (...) Τα ιμπεριαλιστικά προσχήματα με υποκριτικές διαφοροποιήσεις υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Αριστερά, το κόμμα της Κωνσταντοπούλου και αυτό του Βελόπουλου, που έχουν ταχθεί με τα συμφέροντα της αστικής τάξης, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τη στρατηγική τους, κάνοντας υποκριτική και άσφαιρη κριτική στον Μητσοτάκη για να παραπλανήσουν τον λαό. Ολοι τους συμπλέουν με την κυβέρνηση και κρύβουν τις πραγματικές αιτίες του πολέμου.

Το μακελειό στη Μέση Ανατολή έχει νέα ποιοτικά στοιχεία. Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ποντάρισαν στον άμεσο έλεγχο της κατάστασης μετά τη δολοφονία της ιρανικής ηγεσίας, αλλά διαψεύστηκαν. Ο πόλεμος κλείνει μήνα και το Ιράν υλοποιεί σχέδιο αντιποίνων, επιτίθεται με βαλλιστικούς πυραύλους και drones στο Ισραήλ, σημαδεύει αμερικανικές βάσεις, στρατιωτικές, ενεργειακές και άλλες σημαντικές υποδομές στη Σαουδική Αραβία, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο Κατάρ, στο Ιράκ, στο Κουβέιτ, προκαλώντας μεγάλες ζημιές που έχουν οδηγήσει σε αναστολή της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Επιτέθηκε με drone στη βρετανική βάση στην Κύπρο. Ελέγχει, μπλοκάρει και επιτρέπει επιλεκτικά το πέρασμα μικρού αριθμού εμπορικών πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, όπου διακινείται το 20% της παγκόσμιας παραγωγής υδρογονανθράκων, κέντρο της αναμέτρησης και εστία κλιμάκωσης του πολέμου, με μεγάλες οικονομικές συνέπειες.

Ολα τα σενάρια είναι ανοιχτά! Επαγρυπνούμε, δεν εφησυχάζουμε από τις αμερικανικές ανακοινώσεις για ειρηνευτικές συνομιλίες. Εχουμε ζήσει τις κατ' όνομα εκεχειρίες στην Παλαιστίνη και στον Λίβανο. Συγκεντρώνεται τεράστια αμερικανική δύναμη πυρός, προετοιμάζεται χερσαία επέμβαση, κατάληψη ιρανικών νησιών που θα τινάξει τον Περσικό Κόλπο και την ευρύτερη περιοχή στον αέρα.

Ταυτόχρονα, αναζητείται συμβιβασμός για να ξεπεραστούν προσωρινά τα ρήγματα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο και να πάρουν μέρος στις επιχειρήσεις κράτη - μέλη της ΕΕ και η Βρετανία.

Σ' αυτήν την κατεύθυνση εξετάζεται και η επέκταση του ρόλου της ευρωενωσιακής επιχείρησης «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου παραμένει η ελληνική φρεγάτα, ώστε να κινηθεί στον Κόλπο του Ομάν και στα Στενά του Ορμούζ, όπως προβλέπει η αρχική απόφαση της ΕΕ. Αυτό το κρύβουν και το ΚΚΕ τους προειδοποιεί να μη διανοηθούν καν να σκεφτούν αυτό το ενδεχόμενο.

Σ' αυτήν την παγίδα του θανάτου βρίσκονται εγκλωβισμένα εκατοντάδες πλοία, χιλιάδες ναυτεργάτες και μεταξύ αυτών ελληνικά πληρώματα (...) Σ' αυτές τις συνθήκες αποκτά μεγάλη σημασία η πάλη του ΚΚΕ, οι πρωτοβουλίες και οι κινητοποιήσεις των σωματείων ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, στο πλευρό των ναυτεργατών που απήργησαν στις 5 Μάρτη και θα κλιμακώσουν τον αγώνα τους.

Ο αγώνας αυτός συναντιέται με την περήφανη στάση των πληρωμάτων που αρνούνται να υπογράψουν την καταδίκη τους.

Αποκτούν μεγάλη σημασία ο πρωταγωνιστικός ρόλος του ταξικού κινήματος και ο συντονισμένος απεργιακός αγώνας λιμενεργατών, ναυτεργατών, εργαζομένων σε μεγάλες επιχειρήσεις στον Πειραιά και στο Θριάσιο στις 6 Φλεβάρη, στο πλαίσιο της κοινής δράσης με τους λιμενεργάτες σε 20 λιμάνια, σε 7 χώρες, με το σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο τους» και τη διεκδίκηση σημαντικών αιτημάτων. Οι λιμενεργάτες της COSCO με πρωτοβουλία του ταξικού σωματείου μπλοκάρουν και πάλι στρατιωτικά φορτία για το Ισραήλ. Αξιοποιούμε την πείρα και συνεχίζουμε! (...)

Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα ψεύδονται ασύστολα και προσπαθούν να εφησυχάσουν τον λαό πως η Ελλάδα δεν συμμετέχει στον πόλεμο.

Ποια είναι η αλήθεια;

Στις βάσεις σταθμεύουν αμερικανικά και ΝΑΤΟικά αεροσκάφη, ελλιμενίζονται πολεμικά πλοία, φορτώνονται με πυραύλους και άλλο οπλισμό, ανεφοδιάζονται με καύσιμα, στηρίζεται η επιμελητεία, χρησιμοποιούνται τηλεπικοινωνίες και κατασκοπευτικά μέσα.

Αν ήταν διαφορετικά, αν δεν υπήρχε εμπλοκή, δεν θα συνεδρίαζε το ΚΥΣΕΑ, δεν θα έψαχνε η κυβέρνηση για πυραύλους Patriot και άλλα αντιπυραυλικά μέσα, δεν θα εγκαθιστούσε τέτοια συστήματα στην Κάρπαθο, δεν θα σήμαινε συναγερμό.

Η Ελλάδα είναι στόχος ιρανικών αντιποίνων και καμία αντιπυραυλική προστασία δεν αποτελεί εγγύηση, όπως δεν αποτέλεσε ο πολυδιαφημισμένος «Σιδηρούς Θόλος» του Ισραήλ ή τα συστήματα στα κράτη του Κόλπου.

Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας και ξετινάζουμε την ύπουλη προπαγάνδα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων ότι η Ελλάδα είναι «πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας». Είναι μέσα στον κυκλώνα, η πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τους αμερικανοΝΑΤΟικούς - ευρωατλαντικούς στόχους χειροτερεύει τη ζωή του λαού, τον βάζει σε μεγάλους κινδύνους.

Τις προάλλες η ελληνική πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία κατέρριψε δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους που προορίζονταν για τον ενεργειακό κολοσσό της «Aramco», και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τόλμησε να πει ότι «η κατάρριψη ιρανικών πυραύλων δεν είναι θέμα εμπλοκής, αλλά μια αμυντική ενέργεια», ενώ ο Δένδιας και ο Μητσοτάκης έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν πως οι Patriot προστατεύουν το επίπεδο ζωής του λαού και των Ευρωπαίων πολιτών.

Βιάζουν την απλή λογική, γελοιοποιούνται. Η παρουσία ελληνικής πυροβολαρχίας 2.000 χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα σημαίνει ενεργή συμμετοχή στον πόλεμο, ενισχύει τον κίνδυνο αντιποίνων, η ζωή των Ελλήνων αξιωματικών και στρατιωτών είναι στην κόψη του ξυραφιού.

Η «κουλτούρα των φέρετρων» που καλλιεργούν τα αστικά επιτελεία μυρίζει θάνατο, και πρέπει να γνωρίζει ο λαός πως η Στρατηγική Συμφωνία Ελλάδας - Σαουδικής Αραβία το 2024 γράφει με κατάμαυρα γράμματα ότι «τα υπολείμματα ή οι ανθρώπινες σοροί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που προκύπτουν από οποιοδήποτε περιστατικό ή ατύχημα παραμένουν στην κυριότητα και υπό τον έλεγχο της Ελληνικής Δημοκρατίας»!

Αυτά συμφώνησαν οι βρικόλακες και τη συμφωνία αυτή την ψήφισαν μαζί με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Βελόπουλος ψήφισε την ανανέωσή της. Τώρα κλαψουρίζουν και τους παραδίδουμε στη χλεύη του λαού μας.

Το βαρέλι δεν έχει πάτο. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να στείλει ελληνική στρατιωτική μονάδα στη Γάζα για τη μετατροπή της σε αμερικανικό και ισραηλινό προτεκτοράτο, και το ΚΚΕ αντιστέκεται και διαθέτει όλες του τις δυνάμεις για να ματαιωθεί αυτό το σχέδιο.

Η Κύπρος μπήκε έντονα στο κάδρο των πολεμικών εξελίξεων μετά την έκρηξη ιρανικού drone στη βρετανική - ΝΑΤΟική βάση στο Ακρωτήρι, και η κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί να αξιοποιήσει πολιτικά την αποστολή 2 φρεγατών και 4 μαχητικών F-16 στο νησί. Οργανώθηκε εκστρατεία εξαπάτησης του ελληνικού και του κυπριακού λαού, με τη στήριξη των Μέσων Ενημέρωσης. Αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Η Κύπρος στοχοποιήθηκε γιατί στο έδαφός της δραστηριοποιούνται δύο βρετανικές βάσεις, βρετανικό έδαφος, μέρος των Συμφωνιών Λονδίνου και Ζυρίχης, που παραχώρησαν περιορισμένη ανεξαρτησία στην Κύπρο.

Αυτές προστατεύει η ελληνική αποστολή, μαζί με στρατιωτικές δυνάμεις της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Βρετανίας. Προστατεύουν επίσης τις αμερικανικές και γαλλικές εγκαταστάσεις στο αεροδρόμιο «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο και της ναυτικής βάσης στο Μαρί, στο πλαίσιο της ΝΑΤΟποίησης της Κύπρου στην πορεία προετοιμασίας για ένταξη του νησιού στη λυκοσυμμαχία, όπως έχει δηλώσει προκλητικά ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.

Τα περί προστασίας του ελληνισμού ήταν το εφεύρημα για να καλυφθεί ο βασικός στόχος και να πουλήσει για εσωτερική κατανάλωση εθνικοπατριωτικά φούμαρα η κυβέρνηση, με τη στήριξη των άλλων κομμάτων, να καπηλευθεί την ευαισθησία του λαού μας για την Κύπρο και την αγωνία του κυπριακού λαού.

Τα σχέδια αυτά αποκαλύφθηκαν πλατιά όταν η ελληνική κυβέρνηση με τη στήριξη των άλλων κομμάτων απέστειλε μαχητικά F-16 στη Βόρεια Ελλάδα για την προστασία των αμερικανικών βάσεων και υποδομών στη Βουλγαρία, και σήμερα γίνεται ευρύτερα κατανοητή η απάτη για τα περί ελληνισμού.

Γιατί αυτός δεν υπάρχει ούτε στη Βουλγαρία, ούτε στη Σαουδική Αραβία όπου είναι οι Patriot, ούτε στην Ερυθρά και στον Λίβανο όπου περιπολούν οι φρεγάτες, ούτε στο Κόσοβο ή στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη όπου έχουν εγκατασταθεί ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις.

Τα δεινά της Κύπρου έχουν προέλθει από τη θέση της μέσα στις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και την ένταξή της στα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με ευθύνη της κυπριακής αστικής τάξης, που αναζητά δρόμους αναβάθμισης του ρόλου της.

52 χρόνια τουρκικής κατοχής και τόσο ο Μητσοτάκης όσο και ο Μακρόν στη φιέστα που έστησαν πρόσφατα στην Κύπρο δεν είπαν μία λέξη γι' αυτήν, την ώρα που η τουρκική ηγεσία έστελνε 6 F-16 και προχωρούσε στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση των κατεχομένων εδαφών, αξιοποιώντας τις στρατηγικές σχέσεις με την ΕΕ και τον οπλισμό που εξασφαλίζει από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία και άλλα ΝΑΤΟικά κράτη, δυναμώνοντας τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, σε κάθε κυβέρνηση και κόμμα του κεφαλαίου! Το ΚΚΕ ενημερώνει τον λαό και προειδοποιεί για την παγίδα που έχει στηθεί με το δόλωμα του «εθνικού συμφέροντος» και της «εθνικής ενότητας» μεταξύ της πλουτοκρατίας και του λαού, των εκμεταλλευτών και των εκμεταλλευομένων.

Αυτών που θησαυρίζουν, των εφοπλιστών, των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων, στις πλάτες της εργατικής τάξης, των βιοπαλαιστών αγροτών και επαγγελματιών, που υποφέρουν, αντιμέτωποι με χίλια μύρια προβλήματα. Ποτέ και πουθενά δεν υπήρχαν κοινά συμφέροντα σε μια κοινωνία χωρισμένη σε τάξεις, σε μια ταξική κοινωνία, όπως ο καπιταλισμός.

Υπάρχουν δύο πατρίδες!

Η πατρίδα του μεγάλου κεφαλαίου και των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, με τη στήριξη του αστικού κράτους και των νόμων του, για τις μπίζνες και τα κέρδη του.

Και υπάρχει η πατρίδα «των ταπεινών και των καταφρονεμένων», του λαού που παλεύει στο έδαφός της, την πονάει και θέλει να την κάνει καλύτερη, να ζήσει ανθρώπινα, χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους.

Ιστορικά οι εργάτες, οι αγρότες, οι άνθρωποι του μόχθου οργανώθηκαν στο ΕΑΜ, στην ΕΠΟΝ, στον ΕΛΑΣ, πήραν μέρος στην Αντίσταση με εμπνευστή και αιμοδότη το ΚΚΕ.

Η αστική τάξη την «κοπάνησε», πήγε στη Μέση Ανατολή με την αστική κυβέρνηση, συνεργάστηκε με τον κατακτητή και με τους Εγγλέζους στη συνέχεια, και αυτά τα ιστορικά διδάγματα προφυλάσσουν και προειδοποιούν.

Η «εθνική ενότητα» επιδιώκει να σκύψει ο λαός το κεφάλι, να υποστεί τις οικονομικές θυσίες που του ζητάνε και να οδηγηθεί στα πολεμικά σφαγεία για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Αλλά εδώ υπάρχει το ΚΚΕ, που πιστεύει στα αυτοτελή συμφέροντα του λαού σε όλες τις συνθήκες, πρωταγωνιστεί στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες και απαιτεί την έξοδο της χώρας από τον πόλεμο, μέχρι το τέλος, μέχρι ο λαός να γίνει νοικοκύρης στον τόπο του.

Είναι εδώ το ΚΚΕ, με ιστορικές παρακαταθήκες, με τους 200 ήρωες κομμουνιστές που εκτελέστηκαν από τους ναζί - φασίστες στην Καισαριανή με το κεφάλι και τη γροθιά ψηλά, τους χιλιάδες αλύγιστους της ταξικής πάλης που διώχθηκαν, φυλακίστηκαν, δολοφονήθηκαν από το αστικό κράτος και τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου και πήρανε και πάλι τα όπλα γράφοντας τη μεγάλη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που τιμούμε τα 80 χρόνια από την έναρξή του.

Αυτήν την ηρωική διαδρομή τιμούμε με νέους αγώνες, με συναίσθηση του αρνητικού συσχετισμού αλλά με πίστη στο δίκιο και στη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού μας, για να χτίσουμε μια Ελλάδα όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των πολλών, των παραγωγών του πλούτου, τα μέσα παραγωγής, τα οικονομικά εργαλεία θα είναι δική τους ιδιοκτησία και θα αναπτυχθούν με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.

Ο καπιταλισμός δεν είναι παντοδύναμος. Ανατράπηκε από τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός ηττήθηκε στο Βιετνάμ και στην Κούβα από την πάλη των λαών και αυτά είναι ανεξίτηλα ιστορικά συμπεράσματα, εφόδια στον αγώνα μας.

Στεκόμαστε στο πλευρό της Κουβανικής Επανάστασης. Εκφράζουμε με όλα τα μέσα την αμέριστη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στο ΚΚ Κούβας, στην Κούβα και τον λαό της που βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο και υποφέρει από την έλλειψη καυσίμων, φαρμάκων και τροφίμων. Είμαστε σε ετοιμότητα για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης στρατιωτικής επίθεσης των ΗΠΑ και παλεύουμε για να τερματιστεί ο εγκληματικός αποκλεισμός, και να διαγραφεί το Νησί της Επανάστασης από την άθλια λίστα των «κρατών - χορηγών της τρομοκρατίας».

(...) Τα λαϊκά νοικοκυριά πληρώνουν ακριβά την κυρίαρχη πολιτική και η κυβέρνηση με την ΕΕ τα καλούν σήμερα να φορτωθούν νέα βάρη, να πληρώσουν για την πολεμική οικονομία και την πολεμική εμπλοκή, μια νέα καπιταλιστική κρίση. Με την αύξηση των τιμών στα καύσιμα, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα λιπάσματα, στα αγροτικά εφόδια, στα τρόφιμα, στα άλλα είδη λαϊκής κατανάλωσης.

Οργιάζουν τα 12ωρα και 13ωρα, εντείνονται η εκμετάλλευση και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς για να βγουν οι παραγγελίες ή για να καλυφθούν οι όποιες απώλειες, ιδιαίτερα σε κλάδους που μπορεί να δεχτούν πλήγμα, όπως ο Τουρισμός.

Η πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη του κεφαλαίου καθηλώνει τους μισθούς πατώντας στην κατάπτυστη «Κοινωνική Συμφωνία» της κυβέρνησης με τη μαφία της ΓΣΣΕ, με τη ΔΑΚΕ, την ΠΑΣΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ, τον ελεγχόμενο για κακουργήματα εργατοπατέρα Παναγόπουλο, που και εδώ στη Χαλκίδα, στο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου έπαιξε βρώμικο ρόλο, αλλά οι εργάτες τον απομόνωσαν και εξέλεξαν την ταξική του διοίκηση.

Είναι αστείες οι αναφορές της κυβέρνησης περί «εισαγόμενου πληθωρισμού». Είναι συνένοχη για τη στήριξη της επέμβασης των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, σε ρόλο «σημαιοφόρου». Είναι υπεύθυνη, μαζί και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, για τη συμμετοχή στον ενεργειακό πόλεμο ΗΠΑ - ΕΕ - Ρωσίας, για την εξάρτηση από το πανάκριβο LNG, την εγκατάλειψη των εγχώριων ενεργειακών υλών, όπως ο λιγνίτης.

Καμία πίστη στα λόγια του αέρα ότι θα πάρει μέτρα στήριξης του λαού. Τα είδαμε, ξαναφέρνει τα γνωστά «fuel pass», που στην πράξη επιδοτούν την αύξηση των τιμών, δίνει νέα προνόμια στο κεφάλαιο, χρηματοδοτεί τους εφοπλιστές, διαφημίζει την άθλια αύξηση του κατώτατου μισθού της πείνας, που την έχει εξανεμίσει ήδη η ακρίβεια.

Δυναμώνουμε το μέτωπο κατά των γνωστών εκβιασμών για τη δημοσιονομική αντοχή και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα. Ληστεύουν τον λαό με τη φορολογία και δίνουν δισ. ευρώ επιχορηγήσεις στο κεφάλαιο, 30 δισ. σε εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, μισό εκατομμύριο ευρώ την ημέρα για τη φρεγάτα που βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα.

Προετοιμαζόμαστε για μεγάλες μάχες. Δουλεύουμε για την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ στις 4 Απρίλη και προετοιμαζόμαστε για την Εργατική Πρωτομαγιά, εντείνουμε την προσπάθεια για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, τη μαζικοποίηση, την ενίσχυση της δράσης των σωματείων και το χτίσιμο της Κοινωνικής Συμμαχίας, αξιοποιώντας την πείρα που αποκτήθηκε στις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις. Παρεμβαίνουμε και αναδεικνύουμε τις πραγματικές αιτίες του εγκλήματος των Τεμπών, για να πληρώσουν πολιτικά και ποινικά οι υπεύθυνοι.

Οργανώνουμε συσκέψεις, συζητάμε πλατιά με τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Συνεχίζουμε τον αγώνα για την έξοδο της Ελλάδας από τον πόλεμο, την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με τον λαό κυρίαρχο, με σχέσεις αμοιβαίου οφέλους και αλληλεγγύης με τους άλλους λαούς. Απαιτούμε λεφτά για τους μισθούς, τις συντάξεις, την Υγεία και την Παιδεία, και όχι για του πολέμου τα σφαγεία (...)

Ο λαός, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, να σηκώσει τη σημαία του αντικαπιταλιστικού - αντιμονοπωλιακού αγώνα, της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του, και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης.

Σε έναν κόσμο που φλέγεται, σε ένα σύστημα που σαπίζει, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων με το ΚΚΕ μπροστά.

AFP or licensors

Από τη συνάντηση των ΥΠΕΞ του G7 στη Γαλλία

Από την τελευταία απόφαση της Μεγάλης Βρετανίας να εγκρίνει στρατιωτική επέμβαση για κράτηση πλοίων που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε βρετανικά ύδατα, μέχρι τις «διεθνείς συμμαχίες» που «ψήνονται» για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ξεπροβάλλει ολοένα και μεγαλύτερος ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.

Ταυτόχρονα, το ρήγμα μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα μεγαλώνει και τα αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ (των αστικών τους τάξεων), όπως εκφράζονται τόσο στη σύγκρουση στην Ουκρανία όσο και σε αυτή στη Μέση Ανατολή, οξύνουν περαιτέρω την κατάσταση και φανερώνουν τι είδους λυκοσυμμαχίες είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.

Τα ευρωατλαντικά «αλληλομαχαιρώματα» εκφράστηκαν και με αφορμή τη Σύνοδο των ΥΠΕΞ του G7 (ΗΠΑ, Βρετανία, Καναδάς, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία και ΕΕ) στη Γαλλία την Πέμπτη και την Παρασκευή - είναι ενδεικτικό ότι εγκαταλείφθηκαν οι προσπάθειες για ένα κοινό, ολοκληρωμένο τελικό ανακοινωθέν, όπως μετέδωσε το «Reuters». Στη συνάντηση συμμετείχε - όπως συμβαίνει πάντα - η ΕΕ και ήταν προσκεκλημένη η Σαουδική Αραβία.

Οι συγκρούσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή «είναι σε μεγάλο βαθμό αλληλένδετες», είπε χαρακτηριστικά η επικεφαλής της Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ Κ. Κάλας, προσερχόμενη στη Σύνοδο, για να τονίσει πως αυτήν τη στιγμή η Ουκρανία παραμένει κορυφαία γεωπολιτική προτεραιότητα για τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ.

Ετσι, ζήτησε «αποκλιμάκωση» του πολέμου στη Μέση Ανατολή, «επειδή οι συνέπειες για όλους στον κόσμο είναι αρκετά σοβαρές», και ταυτόχρονα κλιμάκωση του πολέμου με τη Ρωσία στην Ουκρανία. Εξέφρασε δε ανησυχία ότι οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου λόγω του πολέμου των ΗΠΑ - Ισραήλ με το Ιράν «θα βοηθήσουν τη Μόσχα να χρηματοδοτήσει τις πολεμικές της προσπάθειες», και επομένως «πρέπει να αυξήσουμε» την υποστήριξη προς την Ουκρανία, «αλλά και την πίεση στη Ρωσία».

Συνολικά η «γραμμή» των Ευρωπαίων στη Σύνοδο ήταν να πιέσουν τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο ώστε οι ΗΠΑ να σκληρύνουν τη στάση τους απέναντι στη Ρωσία, που «βοηθά το Ιράν να σημαδεύει αμερικανικές βάσεις και να σκοτώνει Αμερικανούς».

«Ανησυχούμε πολύ για τις σχέσεις Ρωσίας - Ιράν», π.χ. «τα drones του Ιράν που χρησιμοποιεί η Ρωσία στην Ουκρανία», και «για τη στήριξη της Ρωσίας στο Ιράν», τόνισε η Βρετανίδα ΥΠΕΞ Ιβ. Κούπερ.

Σύμφωνα με «δυτικές» πηγές η Μόσχα παρέχει δορυφορικές εικόνες στο Ιράν για να στοχοποιεί εγκαταστάσεις, και επίσης το βοήθησε να αναβαθμίσει τα drones του.

Επιπλέον οι Ευρωπαίοι επεσήμαναν στον Αμερικανό ΥΠΕΞ τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει ο πόλεμος στο Ιράν για τις τιμές Ενέργειας και την οικονομία, την ώρα που ορισμένες αναλύσεις θεωρούν ότι ένας από τους στόχους της Ουάσιγκτον στο Ιράν είναι και η άσκηση πίεσης στη «σύμμαχο» Ευρώπη.

Ο Ρούμπιο υποστήριξε ότι είναι «προς το εθνικό συμφέρον» των χωρών του G7 να βοηθήσουν με πολεμικά πλοία και εξοπλισμούς ώστε να «ανοίξουν» τα Στενά του Ορμούζ, επαναλαμβάνοντας την «απογοήτευση» της Ουάσιγκτον για τους «συμμάχους». «Ζητείται συνεχώς από τις ΗΠΑ να βοηθήσουν σε έναν πόλεμο», δηλαδή στην Ουκρανία, «αλλά όταν οι ΗΠΑ είχαν ανάγκη, δεν έλαβαν θετικές απαντήσεις», είπε.

Πάντως οι Ευρωπαίοι φαίνεται να πρωτοστατούν στη συγκρότηση μιας άλλης «διεθνούς συμμαχίας» για τα Στενά του Ορμούζ, αποκαλύπτοντας ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επιδιώξεις τους να πιάσουν πόστα στην περιοχή για την «επόμενη μέρα», να αναβαθμιστεί το γεωπολιτικό τους πάτημα στην περιοχή. Φυσικά, τέτοιες κινήσεις συσσωρεύουν ακόμα περισσότερο «μπαρούτι» για την επόμενη σύγκρουση.

Την Κοινή Δήλωση Βρετανίας, Καναδά, Ιαπωνίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ολλανδίας και Ιταλίας σύμφωνα με τη βρετανική πρωθυπουργία συνυπογράφουν έως τώρα Νότια Κορέα, Νέα Ζηλανδία, Αυστραλία, Δανία, Λετονία, Σλοβενία, Εσθονία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Τσεχία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Λιθουανία, Κροατία, Βουλγαρία, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο, Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο, Δομινικανή Δημοκρατία, Παναμάς και Νιγηρία.

Την Πέμπτη έγινε βιντεοδιάσκεψη με «εκπροσώπους 35 χωρών από όλες τις ηπείρους», με Γαλλία και Βρετανία να συμπροεδρεύουν. Η πρωτοβουλία αυτή είναι «αυστηρά αμυντική», με στόχο «να οργανωθεί η επανέναρξη της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ αφού παύσουν οι εχθροπραξίες», ανακοίνωσε το γαλλικό υπουργείο Αμυνας.

Ο αρχηγός των γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων, πτέραρχος Φ. Μαντόν, που εκπροσώπησε το Παρίσι στη βιντεοδιάσκεψη, προηγουμένως είχε κάνει λόγο για «απρόβλεπτη στάση της Ουάσιγκτον», που «επηρεάζει τα συμφέροντα και την ασφάλεια» «για όλους τους "παίκτες", όχι μόνο για τα μέλη του G7 αλλά και για την Κίνα και πολλές χώρες στον κόσμο».

«Φυσικά, όταν τελειώσει ο πόλεμος, πιθανότατα θα υπάρχουν χώρες που θα είναι πρόθυμες να βοηθήσουν να παραμείνουν ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ», υπογράμμισε και ο Φινλανδός πρωθυπουργός Αλ. Στουμπ, εξηγώντας τη στάση της χώρας του.

Αλλά και η Βρετανίδα ΥΠΕΞ αναφέρθηκε στην προτεραιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου για άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ: «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης της διπλωματίας, και με τις συζητήσεις που θα έχουμε σήμερα (σ.σ. στο G7), επειδή το Ιράν δεν μπορεί απλώς να κρατάει όμηρο την παγκόσμια οικονομία».

Απανωτές επιθέσεις στους «συμμάχους» του ΝΑΤΟ έχει εξαπολύσει τις τελευταίες μέρες ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, λέγοντας πως «δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα για να βοηθήσουν τις ΗΠΑ» απέναντι στο Ιράν. «Οι ΗΠΑ δεν χρειάζονται τίποτα από το ΝΑΤΟ, αλλά "μην ξεχνάτε ποτέ" αυτήν την πολύ σημαντική στιγμή», απείλησε.

Και συνέχισε: «Τώρα που η ιρανική πλευρά εξοντώνεται, οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί είπαν: Θέλουμε πολύ να στείλουμε πλοία. Βασικά, ορισμένοι από αυτούς δήλωσαν ότι θέλουν να εμπλακούν όταν τελειώσει ο πόλεμος. Το Ηνωμένο Βασίλειο είπε ότι θα στείλει αεροπλανοφόρα όταν τελειώσει ο πόλεμος!».

Μάλιστα ο Τραμπ χαρακτήρισε τα βρετανικά αεροπλανοφόρα «παιχνιδάκια σε σύγκριση με τα δικά μας»...

Χαρακτηριστικός είναι ο ...«ρεαλισμός» στις διαπιστώσεις του Φινλανδού Προέδρου Αλ. Στουμπ, που θεωρείται μάλιστα «έμπιστος» του Προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ.

Σχετικά με το αν θα πρέπει τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να συνδράμουν με πολεμικά πλοία και εξοπλισμό τις ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο, απάντησε χρησιμοποιώντας τη φράση του Τραμπ ότι η Ουκρανία «δεν είναι πρόβλημα της Αμερικής», δηλαδή ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν τόσα να κερδίσουν από τη συνέχιση αυτής της σύγκρουσης, ενώ το «κόστος» και οι κίνδυνοι υπερισχύουν.

«Ισως ακούγεται λίγο σκληρό, αλλά το Ιράν δεν είναι δικός μας πόλεμος. Η Ουκρανία είναι ο δικός μας πόλεμος», είπε στο «Politico».

«Είμαστε πολύ ρεαλιστές με τη διατλαντική μας συνεργασία. Το μεγαλύτερο μέρος της βασίζεται πλέον σε συμφέροντα», παραδέχτηκε.

Υπογράμμισε παράλληλα τον κίνδυνο κλιμάκωσης των δύο «περιφερειακών» συγκρούσεων που μαίνονται σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, και μάλιστα στο έδαφος μιας «παγκόσμιας ύφεσης» της καπιταλιστικής οικονομίας, με συνέπειες πιθανώς πιο σοβαρές από την πανδημία COVID-19.

«Δεν θα ήθελα να μιλήσω για Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο - ακόμη», είπε.

Οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί κλιμακώνουν την πίεση στη Ρωσία, ενώ παράλληλα «ανησυχούν» για την προσωρινή άρση των αμερικανικών κυρώσεων στο ρωσικό πετρέλαιο, για τις αναφορές ότι η Ουάσιγκτον ζητά το Κίεβο να παραχωρήσει ολόκληρο το Ντονμπάς (Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ) στη Ρωσία με αντάλλαγμα «εγγυήσεις ασφαλείας», αλλά και για το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να στρέψουν στη Μέση Ανατολή όπλα που προορίζονται για την Ουκρανία.

Το Λονδίνο ενέκρινε τη στρατιωτική επέμβαση για κράτηση ρωσικών πλοίων σε βρετανικά ύδατα, με στόχο τη διάλυση ενός δικτύου που - όπως είπε - επιτρέπει στη Ρωσία να εξάγει πετρέλαιο παρά τις «δυτικές» κυρώσεις. Μετά την επιβίβαση, ενδέχεται να ασκηθούν ποινικές διώξεις σε βάρος ιδιοκτητών, διαχειριστών και πληρωμάτων για παραβίαση κυρώσεων.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επιβάλει κυρώσεις σε 544 πλοία που σύμφωνα με εκτιμήσεις του μεταφέρουν περίπου τα 3/4 του ρωσικού αργού πετρελαίου, ενώ περίπου 12 ρωσικά πλοία ανά μήνα διασχίζουν τη Μάγχη.

Πολεμικά πλοία βγαίνουν ολοένα στη θάλασσα για να προστατεύσουν γεωπολιτικά, ενεργειακά, εμπορικά συμφέροντα.

Και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως Γαλλία, Βέλγιο και Σουηδία, έχουν πραγματοποιήσει ρεσάλτα, έρευνες και συλλήψεις σε πλοία που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο ή είναι ύποπτα για σαμποτάζ σε Βαλτική και Μεσόγειο, ενώ η Μόσχα σχεδιάζει πολεμικά πλοία και στρατιωτικές δυνάμεις να συνοδεύουν τα εμπορικά πλοία και τάνκερ.

2026 The Associated Press. All

ΗΠΑ, Ισραήλ και «σύμμαχοι» συσσωρεύουν δυνάμεις και πυρομαχικά για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή

Παράλληλα, στόχος έχουν γίνει αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις της Μέσης Ανατολής (από τον Περσικό Κόλπο έως την Ιορδανία...) απειλώντας από την Παρασκευή 27 Μαρτίου και με βομβαρδισμό των ξενοδοχείων χωρών του Κόλπου όπου κατέφυγαν χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες για να γλιτώσουν από τους σφοδρούς βομβαρδισμούς στις βάσεις τους.

Οι μοναρχίες του Περσικού Κόλπου που έχουν εμπλακεί επίσης ανησυχούν. Πρώτα ξεσπάθωσαν δηλώνοντας συμμετοχή στον στόλο που πασχίζουν να συγκροτήσουν οι ΗΠΑ με απρόθυμους ή πρόθυμους «συμμάχους», ωστόσο τώρα υπάρχει συγκράτηση. Η Σαουδική Αραβία εμφανίζεται πρόθυμη να επωφεληθεί (όσο νομίζει πως γίνεται) από ένα αποδυναμωμένο Ιράν, παραχωρώντας, στην πράξη, στις ΗΠΑ εναέριο χώρο, χερσαίες και θαλάσσιες εκτάσεις για τη διευκόλυνση των πολεμικών επιχειρήσεων. Πηγή μυστικών υπηρεσιών που επικαλέστηκε την Παρασκευή το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων FARS ανέφερε «πέντε χώρες» του Κόλπου που βοηθούν τις επιθέσεις των ΗΠΑ: Τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ.

Επιπλέον, όχι μόνο «δεν ελέγχθηκαν» τα Στενά του Ορμούζ, αλλά απειλείται με «κλείσιμο» και άλλο στρατηγικό πέρασμα: Τα Στενά Μπαμπ αλ Μαντάμπ (γνωστά και ως «Πύλη των Δακρύων») μεταξύ Αραβικής Χερσονήσου και ανατολικού άκρου της Αφρικής (γνωστό και ως «Κέρας της Αφρικής»), καθώς οι Χούθι, φιλικά προσκείμενοι στο Ιράν, δηλώνουν έτοιμοι να μπουν στον πόλεμο και να κλείσουν αυτό το στρατηγικό ναυτικό πέρασμα όταν κρίνουν απαραίτητο.

Σε αυτό το πλέγμα εξελίξεων που προδιαγράφουν κλιμάκωση και όχι αποκλιμάκωση, οι ΗΠΑ προωθούν την περαιτέρω ενίσχυση των στρατευμάτων στη Μέση Ανατολή με άλλους 10.000 άνδρες, πέρα από τα νέα πλοία μάχης και τους περίπου 7.000 στρατιώτες που έχουν στείλει ή στέλνουν (από την αρχή του πολέμου) στην περιοχή. Τα σενάρια περιλαμβάνουν και χερσαίες επεμβάσεις σε στρατηγικά νησιά του Ιράν, με πρώτο το νησί Χαργκ, από όπου το Ιράν εξάγει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που παράγει, ωστόσο θεωρούνται μεγάλου ρίσκου. Ηδη το Ιράν δηλώνει ότι μπορεί να παραθέσει 1 εκατομμύριο στρατιώτες για να αντιμετωπίσουν τους εισβολείς.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται υπό πίεση, καθώς δεν τους βγαίνει με τίποτε το σενάριο της «γρήγορης και αποτελεσματικής» επίθεσης τύπου Βενεζουέλας... Το μαρτυρά και η προσπάθεια του Προέδρου Τραμπ να εξασφαλίσει μία «διαπραγμάτευση» και ενώ οι βόμβες εξακολουθούν να πέφτουν στο Ιράν, προκαλώντας πάνω από 1.937 νεκρούς (όπως ανέφερε την Πέμπτη ο Ιρανός υπουργός Υγείας), δεκάδες χιλιάδες τραυματίες, πάνω από 1,5 εκατομμύριο εκτοπισμένους εντός χώρας, ζημιές ή καταστροφές σε τουλάχιστον 120 μουσεία ή μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, ζημιές ή καταστροφές σε πάνω από 600 σχολεία με τραυματίες και νεκρούς πάνω από 1.000 δασκάλους και μαθητές...

Στα μέσα της βδομάδας, βγήκαν πληροφορίες για ένα περιβόητο αμερικανικό σχέδιο 15 σημείων που ουσιαστικά υιοθετούσε όλη την προπολεμική ατζέντα απαιτήσεων σε βάρος του ιρανικού βαλλιστικού και πυρηνικού προγράμματος και σε βάρος της γεωπολιτικής επιρροής της Τεχεράνης και των στενών σχέσεων με οργανώσεις στην περιοχή (π.χ. Χεζμπολάχ, σιιτικές πολιτοφυλακές στο Ιράκ).

Μεταξύ των 15 σημείων είναι αυτά που απαιτούν από το Ιράν να διαλύσει τις υπάρχουσες πυρηνικές υποδομές σε Νατάνζ, Ισφαχάν και Φορντό, και να δεχτεί αμερικανική «βοήθεια» για την ανάπτυξη ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος στον σταθμό της Μπουσέρ - τον έχει αναλάβει η Ρωσία και παραμένουν εκεί εκατοντάδες Ρώσοι επιστήμονες και άλλοι εργαζόμενοι, παρά τον πόλεμο. Απαιτείται από το Ιράν να δεσμευτεί ότι δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα, ότι θα απαγορεύσει τον εμπλουτισμό ουρανίου στο έδαφός του και ότι θα παραδώσει τα περίπου 400 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου στη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ), βάσει συμφωνημένου χρονοδιαγράμματος. Ζητείται δε από την ΙΑΕΑ να έχει «πλήρη πρόσβαση» και εποπτεία στο Ιράν και να σταματήσει η Τεχεράνη το λεγόμενο μοντέλο υποστήριξης «πληρεξούσιων οργανώσεων», με ανάσχεση χρηματοδότησης, καθοδήγησης και εξοπλισμού τους.

Επιπλέον, προτείνονται δραστικοί περιορισμοί στο ιρανικό βαλλιστικό πρόγραμμα, τόσο στις ποσότητες παραγωγής πυραύλων (π.χ. για μια πενταετή περίοδο) όσο και στο βεληνεκές τους.

Από την άλλη, οι όροι που θέτει το Ιράν, σύμφωνα με το ιρανικό αγγλόφωνο δίκτυο «Press TV», είναι: Πλήρης παύση «της επιθετικότητας και των δολοφονιών από τον εχθρό». Καθιέρωση συγκεκριμένων μηχανισμών για να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει ξανά πόλεμος. Εγγυημένη και σαφώς καθορισμένη καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων. Ολοκλήρωση του πολέμου σε όλα τα μέτωπα και για όλες τις εμπλεκόμενες ομάδες αντίστασης στην περιοχή. Διεθνής αναγνώριση και εγγυήσεις σχετικά με το κυριαρχικό δικαίωμα του Ιράν να ασκεί εξουσία στα Στενά του Ορμούζ.

Σύμφωνα με άλλες πηγές, προτείνεται και μια 30ήμερη εκεχειρία, για να γίνουν οι διαπραγματεύσεις βάσει αυτών των προτάσεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και κάποια «ανταλλάγματα», όπως η πλήρης κατάργηση του μηχανισμού επαναφοράς διεθνών κυρώσεων έναντι του Ιράν (το λεγόμενο snapback) και η σταδιακή άρση των αμερικανικών κυρώσεων «σε βάθος χρόνου».

Το ιρανικό αγγλόφωνο τηλεοπτικό δίκτυο «Press TV», επικαλούμενο Ιρανό αξιωματούχο, μετέδωσε με νόημα ότι η Τεχεράνη δεν θα επιτρέψει στον Τραμπ να ορίσει πότε θα τελειώσει ο πόλεμος και ότι οι επιχειρήσεις θα συνεχιστούν μέχρι να γίνουν δεκτοί οι όροι της.

Με τον τρόπο αυτό έπεσε στο κενό και η επόμενη κίνηση του Προέδρου Τραμπ: Να παρατείνει για 10 μέρες και έως τις 6 Απριλίου την υποτιθέμενη «εκεχειρία» σε ό,τι αφορά τις ιρανικές ενεργειακές υποδομές και εγκαταστάσεις...

Πάντως το ιρανικό πρακτορείο FARS μετέδωσε το απόγευμα της Παρασκευής πληροφορίες για τις επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στον πυρηνικό αντιδραστήρα βαρέος ύδατος Khondab στο Αράκ και σε δύο χαλυβουργίες στις επαρχίες Χουζεστάν και Ισφαχάν, δίχως να γίνουν άμεσα γνωστές πληροφορίες για θύματα ή ζημιές. Αμέσως μετά, οι Ιρανοί «Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης» προειδοποίησαν με ανταποδοτικά χτυπήματα σε βαριές βιομηχανίες χωρών της περιοχής...

Το ίδιο διάστημα, το CBS υποστήριξε ότι αναμένεται νέα ιρανική απάντηση στο σχέδιο 15 σημείων του Τραμπ, παρότι αυτό είχε απορριφθεί, ενώ ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γ. Βάντεφουλ, εκτίμησε πως επίκεινται συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν «σύντομα» στο Πακιστάν.

Πλάι σε όλα αυτά, αυξάνονται οι ενδείξεις ότι αρχίζουν και «μπερδεύονται» ολοένα και περισσότερο ο πόλεμος στην Μέση Ανατολή με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Την Παρασκευή μετέβη στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας (ξανά...) ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολ. Ζελένσκι και συναντήθηκε με τον πρίγκιπα - διάδοχο και πρωθυπουργό Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν. Πριν φύγει ο Ζελένσκι από το βασίλειο των Σαούντ φρόντισε να υπογράψει μια σημαντική συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας (μερικούς μήνες μετά από άλλη ανάλογη που είχε κλείσει το Ριάντ με το Πακιστάν το φθινόπωρο του 2025 για αμοιβαία στρατιωτική συνεργασία, με αφορμή την ισραηλινή επίθεση στο Κατάρ στις 9/9/2025). Σύμφωνα με τον Ζελένσκι, η συμφωνία που υπογράφηκε στις 27 Μάρτη δίνει τη βάση για μελλοντικά συμβόλαια, τεχνολογική συνεργασία και επενδύσεις.

«Είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε την τεχνογνωσία μας και το σύστημά μας με τη Σαουδική Αραβία και να συνεργαστούμε για να ενισχύσουμε την προστασία ζωών», ανέφερε υποκριτικά ο Ζελένσκι, προσθέτοντας αινιγματικά ότι το Ριάντ «κατέχει αυτό που ενδιαφέρει την Ουκρανία». Ανέφερε επίσης ότι «ο στόχος της συμφωνίας είναι η Ουκρανία να βοηθήσει (σ.σ. τη Σαουδική Αραβία) στην ανάπτυξη όλων των απαραίτητων στοιχείων της αντιαεροπορικής άμυνας που λείπουν αυτήν τη στιγμή» για την «αντιμετώπιση των Shahed και άλλων drones» (βλ. και το σχετικό θέμα με τη Σύνοδο του G7 και τις κινήσεις των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών).

Σε κάθε περίπτωση, οι συνέπειες (άμεσες και μακροπρόθεσμες) είναι και αναμένονται βαριές για τα λαϊκά στρώματα σε όλο τον κόσμο, με τους καπιταλιστές να τους φορτώνουν όλα τα βάρη προκειμένου οι ίδιοι να βγουν κερδισμένοι. Ηδη αυτό γίνεται από την αύξηση του διεθνούς ενεργειακού κόστους, τα προβλήματα διατάραξης της εφοδιαστικής αλυσίδας (λόγω και της εκρηκτικής κατάστασης στα Στενά του Ορμούζ και της μετακύλισής τους σε άλλους τομείς της οικονομίας) και το νέο κύμα ακρίβειας που ξεδιπλώνεται σε ό,τι αφορά την αγροτική παραγωγή (δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των υλικών που χρειάζονται για την παρασκευή λιπασμάτων περνά από τον Κόλπο), που φέρνει και επισιτιστική ανασφάλεια. Ολα αυτά στέλνουν στον κάλαθο των αχρήστων αισιόδοξα «σενάρια» αστικών πολιτικών δυνάμεων, που πλάσαραν ανάκαμψη και νέα καπιταλιστική ανάπτυξη μετά τις διεθνείς επιπλοκές που προκάλεσαν η πανδημία COVID και η σύγκρουση ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία.

Ο σφοδρός ανταγωνισμός για κέρδη, αγορές και σφαίρες επιρροής, που είναι και η αιτία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, όχι μόνο δεν πρόκειται να μειωθεί αλλά συνεχώς θα κλιμακώνεται, παρά τους ενδεχόμενους προσωρινούς συμβιβασμούς, έχοντας ως υπόβαθρο τη μεγάλη σύγκρουση για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα που εξελίσσεται ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα.

Καθοριστικός παράγοντας θα είναι η λαϊκή παρέμβαση για σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου και την καπιταλιστική εξουσία σε κάθε χώρα, κάτι που μπορεί να επιβάλει ένα ισχυρό Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, με Κομμουνιστικά Κόμματα με επαναστατική στρατηγική σε κάθε χώρα, που μπορούν να καθοδηγήσουν την εργατική τάξη να παλέψει για να απαλλαγεί από τους δυνάστες της και να μην μπει κάτω από τις σημαίες των αστών.

Χαιρετίζοντας τον ηρωικό αγώνα του Παλαιστινιακού λαού με αφορμή την 30ή Μάρτη, Ημέρα της Παλαιστινιακής Γης, η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ) σημειώνει ανάμεσα σε άλλα σε σχετική ανακοίνωσή της:

«Καλούμε τον ελληνικό λαό να συνεχίσει να στέκεται αλληλέγγυος στον λαό της Παλαιστίνης και να στηρίζει τον αγώνα επιβίωσης που διεξάγει απέναντι σε έναν πανίσχυρο εχθρό. Να καταδικάζει με κάθε ευκαιρία την εγκληματική πολιτική που εφαρμόζει ενάντιά του το Ισραήλ με τη στήριξη και ανοχή όλων ανεξαίρετα των ιμπεριαλιστών. Να απαιτεί από την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει κάθε συμμετοχή της στο έγκλημα που συντελείται στην Παλαιστίνη, να διακόψει κάθε συνεργασία με την κυβέρνηση του εγκληματία Νετανιάχου και να εφαρμόσει την ομόφωνη απόφαση της Βουλής για την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης στα σύνορα του '67 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Η ΕΕΔΔΑ δηλώνει για μια ακόμα φορά την αμετάκλητη απόφασή της να σταθεί δίπλα στον παλαιστινιακό λαό, ώσπου ο αγώνας του να βρει δικαίωση, έως την τελική νίκη του».

Χωρίς σταματημό είναι η βαρβαρότητα του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού. Την Παρασκευή το πρωί στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη ο ισραηλινός στρατός δολοφόνησε δύο Παλαιστίνιους. Ο πρώτος ήταν ένας νεαρός που σκοτώθηκε από Ισραηλινούς στρατιώτες στην είσοδο του προσφυγικού καταυλισμού Καλάντρια, βόρεια της κατεχόμενης Ανατολικής Ιερουσαλήμ, ενώ τραυματίστηκαν αρκετοί ακόμα.

Μερικές ώρες μετά δολοφονήθηκε από ισραηλινά πυρά στον ίδιο προσφυγικό καταυλισμό και ένας 46χρονος Παλαιστίνιος, στη διάρκεια επίθεσης του κατοχικού στρατού στο νεκροταφείο όπου γινόταν η κηδεία του πρώτου θύματος. Μετά τη δεύτερη δολοφονία οι Ισραηλινοί στρατιώτες συνέχισαν με εισβολή στην κατοικία του νεαρού θύματός τους, τρομοκρατώντας για ώρες τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και τα παρακείμενα σπίτια.

Ανάλογες δολοφονίες γίνονται καθημερινά και στη Λωρίδα της Γάζας, που έχει ισοπεδωθεί για να γίνει, με βάση τα βρώμικα σχέδια των ΗΠΑ - Ισραήλ, προτεκτοράτο και «Ριβιέρα», ενώ οι κάτοικοί της στερούνται και τα πλέον στοιχειώδη.

Καθημερινές είναι και οι τρομοκρατικές επιθέσεις Εβραίων εποίκων και οι κτηνωδίες, που μέχρι και πάνω από 90 Ισραηλινοί πρώην πρέσβεις και ανώτεροι διπλωμάτες κάλεσαν την κυβέρνηση Νετανιάχου να τις καταδικάσει και να πάρει μέτρα ώστε να τερματιστούν.

Σε αυτό το σκηνικό τρόμου και καθημερινής βίας, οι Παλαιστίνιοι καλούνται να τιμήσουν τη Δευτέρα 30 Μάρτη την Ημέρα της Γης, σε ανάμνηση των σχεδίων των κατοχικών αρχών στις 30/3/1976 να απαλλοτριώσουν παλαιστινιακά εδάφη στην κατεχόμενη Γαλιλαία, υποτίθεται για «δημόσιο όφελος». Οι Παλαιστίνιοι απάντησαν στις κατοχικές αρχές πραγματοποιώντας μαζικές πορείες και γενικές απεργίες.

2026 The Associated Press. All

Το Ισραήλ συνεχίζει να ισοπεδώνει πόλεις στον νότιο Λίβανο

Τα σχέδια του ισραηλινού στρατού είναι ξεκάθαρα: Μετά τους αλλεπάλληλους σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς και τις χερσαίες επιχειρήσεις που ξεκίνησαν στις 2 Μάρτη σκοτώνοντας έως σήμερα πάνω από 1.110 αμάχους, τραυμάτισαν πάνω από 2.500 άλλους και εκτόπισαν περίπου 1,5 εκατομμύριο, ετοιμάζονται σχέδια μεγαλύτερης χερσαίας εισβολής με στόχο την κατάκτηση εδαφών. Το πρόσχημα γνωστό και δοκιμασμένο (ήδη από τον Δεκέμβρη του 2024 στη νότια Συρία): Η κατάκτηση εδαφών για τη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» από την ανασφάλεια που προκαλούν οι επιθέσεις του κράτους - δολοφόνου στις χώρες της περιοχής.

Το Ισραήλ θα πρέπει να βγει από την τρέχουσα σύγκρουση με «νέα» σύνορα με τον Λίβανο, είπε την Τρίτη κυνικά ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών, Μπεζαλέλ Σμότριτς, επαναφέροντας στο προσκήνιο τα γνωστά σχέδια για το «Μεγάλο Ισραήλ». Μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή ανέφερε ότι «ο πόλεμος θα πρέπει να τελειώσει με μια "νέα πραγματικότητα": Και με την καταστροφή της Χεζμπολάχ και με την επέκταση των συνόρων του Ισραήλ μέχρι τον ποταμό Λιτάνι».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε αμέσως μετά και ο υπουργός Αμυνας, Ισραελ Κατς, που απείλησε ότι ο ισραηλινός στρατός είναι έτοιμος να αναλάβει τον έλεγχο μιας περιοχής μέχρι τον ποταμό Λιτάνι σε βάθος 30 χλμ. της λιβανέζικης ενδοχώρας, και ότι οι Λιβανέζοι άμαχοι δεν θα επιτραπεί να επιστρέψουν παρά μόνο «όταν εξασφαλιστεί η ασφάλεια του βόρειου Ισραήλ».

Ωστόσο, θεωρείται βέβαιο πως τα σχέδια του Ισραήλ για κλιμάκωση του πολέμου στον Λίβανο αναμένεται να συναντήσουν δυσκολίες.

Η Χεζμπολάχ εξακολουθεί να προβάλει σημαντική αντίσταση και ανταποδίδει τα χτυπήματα. Σε ένα από αυτά σκοτώθηκε την Παρασκευή ένας Ισραηλινός στρατιώτης (4 απώλειες αναγνωρίζει έως τώρα το Ισραήλ) ενώ όλη τη βδομάδα προκάλεσε σημαντικές ζημιές σε πάνω από 10 άρματα μάχης Merkava.

Σε αυτό το φόντο, η κυβέρνηση στη Βηρυτό δείχνει να έχει διαλέξει επικίνδυνο μονοπάτι ολομέτωπης σύγκρουσης όχι μόνο με τη Χεζμπολάχ, που είναι αυτή (και όχι ο εξασθενημένος στρατός) που πολεμά τον ισραηλινό στρατό, αλλά και με το Ιράν.

Στην αρχή της βδομάδας ζήτησε την απέλαση του Ιρανού πρέσβη, θεωρώντας τον «persona non grata» («ανεπιθύμητο») απαιτώντας την αποχώρησή του από τη Βηρυτό έως την Κυριακή 29 Μαρτίου.

Η εξέλιξη προκάλεσε όπως αναμενόταν τη σφοδρή αντίδραση της πολιτικής πτέρυγας της Χεζμπολάχ και του (επίσης σιιτικού) κόμματος Αμάλ.

Οι απόκριες μπορεί να πέρασαν, αλλά αυτό δεν εμποδίζει άλλους να ντύνονται Κίμωνες και Μεγαλέξανδροι κι άλλους να μεταμφιέζονται σε περιστέρια για να μασκαρέψουν τη συνέργειά τους στην πολεμική εμπλοκή, βαφτίζοντας «αμυντικές» τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις και τις αποστολές ελληνικών στρατευμάτων και εξοπλισμού στο εξωτερικό. Αλλοι μιλούν για την ανάγκη «πρόταξης της διπλωματίας και του διεθνούς δικαίου» που όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα κόβουν - ράβουν κι ερμηνεύουν ανάλογα με τα συμφέροντά τους, και άλλοι εμφανίζονται ως «πραγματιστές» που αντιλαμβάνονται ότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Κάποιοι, δε, προσπαθούν να τα κάνουν όλα ταυτόχρονα.

Ολοι τους, όμως, εθνικιστές και κοσμοπολίτες, φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες, συγκλίνουν στη συγκάλυψη του χαρακτήρα του ιμπεριαλιστικού πολέμου ως πολέμου για το μοίρασμα αγορών, εδαφών και σφαιρών επιρροής. Δηλαδή, ως αναπόφευκτης πολεμικής συνέχειας του ανταγωνισμού ανάμεσα σε μονοπώλια, αστικά κράτη, ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που μαίνεται ήδη προτού πάρουν τον λόγο τα όπλα.

Σε αυτή τη βάση είναι που όλοι τους ενώνονται γύρω από το υποτιθέμενο «ενιαίο εθνικό συμφέρον», όπως βαφτίζουν την αναβάθμιση του ρόλου της αστικής τάξης της Ελλάδας. Στην ταξική ουσία αυτού του δήθεν «εθνικού στόχου» συνδυάζεται ο εθνικισμός με τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, με επίκεντρο τους όρους συμμετοχής της αστικής τάξης της χώρας στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Δηλαδή, στους όρους που διαμορφώνουν τις αιτίες του ιμπεριαλιστικού πολέμου και το πλαίσιο της εμπλοκής της χώρας. Κάπως έτσι, μόνο παράδοξο δεν είναι που βλέπουμε χλαμύδες και κολοκοτρωνέικες περικεφαλαίες με φόντο τα ευρωΝΑΤΟικά εμβλήματα.

Ομως, «ενιαίο εθνικό συμφέρον» δεν υπάρχει. Γιατί τίποτε το κοινό δεν έχει η εργατική τάξη και οι κοινωνικοί της σύμμαχοι με τα κοινωνικά παράσιτα, την αστική τάξη. Τίποτε δεν ενώνει τις ανάγκες και τα συμφέροντα όσων ο καπιταλισμός αναγκάζει να βράζουν στο ίδιο καζάνι, με αυτά των μεγαλοεπιχειρηματιών και όσων διευθύνουν την πολεμική εμπλοκή της χώρας για τα συμφέροντά τους. Μεταξύ τους υπάρχουν μόνο ασυμφιλίωτες, ανειρήνευτες ταξικές αντιθέσεις, που εκφράζονται τόσο στο εσωτερικό του κάθε αστικού κράτους, όσο και στη διεθνή αρένα.

Γι' αυτό και δεν έχουν την ίδια πατρίδα να υπερασπιστούν. Αντίθετα, με κάθε ευκαιρία, σε κάθε μέτωπο, σε κάθε περίοδο και φάση, η πατρίδα των εκμεταλλευτών πασχίζει να καταλάβει «ζωτικό χώρο» από την πατρίδα των εκμεταλλευομένων.

Στην πατρίδα του κεφαλαίου, αγωνιούν για τον αντίκτυπο του πολέμου στην ανταγωνιστικότητα, τους τζίρους και τα κέρδη τους. Είναι «εθνικά υπερήφανοι» για την μπισκοτοβιομηχανία με τη «δυναμική παρουσία στη διεθνή αγορά», που η εργατική τάξη πλήρωσε με 5 νεκρές εργάτριες πρόσφατα. Για τους εφοπλιστές, που στέλνουν τους ναυτεργάτες σε θανατοτάξιδα για να κερδίζουν αμύθητα ποσά, με τα καράβια τους που μεταφέρουν εμπορεύματα και καύσιμα για να μη σβήνουν οι μηχανές του κέρδους που αλέθουν ζωές, δικαιώματα και ανάγκες όπου Γης. Για τους ενεργειακούς ομίλους, που τα κέρδη τους μεταφράζονται σε ενεργειακή φτώχεια για τον λαό. Για τους κατασκευαστικούς ομίλους, που στα συντρίμμια του πολέμου βλέπουν κερδοφόρες ευκαιρίες για μεγάλα έργα ανοικοδόμησης. Για το κράτος τους, που στηρίζει όλα αυτά τα παράσιτα, τα θρέφει και θρέφεται από αυτά. Που είναι επιτελικά ικανό στη φοροληστεία του λαού και το πετσόκομμα κοινωνικών δαπανών για να στέλνει στρατιωτικές αποστολές για να προστατεύσει τα συμφέροντά τους, για να επιδοτεί και να στηρίζει τις επενδύσεις τους, αλλά είναι επιλεκτικά ανίκανο να προστατεύσει τη ζωή και το βιος του λαού από πυρκαγιές, πλημμύρες, ζωονόσους κ.λπ.

Στην πατρίδα των εργατών και των βιοπαλαιστών, όμως, ο μήνας βγαίνει όλο και πιο δύσκολα και η ένταση της εκμετάλλευσης θα τσακίζει κόκαλα. Τα θύματα του πολέμου τους θα αθροίζονται στους εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους εργάτες στους χώρους δουλειάς κάθε χρόνο. Το κλιματιστικό και το καλοριφέρ θα μένουν κλειστά και οι λογαριασμοί θα ντανιάζονται φουσκωμένοι κι απλήρωτοι εκεί που στεγάζουν τις ζωές και τις οικογένειές τους, ζώντας με τον φόβο των τραπεζών, των κορακιών και των ασήκωτων ενοικίων. Ο στασιμοπληθωρισμός θα μεταφράζεται σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, τόσο σχετικά όσο και απόλυτα.

Γι' αυτό και ο ταξικός πόλεμος για την ανατροπή της αστικής εξουσίας απέναντι στην «εθνική ενότητα» της πολεμικής εμπλοκής είναι μονόδρομος για να βγει όρθιος ο λαός από τη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου και των συνεπειών της κλιμάκωσής του. Οσο εμπεδώνεται στη δράση του εργατικού - λαϊκού κινήματος η πλήρης αντίθεση των συμφερόντων της αστικής και της εργατικής τάξης στις συνθήκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ως συνέχεια της πλήρους αντίθεσης και στις συνθήκες της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης», τόσο πιο αποτελεσματικά θα διαμορφώνει προϋποθέσεις νίκης η εργατική - λαϊκή πάλη.

Τα αστικά επιτελεία και οι δυνάμεις του κεφαλαίου κοπιάζουν μανιωδώς για να τραβήξουν εργατικές - λαϊκές δυνάμεις σε γραμμή υπεράσπισης της ουσίας της πολεμικής εμπλοκής. Περίοπτη θέση σε αυτές τις προσπάθειες έχει η προώθηση από σοσιαλδημοκρατικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις της χρεοκοπημένης γραμμής του πασιφισμού, σε μια ευρωΝΑΤΟικής κοπής επικαιροποίησή της, που φτάνει μέχρι και σε κινήσεις για τη συγκρότηση «αντιπολεμικών μετώπων».

Με αντιπολεμικές κορόνες θέλουν να καταστήσουν το εργατικό - λαϊκό κίνημα όχημα για την επιβολή μιας υποτιθέμενης προοδευτικής αστικής διαχείρισης που δήθεν θα δώσει φιλολαϊκή διέξοδο από τον πόλεμο και τις συνέπειές του. Πρόκειται για γραμμή που στόχο έχει να δέσει χειροπόδαρα το εργατικό - λαϊκό κίνημα στην αγκαλιά του κεφαλαίου, για να εξυπηρετήσει τις επιδιώξεις τμημάτων του στην ενδοαστική διαπάλη, σε συνθήκες που εντείνονται οι αντιθέσεις στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.

Η γενίκευση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, ο κίνδυνος για έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο δεν καθορίζεται από τις ενέργειες ενός «παράφρονα βασιλιά», όπως παρουσιάζεται ο Τραμπ από τα επιτελεία των Δημοκρατικών των ΗΠΑ και τα φερέφωνά τους και στη χώρα μας. Η εμπλοκή στους επικίνδυνους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς είναι «τρόπος ύπαρξης» για την αστική τάξη της χώρας, αφού πολεμική εμπλοκή και μπίζνες πάνε πακέτο. Γι' αυτό και δεν μπορεί να σταματήσει πραγματικά ούτε ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, ούτε η πολεμική εμπλοκή, αν δεν ξεριζωθούν οι αιτίες τους.

Πατώντας πάνω στο αντιπολεμικό αίσθημα του λαού, ο ευρωατλαντικός πασιφισμός επιδιώκει να καταστήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα νεροκουβαλητή των αντιλαϊκών επιδιώξεων τμημάτων του κεφαλαίου στις ΗΠΑ, την ΕΕ και κάθε χώρα, σε συνθήκες που μαίνεται ο αδυσώπητος ανταγωνισμός ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτή είναι η δάδα που βάζει φωτιά σε όλα τα μέτωπα του οικονομικού πολέμου, αναδιατάσσοντας ισορροπίες και συμμαχίες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Φωτιά που δεν μπορεί να σβήσει, όσο τροφοδοτείται με νέα καύσιμη ύλη, από εργατικές - λαϊκές ανάγκες που γίνονται παρανάλωμα του πυρός στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους.

Απατηλή, γιατί συγκαλύπτει ότι με όποιον μανδύα διαχείρισης κι αν ντυθούν οι κυβερνήσεις τους, όλα τα αστικά κράτη στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού επιχειρούν να ασκήσουν ιμπεριαλιστική πολιτική για να αναβαθμίσουν τη θέση των επιχειρηματικών τους ομίλων στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία. Αυτή η επιδίωξη είναι που κατευθύνει και την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, είτε ρίχνουν τις πρώτες βόμβες, είτε προσφέρουν δήθεν «αμυντική υποστήριξη» για την απόκρουση αντιποίνων.

Αδιέξοδη, γιατί συγκαλύπτει ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι η συνέχεια της ιμπεριαλιστικής πολιτικής με άλλα μέσα - πολύ περισσότερο σήμερα, που στρατιωτικός και οικονομικός πόλεμος δύσκολα ξεχωρίζουν μεταξύ τους. Ο εφιάλτης του πολέμου δεν ξορκίζεται με ευχολόγια για την ειρήνη και κατάρες σε αστικές πολιτικές ηγεσίες για να εκθρονιστούν από άλλες. Ούτε αντιμετωπίζεται με καλέσματα για «πολεμική απεργία», που υπονομεύουν την πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος και την προοπτική της. Στις ένοπλες δυνάμεις, τα παιδιά της εργατικής τάξης, του λαού υπερασπίζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού και όχι την πατρίδα του κεφαλαίου. Γι' αυτό και δεν έχουν καμιά δουλειά εκτός συνόρων, σε Ερυθρά Θάλασσα, Σαουδική Αραβία, Κύπρο κι όπου αλλού τους στέλνει το αστικό κράτος προς υπεράσπιση των συμφερόντων των εκμεταλλευτών του λαού. Επίσης, η Ιστορία δείχνει ότι οι μπολσεβίκοι πολέμησαν μαζί με τους Ρώσους εργάτες κι αγρότες στα χαρακώματα του Α' ιμπεριαλιστικού Παγκοσμίου Πολέμου, δούλεψαν μέσα στις γραμμές τους για να τους οδηγήσουν στον δρόμο της ανατροπής, μαζί τους έφτασαν μέχρι την επανάσταση.

Κυρίως, όμως, είναι επικίνδυνο να σηκωθεί «ξένη σημαία» στο βαπόρι του εργατικού - λαϊκού κινήματος, αναζητώντας απάγκιο από τον πόλεμο και τις συνέπειές του. Γιατί τότε τα ρυμουλκά της αστικής τάξης θα το σέρνουν στη βαθύτερη εμπλοκή στο όνομα της «ειρήνης», για να φορτώσουν πάνω του και τη διαχείριση των συνεπειών του πολέμου με ταξικό πρόσημο, ώστε και πάλι κερδισμένα να βγαίνουν τα μονοπώλια, το κεφάλαιο και η εξουσία του.

Σε συνθήκες κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής, το ΚΚΕ μπαίνει σήμερα μπροστά για την οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης για τη διέξοδο από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με βάση τη σύγχρονη επαναστατική στρατηγική του Κόμματος, το Πρόγραμμά του, τις πρόσφατες Αποφάσεις του 22ου Συνεδρίου του.

Υπερασπιζόμαστε τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού μας με γραμμή ολομέτωπης αντιπαράθεσης με την εγχώρια αστική τάξη, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Με γραμμή ανειρήνευτης ταξικής πάλης ενάντια στον πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας, σε όσους την διευθύνουν, τη στηρίζουν κι έχουν συμφέρον από αυτή, για να μην πληρώσει ο λαός τους κινδύνους και τις συνέπειες. Με σχέδιο κλιμάκωσης, που προετοιμάζει τη νικηφόρα σύγκρουση για την ανατροπή της αστικής εξουσίας σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης, ως προϋπόθεση για την πραγματική ειρήνη και ευημερία του λαού.

Με μπροστάρη το ΚΚΕ, ο λαός έχει τη δύναμη να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων! Σηκώνουμε το λάβαρο της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του λαού! Βάζουμε πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, μέχρι την οριστική απαλλαγή από το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης! Για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό!

Eurokinissi

Εξετάζοντας τη στάση της ΕΕ και των κρατών - μελών της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, που πλέον μπήκε στον πέμπτο χρόνο από την τυπική έναρξή του, στην ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, στη χερσαία ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο, στην προώθηση του ιμπεριαλιστικού σχεδίου των ΗΠΑ στη Γάζα, προϊόν της γενοκτονίας σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, στην επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, τις απειλές σε βάρος της Κούβας, της Γροιλανδίας και άλλων χωρών, βγαίνουν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα.

Παρότι η ΕΕ δεν έχει ως επί το πλείστον την πρωτοβουλία των κινήσεων, έχει τα δικά της συμφέροντα και αναπτύσσει τον δικό της εξίσου αντιλαϊκό σχεδιασμό, με κράτη - μέλη να εμπλέκονται άμεσα στον βαθμό που το υπαγορεύουν οι δικές τους στρατηγικές επιδιώξεις.

Η ΕΕ στηρίζει πολιτικά τις επεμβάσεις των ΗΠΑ, υιοθετεί και αναπαράγει τα γελοία προσχήματα των ιμπεριαλιστικών εγκλημάτων σε βάρος των λαών. Από την επίκληση στον «αναθεωρητισμό του Πούτιν», στο «ναρκεμπόριο της Βενεζουέλας», στην «εξάλειψη της τρομοκρατίας της Χαμάς», έως τα «ανθρώπινα δικαιώματα που καταπατά το θεοκρατικό ιρανικό καθεστώς».

Πρόκειται για εκτιμήσεις αποπροσανατολιστικές που υπηρετούν σκοπιμότητες: Στοχεύουν να αποκρύψουν τις αγιάτρευτες αντιθέσεις κι ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της ΕΕ, να καμουφλάρουν την εντεινόμενη επιθετικότητα και τη στρατιωτικοποίησή της που σπάει κάθε ρεκόρ πολεμικής προετοιμασίας.

Πάνω απ' όλα, να καλλιεργηθεί η πλάνη ότι η ισχυροποίησή της στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό θα οδηγήσει σε άμβλυνση της επιθετικότητας των ΗΠΑ, πολύ περισσότερο σε ισχυροποίηση των λαών της Ευρώπης. Η πραγματικότητα είναι όμως ότι αντίθετα οδηγεί σε περαιτέρω χτύπημα κι αποδυνάμωση των δικαιωμάτων τους, όπως ήδη συμβαίνει, αφού η ισχυροποίηση των αστικών τάξεων σημαίνει ενίσχυση της επίθεσης πρώτα από όλα απέναντι στους ίδιους τους λαούς των κρατών - μελών.

Αυτό το σημειώνουμε γιατί η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα διαπερνά τις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη και πυροδοτεί έντονες διεργασίες και ρευστότητα στη στάση κάθε κράτους - μέλους της ΕΕ με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Αυτές οι διεργασίες επιδρούν στη συνολικότερη στάση της ΕΕ και στον βαθμό που παρεμβαίνει σε κάθε φάση. Συχνά μάλιστα αφήνει «κενό χώρο» σε ισχυρά κράτη - μέλη της (π.χ. Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία) προκειμένου να δράσουν ανάλογα με τις ιδιαίτερες προτεραιότητές τους και συμφέροντα των αστικών τάξεών τους, από τη στιγμή που αυτά δεν συμβιβάζονται με μια κοινή τοποθέτηση της ΕΕ. Ενδεικτικές είναι και οι κινήσεις της αστικής τάξης της Ελλάδας, που προκειμένου να διασφαλίσει τα δικά της συμφέροντα, εφοπλιστικά, κατασκευαστικά κ.λπ., αναλαμβάνει σχετικές πρωτοβουλίες.

Για παράδειγμα, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία η ΕΕ, παρότι πρωταγωνίστησε με όπλα, χρήμα και κάθε είδους διευκόλυνση και πολεμική στήριξη του καθεστώτος Ζελένσκι απέναντι στην αστική τάξη της Ρωσίας, παρότι μαζί με τη Μ. Βρετανία είχαν μεθοδεύσει προχωρημένες συμφωνίες μαζί του για τη διαχείριση και τον έλεγχο των σπάνιων γαιών και των ενεργειακών διαδρόμων της Ουκρανίας, όσον αφορά την επόμενη μέρα του πολέμου, είδε τελικά τις ΗΠΑ να ξεκινούν να διαπραγματεύονται για το μοίρασμα της λείας με την αστική τάξη της Ρωσίας, με ορατό τον κίνδυνο να μείνει η ίδια «εκτός νυμφώνος».

Παρ' όλα αυτά, συνεχίζει να διεκδικεί μερίδιο από την πολεμική λεία. Κάνει λόγο για «τη δική της υπεράσπιση της Ουκρανίας» κι απαιτεί συνέχιση του πολέμου. Αφενός προσπαθεί να ισοσκελίσει - μέσα από κέρδη των δικών της μονοπωλίων, κυρίως των πολεμικών - τις διαφαινόμενες απώλειες από την υπό διαπραγμάτευση συμφωνία ΗΠΑ - Ρωσίας, αφετέρου εξαντλεί τα περιθώρια ώστε να προλάβουν να διεισδύσουν ευρωενωσιακοί όμιλοι πριν το ξεκίνημα της ανοικοδόμησης, που είναι μια χρυσοφόρα αγορά ύψους 600 δισ., στην οποία προπορεύονται οι αμερικανικοί όμιλοι.

Στην ίδια κατεύθυνση επεξεργάζεται σχέδιο ενός είδους προθαλάμου ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ, χωρίς να ισχύει η συνήθης αυστηρότητα των λεγόμενων «κριτηρίων της Κοπεγχάγης» για τις υπό ένταξη χώρες, με στόχο να ξεπεράσει και αντιθέσεις στο εσωτερικό της μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με πρώτη την άρνηση της Ουγγαρίας κι όχι μόνο.

Επιχειρεί ταυτόχρονα να εκμεταλλευτεί το πρόβλημα ταμειακής ρευστότητας της Ουκρανίας, που τα αποθέματά της εξαντλούνται εντός της άνοιξης του 2026 και να χρηματοδοτήσει με 90 δισ. το καθεστώς Ζελένσκι, εκ των οποίων 60 δισ. θα πάνε για την πολεμική βιομηχανία σε αντίστοιχους ομίλους και 30 δισ. για τη λειτουργία του ουκρανικού κράτους. Πρόκειται για δάνειο με εγγύηση τον ίδιο τον προϋπολογισμό της ΕΕ, δάνειο δηλαδή με εγγύηση τα χρήματα των λαών της Ευρώπης.

Οι όροι της «βοήθειας» είναι με βάση τον κανόνα «made in EU», δηλαδή οι συμφωνίες που θα κλειστούν με την Ουκρανία για να «ξεκοκαλιστεί» αυτός ο πακτωλός κονδυλίων να ευνοούν στη συντριπτική πλειοψηφία τους ευρωενωσιακούς ομίλους της πολεμικής βιομηχανίας της ΕΕ και των άλλων κλάδων, εξασφαλίζοντας δημόσιες συμβάσεις και χρυσοφόρα συμβόλαια.

Σε αυτόν τον κανόνα επέμεινε βασικά η Γαλλία, που κατέχει κυρίαρχη θέση στην ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία και ο οποίος σημαίνει για την ίδια «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει», ενώ η αστική τάξη της Γερμανίας, με τον νου της να εξασφαλίσει εξαγωγές των βιομηχανικών προϊόντων της στις ΗΠΑ, δεν είχε πρόβλημα και για πριμοδότηση αμερικανικών ομίλων, οι οποίοι και τελικώς δεν αποκλείστηκαν. Αντίστοιχα, μετ' εμποδίων κι απειλών για εκατέρωθεν δασμούς προχωρά και η οικονομική - εμπορική συμφωνία ΕΕ - ΗΠΑ.

Η πρώτη δόση του δανείου τελικά ανακοινώθηκε για τον Απρίλιο, μετά από αντιθέσεις ανάμεσα στις κυβερνήσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Το δε 20ό πακέτο κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας, που σημειωτέον μεταξύ άλλων περιλαμβάνει κυρώσεις για δεξαμενόπλοια του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» της που μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο με αρκετούς μάλιστα Ελληνες πλοιοκτήτες, ακόμα δεν έχει καταληχθεί...

Ο όλος πάντως σχεδιασμός της ΕΕ για να αντιμετωπιστεί η αμερικανική διείσδυση στην Ουκρανία φαίνεται πως είναι εξαιρετικά επισφαλής. Γι' αυτό και εξετάζεται και εναλλακτικό σενάριο για «στροφή στη στάση της έναντι της Ρωσίας» ή έστω μια πιο σαφή ένδειξη πρόθεσης συνδιαλλαγής μαζί της ανεξάρτητα της συνέχισης του πολέμου απέναντί της. Και σε αυτό βέβαια εκφράζονται σφοδρές αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ.

Με δήλωσή του ο πρωθυπουργός του Βελγίου, Ντε Βέβερ, όχι μόνο έθεσε ζήτημα ομαλοποίησης των σχέσεων με τη Ρωσία, για να ανακτήσει η ΕΕ πρόσβαση σε φτηνή Ενέργεια, αλλά και ομολόγησε ότι κι άλλοι επικεφαλής κρατών - μελών συμφωνούν, αλλά δεν το δηλώνουν ανοικτά. Οχι τυχαία η Φον Ντερ Λάιεν παίρνοντας μέρος στη συζήτηση απέκλεισε τέτοιο ενδεχόμενο, χαρακτηρίζοντας ως «πισωγύρισμα» την επαναφορά της «ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ από τη Ρωσία».

Στα άλλα πολεμικά πεδία η ΕΕ, παίρνοντας υπόψη το πλεονέκτημα που διατηρούν οι ΗΠΑ στον ανταγωνισμό τους με την Κίνα, επιχειρεί να οριοθετήσει τα δικά της συμφέροντα και αυτά των ομίλων της και διεκδικεί κι εκεί καλύτερο μερίδιο.

Είναι ενδεικτικό ότι στην περίπτωση της εγκληματικής ιμπεριαλιστικής επίθεσης των ΗΠΑ - Ισραήλ εναντίον του ιρανικού λαού, η ΕΕ παρότι υιοθετεί όλα τα προσχήματα ισχυρίζεται ότι «αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός της»... Οπως δήλωσε η Υπατη Εκπρόσωπος Εξωτερικής Πολιτικής της Κομισιόν Κ. Κάλας, «εμείς προτιμούσαμε παρέμβαση από τα μέσα για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος».

Στα δε καλέσματα των ΗΠΑ προς τα κράτη του ΝΑΤΟ για συγκέντρωση πολεμικής δύναμης στα Στενά του Ορμούζ, η ΕΕ ομολογεί ανοικτά ότι δεν έχει λόγο «να συρθεί» στην υπεράσπιση ενός κόμβου που ως επί το πλείστον η ΕΕ εισάγει ελάχιστη ποσότητα Ενέργειας, καθώς το 80% του πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου κατευθύνεται προς την Ασία. Παράλληλα η ΕΕ συνυπολογίζει ότι μια τέτοια κίνησή της θα έχει ως συνέπεια οι ευρωενωσιακοί όμιλοι να αγοράζουν ακόμη πιο ακριβή Ενέργεια από αμερικανικούς ομίλους, ενώ ταυτόχρονα θα επωφεληθούν από τις αυξήσεις και οι ρωσικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Η - έως τώρα - μη συμμετοχή της ΕΕ στη ΝΑΤΟική δύναμη που καλεί ο Τραμπ δεν σημαίνει ότι η ΕΕ καθώς και τα κράτη - μέλη της έχουν μείνει έξω από αυτό το πολεμικό μέτωπο. Κάθε άλλο!

Με αποστολή αεροπλανοφόρων, φρεγατών, συστοιχιών Πάτριοτ και στρατευμάτων δηλώνουν «παρών» η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και ασφαλώς η Ελλάδα. Η κυβέρνηση της ΝΔ συντονίζει τη στρατιωτική επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα από τη Λάρισα, ενώ ήδη συζητείται και η τυπική επέκταση της επιχείρησης, καθώς πεδίο δράσης της εξαρχής αποτελούν τα στρατηγικής σημασίας στενά Bab al-Mandab στην Ερυθρά και τα Στενά του Ορμούζ στον Περσικό και τον Κόλπο του Ομάν, καθώς και διεθνή ύδατα στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Κόλπο του Αντεν, στην Αραβική Θάλασσα. Γι' αυτό και με δηλώσεις της η Κομισιόν προκρίνει ακριβώς την ενίσχυση της επιχείρησης «Ασπίδες».

Η ΕΕ διεκδικεί παράλληλα τη δική της συγκροτημένη εμπλοκή σε σύμπλευση με την Ινδία, την Ιαπωνία και χώρες του Κόλπου, για τα συμφέροντα των δικών τους μονοπωλίων που η παρέμβαση των ΗΠΑ - Ισραήλ δεν αφήνει ζωτικό χώρο να αναπτυχθούν. Η κοινή ανακοίνωση για υπεράσπιση των Στενών του Ορμούζ 5 χωρών της ΕΕ (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία) μαζί και με την Ιαπωνία, κινείται στην ίδια κατεύθυνση.

Δεν είναι επίσης συμπτωματικό ότι με την κυβέρνηση της ΝΔ «πιλότο» επέλεξαν να συγκεντρωθούν ισχυρές ΝΑΤΟικές δυνάμεις της ΕΕ. Ο στόχος ήταν η προστασία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο κι όχι όπως όλα τα αστικά κόμματα εν χορώ ισχυρίζονταν, ότι γινόταν τάχα «για την προστασία του κυπριακού λαού». Αυτό μαρτυρά άλλωστε κι η πρόσφατη δήλωση του Προέδρου της Κύπρου, Χριστοδουλίδη, που μιλά για «διάλογο και επαναδιαπραγμάτευση» του καθεστώτος των βρετανικών βάσεων στο νησί, επιβεβαιώνοντας στην ουσία την τοποθέτηση του ΚΚΕ.

Η δε πολυεθνική δύναμη λειτούργησε μεταξύ άλλων κι ως άλλοθι για την εγκατάσταση τουρκικών F-16 στο ψευδοκράτος. Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η συγκέντρωση ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων αποτελεί και δύναμη επιτήρησης των ενεργειακών και διαμετακομιστικών συμφερόντων αυτών των χωρών στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Οι κινήσεις αυτές επεκτείνουν αντικειμενικά την εμβέλεια των πολεμικών εχθροπραξιών, συνιστούν πολεμικό εφαλτήριο και ασφαλώς στόχο αντιποίνων σε βάρος του κυπριακού, όπως και του ελληνικού λαού, κινδύνους που αναδεικνύει τεκμηριωμένα το ΚΚΕ.

Οσον αφορά δε το αμερικανικό σχέδιο για τη μετατροπή των Παλαιστινιακών εδαφών σε προτεκτοράτο με εποπτεία από το ψευδεπίγραφο «Διεθνές Συμβούλιο Ειρήνης» (Board of Peace), η ΕΕ κλήθηκε να συμμετάσχει κι αρνήθηκε, μαζί και η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών - μελών της περιοριζόμενα σε ρόλο παρατηρητή, πλην Ουγγαρίας και Βουλγαρίας που συμμετείχαν. Η δε Ισπανία και η Γαλλία δεν παρέστησαν καν.

Η ΕΕ και ειδικά τα κράτη - μέλη που πρωτοστατούν στην αντίθεση με ΗΠΑ και Ισραήλ, βλέπουν ότι το αμερικανικό σχέδιο στην ουσία προδιαγράφει ότι δεν θα υπάρχει καν παλαιστινιακό κράτος την επόμενη μέρα. Προφανώς και την ΕΕ δεν την πήρε κάποιος πόνος για να ικανοποιηθεί ο ηρωικός αγώνας του Παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα πριν το 1967 με πρωτεύουσα την Ανατ. Ιερουσαλήμ...

Η γενικόλογη ευρωενωσιακή επωδός για «λύση δύο κρατών» και η επίκληση στο διεθνές δίκαιο έχουν προφανή στόχευση. Οχι μόνο να πάνε περίπατο οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να υπάρξει ένα βιώσιμο παλαιστινιακό κράτος, χωρίς στρατεύματα κατοχής και εποικισμούς, με εδαφική συνέχεια, αλλά και τα ευρωπαϊκά μονοπώλια να μη χάσουν τις δυνατότητες να αρπάξουν μερίδιο από το σχέδιο ανοικοδόμησης της επόμενης ημέρας στη Λωρίδα της Γάζας, μέσα από ένα ευρωενωσιακής κοπής προτεκτοράτο και με στρατό κατοχής που οι ίδιοι θα συμμετέχουν ως τοποτηρητές.

Για αυτόν τον σκοπό είναι έτοιμοι να αξιοποιήσουν πάνω από όλα τις πολύχρονες υποδομές μέσω μηχανισμών «ανθρωπιστικής βοήθειας», της διείσδυσης κατασκευαστικών ομίλων κ.ά. που έχουν χρηματοδοτήσει στα παλαιστινιακά εδάφη όλα τα προηγούμενα χρόνια μέσω ΜΚΟ και τις οποίες Αμερικάνοι και Ισραηλινοί έχουν αποκόψει, τόσο στην πράξη επί του πεδίου, όσο και με βάση τις εξαγγελίες του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης».

Η συγκρότηση στρατιωτικής δύναμης για τη Γάζα, με την ελληνική αστική τάξη διαμέσου της κυβέρνησης της ΝΔ να δηλώνει πρόθεση να συμμετέχει, στρώνει το έδαφος για αυτά τα επικίνδυνα σχέδια - όποια εκδοχή τους κι αν τελικά επικρατήσει - σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού και στο δικαίωμά του να αποκτήσει τη δική του ανεξάρτητη πατρίδα.

Οσο για τις αντιδράσεις Γαλλίας και Ισπανίας στον αμερικανικό σχεδιασμό, δεν συνιστούν ασφαλώς κάποια «φιλειρηνική» παρέμβαση, όπως δημαγωγούν διεθνείς κι εγχώριοι αστοί προπαγανδιστές. Αλλωστε, ήδη ο Σάντσεθ και οι Γάλλοι έστειλαν φρεγάτες στην Κύπρο και μέχρι πρότινος εξόπλιζαν το Ισραήλ για να διεξάγει γενοκτονία σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, για τον οποίο τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.

Αυτές οι σφοδρές αντιθέσεις, με επίκεντρο ειδικά την Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή για το μοίρασμα της λείας, δοκιμάζουν τη συνοχή του ευρωατλαντικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, όπως και του ίδιου του ΝΑΤΟ.

Οι τελευταίες απειλές Τραμπ για το μέλλον του ΝΑΤΟ, όπως και οι εδώ και χρόνια ισχυρισμοί Μακρόν για το «εγκεφαλικά νεκρό ΝΑΤΟ», είναι ενδεικτικές, φανερώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η γαλλική αστική τάξη προκρίνει το στρατιωτικό σκέλος της ΕΕ για την αυτοτελή υπεράσπιση των συμφερόντων της όπου Γης. Στο πλαίσιο αυτό, πάλι με πρωτοβουλία της Γαλλίας, προχωρά και η κίνηση για πυρηνική ομπρέλα με συμμετοχή 8 χωρών, ανάμεσά τους κι η Ελλάδα με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η ουσία βρίσκεται στο ότι οι ΗΠΑ, στον ανταγωνισμό τους με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο καπιταλιστικό σύστημα, προωθούν ορμητικά τον σχεδιασμό τους, ωστόσο η ΕΕ και οι ισχυρές χώρες στο εσωτερικό της, όπως και η Βρετανία, δεν είναι διατεθειμένες να μείνουν εκτός παιχνιδιού, ούτε να τις ακολουθήσουν χωρίς ικανοποιητικά ανταλλάγματα. Στην ίδια κατεύθυνση εντείνεται από την ΕΕ και η αναζήτηση ευρύτερων συμμαχιών με την Ινδία, την Αυστραλία, καθώς και η συγκρότηση «εταιρικών σχέσεων» με άλλες 9 χώρες.

Παράλληλα, εν μέσω ανταγωνισμών προχωρούν διμερείς συμμαχίες και συμφωνίες στο εσωτερικό της ΕΕ, με βασική αυτή της Γερμανίας - Ιταλίας, που προβάλλεται ως «το νέο δυναμικό ντουέτο, αφού ο γαλλογερμανικός άξονας φθίνει». Ακόμα και έτσι οι σχέσεις των «συμμάχων» δεν είναι ανέφελες.

Γιατί μπορεί η Γερμανία και η Ιταλία να τα βρίσκουν στο κομμάτι της πολεμικής βιομηχανίας, με πολλές συμπράξεις πολεμικής προετοιμασίας, αλλά την ίδια ώρα διαφωνούν π.χ. στη χρήση των παγωμένων ρωσικών κεφαλαίων για την Ουκρανία, στην οποία διαφωνεί η Ιταλία. Η δε Ιταλία στο ζήτημα της χρηματοδότησης της πολεμικής βιομηχανίας συμπίπτει όχι με τη Γερμανία, αλλά με τη Γαλλία, αφού και οι δύο ζητούν ευρωομόλογα, που θα πληρώσουν και πάλι οι λαοί.

Χρειάζεται να σημειωθεί ότι η ΕΕ έχει πρόβλεψη για τη διαχείριση αυτών των καταστάσεων, των οξυμένων αντιθέσεων στο εσωτερικό της, εδώ και πολλά χρόνια. Είναι ενδεικτικό ότι από το 2005 με τη Συνθήκη της Λισαβόνας έχουν προβλεφθεί σχήματα, όπως αυτό της «ενισχυμένης συνεργασίας», τουλάχιστον 9 κρατών - μελών, ώστε αν δεν υπάρχει ομοφωνία, ομάδες χωρών να ακολουθούν τον δικό τους δρόμο συμφερόντων, ενώ ήδη προετοιμάζεται η άρση της ομοφωνίας και ειδικές πλειοψηφίες σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και «κοινής άμυνας», που μέχρι τώρα απαιτούσαν ομοφωνία. Μέχρι σήμερα υπάρχει και το «δικαίωμα» στη λεγόμενη «εποικοδομητική αποχή» από κάποιο κράτος που σπάει την ομοφωνία, ώστε να αποφευχθεί το βέτο (π.χ. η Ουγγαρία ήδη το έχει ασκήσει).

Δεν ήταν επίσης τυχαίος ο ορισμός της Κροάτισσας επιτρόπου Μεσογείου Σούιτσα, η οποία είχε αναλάβει το χαρτοφυλάκιο για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή ως αντίβαρο στον φιλο-αμερικανικό προσανατολισμό της Υπατης Εκπροσώπου Κάλας, με κύρια ευθύνη στο μέτωπο της Ουκρανίας.

Ολα αυτά βέβαια δεν είναι σε θέση να τιθασεύσουν τις σφοδρές αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που είναι βέβαιο ότι θα κλονίσουν, διαλύσουν ή αναδομήσουν τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που η αστική προπαγάνδα τις εμφάνιζε ως «αιώνιες».

Διέξοδος για τους λαούς δεν είναι να στοιχηθούν πίσω από τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, ούτε μπορούν να περιμένουν προστασία και ασφάλεια από αυτούς που ευθύνονται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και συμμετέχουν σε αυτούς με στόχο την αναβάθμιση των συμφερόντων τους, ενισχύοντας τη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και την εμπλοκή για τα κέρδη των ομίλων.

Αποτελεί αυταπάτη να βλέπει κάποιος «φωτοστέφανα ειρήνης» σε διαφοροποιήσεις σκοπιμοτήτων από ιμπεριαλιστικές ενώσεις και κυβερνήσεις, που ζητούν μεγαλύτερο μερίδιο στο τραπέζι της λείας από τους ληστές των λαών.

Μάταιο είναι και να προσμένει κανείς, από την κινούμενη άμμο των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και των λυκοσυμμαχιών, φιλολαϊκές εξελίξεις και αποκλιμάκωση, υπεράσπιση συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Οσο για την αξιοποίηση των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, αυτή προϋποθέτει πρώτα από όλα την εξασφάλιση αυτοτελούς στρατηγικής και πάλης του κομμουνιστικού κινήματος, πρώτα απ' όλα της εργατικής τάξης, των λαών.

Συνήθως κάτω από το βάρος των πολεμικών εξελίξεων και ανταγωνισμών, της επιστράτευσης των σύγχρονων όπλων, συστηματικά διεξάγεται μια οργανωμένη επιχείρηση υποβάθμισης του ρόλου και της σημασίας της λαϊκής παρέμβασης.

Το γεγονός ότι τα πιο ισχυρά κράτη με τους πιο οργανωμένους στρατούς δεν έχουν σταματήσει να συμπεριλαμβάνουν στην κορυφή του σχεδιασμού τους το πώς να χειραγωγήσουν και να καταστείλουν την οργανωμένη εργατική - λαϊκή δράση, προκειμένου τελικά να πετύχουν τους αντιλαϊκούς στόχους τους, δείχνει πολλά. Δείχνει τη σημασία του λαϊκού παράγοντα, που δεν μπορεί να αγνοήσει καμία αστική τάξη.

Ακόμα και στον πιο αρνητικό στρατιωτικό συσχετισμό η δύναμη του λαϊκού παράγοντα - όπως π.χ. αναδείχθηκε με την επιμονή του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού απέναντι στη στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ που τροφοδοτείται από τις ΗΠΑ, έχοντας στο πλευρό του την παγκόσμια αλληλεγγύη των λαών - διδάσκει.

Την ώρα που τα αστικά επιτελεία προσποιούνται ότι τάχα ψάχνουν και ...δεν βρίσκουν το αντιπολεμικό κίνημα, είναι φανερό ότι τους απασχολεί η αναβαθμισμένη παρέμβαση του εργατικού κινήματος σε αυτό, όπως η εντεινόμενη πάλη να μην πληρώσει ο λαός τις οικονομικές συνέπειες του πολέμου. Η περήφανη στάση στρατιωτών και στρατιωτικών κόντρα στις ποινές και τις απειλές, τα μπλόκα πολεμικών φορτίων σε λιμάνια, σιδηροδρομικούς σταθμούς και η κλιμάκωση με τη μεγάλη απεργία στις 6 Φλεβάρη στην Ελλάδα και σε 20 λιμάνια σε όλη την Ευρώπη με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», η πρόσφατη απεργία των ναυτεργατών ενάντια στη ναυτολόγησή τους στις εμπόλεμες περιοχές, αποτελεί ποιοτικό βήμα μπροστά στον αντιπολεμικό αγώνα. Η πάλη αυτή προβληματίζει τα ευρωενωσιακά επιτελεία, που δεν είναι τυχαίο ότι στη νέα ευρωενωσιακή ναυτιλιακή στρατηγική η Κομισιόν προβλέπει ναυτεργάτες με «αυστηρότερες διαδικασίες πιστοποίησης».

Με την αστείρευτη δύναμη του εργατικού - λαϊκού κινήματος εδώ στη χώρα μας με μπροστάρη το ΚΚΕ και πάνω από όλα με εφόδιο το επαναστατικό του Πρόγραμμα, αποδεικνύεται η δυνατότητα ο ίδιος ο λαός να γίνει κύριος του πλούτου που παράγει ανατρέποντας την καπιταλιστική βαρβαρότητα, σε έναν αγώνα για τη δική του εξουσία και την αποδέσμευση από κάθε λυκοσυμμαχία.

Προ μηνών και πριν φουντώσει για τα καλά ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, φαντάροι φτιάξανε επιτροπή στην Κύπρο για προώθηση αιτημάτων διαβίωσής τους στα στρατόπεδα, αλλά και εναντίον της εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο. Τώρα που φούντωσε ξανά ο πόλεμος και οι πύραυλοι πάνε κι έρχονται, μαθαίνουμε ότι άλλοι φαντάροι, που είναι του λαού παιδιά, συγκρότησαν μεταξύ τους κοινή επιτροπή! Αυτήν τη φορά πήραν την πρωτοβουλία φαντάροι από εκείνους που εκπαιδεύονται για τις ειδικές δυνάμεις στο Μεγάλο Πεύκο! Εύγε παλληκάρια! «Ειδικοδυναμίτες» δυνατοί στο σώμα, αλλά και στο μυαλό και στην ψυχή και πάλι εύγε! Ακολούθησαν και άλλοι ξανά στην Κύπρο, αλλά και στον Εβρο!

Με βάση και τις τελευταίες εξελίξεις ο πόλεμος πλέον δεν είναι κάτι μακρινό. Εφτασε στην πόρτα μας. Και οι πιο εφησυχασμένοι, ρέκτες της ευρωατλαντικής και ισραηλινής θανατερής ισχύος, αρχίζουν να κοιτάνε στον ...ουρανό!

Το σύστημα δεν έχει ενδοιασμούς! Διαβάσαμε ότι ναύτες που κάνουν τη θητεία τους πήραν φύλλο πορείας για φρεγάτα που έφευγε για την Ανατ. Μεσόγειο. Μετά από αντίδραση γονιών, στο τσακ άλλαξαν τους ναύτες με ΕΠΟΠ. Θα μου πεις όλοι μανάδες έχουν! Σωστά! Κανείς στρατιωτικός, είτε θητείας, είτε μόνιμος, δεν πρέπει να βρεθεί να πολεμά εκτός συνόρων! Κανείς!

Οι επιτροπές φαντάρων θα πρέπει να βρουν και άλλους μιμητές! Αυτοί οι πόλεμοι που έχουν ξεκινήσει δεν είναι δικοί μας. Αυτοί οι πόλεμοι μάλιστα έστειλαν και την ακρίβεια σε βάρος των οικογενειών μας ακόμα ψηλότερα.

Δεν είμαστε περήφανοι, όπως η κυβέρνηση, για την αντιμετώπιση ιρανικών πυραύλων από την ελληνική συστοιχία στη Σ. Αραβία. Είμαστε πολύ ανήσυχοι για τη συνέχεια. Δεν αξίζει, για ξένες δουλειές, να κινδυνέψει στο ελάχιστο κανένα ελληνόπουλο μόνιμο ή στρατευμένο! Τα φέρετρα που έχουν ετοιμάσει δεν μας βολεύουν εμάς! Να τα χαίρονται αυτοί με τους φίλους τους! Α σιχτίρ πια!

Χρειάζεται η δημιουργία και άλλων επιτροπών! Χρειάζεται και άλλοι φαντάροι στα στρατόπεδα, οι ναύτες και οι σμηνίτες, να φωνάξουν με θάρρος αυτό που πιστεύουν.

Να εκφράσουν τα φιλειρηνικά, αντιιμπεριαλιστικά τους αισθήματα, να διεκδικήσουν μέτρα στήριξης της λαϊκής οικογένειας. Οχι στα μέτρα - κοροϊδία, της κυβέρνησης - συνεργού στον πόλεμο ΗΠΑ - Ισραήλ. Οχι στη φοροληστεία του λαού, με την εκτόξευση των έμμεσων φόρων στην Ενέργεια και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Να επιστρέψουν όλοι οι στρατιωτικοί που η πολιτική των κυβερνήσεων τους έστειλε σε ξένα εδάφη, σε ξένες θάλασσες και ουρανούς! Να κλείσουν βάσεις, λιμάνια, δρόμοι, τρένα και αεροδρόμια για ξένους στρατούς.

- Για ποιους λόγους αποφασίσατε να φτιάξετε τις επιτροπές φαντάρων;

Ορ. Δρ.: Η Επιτροπή Φαντάρων στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων προέκυψε από την ανάγκη να ζητήσουμε από τη διοίκηση επίσημη ενημέρωση για τις εξελίξεις σχετικά με τον πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας και των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν σπουδάσει, δούλευαν πριν τον στρατό, αντιμετωπίζαμε τη ζωή μας υπεύθυνα και με αξιοπρέπεια. Παρουσιαστήκαμε να κάνουμε τη θητεία μας και ακούγαμε πράγματα πρωτάκουστα στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, και τη διοίκηση να σπέρνει εφησυχασμό που όμως δεν προέκυπτε από πουθενά. Από το αρχικό αφήγημα της κυβέρνησης πως «δεν έχουμε καμία εμπλοκή στους πολέμους», μετά το «πάτημα της σκανδάλης» από την πυροβολαρχία των ελληνικών Patriot που έχει στείλει η κυβέρνηση και φυλάνε τα διυλιστήρια της «Aramco» στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, περάσαμε στο αφήγημα «μπλεκόμαστε στον πόλεμο για το εθνικό συμφέρον της χώρας και αποτελεί κίνηση που προστατεύει από την αύξηση των τιμών και την ακρίβεια». Στις συζητήσεις μέσα στο στρατόπεδο καταλαβαίναμε καθημερινά ότι τα πράγματα είναι σοβαρά, τα επιχειρήματα που ακούμε είναι επικίνδυνα για τον λαό μας και δεν μπορούμε να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια.

Κ. Π.: Μετά τα αντίποινα του Ιράν στη βρετανική βάση στην Κύπρο και την κατάρριψη των drones στο Ακρωτήρι, η ανησυχία των στρατευμένων της ΕΛΔΥΚ ήταν μεγάλη. Οι οικογένειες και οι φίλοι μας καθημερινά μας ρωτούν και εμείς δεν είχαμε καμία επίσημη ενημέρωση. Από τις ειδήσεις μαθαίναμε για την κλιμάκωση του πολέμου και τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης να πρωτοστατεί στην ενεργή συμμετοχή σε αυτόν.

Την ίδια στιγμή που οι διοικήσεις σπέρνουν επανάπαυση, μεγαλώνει η συμμετοχή μας στον πόλεμο μαζί με το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τις ΗΠΑ για τα συμφέροντα μιας χούφτας ληστών, που πλουτίζουν στα συντρίμμια του πολέμου, ενώ προμηνύονται μεγάλοι κίνδυνοι για τον λαό της Ελλάδας και της Κύπρου. Αυτός ήταν ο λόγος που πολλοί στρατιώτες έγραψαν επιστολές καταδίκης της συμμετοχής στον πόλεμο σε πρώτη φάση, αλλά και στη συνέχεια δημιουργίας επιτροπής, παίρνοντας θάρρος από τους συναδέλφους μας στην Ελλάδα.

Τα προβλήματα που μας δημιουργεί η κυβέρνηση με τη συμμετοχή στον πόλεμο τα φορτώνουν ήδη στις πλάτες μας. Ακόμα και στις άδειές μας, τη στιγμή που η ελληνική κυβέρνηση δίνει δισεκατομμύρια ευρώ για ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς και συμμετοχή σε αποστολές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, όπως αυτές που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή, οι φαντάροι πληρώνουμε από την τσέπη μας για ένα εισιτήριο πάνω από 250 ευρώ για να επιστρέψουμε στην Ελλάδα να δούμε τις οικογένειές μας στην άδεια του Πάσχα, και άλλα τόσα για να επιστρέψουμε! Επομένως, και ο αυξημένος σε σχέση με την Ελλάδα μισθός δεν φτάνει παρ' όλα αυτά ούτε για τις μετακινήσεις μας στην άδεια!

Αν ήθελε η κυβέρνηση να προστατεύει τον λαό από την ακρίβεια, θα έδινε εδώ και τώρα δωρεάν εισιτήρια σε όλους τους φαντάρους για την περίοδο της θητείας, δεν θα έστελνε πυροβολαρχία στη Σαουδική Αραβία να υπερασπίζεται τα διυλιστήρια της «Aramco», στον πόλεμο για ξένα από τα δικά μας συμφέροντα, που εν τέλει είναι παράγοντας που με τις αυξήσεις «πληρώνουν τη νύφη» ο λαός της Ελλάδας και οι φαντάροι.

- Με ποιον τρόπο αγκαλιάστηκε αυτή η σκέψη στα στρατόπεδά σας;

Ορ. Δρ.: Η Επιτροπή πολύ γρήγορα αγκαλιάστηκε σχεδόν από όλους τους φαντάρους. Αυτοί που είχαν συμφωνήσει, και ακόμα περισσότεροι που αναγνώριζαν την ανάγκη να υπάρχει, μας έπιαναν και μας έλεγαν «μπράβο», ότι «χάρη σε εσάς ακούστηκε η φωνή μας».

Παρά τους αρχικούς προβληματισμούς και ορισμένες προσπάθειες εκφοβισμού, μέσα από τις ίδιες τις συζητήσεις συνειδητοποιήσαμε πως στη θητεία σε αυτές τις συνθήκες χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη αλληλεγγύη και στήριξη μεταξύ μας, καταρχάς για όλα όσα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ήδη από τις επιπτώσεις του πολέμου, όπως η ακρίβεια, οι περικοπές σε βασικές ανάγκες μέσα στα στρατόπεδα κ.ά. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καταλάβαμε πως αυτά που σκεφτόμασταν φαντάροι από δύο θαλάμους αρχικά, τα σκέφτονταν και συνάδελφοι από τους υπόλοιπους. Ολο και πιο πολλοί έλεγαν πως πρέπει τώρα να σταματήσει η συμμετοχή της χώρας και των Ενόπλων Δυνάμεων σε ξένους πολέμους, και πως ο λαός μόνο χάνει από αυτήν τη συμμετοχή. Να κλείσουν οι βάσεις των ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, να γυρίσουν όλο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, τα F-16, οι φρεγάτες, οι συστοιχίες Patriot που επιχειρούν εκτός συνόρων.

Τη σημασία της Επιτροπής, που την έκανε γνωστή σε ακόμα περισσότερους φαντάρους, την επιβεβαίωσε η κατάσταση με το ιατρείο του λόχου. Από τη δεύτερη εβδομάδα κατάταξης άρχισαν στους λόχους τα περιστατικά κρουσμάτων γαστρεντερίτιδας, κρυολογημάτων, ιώσεων κ.λπ., λόγω ελλιπούς καθαριότητας, συνθηκών υγιεινής και συνωστισμού στους θαλάμους και στα εστιατόρια, σε συνδυασμό με το ελάχιστο ιατρικό προσωπικό του ΣΤΕΠ.

Τώρα, μετά την ορκωμοσία μας, στις μονάδες που θα πάμε για εκπαίδευση και μετάθεση θα φτιάξουμε επιτροπές από την πρώτη μέρα.

Κ. Π.: Αρκετοί από εμάς σε πολλά στρατόπεδα το συζητούσαμε και καταλάβαμε την ανάγκη να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας απέναντι στον πόλεμο και στην ακρίβεια. Πήραμε κουράγιο και με τη συγκρότηση της Επιτροπής στο ΚΕΕΔ και αλλού που διαβάζουμε. Υπάρχει μεγάλη αποδοχή, γιατί υπήρχε η ανάγκη να φτιαχτεί η Επιτροπή της ΕΛΔΥΚ. Από την πλευρά μου θεωρώ πως κάθε συνάδελφος που υπηρετεί στην ΕΛΔΥΚ πρέπει να επικοινωνήσει με την Επιτροπή!

Διεκδικούμε:

- Να ενημερωνόμαστε καθημερινά για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τους πολέμους!

- Να φύγουν οι βάσεις από Ελλάδα και Κύπρο!

- Να καλυφθούν από το κράτος τα έξοδα μετακίνησης στις άδειές μας!

- Να καλυφθούν άμεσα οι ανάγκες μας για ζεστό νερό και θέρμανση στα στρατόπεδα!

Το παράδειγμα των συναδέλφων τους ακολούθησαν και φαντάροι σε στρατόπεδα του Εβρου, οι οποίοι με επιστολή τους μεταξύ άλλων σημειώνουν:

«Η περίοδος που κληθήκαμε να υπηρετήσουμε όλοι μας είναι γεμάτη με πολεμικές συγκρούσεις και εντάσεις. Νέες πολεμικές εστίες φυτρώνουν σε ανύποπτο χρόνο όλο και πιο κοντά στη γειτονιά μας. Η πολεμική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και η επέκταση του πολέμου στις γύρω περιοχές μάς βρήκαν όλους μας ντυμένους στα χακί.

(...) Τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου είναι ήδη ορατά. Η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια σαρώνουν. Ο πόλεμος είναι η μεγάλη ευκαιρία για τους λίγους του κεφαλαίου να φουσκώσουν τις τσέπες τους με χρήμα και για όλους εμάς και τους γονείς μας "τα κεφάλια μέσα και υπομονή".

Οι γονείς μας ανησυχούν. Ο λαός μας ανησυχεί. Εμείς οι ίδιοι ανησυχούμε. Προσπαθούν να μάθουν από εμάς την αλήθεια και το τι συμβαίνει, αλλά και εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε καμία ενημέρωση. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ιδιοκτησία των λίγων αυτών ανθρώπων του κεφαλαίου, τροφοδοτούν τον λαό μας με εφησυχασμό και καταπώς εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

(...) Σήμερα κιόλας, στα ελπιδοφόρα βήματα συναδέλφων μας από άλλες περιοχές, που ήδη αγκαλιάστηκαν, συγκροτούμε κοινή επιτροπή και όλοι μαζί απαιτούμε:

- Να κλείσει εδώ και τώρα η βάση της Αλεξανδρούπολης και όλες οι ξένες βάσεις.

- Να σταματήσει κάθε εμπλοκή και συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο, κάθε παραχώρηση των υποδομών στους ευρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.

- Να επιστρέψουν οι φρεγάτες, τα πολεμικά αεροσκάφη, οι συστοιχίες "PATRIOT", οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί που επιχειρούν εκτός συνόρων.

- Καθημερινή ενημέρωση επίσημα από τις διοικήσεις των μονάδων μας για την εξέλιξη του πολέμου».

Mail επικοινωνίας της επιτροπής: epitropifevrou@gmail.com

Αντίστοιχα, και σε άλλες μονάδες, νέοι στρατευμένοι με τις επιστολές τους, όπως αυτή του Γιώργου Σμέτη, Στρατιώτη (ΠΝ) ΝΑΣΚΩ, τονίζουν πως «απέναντι σε όλα όσα βιώνουμε καθημερινά, είναι απαραίτητο να πληθύνουν πρωτοβουλίες για επιτροπές όπως στο ΚΕΕΔ και στην ΕΛΔΥΚ που συνάδελφοί μας στρατευμένοι συγκρότησαν επιτροπές διεκδικώντας την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο και την καθημερινή ενημέρωση από τις διοικήσεις των μονάδων για την εξέλιξη του πολέμου».