Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, θα μιλήσει σε εκδήλωση που διοργανώνει τη Δευτέρα 6 Απρίλη στις 19.30 η ΚΕ με θέμα «Τώρα αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ - Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους». Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη».

Στην ίδια εικόνα, το «πλάνο που ανοίγει» δείχνει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο να κλιμακώνεται, αγκαλιάζοντας πλέον δεκάδες χώρες, σχέδια για χερσαία επέμβαση στο Ιράν και αποστολές στα Στενά του Ορμούζ να πέφτουν στο τραπέζι, παράλληλα με τα ιμπεριαλιστικά παζάρια που οξύνουν παραπέρα τις αντιθέσεις, τα ανοιχτά μέτωπα της παγκόσμιας μάχης για την πρωτοκαθεδρία να ενοποιούνται από τη Μ. Ανατολή έως την Ουκρανία δημιουργώντας τη δική τους δυναμική.

Πλευρά του πολέμου αυτού - και όχι κάποια «παράπλευρη απώλεια» - είναι και ο ενεργειακός πόλεμος, με τη σημερινή σύγκρουση να προσθέτει νέους κρίκους στην αλυσίδα που ξετυλίγεται πολύ πριν τον τωρινό πόλεμο, να «επαναχαράσσει τον χάρτη» των ενεργειακών και άλλων δρόμων κυριολεκτικά με αίμα, να συμπαρασύρει τις καπιταλιστικές οικονομίες προς μια νέα καπιταλιστική κρίση.

• Η φοροληστεία και τα ματωμένα πλεονάσματα σε συνθήκες εκτίναξης του πληθωρισμού (έως και προβλέψεις για 5% κάνουν τα αστικά επιτελεία τις μέρες αυτές), με τα δισ. των άδικων έμμεσων φόρων που η κυβέρνηση αρνείται να μειώσει για να μην διακινδυνεύσει τη «δημοσιονομική σταθερότητα» του κεφαλαίου. Δηλαδή, τις δυνατότητες του κράτους να θωρακίζει την καπιταλιστική κερδοφορία σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής.
• Οι καθηλωμένοι μισθοί και δικαιώματα, με τη «βούλα» κράτους - εργοδοσίας και σάπιων εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, για να δέσουν χειροπόδαρα τους εργαζόμενους σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας.
• Η προσπάθειά τους να στρατεύσουν τους εργαζόμενους στους νέους «εθνικούς» στόχους, με τον βούρδουλα του «έχουμε πόλεμο» και με το «τυράκι» των «ευκαιριών» που βλέπουν οι καπιταλιστές στην Ενέργεια, στη ναυτιλία, στις κατασκευές και την πολεμική βιομηχανία, την προσπάθειά τους να «ανανεώσουν» μέσα από εκεί τους δεσμούς με μια σειρά από μικροαστικά στρώματα.
• Η προσπάθειά τους να φορτώσουν «πάραυτα» όλες τις «ευαλωτότητες» της καπιταλιστικής οικονομίας (αυτά που πριν παρουσίαζαν ως «τα ατού» της) στις πλάτες των εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων: Από την επιβράδυνση των επενδύσεων και το τέλος του φτηνού δανεισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, έως τις ακυρώσεις στον Τουρισμό, και από τις συνέπειες της «απελευθέρωσης» στην Ενέργεια έως την παραπέρα εκτίναξη του κόστους της αγροτικής παραγωγής.

• Με «οροφές δαπανών» ευρωενωσιακών προδιαγραφών για τις λαϊκές ανάγκες και έργα για τον λαό «μη επιλέξιμα», με «άκαμπτους κανόνες» για τη φοροληστεία, αλλά με «ευελιξία» για το κεφάλαιο και «τον ουρανό να είναι το όριο» για τους ευρωατλαντικούς εξοπλισμούς, που έφτασαν πέρσι τα 7 δισ.
• Επιλεκτικά «ανίκανο» να υπερασπιστεί τη ζωή του λαού ακόμα και σε μια δυνατή βροχή, αλλά με «πρωτόγνωρα αντανακλαστικά» στο να στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων, να στήνει πρόβες πολέμου και χτυπημάτων από αντίπαλα κέντρα στην Ελευσίνα και στα άλλα λιμάνια της χώρας.
• «Αργό» και «δυσκίνητο» όταν πρόκειται για τις αποζημιώσεις των αγροτών, για τα τεράστια κενά και προβλήματα στην εκπαίδευση, αλλά «ρολόι» όταν πρόκειται να στήσει τα νέα αγροτοδικεία, να διώξει φοιτήτριες που καταγγέλλουν τα προβλήματα στις εστίες τους, συνδικαλιστές που τα καταγγέλλουν, όταν πρόκειται να κουκουλώσει τα σκάνδαλα που γεννάει η πολιτική τους σε βάρος του λαού, το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.
• «Ανίκανο» να προστατέψει την ανθρώπινη ζωή, όπως στις μεταφορές, ακριβώς γιατί είναι ικανό να προωθεί την πολιτική κεφαλαίου - ΕΕ για την «απελευθέρωση» και τα κέρδη. «Ανίκανο» να προλάβει το προδιαγεγραμμένο έγκλημα, αλλά ικανό και γρήγορο στην προσπάθεια συγκάλυψής του, τώρα και με μεθοδεύσεις για δίκη κεκλεισμένων των θυρών.

Οι «ρωγμές» στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ, κυρίως ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, μεγαλώνουν, οι αντιθέσεις εκφράζονται (και παζαρεύονται) σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα από την Ουκρανία έως τα Στενά του Ορμούζ και από τον ενεργειακό εφοδιασμό έως τη «στρατιωτική αυτονομία», στο φόντο της κλιμάκωσης της μάχης με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Οι «τεκτονικές πλάκες» που κινούνται, τα ρήγματα που μεγαλώνουν, κινούν τα νήματα των πολιτικών διεργασιών, της αστικής αντιπαράθεσης «εντός των τειχών» του συστήματος. Από τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Τραμπ και τις μεγάλες διαδηλώσεις στις... «άτρωτες» ΗΠΑ, έως το εσωτερικό της ΕΕ και σε μια σειρά από χώρες της, η αντιπαράθεση ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου φουντώνει για το ποιος και πώς θα διευθύνει τον πόλεμο για λογαριασμό της αστικής του τάξης, ποιος και πώς θα φορτώσει τις συνέπειες στους λαούς, θα τους ζέψει στο άρμα των στόχων τους.

Σε συνθήκες πολέμου και βαθιάς εμπλοκής της χώρας σε αυτόν, με ό,τι αυτή σηματοδοτεί, το μόνο σίγουρο είναι ότι το σύστημα θα δώσει το επόμενο διάστημα τα ρέστα του για να στήσει τα νέα αναχώματα εγκλωβισμού. Τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός για τα δικά του συμφέροντα, όποια κι αν είναι η κατάληξη των διεργασιών αυτών:

• Ολα τα αστικά κόμματα και μορφώματα μαζί προσυπογράφουν την εμπλοκή και τους «εθνικούς» στόχους του κεφαλαίου, τους εξοπλισμούς και τις θυσίες από τον λαό.
• Ολοι μαζί καλλιεργούν τις αυταπάτες για αστικό κράτος «όλων», δικαιοσύνης και «κάθαρσης» μέσα σε ένα άδικο από τη φύση του σύστημα.
• Ολοι μαζί ποτίζουν στον λαό το δηλητήριο της κοινωνικής συναίνεσης, της υποταγής δηλαδή των εργαζομένων στους εκμεταλλευτές του.
• Κι επειδή ταυτίζονται σε όλα τα μεγάλα, όλοι μαζί φουντώνουν τον αποπροσανατολιστικό καβγά και τη σκανδαλολογία, κρύβοντας ταυτόχρονα το έδαφος πάνω στο οποίο θεριεύουν τα σκάνδαλά τους, το έδαφος της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της ευρωενωσιακής «κανονικότητας».

Δείχνουν τον δρόμο της οργάνωσης, τις δυνατότητες ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, τον δρόμο για να βγει η οργανωμένη εργατική τάξη στο προσκήνιο, να περάσει στην αντεπίθεση με τη σημαία των δικών της αναγκών, απέναντι σε κράτος και εργοδοσία. Το ίδιο και οι μεγάλοι αγώνες που προηγήθηκαν, στους οποίους χτίστηκε η μεγάλη συμμετοχή - ρεκόρ στην Πανελλαδική Σύσκεψη.

Είναι ακριβώς αυτά που φωτίζουν το πραγματικό δίλημμα για τον λαό: Οργάνωση με συσπείρωση και ζωντάνεμα των σωματείων, αναμέτρηση και σύγκρουση με την εργοδοσία και το κράτος, συγκέντρωση δυνάμεων για την αντεπίθεση και την ανατροπή, απέναντι στην αναμονή και τον εγκλωβισμό σε παλιές και νέες αυταπάτες, που είναι ο σίγουρος δρόμος για νέες συμφορές.

Για να απαλλαγεί ο λαός από τον βραχνά του κέρδους, το σάπιο αστικό κράτος και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις που τον καταδυναστεύουν και τον σέρνουν στον πόλεμο και την εκμετάλλευση. Για να αξιοποιήσει για τις δικές του ανάγκες τις μεγάλες σύγχρονες δυνατότητες, με την κοινωνικοποιημένη οικονομία, τα μέσα παραγωγής στα χέρια του, με κεντρικό σχεδιασμό, την εργατική εξουσία και τους θεσμούς της, τον εργατικό - λαϊκό έλεγχο. Σε αυτόν τον δρόμο αξίζει ο λαός να καταθέσει κάθε θυσία, αντί για τις θυσίες χωρίς τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών!

Τα αντικρουόμενα συμφέροντα μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν και αυτό είναι σημαντικό μάθημα για τους λαούς, που χρόνια οι κυβερνήσεις τούς πουλούσαν το παραμύθι ότι το ΝΑΤΟ «μας προστατεύει».

Από τις απειλές των ΗΠΑ να αποκτήσουν τη Γροιλανδία και το «άδειασμα» των Ευρωπαίων στην Ουκρανία, μέχρι τις διαφορετικές πορείες που ακολουθούν στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τα μονοπώλια που συγκρούονται για αγορές, πρώτες ύλες, διαδρομές Ενέργειας και εμπορευμάτων σπρώχνουν τη δική τους «ατζέντα».

Πρόκειται για αντιθέσεις που συσσωρεύουν περισσότερο «μπαρούτι», καθώς όλο και περισσότερα ανταγωνιστικά σχέδια διασταυρώνονται στα διάφορα ιμπεριαλιστικά μέτωπα.

Μόνο τη βδομάδα που μας πέρασε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και ο ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο διατύπωσαν αμφιβολίες για το κατά πόσο τα αμερικανικά συμφέροντα εξυπηρετούνται μέσα από το ΝΑΤΟ, απειλώντας να επανεξετάσουν τη συμμετοχή τους. Οι Ευρωπαίοι αμφισβητούν ότι οι ΗΠΑ «θα ήταν εκεί γι' αυτούς» και επιδιώκουν «στρατηγική αυτονομία» από την Ουάσιγκτον, προκειμένου - όπως λένε - η Ευρώπη να εξελιχθεί σε «παγκόσμιο γεωπολιτικό παίκτη».

Τη μια «λυκοσυμμαχία» των μονοπωλίων ετοιμάζεται να τη διαδεχτεί ενδεχομένως μια άλλη. Διαμορφώνεται ένα «πιο ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ» και η Ευρώπη «επωμίζεται την ευθύνη», είπε τηλεφωνικά ο Πρόεδρος της Φινλανδίας στον Αμερικανό ομόλογό του μία μέρα πριν από το διάγγελμα Τραμπ την Τετάρτη το βράδυ, στο οποίο τελικά δεν συμπεριέλαβε κάποια αναφορά για το ΝΑΤΟ.

Καθώς το ρήγμα μεγαλώνει, τα σχέδια για ένα «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ» - πολεμικά και επικίνδυνα για τους λαούς - έχουν μπει στο «χαρτί». Μία από αυτές τις μελέτες, του International Institute for Strategic Studies, τοποθετεί το κόστος, αν αποχωρούσαν οι ΗΠΑ, σε περίπου 1 τρισ. δολάρια σε βάθος 25ετίας. Το Ινστιτούτο του Κιέλου για την Παγκόσμια Οικονομία υπολόγισε ότι η Ευρώπη θα χρειαστεί 300.000 επιπλέον στρατιώτες και αύξηση στρατιωτικών δαπανών κατά τουλάχιστον 290 δισ. δολάρια ετησίως βραχυπρόθεσμα, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τη Ρωσία.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η ταυτόχρονη εξέλιξη των πολεμικών συγκρούσεων στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή δεν συνιστά απλώς μια συγκυριακή συνύπαρξη. Αποτυπώνει τη σταδιακή ενοποίηση δύο μετώπων στην ευρύτερη ιμπεριαλιστική σύγκρουση. Σε αυτό το φόντο αναδεικνύεται μια κρίσιμη διάσταση: Οι δύο πυλώνες του ευρωατλαντικού στρατοπέδου δεν αντιμετωπίζουν τα δύο μέτωπα με τον ίδιο τρόπο.

Οι ΗΠΑ δίνουν προτεραιότητα στη Μέση Ανατολή και στην αντιπαράθεση με το Ιράν, ενώ η ευρωπαϊκή πτέρυγα του ΝΑΤΟ παραμένει προσηλωμένη στην Ουκρανία ως «υπαρξιακό ζήτημα ασφάλειας». Η απόκλιση αυτή οδηγεί σε διαρκείς συγκρούσεις και παζάρια μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο, οξύνοντας τις μεταξύ τους αντιθέσεις.

Με αυτόν τον τρόπο απάντησε στις ΗΠΑ ο Φινλανδός Πρόεδρος, Αλ. Στουμπ, σχετικά με την άρνηση των Ευρωπαίων του ΝΑΤΟ να «ενώσουν» τις στρατιωτικές τους δυνάμεις στα Στενά του Ορμούζ, παραφράζοντας μάλιστα τα λόγια του Αμερικανού Προέδρου, Ντ. Τραμπ, ότι η Ουκρανία «δεν είναι πρόβλημα της Αμερικής».

Φυσικά, και οι Ευρωπαίοι ΝΑΤΟικοί εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, όπως και οι ΗΠΑ συμμετέχουν στρατιωτικά στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση με τη Ρωσία στην Ουκρανία, ενώ παζαρεύουν με τη Μόσχα μια «διευθέτηση» για τα συμφέροντα των αμερικανικών μονοπωλιακών ομίλων.

Τα ρήγματα όμως μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα μεγαλώνουν. Οι «σύμμαχοι» προσπαθούν να «αδειάσουν» ο ένας τον άλλο, οι προτεραιότητές τους διαφέρουν, ενώ ανταγωνίζονται και μεταξύ τους για τη μοιρασιά της λείας.

«Είμαστε πολύ ρεαλιστές με τη διατλαντική μας συνεργασία (...) Το μεγαλύτερο μέρος της βασίζεται σε συμφέροντα», συμπλήρωσε ο Στουμπ, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, θεωρείται «έμπιστος» του Προέδρου Τραμπ.

2025 The Associated Press. All

Οι χειραψίες του περασμένου Ιούλη, για την εμπορική συμφωνία ΗΠΑ - ΕΕ, έχουν μετατραπεί σε εκατέρωθεν προειδοποιήσεις και τελεσίγραφα

Οι ΗΠΑ εμφανίζονται να θέλουν να κλείσουν το ουκρανικό μέτωπο - το οποίο θεωρούν στάσιμο και «αιμορραγία» - κερδίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη, προκειμένου να στραφούν σε άλλα κρίσιμα μέτωπα στην αντιπαράθεση με την Κίνα για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία.

Η κυβέρνηση Τραμπ, μόλις ανέλαβε καθήκοντα τον Γενάρη του 2025, ανακοίνωσε διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία και την Ουκρανία για «τερματισμό» του πολέμου, χωρίς να συμπεριλάβει τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ ή την ΕΕ.

Οπως τόνιζαν Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην εφημερίδα «Wall Street Journal», οι «ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία προκαλούν έντονες αμφιβολίες σε πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες για το εάν οι προτεραιότητες της Ουάσιγκτον εξακολουθούν να ευθυγραμμίζονται με εκείνες της Ευρώπης».

Υπάρχει η εντύπωση ότι η κυβέρνηση Τραμπ «ενδιαφέρεται περισσότερο για τη βελτίωση των σχέσεων και της οικονομικής συνεργασίας με τη Ρωσία παρά για την υπεράσπιση του ΝΑΤΟ». Επιπλέον, «οι ΗΠΑ παρουσιάζονται μεσολαβητής μεταξύ της Ρωσίας και του NATO, υποδηλώνοντας ότι η Αμερική δεν θεωρεί πλέον τον εαυτό της μέλος της Συμμαχίας».

Η ΕΕ συνοψίζει το «σχέδιό» της για την ιμπεριαλιστική σύγκρουση σε δυο σημεία: Αποδυνάμωση - στρατιωτική, οικονομική, πολιτική - της Ρωσίας, που είναι ο βασικός γεωπολιτικός της αντίπαλος στην ήπειρο, και αντίστοιχη ενίσχυση της Ουκρανίας ως «στρατηγική αναγκαιότητα».

Από τον Γενάρη του 2025 οι ΗΠΑ έχουν σταματήσει τη στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς το Κίεβο. Πλέον, μόνο πουλάνε αμερικανικά όπλα στα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ και τον Καναδά - μέσω του μηχανισμού PURL που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο Ιούνη στη Χάγη - και αυτοί τα στέλνουν στην Ουκρανία.

Μόνο υπό αυτούς τους όρους η Ουάσιγκτον δέχτηκε να διοχετεύει εξοπλισμούς στο Κίεβο, σημειώνοντας πως εφόσον ο πόλεμος «της Ευρώπης» συνεχίζεται, πρέπει να κερδίζουν οι αμερικανικοί όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας.

Επιπλέον, η ΕΕ ενέκρινε δάνειο 90 δισ. ευρώ για να χρηματοδοτηθεί η Ουκρανία τα επόμενα δυο χρόνια, τα 2/3 του οποίου θα κατευθυνθούν στην αγορά εξοπλισμών, κατά προτεραιότητα ευρωπαϊκών. Και αυτό αποτελεί σημείο ρήξης με τις ΗΠΑ, που αντιδρούν και στο πρόγραμμα SAFE της ΕΕ, το οποίο θέτει επίσης ευρωπαϊκή προτίμηση και κοινές παραγγελίες στην αγορά όπλων.

Τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ - κυρίως της Βόρειας Ευρώπης - είναι πλέον ο βασικός «αιμοδότης» των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων καλύπτοντας το κενό των ΗΠΑ. Η ευρωπαϊκή στρατιωτική βοήθεια ανήλθε σε 29 δισ. ευρώ το 2025, όπως δείχνει η έκθεση «Υποστήριξη της Ουκρανίας» του Ινστιτούτου Κιέλου για την Παγκόσμια Οικονομία. Ενδεικτικά, το Βερολίνο παρείχε πέρσι 9 δισ. ευρώ, δηλαδή αύξηση περίπου 130% σε σύγκριση με τους μέσους όρους της περιόδου 2022-2024.

Κι ενώ ΕΕ και Βρετανία σηκώνουν όλο το βάρος του πολέμου, οι ΗΠΑ τους αποκλείουν ουσιαστικά από τις διαπραγματεύσεις για τους όρους της «διευθέτησης». Μάλιστα, το πρώτο προσχέδιο της Ουάσιγκτον, όπως είχε διαρρεύσει, προωθούσε μόνο τα αμερικανικά συμφέροντα, αγνοώντας ή και κοντράροντας τα ευρωπαϊκά.

Είναι ενδεικτικό ότι οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει συμφωνία με την Ουκρανία για εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου και των σπάνιων γαιών, επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς, όπως Ενέργεια, και άλλες κρίσιμες υποδομές. Βέβαια η ΕΕ «υπενθύμισε» πως έχει υπογράψει και αυτή συμφωνία με την Ουκρανία για κρίσιμα ορυκτά και μάλιστα τον Δεκέμβρη του 2021, δηλαδή δυο μήνες πριν τη ρωσική εισβολή τον Φλεβάρη του 2022!

Επίσης, το αμερικανικό σχέδιο για την Ουκρανία περιλάμβανε ακόμα και προτάσεις για αποκατάσταση των ρωσικών ενεργειακών ροών προς την Ευρώπη, καθώς και σημαντικές αμερικανικές επενδύσεις στις σπάνιες γαίες και την Ενέργεια της Ρωσίας, αξιοποίηση των «παγωμένων» ρωσικών κρατικών περιουσιακών στοιχείων από αμερικανικές επιχειρήσεις για κοινά έργα ανοικοδόμησης και άλλες επενδύσεις με τη Ρωσία στην Ουκρανία, κοινές επενδύσεις ΗΠΑ - Ρωσίας στην Αρκτική κ.ά. Βέβαια, το αν και πώς θα προχωρήσουν όλα αυτά, κρίνεται στο πεδίο του γενικότερου ανταγωνισμού «όλων με όλους» που οξύνεται...

Ενώ και οι ΗΠΑ αποζητούν την αποδυνάμωση της Ρωσίας - στον βαθμό που αυτό υπηρετεί τα συμφέροντά τους και την αντιπαράθεση με την Κίνα - στο παζάρι για τις λεγόμενες «εγγυήσεις ασφαλείας» φαίνεται επίσης ξεκάθαρα πως επιδιώκουν να φορτώσουν το βάρος και την ευθύνη της κλιμάκωσης της σύγκρουσης με τη Ρωσία στους Ευρωπαίους ΝΑΤΟικούς συμμάχους τους.

Οι «εγγυήσεις ασφαλείας» σε μεγάλο βαθμό καθορίζουν τον γεωπολιτικό συσχετισμό δύναμης στην Ανατολική Ευρώπη, στη Βαλτική και τη Μαύρη Θάλασσα. Οι ΗΠΑ - σύμφωνα με διαρροές - προσφέρουν στην Ουκρανία «εγγυήσεις» θολές, που τους αφήνουν πολλά περιθώρια ελιγμών, να μπουν ή όχι σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία, ανάλογα με την παγκόσμια συγκυρία και τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους.

Μεταξύ άλλων, οι ΗΠΑ αλλά και οι Ευρωπαίοι προωθούν ως «εγγυήσεις ασφαλείας» συμφωνίες για κοινή παραγωγή όπλων με την Ουκρανία, ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας κατά των drones κ.ά. Επίσης η Ουκρανία έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα SAFE της ΕΕ.

Παράλληλα, μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ αποκλείουν την αποστολή αμερικανικών «ειρηνευτικών» στρατευμάτων μετά το τέλος του πολέμου, ενώ αντίθετα τα ευρωπαϊκά κράτη σχεδιάζουν στρατιωτική παρουσία σε ουκρανικά εδάφη.

Μέσα στο ΝΑΤΟ ήδη υπάρχουν ομάδες και «υπο-ομάδες», όπως ο Συνασπισμός των Προθύμων, υπό την ηγεσία Γαλλίας - Βρετανίας, αλλά και η Ομάδα Ε3 (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία). Κι ενώ οι Ευρωπαίοι αποκλείουν - σε αυτό το στάδιο - «στρατιωτική συμμετοχή» στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, υπερθεματίζουν για μια στρατιωτική «δύναμη διασφάλισης» και βαρύ εξοπλισμό στην Ουκρανία.

Ετσι, π.χ. Γαλλία και Βρετανία έχουν συνάψει συμφωνίες με την Ουκρανία για ανάπτυξη στρατευμάτων «μετά από μια εκεχειρία», για ένα επιχειρησιακό κέντρο που θα συντονίζει τις Ενοπλες Δυνάμεις των «πρόθυμων» να συνδράμουν στρατιωτικά το Κίεβο με τις Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ, αλλά και για δημιουργία «στρατιωτικών κόμβων» σε όλη την Ουκρανία. Ιδιαίτερο ρόλο σχεδιάζεται να έχει η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα.

Πρόκειται για αντιθέσεις που εκ των πραγμάτων συσσωρεύουν περισσότερο «μπαρούτι» στη σύγκρουση, στην οποία διασταυρώνονται όλο και περισσότερα ανταγωνιστικά σχέδια, ενώ και μεταξύ των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός για το «πάνω χέρι» στην Ευρώπη έχει «χτυπήσει κόκκινο».

Στο μεταξύ, σύμφωνα με δήλωση του Ουκρανού Προέδρου Β. Ζελένσκι την περασμένη βδομάδα, η Ουάσιγκτον θέτει ως όρο για να υπογράψει το έγγραφο των «εγγυήσεων ασφαλείας», το Κίεβο να δεχτεί να αποχωρήσουν οι στρατιωτικές δυνάμεις του από το σύνολο του Ντονμπάς (περιφέρειες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ), από εδάφη που δεν ελέγχει ακόμα η Ρωσία.

Πρόκειται για τη λεγόμενη «ζώνη - φρούριο», με καλά οχυρωμένες πόλεις κυρίως στην περιφέρεια Ντονέτσκ, μεγάλης στρατιωτικής σημασίας για την Ουκρανία και συνολικά την Ανατολική Ευρώπη.

Το σχέδιο των ΗΠΑ προβλέπει ότι περιοχές του Ντονμπάς, που η Ρωσία δεν έχει καταλάβει, θα μετατραπούν σε ρωσική αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη και ο ουκρανικός στρατός θα αποχωρήσει.

Αποκαλυπτικό των αντιθέσεων και των κυνικών παζαριών μεταξύ «συμμάχων» είναι το πρόσφατο ρεπορτάζ των «Financial Times», σύμφωνα με το οποίο ο Πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε τους Ευρωπαίους ότι θα σταματήσει να τους πουλά όπλα για την Ουκρανία μέσω του PURL, αν δεν συμμετάσχουν στρατιωτικά στο «άνοιγμα» των Στενών του Ορμούζ. Δηλαδή απείλησε να διοχετεύει στη Μέση Ανατολή όπλα και πυρομαχικά που χρειάζεται εξίσου το Κίεβο.

Ετσι, κατόπιν παρότρυνσης του γγ του ΝΑΤΟ, Μ. Ρούτε, μια ομάδα χωρών του ΝΑΤΟ, όπως η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εξέδωσε μια κοινή δήλωση στις 19 Μάρτη, δηλώνοντας έτοιμοι «να συμβάλουμε σε κατάλληλες προσπάθειες για την εξασφάλιση ασφαλούς διέλευσης μέσω του Στενού», ενώ στη συνέχεια προστέθηκαν και άλλες χώρες.

Επιπλέον, ενώ από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν οι Ευρωπαίοι εκφράζουν έντονες ανησυχίες ότι ο «μόνος κερδισμένος είναι η Ρωσία», που ευνοείται έστω και συγκυριακά από την άνοδο των τιμών και των παραγγελιών πετρελαίου, ήρθε η απόφαση των ΗΠΑ, να εξαιρέσει για έναν μήνα από τις αμερικανικές κυρώσεις το ρωσικό πετρέλαιο προκειμένου να διατηρηθεί η παγκόσμια προσφορά και να μην εκτοξευθούν ανεξέλεγκτα οι τιμές.

Ταυτόχρονα, μάλιστα, ο Ουκρανός Πρόεδρος άφησε να εννοηθεί πως το Κίεβο δέχεται πιέσεις από την Ουάσιγκτον, να «μειώσει τις επιθέσεις εναντίον του ρωσικού πετρελαϊκού τομέα», για να μειωθεί η έλλειψη πετρελαίου και φυσικού αερίου που έχει προκύψει από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Σε ένα τέτοιο φόντο, το Λονδίνο ανακοίνωσε πως η πίεση στον ρωσικό πετρελαϊκό τομέα και στα έσοδα της Μόσχας πρέπει να ενταθεί και ενέκρινε τη δυνατότητα στρατιωτικής επέμβασης για κράτηση ρωσικών πλοίων σε βρετανικά ύδατα, με στόχο τη διάλυση ενός δικτύου που - όπως είπε - επιτρέπει στη Ρωσία να εξάγει πετρέλαιο παρά τις «δυτικές» κυρώσεις.

Η Μ. Βρετανία έχει μπει για τα καλά στο στόχαστρο των ΗΠΑ λόγω του πολέμου στο Ιράν, όπου «δεν βοήθησε καθόλου», όπως καταγγέλλει καθημερινά ο Τραμπ. Σε ένα τέτοιο κλίμα - που εκφράζει βαθύτερες αντιθέσεις σε διάφορα «μέτωπα» - ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ ανακοίνωσε την περασμένη βδομάδα ότι η Βρετανία γεωπολιτικά χρειάζεται στενότερη οικονομική και στρατιωτική σχέση με την ΕΕ.

«Καθίσταται ολοένα και πιο σαφές, καθώς ο κόσμος συνεχίζει την ασταθή πορεία, ότι το μακροπρόθεσμο εθνικό μας συμφέρον απαιτεί στενότερη συνεργασία με τους συμμάχους μας στην Ευρώπη και με την ΕΕ».

Οπως είπε, η Βρετανία δεν διαλέγει την Ευρώπη έναντι των ΗΠΑ, «είναι προς το συμφέρον μας μια ισχυρή σχέση και με τους δύο», ωστόσο «στην Αμυνα και Ασφάλεια, στην Ενέργεια, στην οικονομία, χρειαζόμαστε μια ισχυρότερη σχέση με την Ευρώπη».

Ηνωμένο Βασίλειο και ΕΕ έχουν ήδη κάνει «βήματα σε σχέση με την ενιαία αγορά» και «μπορούμε να κάνουμε περισσότερα, επειδή αυτό είναι εξαιρετικά προς το οικονομικό μας συμφέρον».

Πετώντας «σπόντα» προς την Ουάσιγκτον, είπε πως συμφωνεί με τους Αμερικανούς Προέδρους των τελευταίων χρόνων ότι «η Ευρώπη πρέπει να κάνει περισσότερα για την άμυνα και την ασφάλειά της». Γι' αυτό το Λονδίνο έχει επικεντρωθεί σε συμφωνίες, όπως για παράδειγμα αυτή με τη Νορβηγία για τις φρεγάτες. «Πραγματικά καλή συμφωνία, πολύ καλή για το εμπόριο, πολύ καλές δουλειές», είπε μιμούμενος τα επιχειρήματα του Τραμπ.

Εξάλλου, μέσα στον Μάρτη ο Στάρμερ βρέθηκε στο Ελσίνκι με τους άλλους εννιά ηγέτες των κρατών που συμμετέχουν στην Κοινή Εκστρατευτική Δύναμη (JEF) - Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Ισλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία - όπου σύμφωνα με δημοσιεύματα συζήτησαν για το «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ».

Η διασύνδεση των δύο μετώπων του ιμπεριαλιστικού πολέμου (Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής) είναι πλέον εμφανής τόσο στο στρατιωτικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο. Οπως επισημαίνει η ανάλυση του Council on Foreign Relations, η Μέση Ανατολή έχει ήδη μετατραπεί σε πεδίο έμμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, με τη Μόσχα να στηρίζει το Ιράν και το Κίεβο να επιδιώκει τη σύσφιξη σχέσεων με περιφερειακούς συμμάχους των ΗΠΑ.

Η εμπλοκή αυτή δεν είναι απλώς διπλωματική, αλλά και επιχειρησιακή, με αναφορές σε παροχή πληροφοριών και τεχνολογίας που επηρεάζουν άμεσα την εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Σε άλλο άρθρο, η ευρωατλαντική «δεξαμενή σκέψης» καταγράφει τη διττή επίδραση αυτής της σύγκρουσης. Από τη μία, το Ιράν ήταν βασικός προμηθευτής drones και στρατιωτικού υλικού στη Ρωσία. Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή αναγκάζει το Ιράν να στρέψει πόρους προς τη δική του άμυνα, και αυτό ενδέχεται να μειώσει την υποστήριξη στη Ρωσία.

Από την άλλη, ο πόλεμος έχει ήδη προκαλέσει εκτόξευση των τιμών της Ενέργειας, που ωφελούν τα εξαγωγικά έσοδα της Ρωσίας και ενισχύουν την ικανότητά της να χρηματοδοτεί τον πόλεμο.

Η οικονομική αυτή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη. Σύμφωνα με την ανάλυση του CSIS, η αύξηση των τιμών φυσικού αερίου και πετρελαίου έχει ήδη αρχίσει να επηρεάζει αρνητικά την ευρωπαϊκή ανάπτυξη. Οι τιμές του φυσικού αερίου έχουν σχεδόν διπλασιαστεί από την έναρξη του πολέμου, ενώ ο ΟΟΣΑ προβλέπει πια ανάπτυξη μόνο 0,8% για την Ευρωζώνη το 2026 και πληθωρισμό άνω του 2,5%.

Οσο κλιμακώνεται η σύγκρουση στο πεδίο, ο αντίκτυπος γίνεται όλο και μεγαλύτερος, ξεπερνώντας και τα «πετρελαϊκά σοκ» της δεκαετίας του 1970. Με αυτόν τον τρόπο η σύγκρουση στο Ιράν δεν αποτελεί απλώς ένα εξωτερικό σοκ, αλλά επηρεάζει άμεσα τη δυναμική του πολέμου στην Ουκρανία.

Για τα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ, η Ουκρανία παραμένει το κεντρικό στρατηγικό μέτωπο. Η συνέχιση της αμερικανικής δέσμευσης θεωρείται απαραίτητη τόσο για την αποτροπή της Ρωσίας όσο και για τη διατήρηση της συνοχής της δυτικής συμμαχίας. Μια παρατεταμένη εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή ενέχει τον κίνδυνο να αποσπάσει πόρους, προσοχή και στρατιωτικό υλικό από το ουκρανικό μέτωπο, κάτι που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θεωρούν εξαιρετικά επικίνδυνο (βλ. αναλυτικά στο διπλανό θέμα).

Ο γγ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε συμμετείχε μεν σε κοινή δήλωση 22 συμμάχων που καλεί σε άμεση δράση για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε όμως ότι οι στρατιωτικοί σχεδιαστές εξετάζουν τι χρειάζεται, πού και πότε για την επίτευξη αυτού του στόχου. Οπως σημειώνει ανάλυση του Carnegie Europe, πολλοί σύμμαχοι θεωρούν ότι η σύγκρουση με το Ιράν «δεν έχει καμία σχέση με το ΝΑΤΟ».

Ο ίδιος ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς τόνισε πως η σύγκρουση «δεν ωφελεί κανέναν και βλάπτει οικονομικά πολλούς, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας», ενώ ο Γερμανός υπουργός Αμυνας Μπόρις Πιστόριους ξεκαθάρισε ότι η κύρια ευθύνη της Γερμανίας είναι «για το ανατολικό πλευρό και τον βαθύ Βορρά».

Στις ΗΠΑ, αντίθετα, ο Τραμπ εκτόξευσε απειλές. Δήλωσε στους «Financial Times» ότι η συμμαχία αντιμετωπίζει ένα «πολύ άσχημο» μέλλον αν τα μέλη της δεν κάνουν το μερίδιό τους για να ανοίξουν ξανά τα Στενά. Για τις ΗΠΑ, η σύγκρουση με το Ιράν είναι «σκαλοπάτι» στον ανταγωνισμό με την Κίνα. Σε αυτό το πλαίσιο, η συμμετοχή των Ευρωπαίων δεν θεωρείται απλώς επιθυμητή, αλλά απαραίτητη.

Τι προβλέπεται για το μέλλον; Μια απάντηση δίνει το Carnegie: «Δεν είναι θέμα εάν, αλλά πότε: Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ θα εμπλακούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στη σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής», τονίζοντας παράλληλα πως αυτό θα είναι και το κεντρικό θέμα στην ημερήσια διάταξη της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα τον Ιούλη.

Το ίδιο και το ευρωπαϊκό GLOBESEC: «Η κρίση αυτή δεν αποκάλυψε απλώς μια τακτική διαφωνία για μια ναυτική αποστολή στον Περσικό Κόλπο. Οι σύμμαχοι συμφωνούν σε γενικές γραμμές στους στόχους, αλλά διχάζονται βαθιά ως προς τα μέσα, τη διαδικασία και κυρίως τη νομιμότητα του τρόπου με τον οποίο άρχισε αυτός ο πόλεμος».

Συντρίμμια από το αμερικανικό μαχητικό που κοινοποίησαν οι Ιρανοί

Η μακρά λίστα των θυμάτων στο Ιράν μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, με τα πιο συντηρητικά στοιχεία που επικαλέστηκε στις 3 Απρίλη το «Al Jazeera» να αναφέρουν τουλάχιστον 2.076 νεκρούς, πάνω από 26.500 τραυματίες, εκατομμύρια εκτοπισμένους αμάχους, σοβαρές υλικές ζημιές ή καταστροφές σε εκατοντάδες νοσοκομεία, κλινικές, Κέντρα Υγείας, πανεπιστήμια, σχολεία, πανεπιστήμια, αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, σταθμούς Ενέργειας, εργοστάσια χάλυβα, πολεμικές βιομηχανίες και σταθμούς αφαλάτωσης, αλλά και γέφυρες, όπως έγινε την Πέμπτη το βράδυ, με το βομβαρδισμό εμβληματικής γέφυρας που ένωνε την Τεχεράνη με τη δυτική πόλη Καράτζ...

Σε απάντηση στις επιθέσεις αυτές το Ιράν κλιμάκωσε τα αντίποινα, εντείνοντας τις βαλλιστικές επιθέσεις ενάντια στο Ισραήλ και σε αμερικανικούς στόχους σε χώρες του Περσικού Κόλπου. Σε αυτούς τους στόχους περιλαμβάνονταν αυτήν τη βδομάδα εργοστάσιο αφαλάτωσης και διυλιστήριο στο Κουβέιτ, εγκαταστάσεις της «Amazon» στο Μπαχρέιν, εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στο Αμπου Ντάμπι, ξενοδοχείο στο Ντουμπάι κ.λπ.

2026 The Associated Press. All

Από τον αμερικανο-ισραηλινό βομβαρδισμό στην πόλη Φαρντίς του Ιράν, όπου χτυπήθηκε κατοικημένη περιοχή

Οι δυσκολίες ωστόσο που συναντούν αντικειμενικά οι αμερικανικές δυνάμεις στο πεδίο προκαλούν και εσωτερικές αντιθέσεις. Μέρος αυτών εκφράστηκε την Παρασκευή, με την απόφαση του Αμερικανού υπουργού Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ να αποπέμψει από το στράτευμα ή να στείλει σε πρόωρη συνταξιοδότηση τους στρατηγούς Ράντι Τζορτζ, Γουίλιαμ Γκριν και Ντέιβιντ Χοντ.

Ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών Κρις Μέρφι, μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων, σχολιάζοντας την αποπομπή τριών κορυφαίων στρατηγών δήλωσε ότι οφείλεται στις αντιρρήσεις που έφεραν στα ριψοκίνδυνα ή «ανεφάρμοστα» σχέδια του Χέγκσεθ.

Η απειλή του Αμερικανού Προέδρου Ντ. Τραμπ για καταστροφή ενεργειακών και άλλων μη στρατιωτικών υποδομών στο Ιράν ώστε να επανέλθει «στη λίθινη εποχή, όπου ανήκει» δεν φανερώνει μόνο τα σχέδια έντασης των επιθέσεων. Συνιστά ταυτόχρονα και ομολογία διάθεσης για διάπραξη - κι άλλων... - εγκλημάτων πολέμου. Αυτό φάνηκε στο 20λεπτο διάγγελμα που έκανε τα ξημερώματα της Πέμπτης ο Τραμπ. Σε αυτό πανηγύρισε για τα «συντριπτικά» χτυπήματα και τις «νίκες» που υποτίθεται ότι έχει εξασφαλίσει ο στρατός των ΗΠΑ κατά τον πρώτο μήνα των καταιγιστικών επιθέσεων, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι επιθέσεις κατέστρεψαν το Πολεμικό Ναυτικό και την Αεροπορία του Ιράν. Υποστήριξε πως ο στόχος του «ποτέ δεν ήταν η ανατροπή καθεστώτος» στο Ιράν, ισχυρίστηκε ότι ξεκίνησε τον πόλεμο «για το καλό των συμμάχων» των ΗΠΑ, δηλαδή του Ισραήλ, και διαβεβαίωσε τις χώρες του Κόλπου πως δεν θα επιτρέψει να πληγούν ή να αποτύχουν.

Σε μια προσπάθεια να δείξει ότι ο πόλεμος που εξαπέλυσε στο Ιράν δεν θα είναι «αιώνιος», αναφέρθηκε στη χρονική διάρκεια της συμμετοχής των ΗΠΑ σε διεθνείς και περιφερειακούς πολέμους, ώστε να προετοιμάσει εμμέσως το έδαφος για σύγκρουση διαρκείας...

Αυτή η στάση προκαλεί αντιδράσεις και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Περίπου 100 Αμερικανοί καθηγητές μεγάλων πανεπιστημίων, όπως το Γέιλ, το Στάνφορντ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, οι περισσότεροι ειδικευμένοι στο Διεθνές Δίκαιο, χαρακτηρίζουν παράνομο τον πόλεμο που εξαπέλυσαν ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν, τονίζοντας ότι δεν είχε εξουσιοδότηση από τον ΟΗΕ. Επισημαίνουν πως οι επιθέσεις σε σχολεία, κλινικές, νοσοκομεία, κατοικίες, γέφυρες και εργοστάσια συνιστούν εγκλήματα πολέμου, καθώς θεωρούνται μη στρατιωτικοί στόχοι, από τους οποίους εξαρτάται η ζωή πολιτών. Για τον ίδιο λόγο οι Αμερικανοί πανεπιστημιακοί εξέφρασαν μεγάλη ανησυχία και για την αναφορά του Τραμπ, στο διάγγελμα της Πέμπτης, για επικείμενους βομβαρδισμούς γεφυρών και σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ώστε «να επιστρέψει το Ιράν στη λίθινη εποχή» αν δεν υπάρξει συμφωνία (με τους όρους των ΗΠΑ).

Την Παρασκευή το απόγευμα ο Τραμπ ανάρτησε νέο μήνυμα στο «Truth Social», όπου με τον γνωστό κυνικό του τρόπο έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων τα προσχήματα που χρησιμοποιούσαν οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ περί «αυταρχικού καθεστώτος» και αναπαρήγαγαν τα ευρωατλαντικά επιτελεία και στη χώρα μας. Αναφέρει απροκάλυπτα: «Με λίγο παραπάνω χρόνο, μπορούμε εύκολα να ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ ΟΡΜΟΥΖ, να ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ . ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ "ΠΛΟΥΣΙΑ ΠΗΓΗ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ».

Λίγες ώρες πριν το διάγγελμα Τραμπ ο Ιρανός Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν απευθύνθηκε με ηλεκτρονική επιστολή στον αμερικανικό λαό, εξηγώντας ότι «οι Ιρανοί δεν τρέφουν εχθρότητα προς άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή γειτονικών χωρών».

«Δεν ισχύει ότι η Αμερική ενεπλάκη σε αυτήν την επίθεση ως εντολοδόχος του Ισραήλ, ότι επηρεάστηκε και χειραγωγήθηκε από αυτό το καθεστώς; Δεν είναι αλήθεια ότι το Ισραήλ, κατασκευάζοντας τα περί ιρανικής απειλής, επιδιώκει να στρέψει τη διεθνή προσοχή μακριά από τα εγκλήματά του σε βάρος των Παλαιστινίων;», ανέφερε ο Πεζεσκιάν στην ανοιχτή επιστολή του, τονίζοντας: «Σήμερα ο κόσμος βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η πορεία στον δρόμο της αντιπαράθεσης είναι πιο δαπανηρή και μάταιη από ποτέ. Η επιλογή μεταξύ της αντιπαράθεσης και της συνεργασίας είναι πραγματική και συνακόλουθη. Το αποτέλεσμά της θα διαμορφώσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές».

Σε αυτό το φόντο, καμία χώρα δεν δείχνει διατεθειμένη για συμβιβασμό και διπλωματική διευθέτηση των διαφορών σχετικά με το ανακάτεμα της «τράπουλας» στη Μέση Ανατολή, σε ό,τι αφορά κυρίως τους αγωγούς και τις οδούς Ενέργειας και μεταφοράς εμπορευμάτων, όπως κατέδειξαν οι δηλώσεις που έκανε και αυτήν τη βδομάδα στο «Newsmax» ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

«Οι μακροπρόθεσμες λύσεις περιλαμβάνουν την αναδιάταξη αγωγών Ενέργειας προς τα δυτικά, κατά μήκος της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα και στη Μεσόγειο, προσπερνώντας το ιρανικό γεωγραφικό σημείο πνιγμού», είπε ο Νετανιάχου, εννοώντας σχέδιο για παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ, ώστε να αφαιρεθεί από το Ιράν ένας βασικός μοχλός στρατηγικής γεωπολιτικής πίεσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, και εξαιτίας των πιέσεων που ασκούν σε όλες τις χώρες του Κόλπου οι περιορισμοί που επιβάλλει το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, ήδη καταστρώνονται εναλλακτικά σενάρια ή κινήσεις για την «παράκαμψή» τους.

Οι Ιρακινοί, για παράδειγμα, άρχισαν από την Πέμπτη τη χερσαία μεταφορά πετρελαίου με κομβόι εκατοντάδων βυτιοφόρων μέχρι τα σύνορα με τη Συρία, με τελικό προορισμό συριακά λιμάνια στη Μεσόγειο, ενώ από τις 16 Μάρτη επανέλαβαν τις εξαγωγές πετρελαίου από τον αγωγό Κιρκούκ - Τζεϊχάν, που καταλήγει στο ομώνυμο τουρκικό λιμάνι.

Οι Σαουδάραβες έχουν αυξήσει τις εξαγωγές πετρελαίου από το στρατηγικό λιμάνι Γιανμπού, για να παρακάμψουν τα Στενά του Ορμούζ και να διατηρήσουν τις ροές πετρελαίου όσο το δυνατόν πιο ασφαλείς. Η Σαουδική Αραβία είναι από τις λίγες χώρες που μπορεί να διοχετεύσει μεγάλο μέρος της πετρελαϊκής παραγωγής μέσω του αγωγού East-West προς Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα, ο οποίος μπορεί να μεταφέρει 7 εκατ. βαρέλια πετρελαίου τη μέρα, και είχε σχεδιαστεί ήδη από τη δεκαετία του 1980 ως εναλλακτικό σχέδιο μεταφοράς Ενέργειας σε περιόδους πολέμου στον Κόλπο.

Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι ο πόλεμος δεν αφορά μόνο τις απαιτήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε βάρος του ιρανικού πυρηνικού και πυραυλικού προγράμματος και της ιρανικής γεωπολιτικής προβολής ισχύος στην ευρύτερη περιφέρεια - αφορά επίσης την προσπάθεια των ΗΠΑ για διατήρηση της διεθνούς πρωτοκαθεδρίας τις επόμενες δεκαετίες, στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού με την Κίνα αλλά και με τη Ρωσία. Αυτήν την ανάγκη επιχειρεί να καλύψει η προσπάθεια των ΗΠΑ, ήδη επί προεδρίας Μπάιντεν, για επαναχάραξη των εμπορικών δρόμων στο ανταγωνιστικό «δίπολο» του ινδικού (εμπορικός διάδρομος IMEC) και του κινεζικού δρόμου εμπορίου (Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη - Ενας Δρόμος» - Belt and Road, BRI).

Την Παρασκευή εμφανίστηκε στο προσκήνιο και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ, με άρθρο του στο αμερικανικό «Foreign Affais», προτείνοντας όρους για την επίτευξη εκεχειρίας στον πόλεμο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο Ζαρίφ, που συνέβαλε αποφασιστικά στην επίτευξη της διεθνούς Συμφωνίας του 2015 για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, την οποία παραβίασε ο Τραμπ στην πρώτη του θητεία, υποστηρίζει στο άρθρο ότι το Ιράν «κερδίζει σαφώς» τον πόλεμο, ότι η Τεχεράνη «θα πρέπει να προσφέρει να θέσει όρια στο πυρηνικό της πρόγραμμα» και να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, με αντάλλαγμα τον τερματισμό όλων των κυρώσεων.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις και τις νέες απειλές Τραμπ για ισοπέδωση του Ιράν, αργά το βράδυ της Πέμπτης εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων δήλωσε ότι η Τεχεράνη αυτήν τη φορά δεν θα συναινέσει σε εκεχειρία, ακόμα κι αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σταματήσουν μονομερώς τον πόλεμο.«Οι Αμερικανοί αναζητούν μια αξιοπρεπή έξοδο από τον πόλεμο. Ακόμα κι αν ανακοινώσουν μονομερώς το τέλος του πολέμου, εμείς δεν θα τους αφήσουμε. Θα πάρουμε εκδίκηση για το αίμα των μαρτύρων. Θα σφίξουμε τον λαιμό της Αμερικής. Πρέπει να αποζημιωθούν οι ζημιές μας και να τιμωρηθεί ο επιτιθέμενος», ανέφερε, για να προσθέσει: «Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ταπείνωση και η ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών».

Το πρωί της Παρασκευής οι ιρανικές αρχές υποστήριξαν ότι προηγμένο σύστημα ιρανικής αεράμυνας κατέρριψε δεύτερο F-35, που συνετρίβη στο κεντρικό Ιράν. Το Γραφείο Τύπου των «Φρουρών της Επανάστασης» παρουσίασε φωτογραφικά τεκμήρια από τη συντριβή του F-35, τονίζοντας πως η τύχη του πιλότου του σκάφους που είπαν ότι ανήκει στη μοίρα Lakenheath «είναι άγνωστη». Μετά ανακοίνωσαν ότι απέτυχε η απόπειρα του αμερικανικού στρατού για διάσωση του πιλότου. Ακολούθως έκαναν έναν σύντομο απολογισμό καταρριφθέντων αμερικανικών πολεμικών αεροσκαφών, υποστηρίζοντας ότι από τις 28 Φλεβάρη μέχρι τις 3 Απρίλη κατέρριψαν (πέρα από λίγες δεκάδες πανάκριβα αμερικανικά drones) 2 F-35, 1 F-18, 2 F-16 και 4 F-15.

Νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής ιρανικά ΜΜΕ μετέδωσαν ανακοίνωση της αστυνομίας στο περιφερειακό δίκτυο Κοχγκιλουγιέ, για τη συνδρομή κατοίκων της περιοχής στη σύλληψη του πιλότου ή των πιλότων του καταρριφθέντος αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους.

Το απόγευμα της Παρασκευής το ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο «i24news» μετέδωσε ότι διασώθηκε ο ένας Αμερικανός πιλότος του μαχητικού F-15E που καταρρίφθηκε νωρίτερα από την ιρανική αεράμυνα. Η είδηση κατάρριψης του αμερικανικού μαχητικού επιβεβαιώθηκε και από την αμερικανική πλευρά.

Ακολούθησαν κι άλλες πληροφορίες που φανερώνουν την πιθανή πρώτη περίπτωση χερσαίας σύγκρουσης Ιρανών στρατιωτών με Αμερικανούς. Σε ανακοίνωση των ιρανικών Ενόπλων Δυνάμεων αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι μαχητές της Ταξιαρχίας «Ιμάμ Χασάν Μοτζταμπά» των χερσαίων δυνάμεων των «Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης» συγκρούστηκαν «με εξαιρετική γενναιότητα» με τις επιτιθέμενες αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή μεταξύ Χουζεστάν και Κοχγκιλουγιέ, στα νοτιοδυτικά, κοντά στον Περσικό Κόλπο, και τους προκάλεσαν βαριές απώλειες.

2026 The Associated Press. All

Τα νοσοκομεία του νότιου Λιβάνου συνεχώς δέχονται τραυματίες από ισραηλινούς βομβαρδισμούς

Την Πέμπτη ο Ισραηλινός υπουργός Αμυνας Ισραελ Κατς απείλησε τον ηγέτη της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κασέμ ότι θα πληρώσει «εξαιρετικά βαρύ τίμημα» για την κλιμάκωση των επιθέσεων με ρουκέτες στο βόρειο και κεντρικό Ισραήλ εν μέσω εβραϊκού Πάσχα. Ο Κατς βέβαια δεν έδειξε παρόμοια «ευαισθησία» όταν Ισραήλ και ΗΠΑ εξαπέλυσαν πόλεμο κατά του Ιράν μέσα στο Ραμαζάνι...

Την Παρασκευή ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου δήλωσε πως «στον Λίβανο συνεχίζουμε να πλήττουμε αποφασιστικά τη Χεζμπολάχ» και πως εκτείνεται η λεγόμενη «ζώνη ασφαλείας», με πρόσχημα την «προστασία» των Ισραηλινών αμάχων - εποίκων στο βόρειο Ισραήλ και πραγματικό στόχο την κατάληψη και αρπαγή λιβανέζικου εδάφους. Την ίδια μέρα, ωστόσο, Ισραηλινός ανώτερος αξιωματούχος μιλώντας στην εφημερίδα «The Times of Israel» παραδέχτηκε ότι ο ισραηλινός στρατός αδυνατεί να «εξουδετερώσει» τη Χεζμπολάχ και να την αφοπλίσει.

«Ο αφοπλισμός αυτής της οργάνωσης δεν είναι απαιτούμενος στόχος για τον τερματισμό αυτής της εκστρατείας», είπε ο Ισραηλινός ανώτερος αξιωματούχος, εξηγώντας ότι για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει το Ισραήλ να καταλάβει όλο τον Λίβανο, πράγμα αδύνατο. Με αυτόν τον τρόπο διέψευσε προηγούμενες δηλώσεις του Ισραηλινού επιτελάρχη, αντιστράτηγου Εγιάλ Ζαμίρ, και του Κατς, περί «αφοπλισμού» της Χεζμπολάχ.

Στο μεταξύ ο ισραηλινός στρατός συνεχίζει να εξολοθρεύει αμάχους, να καταστρέφει υποδομές, γέφυρες, βιομηχανίες και τα σπίτια Λιβανέζων πολιτών, ιδιαίτερα αυτά που βρίσκονται κοντά στα νότια σύνορα του Λιβάνου με το Ισραήλ, για να φτιάξει την υποτιθέμενη «ζώνη ασφαλείας» με πρότυπο ισοπεδωτικούς βομβαρδισμούς που έκανε στη Λωρίδα της Γάζας.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν διστάζει ούτε να δολοφονήσει κυανόκρανους της αποστολής UNIFIL του ΟΗΕ, όπως έκανε στις αρχές της εβδομάδας, σκοτώνοντας τρεις Ινδονήσιους. Την Παρασκευή επανέλαβε τις επιθέσεις σε θέση κυανοκράνων, τραυματίζοντας άλλους τρεις, εκ των οποίων οι δύο χαροπαλεύουν...

2026 The Associated Press. All

Από διαμαρτυρία στη Ναμπλούς ενάντια στον νόμο - έκτρωμα του Ισραήλ

Ο απαράδεκτος νόμος, που εγκρίθηκε με 62 ψήφους υπέρ και 48 κατά, ουσιαστικά ποινικοποιεί την αντίσταση στην κατοχική δολοφονική βία του ισραηλινού στρατού και των εποίκων, την οποία βαφτίζει «τρομοκρατία». Το Ισραήλ, το βασικό κράτος - τρομοκράτης σε όλη τη Μέση Ανατολή, που δολοφονεί για δεκαετίες τον παλαιστινιακό λαό, κλέβει τη γη του, καταστρέφει τις υποδομές του και διαπράττει γενοκτονία, κατηγορεί ως «τρομοκράτη» όποιον σηκώνει ανάστημα και αντιστέκεται. Προβλέπεται υποχρεωτική θανατική ποινή εντός 90 ημερών για Παλαιστίνιους που σκοτώνουν Ισραηλινούς, οι οποίοι δολοφονούν τον λαό τους. Επίσης, τα πολιτικά δικαστήρια του Ισραήλ θα μπορούν να επιβάλλουν είτε θανατική ποινή είτε ισόβια και σε Ισραηλινούς - συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστίνιων πολιτών του Ισραήλ - που έχουν «πρόθεση να απορρίψουν την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ».

Ο Ισραηλινός ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ πανηγύρισε ανοίγοντας σαμπάνιες για το νομοθετικό τερατούργημα της Κνέσετ, που είχε τις ευλογίες και την ψήφο του πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Ο ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φ. Τουρκ, ζήτησε την άμεση ακύρωση του νόμου, λέγοντας ότι είναι «κατάφωρα ασύμβατος» με τις υποχρεώσεις του Ισραήλ, παραβιάζει το δικαίωμα στη ζωή και δεν προβλέπει πραγματική δυνατότητα χάριτος.

Οι ΗΠΑ δεν είπαν τίποτε για ανθρώπινα δικαιώματα (που δήθεν υπερασπίζονται σε άλλες περιπτώσεις), ενώ αρκετοί υπουργοί Εξωτερικών και αξιωματούχοι της ΕΕ καταδίκασαν τον νόμο, καθαρά υποκριτικά και για τις δικές τους σκοπιμότητες, αφού στηρίζουν το κράτος - δολοφόνο με πολλούς τρόπους.

Σε κοινή ανακοίνωσή τους οι κυβερνήσεις Σαουδικής Αραβίας, Αιγύπτου, Ιορδανίας, ΗΑΕ, Τουρκίας, Πακιστάν και Ινδονησίας ζήτησαν από τα Ηνωμένα Εθνη να επιβάλουν κυρώσεις στο Ισραήλ για τον ρατσιστικό νόμο.

Στη Δυτική Οχθη, η Παλαιστινιακή Αρχή κατακεραύνωσε τον νέο νόμο, καλώντας τη «διεθνή κοινότητα» να αντιδράσει και να τον ακυρώσει. Σε ανακοίνωσή της τόνισε ότι ο νόμος αυτός «ισοδυναμεί με έγκλημα πολέμου σε βάρος του παλαιστινιακού λαού», που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο «κλιμάκωσης των ισραηλινών πολιτικών και μέτρων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη». Επίσης ότι τέτοιοι νόμοι δεν πρόκειται να κάμψουν τη βούληση του παλαιστινιακού λαού, να υπονομεύσουν την αποφασιστικότητά του ή να τον αποτρέψουν από το να συνεχίσει τον νόμιμο αγώνα «για ελευθερία, ανεξαρτησία και ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ».

Σφοδρή ήταν η αντίδραση του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, που καταδίκασε τον απαράδεκτο νέο νόμο των ισραηλινών κατοχικών αρχών επισημαίνοντας ότι αποκαλύπτει «το αληθινό πρόσωπο του σιωνιστή εχθρού, που βασίζεται στον φασισμό και στον ρατσισμό και δεν διστάζει να διαπράξει τα πιο ειδεχθή εγκλήματα». «Οι γενναίοι μας κρατούμενοι είναι η εμπροσθοφυλακή του λαού μας και μαχητές της ελευθερίας, που θυσίασαν τις ζωές τους για την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας του έθνους. Η αποφασιστικότητά τους αντανακλά τη ραχοκοκαλιά του παλαιστινιακού αγώνα και την πρώτη γραμμή άμυνας, που δεν θα σπάσει από την αγχόνη ή τους φασιστικούς και ρατσιστικούς νόμους της κατοχής», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η Φατάχ κάλεσε τους Παλαιστίνιους σε γενική απεργία, η Χαμάς καταδίκασε την εξέλιξη, ενώ στη Συρία πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις μεσοβδόμαδα στην πρωτεύουσα Δαμασκό και σε δεκάδες άλλες πόλεις, τόσο κατά του νόμου για τη θανατική ποινή σε βάρος Παλαιστινίων όσο και εναντίον της ισραηλινής κατοχής συριακών εδαφών.

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 77 χρόνων από την ίδρυση του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον στις 4 Απρίλη1949, η Ελληνική Επιτροπή Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης (ΕΕΔΔΑ) σε ανακοίνωσή της καταγγέλλει για μια ακόμα φορά στον ελληνικό λαό τον βρώμικο ρόλο που αυτό παίζει. Μεταξύ άλλων αναφέρει:

«Στα 77 χρόνια αναρίθμητες χώρες σε κάθε γωνιά του πλανήτη βίωσαν ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αιματηρές επεμβάσεις, βίαιες ανατροπές νόμιμα εκλεγμένων κυβερνήσεων, εγκαθίδρυση φιλικών του καθεστώτων, όλα με τη δικαιολογία του "εκδημοκρατισμού", της "ειρήνης", της "καταπολέμησης της τρομοκρατίας". Η παρουσία του ΝΑΤΟ έγινε συνώνυμο μεγάλων κυμάτων προσφύγων και μεταναστών.

Στις σημερινές συνθήκες (...) ο στόχος τους είναι παλιός και γνωστός: Η επιβολή με κάθε μέσο και τρόπο της παρουσίας του ΝΑΤΟ σε ξένα εδάφη, η εκμετάλλευση της γεωπολιτικής θέσης τους, η αρπαγή του πλούτου τους, η διάνοιξη δρόμων μεταφοράς αυτού του πλούτου, η κατοχύρωση της κυριαρχίας του έναντι παλιών και νέων εχθρών που βάζουν σε κίνδυνο τη μονοκρατορία του.

(...) Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να περιμένει τίποτα θετικό από "συμμαχίες" όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση, πράγμα που αποδεικνύεται καθημερινά. Αντίθετα, του αφαιρούν κατακτημένα δικαιώματα και βάζουν τη χώρα σε τεράστιο κίνδυνο εμπλοκής σε πολεμικούς σχεδιασμούς. Ο ελληνικός λαός μόνο μία απαίτηση μπορεί να έχει και να την εκφράζει με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία: Εδώ και τώρα αποδέσμευση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ!».

Το φάντασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου πλανάται πάνω από τα κεφάλια των λαών. Τότε ο στόχος της εξασφάλισης πρώτων υλών και αγορών, καθώς και υπερκερδών από την εξαγωγή κεφαλαίων, όξυνε τον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για την κατάκτηση εδαφών και τη διεύρυνση των οικονομικών σφαιρών επιρροής.

Σήμερα ο στόχος των ΗΠΑ να διατηρήσουν την ηγετική θέση στο καπιταλιστικό σύστημα περνάει μέσα και από τον έλεγχο, την κατάληψη ή τον διαμελισμό του Ιράν για να αρπάξουν τον πλούτο του, να στερήσουν από την Κίνα μια φτηνή πηγή Ενέργειας και να προωθήσουν τον ινδικό εμπορικό δρόμο από την Ασία στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη που αντιπαρατίθεται στον Κινέζικο Νέο Δρόμο του Μεταξιού, στον οποίο συμμετέχει το Ιράν.

Μπορεί όμως να ανοίξει τον δρόμο για να δοθεί διέξοδος από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αν αποκτά αντικαπιταλιστικό - αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό, αμφισβητεί την αστική τάξη, την εξουσία της στη χώρα, τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων.

Οι προϋποθέσεις ωρίμανσής του διαμορφώνονται σήμερα, μέσα στην καθημερινή πάλη, στους αγώνες, στις πρωτοβουλίες ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την πολεμική προετοιμασία σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, σπάζοντας στην πράξη την προσπάθεια για συναίνεση των εργαζομένων στην πολεμική εμπλοκή, που δεν θα πατάει τις «μπανανόφλουδες» της στήριξης αστικών εναλλακτικών κυβερνητικών λύσεων, που δεν διαλέγει ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο.

Η απαίτηση να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ευρωατλαντικές βάσεις και καμιά συμμετοχή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους βάζει στο στόχαστρο τα πολεμοκάπηλα σχέδια της αστικής τάξης που για το μερτικό στα κέρδη σέρνει τον λαό στον όλεθρο. Και αναδεικνύει την προοπτική της αποδέσμευσης της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ, συνδυασμένη με την πάλη για εξουσία της εργατικής τάξης.

Μέσα από τις δράσεις αυτές στείλαμε μήνυμα: Ελάτε να πιαστούμε σφιχτά στην αλυσίδα της αντίστασης, της μη συναίνεσης της συμμετοχής της χώρας μας στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια. Να μη δεχτούμε να πληρώσουμε την κρίση τους, να βάλουμε μπροστά τις δικές μας ανάγκες με βάση την εποχή μας.

Και στη γενέθλια, πριν 10 μέρες, σύσκεψη περισσότερων από 80 σωματείων και φορέων του μαζικού κινήματος, συζητήσαμε με την πείρα των αγώνων και το μάτι στραμμένο στο αύριο: Πώς θα αποκτήσουμε ενιαίο βηματισμό, ώστε όλες οι πρωτοβουλίες και δράσεις που θα πάρουν τα σωματεία και φορείς να συναντηθούν στο απεργιακό ποτάμι της Πρωτομαγιάς και στο διήμερο της αντιιμπεριαλιστικής δράσης, στις 16 και 17 Μάη, με τη μεγάλη Παγκρήτια κινητοποίηση στη βάση της Σούδας. Να προκαλέσουμε πραγματικό σεισμό με το σύνθημα: «Εξω από του πολέμου τα σφαγεία. Να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ευρωατλαντικές βάσεις».

Η Μαραθώνια Πορεία θα γίνει την Κυριακή 17 Μάη, με έναρξη στις 8 π.μ. από τον Τύμβο Μαραθώνα και τερματισμό στις 8 μ.μ. στην πλατεία Συντάγματος.

Στο κάλεσμά της η ΕΕΔΥΕ σημειώνει μεταξύ άλλων πως «το φετινό Πανελλαδικό Διήμερο Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα επικίνδυνων εξελίξεων για τους λαούς της περιοχής και όλου του κόσμου. Η όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα, η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και τα πολλαπλά ανοιχτά πολεμικά μέτωπα φέρνουν στο προσκήνιο τον κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης.

Την ίδια ώρα η ελληνική κυβέρνηση, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη στρατηγική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κλιμακώνει τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς. Η παραχώρηση βάσεων, λιμανιών και αεροδρομίων, η ανάπτυξη αμερικανοΝΑΤΟικών υποδομών και η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εκτός συνόρων μετατρέπουν τη χώρα σε ενεργό κρίκο της πολεμικής μηχανής.

Από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη και από τη Λάρισα μέχρι άλλες κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις, η Ελλάδα αξιοποιείται όλο και περισσότερο ως κόμβος στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η πολιτική αυτή όχι μόνο δεν εγγυάται την ειρήνη και την ασφάλεια του λαού, αλλά τον εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους, μετατρέποντας τη χώρα σε πιθανό στόχο αντιποίνων».

«Οι εξελίξεις αυτές κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει αποφασιστικά η λαϊκή πάλη ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους», τονίζει η ΕΕΔΥΕ και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις του Διημέρου, για να σταλεί μήνυμα αγώνα και διεθνιστικής αλληλεγγύης, να δυναμώσει η πάλη για απεμπλοκή της Ελλάδας από το πολεμικό σφαγείο. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ. Να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό. Λευτεριά στην Παλαιστίνη, κάτω τα χέρια από την Κούβα.

INTIME NEWS

Από την απεργιακή συγκέντρωση στον Πειραιά στις 6 Φλεβάρη

«Αδέλφια λιμενεργάτες, αδέλφια της ΕΝΕΔΕΠ, από τη Μασσαλία, από το λιμάνι του Φος ντε Μερ (...) δεν θα φορτώσουμε στις πλάτες μας τα κέρδη τους, ούτε θα βάψουμε τα χέρια μας με το αίμα των λαών. Δεν θα γίνουμε κρίκος στην αλυσίδα του πολέμου. Δεν θα φορτώσουμε όπλα που στρέφονται ενάντια σε άλλους λαούς. Από τη Μασσαλία μέχρι τον Πειραιά, ενώνουμε τις φωνές μας μέχρι να μπλοκάρουμε τα σχέδιά τους».

«Από τη Χώρα των Βάσκων στέλνουμε χαιρετισμό αντίστασης και αγώνα στα αδέρφια μας, τους εργάτες του Πειραιά και της Ελευσίνας. (...) Εμείς λέμε όχι. Οχι στη μετατροπή των λιμανιών σε στρατιωτικές υποδομές. Οχι στη συμμετοχή της εργατικής τάξης στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Η απεργία μας σήμερα αποδεικνύει ότι οι εργάτες μπορούν να χαλάσουν τα σχέδια των εκμεταλλευτών. Η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας απέναντι στον κοινό εχθρό».

«Αδέλφια εργάτες της Ελλάδας, από τα λιμάνια του Μαρόκου (...) δηλώνουμε καθαρά: Οι εργάτες δεν έχουν κανένα συμφέρον να υπηρετούν τους πολέμους τους. Ο εχθρός δεν βρίσκεται σε άλλους λαούς, αλλά σε αυτούς που εκμεταλλεύονται τον μόχθο μας. Ο κοινός μας αγώνας μπορεί να γίνει φραγμός στον ιμπεριαλισμό».

«Καλημέρα στους αδελφούς και τις αδελφές μου της ΕΝΕΔΕΠ, στους αδελφούς και τις αδελφές μου του ΠΑΜΕ, που σήμερα αγωνίζονται και απεργούν, στη γενική απεργία στα λιμάνια του Πειραιά και της Ελευσίνας. Είμαι ο Φραντσέσκο από την USB και δουλέψαμε μαζί με τον Μάρκο, τους συναδέλφους μας από την ΕΝΕΔΕΠ και τα άλλα συνδικάτα, για να χτίσουμε αυτήν την πρώτη διεθνή ημέρα αγώνα. Περισσότερα από 20 λιμάνια σε 7 χώρες, με διαδηλώσεις και απεργίες, αυτό είναι το πρώτο βήμα. Σήμερα παλεύουμε όλοι μαζί ενάντια στους πολέμους, ενάντια στη γενοκτονία, ενάντια στη στρατιωτικοποίηση, ενάντια στα πολεμικά σχέδια της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ταυτόχρονα όμως παλεύουμε και για τις συνθήκες εργασίας μας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι αδύνατο να υπερασπιστούμε τους μισθούς μας, τις συνθήκες εργασίας μας, να διεκδικήσουμε αξιοπρεπείς συντάξεις και περισσότερη υγεία και ασφάλεια στα λιμάνια και τις προβλήτες, αν δεν σταματήσουμε τον πόλεμο, αν δεν σταματήσουμε τον ιμπεριαλισμό, αν δεν σταματήσουμε την εκμετάλλευση».

Εκδηλώθηκε στη διεθνιστική εκδήλωση του ΠΑΜΕ με αγωνιστές συνδικαλιστές από Παλαιστίνη, Βενεζουέλα, Κύπρο, Ιταλία, Τουρκία, Χώρα των Βάσκων, Μαρόκο και Γερμανία στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Σύσκεψης στην Καισαριανή, στον τόπο που είναι ποτισμένος με την περηφάνια και την αξιοπρέπεια των 200 κομμουνιστών.

Η ισχυρή βάση στη χώρα μας αυτού του αντιπολεμικού κινήματος είναι το ρεκόρ συμμετοχής, με πάνω από 700 σωματεία στην Πανελλαδική Σύσκεψη που διατρανώνουν «Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους, οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή», συνέχεια απεργιών και κινητοποιήσεων σε διυλιστήρια, ναυπηγεία, χώρους της πολεμικής βιομηχανίας, εργοστάσια και αλλού. Και που άμεσα θα εκφραστεί στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, 140 χρόνια από τον ξεσηκωμό των εργατών στο Σικάγο και όπου ο Σπάις ακλόνητος μπροστά στους δικαστές έλεγε: «Αν σας περνάει στα σοβαρά η ιδέα πως με τις κρεμάλες σας μπορείτε να σταματήσετε τον αγώνα εκατομμυρίων εργατών, που αν και γονατισμένοι από την καταπίεση εξεγείρονται, είστε, μα την αλήθεια, φτωχοί τω πνεύματι».

Με τα συνδικάτα που βρέθηκαν στο πλάι των εν ενεργεία και εν αποστρατεία αξιωματικών στις πρωτοφανείς κινητοποιήσεις τους. Οπως και στις επιτροπές φαντάρων μέσα στα στρατόπεδα, που δεν σιωπούν μπροστά στις ποινές και εκφράζουν τη γνώμη τους επί των δίκαιων αγώνων που δίνει ο λαός για την απεμπλοκή της χώρας μας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς και τους ανταγωνισμούς, που από τη μια τη μετατρέπουν σε στόχο αντιποίνων και από την άλλη φορτώνουν στις λαϊκές οικογένειες τις συνέπειες της σύγκρουσης, με την ακρίβεια σε καθημερινά είδη και σε ναύλα για τη μετακίνησή τους, όπως δεν σώπασαν και βρέθηκαν μαζί με τις οικογένειές τους στα εκπληκτικά αγροτικά μπλόκα.

Εκδηλώνεται στα μαζικά συλλαλητήρια των συνδικάτων στις 27 Μάρτη, που έξω από το υπουργείο Οικονομικών διαδήλωσαν ότι «δεν περιμένουμε τη σειρά μας, δεν γινόμαστε θύτες άλλων λαών, δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα για τα κέρδη τους, έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο», ξεπερνώντας τις παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, που σε όλα τα συνδικάτα επιδιώκουν να υπάρξει σιγή, την ίδια ώρα που κάποιοι από αυτούς «κλαίγονται» ότι δεν συμβαίνει κάτι, κάνοντας ότι δεν βλέπουν ή μη μπορώντας να δουν.

Οπως με το συλλαλητήριο των συνδικάτων στην Ελευσίνα τη μέρα που η κυβέρνηση ομολόγησε ότι μέχρι και η Αττική είναι στόχος αντιποίνων, κάνοντας πρόβα σε χτύπημα δεξαμενόπλοιου στον Σαρωνικό, ενώ στρατιωτικά αεροπλάνα ανεβοκατεβαίνουν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο. Εκδηλώνεται στις αντιστάσεις στα πανεπιστήμια, όπου φοιτητές, διοικητικοί και καθηγητές πέτυχαν να μην πραγματοποιηθεί στο ΑΠΘ πολεμικό σεμινάριο, να μην πραγματοποιηθεί πολεμικό συνέδριο στο Πάντειο, να μην αναθεωρηθεί ο εσωτερικός κανονισμός του ΕΛΚΕ στο ΕΜΠ κ.ά. Στις μέρες δράσεις στα σχολεία.

Στις πολύμορφες παρεμβάσεις των Επιτροπών Ειρήνης της ΕΕΔΥΕ, που προετοιμάζουν μαζί με τα σωματεία και άλλους μαζικούς φορείς το αντιιμπεριαλιστικό διήμερο 16 - 17 Μάη, τη Μαραθώνια Πορεία και φέτος για πρώτη φορά αντιπολεμικό συλλαλητήριο από το ΓΕΕΘΑ προς την αμερικάνικη πρεσβεία και την πλατεία Συντάγματος, με μεγάλη αντιπολεμική συναυλία.

Εκεί που βρέθηκαν συνδικαλιστές από Παλαιστίνη, Βενεζουέλα, Κύπρο, Ιταλία, Τουρκία, Ισπανία, Μαρόκο και Γερμανία, οργανώνοντας μαζί με το ΠΑΜΕ τη διεθνιστική εκδήλωση στην Καισαριανή με σύνθημα «Απέναντι στη βαρβαρότητα του πολέμου και της εκμετάλλευσης οι λαοί οργανώνουμε τη δική μας αντεπίθεση».

Μια εκδήλωση - σταθμός στη διεθνιστική δράση των συνδικάτων, η οποία που σε συνθήκες πολεμικής κλιμάκωσης εκπέμπει σε όλο τον κόσμο το μήνυμα ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, ότι στηριγμένοι στην αλληλεγγύη μπορούν να αναμετρηθούν με την πολιτική των πολέμων για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Θοδωρής Χιώνης και Νεκτάριος Τριάντης, καθώς και ο βουλευτής του Κόμματος Χρήστος Κατσώτης.

Επίσης έδωσε το «παρών» ο επίτιμος πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, Γιώργος Μαυρίκος.

Αλλωστε, στην αντιπροσωπεία των συνδικαλιστών συμμετέχει και η ηγεσία της μεγάλης αυτής διεθνούς «ταξικής οικογένειας» της οποίας το ΠΑΜΕ είναι μέλος, της ΠΣΟ, την οποία εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας της, Πάμπης Κυρίτσης.

Το άνοιγμα έκανε εκ μέρους της Γραμματείας του ΠΑΜΕ ο Νίκος Τζώρτζης, που παρουσίασε τις αντιπροσωπείες των συνδικάτων από το εξωτερικό.

Αμέσως μετά απηύθυνε χαιρετισμό ο δήμαρχος Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, καλωσορίζοντας τις αντιπροσωπείες στην ηρωική πόλη, τη βαμμένη με το αίμα των 200 κομμουνιστών, πρωτοπόρων εργατών και συνδικαλιστικών στελεχών που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944. «Μας συγκλόνισαν όλους οι φωτογραφίες που βγήκαν στη δημοσιότητα, πήγαιναν στον θάνατο χαμογελώντας», τόνισε και πρόσθεσε ότι αυτό αποτελεί χρήσιμο δίδαγμα για το σήμερα, γιατί «δύο κόσμοι συγκρούονται, αυτός των εκμεταλλευτών και αυτός των εργατών». Και ευχήθηκε καλή επιτυχία στις εργασίες της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΠΑΜΕ.

«Λευτεριά στην Παλαιστίνη», ακούστηκε δυνατά όταν ανακοινώθηκαν οι αντιπροσωπείες από τη Γενική Ενωση Παλαιστινίων Εργατών, την Ομοσπονδία Συνδικάτων Παλαιστίνης - Σπίτι του Λαού στην Ιεριχώ, τα Νέα Συνδικάτα Παλαιστίνης - Τουλκαρέμ, τη Συμμαχία Παλαιστινιακών Συνδικάτων Τζενίν, τα Ανεξάρτητα Συνδικάτα Παλαιστίνης, το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Εταιρεία Ηλεκτρικού του Νότου, το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Υγεία και το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Εκπαίδευση.

Αντίστοιχα θερμό ήταν το χειροκρότημα όταν ανακοινώθηκαν οι αντιπροσωπείες από την ΠΕΟ της Κύπρου, τη CUTV (Ενιαία Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Βενεζουέλας), οι εκπρόσωποι των σωματείων λιμενεργατών USB της Ιταλίας, Liman-Is της Τουρκίας και LAB της Χώρας των Βάσκων, που οργάνωσαν την ιστορική απεργιακή κινητοποίηση στις 6 Φλεβάρη σε 20 λιμάνια της Μεσογείου, καθώς και εκπρόσωποι συνδικάτων - μελών της Ver.di από τους κλάδους των Μεταφορών και της Ενέργειας στη Γερμανία.

Το προεδρείο της διεθνιστικής εκδήλωσης αποτέλεσαν ο Pedro Eusse, γγ της CUTV, ο Kamel A. H. Hemeid από τη Γενική Ενωση Παλαιστίνιων Εργατών, ο Jose Nivoi από τη USB της Ιταλίας, ο Unai Ekiza από το Συνδικάτο LAB της Χώρας των Βάσκων και ο Onder Avci από το Liman Is της Τουρκίας.

RIZOSPASTIS

Αναφερόμενος στις συνθήκες με τις οποίες δουλεύει η εργατική τάξη, τόνισε πως επικρατούν οι ελαστικές μορφές και η ευελιξία, όμως είναι ελπιδοφόρο πως η εργατική τάξη δεν το δέχεται τόσο εύκολα, οργανώνεται και το αντιπαλεύει. Σημείωσε δε πως η ΠΣΟ οργανώνει και παλεύει σε αυτή την κατεύθυνση, ενώ το ΠΑΜΕ είναι ένα τέτοιο μαχητικό μέτωπο «που μας κάνει περήφανους με τους αγώνες του», σημείωσε χαρακτηριστικά. «Αγαπητά αδέρφια, προτεραιότητά μας είναι να ενισχύσουμε τα σωματεία και τον ταξικό προσανατολισμό τους», σημείωσε προσθέτοντας πως η πάλη πρέπει να προσανατολιστεί ενάντια στο ΝΑΤΟ, να θέσει στο επίκεντρο τη φιλία και την ειρήνη των λαών, να αντισταθεί στη γραμμή του συμβιβασμού που οδηγεί στην αποδυνάμωση των εργατών και γεννά φαινόμενα διαφθοράς, όπως η προηγούμενη γραμματέας της ETUC. Η δύναμη των συνδικάτων είναι η διεθνής αλληλεγγύη και η ενότητα, είπε και ευχήθηκε καλή επιτυχία στην σύσκεψη του ΠΑΜΕ.

Ο Pedro Eusse, γενικός γραμματέας της CUTV (Ενιαία Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Βενεζουέλας), τόνισε τον θαυμασμό που τρέφει η εργατική τάξη της Βενεζουέλας για την εργατική τάξη της Ελλάδας και το ΠΑΜΕ. Μίλησε για την τρομοκρατία που ασκεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Κούβα και τον σκληρό αποκλεισμό.

Τον ίδιο χαρακτήρα έχει όπως σημείωσε και η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, όπου έχει παραβιαστεί κάθε κυριαρχία στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας. Παράλληλα, κατήγγειλε πως έχει διοριστεί μια κυβέρνηση που επιβλέπουν οι ΗΠΑ με δουλοπρεπή στάση, η οποία όχι μόνο συναινεί στην αρπαγή του πλούτου, όπως το πετρέλαιο, αλλά επιτίθεται ευθέως στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των Συνδικάτων, ασκώντας διώξεις. Για αυτό και όπως επισήμανε πρέπει να δυναμώσει η πάλη των εργατών και των Συνδικάτων για την κυριαρχία τους.

Από την USB της Ιταλίας ο Jose Nivoi περιέγραψε τη δύναμη των εργατών, όπως εκφράστηκε στη μεγάλη απεργία στα λιμάνια της Ιταλίας στις 6 Φλεβάρη. Ορισμένα μόνο παραδείγματα της αποφασιστικής στάσης των λιμενεργατών να μη δουλέψουν για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών είναι πως πλοία έμειναν αγκυροβολημένα στο Λιβόρνο χωρίς να μπορούν να δέσουν. Αντίστοιχα και στο λιμάνι της Γένοβας, με τα πλοία να μην μπορούν να ξεκινήσουν για το Ισραήλ, μόνο με την ανακοίνωση της απεργίας. Σημείωσε πως οι σταθμοί ΣΕΜΠΟ στη Γένοβα αλλά και σε άλλα λιμάνια της περιοχής παρέλυσαν, όπως παρέλυσαν και οι σιδηροδρομικοί σταθμοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που μετέφερε στη σύσκεψη, είναι πως ακόμα και σε λιμάνι που δεν είχε γίνει ποτέ απεργία, εκείνη την ημέρα το ποσοστό ήταν πάνω από 70%. Μάλιστα, τόνισε πως ήταν τέτοια η επιτυχία, που παρέλυσαν και τα σιδηροδρομικά δίκτυα προς την Αυστρία αλλά και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ενώ στη Ραβένα επηρεάστηκε η σιδηροδρομική γραμμή εφοδιασμού σιτηρών. Κλείνοντας τόνισε πως αυτός ο αγώνας είναι αγώνας αλληλεγγύης στον λαό της Παλαιστίνης και ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.

Ο Onder Avci, από το Συνδικάτο Liman-Is της Τουρκίας, σημείωσε πως «Ελληνες και Τούρκοι εργάτες είναι λαοί της ίδιας θάλασσας και του ίδιου πεπρωμένου». Οπως είπε, οι πολιτισμοί μας, οι παραδόσεις και, πάνω απ' όλα, η πίστη στον αγώνα των εργατών συγκροτούν ένα μεγάλο κοινό έδαφος. Αναφερόμενος στη μεγάλη απεργία στις 6 Φλεβάρη στα λιμάνια της Μεσογείου, με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», τόνισε τους αδερφικούς δεσμούς που έχουν οικοδομηθεί με το Συνδικάτο ΕΝΕΔΕΠ και πως αποτελεί μια από τις πιο χειροπιαστές αποδείξεις της αλληλεγγύης και της φιλίας των δύο λαών. Κατήγγειλε τις κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Τουρκία που καλλιεργούν το μίσος και σημείωσε πως και στην Τουρκία το Συνδικάτο τους έχει μπλοκάρει τρεις φορές τη μεταφορά όπλων στο κράτος - δολοφόνο Ισραήλ.

«Για τη LAB, ο αγώνας του ΠΑΜΕ υπήρξε πάντα υποδειγματικός στην Ευρώπη. Υπήρξατε και παραμένετε η πρωτοπορία της εργατικής πάλης απέναντι σε εκείνους που καταδίκασαν τον ελληνικό λαό σε εξαιρετικά επισφαλείς συνθήκες εργασίας και ζωής. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, σταθήκατε και συνεχίζετε να στέκεστε στην πρώτη γραμμή. Ευτυχώς, είστε το αντίθετο εκείνων που καταχρώνται εκατομμύρια ευρώ και αποτελούν ντροπή για το συνδικαλιστικό κίνημα. Είστε παράδειγμα!», ανέφερε ο Unai Ekiza από το Συνδικάτο LAB της Χώρας των Βάσκων (Ισπανία). Τόνισε πως οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις αυξάνονται στον κόσμο γιατί το κεφάλαιο έχει αποφασίσει ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρήσει την ηγεμονία του, γι' αυτό και όπως σημείωσε, η εργατική τάξη πρέπει να θέσει στην προμετωπίδα της πάλης να μην πληρώσει τις συνέπειες του πολέμου. Σε αυτό το πλαίσιο, μετέφερε τα αντιΝΑΤΟικά αισθήματα του λαού της περιοχής, τονίζοντας πως παρότι το κεφάλαιο διεξάγει πολέμους για να κερδοφορήσει κι άλλο, υπάρχει ελπίδα, που βρίσκεται στην πάλη μέσα από τις γραμμές της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας και των συνδικάτων - μελών της.

Τέλος, ο Πιερής Πιερή, γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της ΠΕΟ της Κύπρου, σημείωσε την ιδιαίτερη τιμή της συμμετοχής στη σύσκεψη του ΠΑΜΕ στον ματωμένο τόπο της Καισαριανής. Αναφερόμενος στις εξελίξεις σημείωσε πως ο καπιταλισμός δεν διστάζει να ματώσει τους λαούς για τα αυγατίσει τα κέρδη του. «Η ειρήνη είναι ζήτημα ταξικό», τόνισε και ξεκαθάρισε πως ο αγώνας για την ειρήνη είναι δεμένος με τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση. Από το βήμα εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους λαούς που είναι θύματα πολέμων, σημειώνοντας πως ο κυπριακός λαός ξέρει καλά τι θα πει να είναι θύμα κατοχής και στόχος πολέμων. «Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών», είπε κλείνοντας.

Στο τέλος ο Μάρκος Μπεκρής ενημέρωσε πως στα μέσα του Μάη οι λιμενεργάτες θα ανανεώσουν το ραντεβού τους στην Τουρκία ενώνοντας για ακόμα μια φορά τη φωνή τους.

RIZOSPASTIS

Σας καλωσορίζουμε στην Καισαριανή, σε έναν τόπο ποτισμένο με το αίμα των 200 κομμουνιστών, οι περισσότεροι από αυτούς εργάτες - συνδικαλιστές, που εκτελέστηκαν από τους ναζί την 1η Μάη του 1944.

Πρόσφατα, είδαν το φως της δημοσιότητας φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεσή τους που συγκίνησαν όλο τον ελληνικό λαό. Δείχνουν το θάρρος και τη λεβεντιά με την οποία στάθηκαν απέναντι στους δήμιούς τους.

Στάθηκαν με ψηλά το κεφάλι, όπως αρμόζει σε ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στον αγώνα για το υψηλότερο και ευγενικότερο ιδανικό, για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης από τα δεσμά του κεφαλαίου, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Από αυτόν τον τόπο θυσίας και αγώνα για την ελευθερία, στέλνουμε σήμερα μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης και κοινού αγώνα των λαών.

Καλωσορίζουμε τον ΓΓ της ΠΣΟ, σύντροφο Πάμπη Κυριτσή. Καλωσορίζουμε τις αντιπροσωπείες από την ηρωική Παλαιστίνη. Καλωσορίζουμε τους συντρόφους από τη Βενεζουέλα. Καλωσορίζουμε τους συντρόφους από την Κύπρο και τη Γερμανία. Στέλνουμε εγκάρδιο χαιρετισμό στους συντρόφους μας στην Κούβα, που δεν κατάφεραν να είναι εδώ μαζί μας σήμερα επειδή δίνουν περήφανο αγώνα ενάντια στις συνέπειες του εγκληματικού αποκλεισμού των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, που θέλουν να στραγγαλίσουν τον κουβανικό λαό.

RIZOSPASTIS

Δίνουμε από εδώ την υπόσχεση ότι θα βαδίσουμε στον δρόμο που ο Φιντέλ και ο Τσε Γκεβάρα έδειξαν στους λαούς, θα δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μας και η Κούβα θα σταθεί όρθια και θα νικήσει! Καλωσορίζουμε τους εκπροσώπους των συνδικάτων και των λιμανιών από τις χώρες που βρεθήκαμε μαζί στον μεγάλο διεθνιστικό αγώνα της 6ης Φλεβάρη, στα 20 λιμάνια, στις 7 χώρες της Ευρώπης και της Μεσογείου.

Η παρουσία σας εδώ είναι μεγάλη τιμή για μας. Είναι δύναμη. Είναι μήνυμα. Είναι απόδειξη ότι οι εργάτες, όταν αποφασίζουν να σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλο, μπορούν να σπάνε τα σύνορα που βάζουν οι κυβερνήσεις, τα μονοπώλια, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις και συμμαχίες. Οταν διαχωρίζουν τα ταξικά τους συμφέροντα από αυτά των εκμεταλλευτών τους, όταν οργανωθούν και παλέψουν για το δίκιο τους μπορούν να φέρουν τα «πάνω - κάτω».

Σήμερα δεν συναντιόμαστε απλώς για μια τυπική ανταλλαγή χαιρετισμών. Συναντιόμαστε σε μια πολύ επικίνδυνη περίοδο για τους λαούς. Σε μια περίοδο που ο κόσμος φλέγεται από πολέμους, από ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και επεμβάσεις, που ματώνουν τους λαούς για τα κέρδη των λίγων. Για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

O πόλεμός τους είναι η συνέχεια της εκμετάλλευσης με άλλα μέσα. Οπως λέει ο Μπρεχτ: «Ο πόλεμος τους σκοτώνει ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους». Ο πλανήτης μετατρέπεται σε πολεμική αρένα για τους ανταγωνισμούς ΗΠΑ - ΕΕ με Κίνα - Ρωσία για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Από την Παλαιστίνη μέχρι την Ουκρανία, από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Αφρική, ο καπιταλισμός δείχνει ξανά το πραγματικό του πρόσωπο.

Το πρόσωπο της βαρβαρότητας. Το πρόσωπο της εκμετάλλευσης. Το πρόσωπο του πολέμου. Οι καιροί επιβάλλουν ετοιμότητα παρέμβασης και ταχύτητα δράσης. Και γι' αυτό έχει τεράστια σημασία η σημερινή μας συνάντηση. Γιατί επιβεβαιώνει ότι απέναντι στη διεθνή οργάνωση του κεφαλαίου, απέναντι στις κυβερνήσεις του, απέναντι στο ΝΑΤΟ, στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ενωση, υπάρχει και πρέπει να δυναμώσει η διεθνής οργάνωση της εργατικής τάξης, η διεθνής αλληλεγγύη, ο κοινός αγώνας των λαών.

Θέλουμε πρώτα απ' όλα να εκφράσουμε από αυτό το βήμα τη βαθιά μας αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό. Στον λαό που εδώ και δεκαετίες ματώνει, αλλά δεν σκύβει το κεφάλι. Στον λαό που σήμερα βιώνει μια πραγματική γενοκτονία από το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ, με τη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και όλων όσοι ξεπλένουν ή δικαιολογούν αυτό το έγκλημα.

Θέλουμε να το πούμε καθαρά: Η Παλαιστίνη δεν είναι μόνη. Ο αγώνας του Παλαιστινιακού λαού είναι και δικός μας αγώνας. Είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων, όλων των λαών που δεν δέχονται να συμβιβαστούν με το άδικο, με τη σφαγή, με την κατοχή, με τον ξεριζωμό. Απαιτούμε εδώ και τώρα να σταματήσει κάθε στήριξη στο Ισραήλ. Απαιτούμε να αναγνωριστεί το ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Απαιτούμε να μην υπάρξει καμία συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές, σε σχέδια κατοχής, σε μεταφορά πολεμικού υλικού που στρέφεται ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό. Θέλουμε επίσης να χαιρετίσουμε τους συντρόφους από τη Βενεζουέλα. Η παρουσία σας εδώ θυμίζει σε όλους ότι ο ιμπεριαλισμός δεν επιτίθεται μόνο με βόμβες. Επιτίθεται και με αποκλεισμούς, με οικονομικό στραγγαλισμό, με απειλές, με ανατροπές, με επεμβάσεις κάθε είδους. Επιτίθεται σε κάθε λαό που δεν βολεύει τα σχέδιά του. Και γι' αυτό η αλληλεγγύη των λαών είναι όπλο. Είναι ασπίδα. Είναι δύναμη αντίστασης.

Ιδιαίτερα θέλουμε να χαιρετίσουμε τους συναδέλφους από τα λιμάνια και τα συνδικάτα που βρεθήκαμε μαζί στον αγώνα της 6ης Φλεβάρη. Εκείνη η κινητοποίηση ήταν μια πολύ μεγάλη στιγμή. Δεν ήταν μια συνηθισμένη «ημέρα δράσης». Ηταν ένα βήμα ουσιαστικού διεθνιστικού συντονισμού της εργατικής τάξης. Ηταν μια έμπρακτη απόδειξη ότι οι λιμενεργάτες, οι εργάτες στις μεταφορές, οι εργάτες που βρίσκονται σε κρίσιμους τομείς της παραγωγής και της διακίνησης, μπορούν να μπουν εμπόδιο στα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Είκοσι λιμάνια σε επτά χώρες έστειλαν το ίδιο μήνυμα: Τα λιμάνια δεν είναι για να υπηρετούν τον πόλεμο. Δεν είναι για να μεταφέρουν θάνατο. Δεν είναι για να γίνονται ορμητήρια των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Αυτό το μήνυμα έχει μεγάλη αξία. Γιατί βγήκε από την ίδια τη δράση των εργατών. Οχι από λόγια. Οχι από ευχές. Αλλά από οργανωμένη στάση, από απεργία, από κινητοποίηση, από σύγκρουση. Και αυτό ακριβώς είναι που φοβούνται οι κυβερνήσεις και τα αφεντικά. Μην τυχόν και οι εργάτες καταλάβουν τη δύναμή τους. Μην τυχόν και οι εργάτες αρχίσουν να δρουν συντονισμένα. Μην τυχόν και οι εργάτες που κινούν τα λιμάνια, τα καράβια, τα τρένα, τα εργοστάσια, τις αποθήκες, αποφασίσουν ότι δεν θα υπηρετήσουν τα σχέδια του πολέμου.

Στην Ελλάδα το ξέρουμε καλά αυτό. Το ζούμε κάθε μέρα. Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη συναίνεση των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού, έχει μπλέξει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Βάσεις παντού. Λιμάνια στη διάθεση των ΑμερικανοΝΑΤΟικών. Φρεγάτες έξω από τα σύνορα. Στρατιωτικές αποστολές. Συμφωνίες που βάζουν τον λαό μας σε όλο και μεγαλύτερο κίνδυνο.

Και όλα αυτά τα βαφτίζουν «ασφάλεια», «σταθερότητα», «εθνικό συμφέρον». Λένε ψέματα. Δεν έχουν καμία σχέση με την ασφάλεια του λαού. Δεν έχουν καμία σχέση με την ειρήνη. Δεν έχουν καμία σχέση με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού. Εχουν σχέση μόνο με τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των ενεργειακών κολοσσών, των πολεμικών βιομηχανιών, με την προσπάθεια της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει τη θέση της μέσα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Και ο λογαριασμός, όπως πάντα, πάει στον λαό. Πληρώνει ο λαός με ακρίβεια. Πληρώνει ο λαός με χαμηλούς μισθούς. Πληρώνει ο λαός με διάλυση του εργάσιμου χρόνου. Πληρώνει ο λαός με φοροληστεία. Πληρώνει ο λαός με εγκαταλελειμμένα νοσοκομεία, σχολεία, υποδομές. Πληρώνει ο λαός με ανασφάλεια στη δουλειά, στη ζωή, στο μέλλον των παιδιών του. Από τη μια δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, για ΝΑΤΟικές αποστολές, για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας. Και από την άλλη, ψίχουλα για μισθούς, για συντάξεις, για Υγεία, για Παιδεία, για μέτρα προστασίας της ζωής του λαού.

Ενα πολύτιμο στήριγμα και μακρύ χέρι των μονοπωλιακών ομίλων, των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ μέσα στο εργατικό κίνημα είναι ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός. Είναι στοιχισμένος με τους στόχους της πολεμικής προετοιμασίας και της πολεμικής οικονομίας. Στηρίζει τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, το αιματοκύλισμα των λαών και ξεπλένει το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Η έκφρασή του στην Ελλάδα είναι η ηγεσία της ΓΣΕΕ, που υπέγραψε την κατάπτυστη συμφωνία με την κυβέρνηση και τον ΣΕΒ για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κρατώντας τους κλαδικούς μισθούς καθηλωμένους κοντά στον κατώτατο μισθό, προκειμένου να διασφαλίζονται η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων, αλλά και να προωθούν το 13ωρο.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα. Και γι' αυτό λέμε: Η πάλη ενάντια στον πόλεμο δεν χωρίζεται από την πάλη ενάντια στην εκμετάλλευση. Είναι ένας ενιαίος αγώνας. Γιατί ο ίδιος αντίπαλος που μας θέλει φτηνούς εργάτες, χωρίς δικαιώματα, χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις, χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς προστασία, είναι ο ίδιος που θέλει και τα λιμάνια, τα καράβια, τις υποδομές, τη χώρα ολόκληρη, γρανάζι της πολεμικής μηχανής. Ο ίδιος που μετράει τα πάντα με βάση το κέρδος. Το κέρδος που γεννά τα Τέμπη. Το κέρδος που γεννά τα εργοδοτικά εγκλήματα. Το κέρδος που γεννά τη φτώχεια. Το κέρδος που γεννά και τον πόλεμο.

Γι' αυτό και το σύνθημα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Γιατί λέει την αλήθεια. Γιατί εκφράζει αυτό που ζουν οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρα. Αυτό που χρειάζεται λοιπόν σήμερα είναι ένα εργατικό κίνημα πιο δυνατό, πιο μαχητικό, πιο οργανωμένο. Ενα κίνημα ριζωμένο στους χώρους δουλειάς. Με ζωντανά συνδικάτα. Με συμμετοχή των εργαζομένων.

Με ιδιαίτερη φροντίδα για τους νέους εργαζόμενους, τις γυναίκες, τους μετανάστες, τους πιο ευάλωτους. Με σταθερό μέτωπο απέναντι στην εργοδοσία, στις κυβερνήσεις, στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Ενα κίνημα που δεν θα παρακαλά. Δεν θα περιμένει σωτήρες. Δεν θα διαλέγει ποιος διαχειριστής του συστήματος είναι λιγότερο κακός. Αλλά θα οργανώνει τη σύγκρουση με την πολιτική που τσακίζει τις ζωές μας.

Σε αυτήν την προσπάθεια, η διεθνής αλληλεγγύη είναι πολύτιμη. Γιατί μας βοηθά να βλέπουμε καθαρότερα ότι ο αγώνας μας δεν είναι τοπικός, ούτε εθνικός, ούτε αποσπασματικός. Είναι κοινός αγώνας της τάξης μας απέναντι σε έναν κοινό αντίπαλο. Και γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία να συνεχίσουμε. Να μη μείνει η 6η Φλεβάρη ένα σημαντικό αλλά μεμονωμένο βήμα. Να αποκτήσει συνέχεια. Να βαθύνουν οι σχέσεις των συνδικάτων μας. Να ανταλλάσσουμε πείρα. Να δυναμώνουμε τον συντονισμό. Να προετοιμάζουμε νέες κοινές πρωτοβουλίες. Να χτίζουμε ένα όλο και πιο σταθερό διεθνές μέτωπο εργατικής αλληλεγγύης και αγώνα. Αυτό είναι το δικό μας χρέος απέναντι στην εποχή. Απέναντι στους λαούς που ματώνουν. Απέναντι στα παιδιά που δολοφονούνται στην Παλαιστίνη. Απέναντι στους εργαζόμενους που στενάζουν σε κάθε χώρα. Απέναντι στην ίδια την τάξη μας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στη δύναμη των εργαζομένων. Την έχουμε δει στους μεγάλους αγώνες. Την έχουμε δει στις απεργίες. Την έχουμε δει στα λιμάνια, στα εργοστάσια, στους δρόμους. Την έχουμε δει όταν οι εργάτες σηκώνουν κεφάλι και λένε: μέχρι εδώ.

Αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε. Με οργάνωση στα συνδικάτα. Με κοινή δράση των εργαζομένων και των λαών. Με αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Με αλληλεγγύη στη σοσιαλιστική Κούβα. Με αλληλεγγύη στον λαό της Βενεζουέλας. Με αλληλεγγύη στον λαό του Ιράν. Με αλληλεγγύη σε κάθε λαό που αγωνίζεται ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Με αγώνα για να μη γίνουν τα λιμάνια, οι πόλεις και οι χώρες μας ορμητήρια πολέμου. Με αγώνα για δουλειά και ζωή με δικαιώματα. Στέλνουμε από εδώ ένα καθαρό μήνυμα: Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Εξω η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς. Καμία συμμετοχή στους ΕυρωΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Καμιά αποστολή στρατευμάτων έξω από τα σύνορα. Να κλείσουν οι βάσεις. Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Οι λαοί θα σώσουν τους λαούς, στον δρόμο της οργάνωσης, της αλληλεγγύης και της ανατροπής».

Ιεριχώς, Οκτώβρης 2025: Το ΠΑΜΕ επισκέπτεται χώρους δουλειάς στο πλαίσιο της αποστολής αλληλεγγύης

Η εκδήλωση της Παρασκευής άλλωστε ήταν η εκπλήρωση ενός ραντεβού που ανανεώθηκε μετά την επίσκεψη του ΠΑΜΕ στην κατεχόμενη Δυτική Οχθη τον περασμένο Οκτώβρη, τις μέρες που συμπληρώνονταν δύο χρόνια από το μακελειό που έχει εξαπολύσει το κράτος - δολοφόνος Ισραήλ στη Γάζα. Η αποστολή αυτή του ΠΑΜΕ ήταν η πρώτη διεθνής αντιπροσωπεία που βρισκόταν στην Παλαιστίνη ενώ ήταν σε εξέλιξη η τότε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός, με τις συναντήσεις να καταγράφουν τη θηριωδία της κατοχής, και την αλληλεγγύη να παύει να είναι απλά λέξη και να γίνεται πράξη.

Ετσι, χθες ήταν η σειρά των Παλαιστινίων να βρεθούν στη χώρα μας και να μεταφέρουν το μήνυμα της ανυποχώρητης πάλης σε συνθήκες κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Συνδικαλιστές από τη Γενική Ενωση Παλαιστίνιων Εργατών, τα Ανεξάρτητα Συνδικάτα Παλαιστίνης και τα Νέα Συνδικάτα Παλαιστίνης - Τουλκαρέμ μίλησαν στην εκδήλωση, ενώ από τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση δόθηκαν μηνύματα, που παρουσιάζονται παρακάτω.

RIZOSPASTIS

Το βάρβαρο σύστημα του πολέμου κατήγγειλε στον χαιρετισμό του ο Abedalhakim Mohammad Ali Elayan, γγ των Ανεξάρτητων Συνδικάτων Παλαιστίνης, αναδεικνύοντας την ενιαία επίθεση των ιμπεριαλιστών στην ζωή της εργατικής τάξης σε όλο τον κόσμο. Με ιδιαίτερη συγκίνηση εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στην εργατική τάξη της Ελλάδας και στο ΠΑΜΕ για την πρόσκληση, στεκόμενος στους αγώνες των εργατών στους δρόμους της Αθήνας, στα λιμάνια, στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στους παραγωγικούς χώρους. Πρόσθεσε ότι η πραγματική αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης αντικατοπτρίζεται στις πράξεις των συνδικάτων στην Ελλαδα, κλείνοντας λιμάνια για τα «πλοία όπλων», στις αποφάσεις των συνδικάτων που αρνούνται να φορτώσουν αεροπλάνα θανάτου, των συνδικάτων που παραλύουν την οικονομία που τροφοδοτεί τους πολέμους. Κλείνοντας επεσήμανε ότι ο αγώνας των Ανεξάρτητων Συνδικάτων Παλαιστίνης για τη λευτεριά είναι αναπόσπαστο μέρος του αγώνα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και σε όσους τον υπηρετούν.

Αγωνιστικό χαιρετισμό στην εκδήλωση μετέφερε και ο Mohhamed Blaidi, γγ των Νέων Συνδικάτων Παλαιστίνης - Τουρκαλέμ, εκφράζοντας τις ευχαριστίες του προς το ΠΑΜΕ και την εργατική τάξη της Ελλάδας. Αναφερόμενος στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που μαίνεται στη Μέση Ανατολή σημείωσε πως στόχο έχει να εδραιώσει την κυριαρχία του κράτους - δολοφόνου Ισραήλ και των ΗΠΑ στην περιοχή, την ώρα που συνεχίζεται η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης στη Δυτική Οχθη και στη Γάζα. Αποκορύφωμα η ψήφιση του εγκληματικού νόμου για τη θανατική ποινή σε βάρος Παλαιστίνιων κρατούμενων καταδικασμένων για «τρομοκρατία», με τον ομιλητή να επισημαίνει ότι το κράτος - τρομοκράτης απολαμβάνει την ατιμωρησία και οξύνει την επιθετικότητά του. Τόνισε δε πως από τον Οκτώβρη του 2023 η εργασία έχει μετατραπεί σε καθημερινό αγώνα επιβίωσης, με πάνω από 550.000 Παλαιστίνιους εργαζόμενους να έχουν χάσει τα εισοδήματά τους, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άδειες εργασίας έχουν ανακληθεί. Παρά την τρομοκρατία, πρόσθεσε, ο λαός της Παλαιστίνης συνεχίζει να αντιστέκεται, ενώ αντλεί κουράγιο και δύναμη από το τεράστιο κύμα διεθνούς αλληλεγγύης.

Σε μήνυμά του προς το ΠΑΜΕ ο Wael Ali Rafiq Natheef, γγ της Ομοσπονδίας Συνδικάτων Παλαιστίνης - Σπίτι του Λαού στην Ιεριχώ, εκφράζει τη βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη του στην εργατική τάξη της Ελλάδας, στο ΠΑΜΕ αλλά και στην ΠΣΟ για το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης. Αναφερόμενος στις θηριωδίες του κράτους - τρομοκράτη Ισραήλ στην περιοχή του, αναφέρει ότι η επαρχία της Ιεριχούς και της Κοιλάδας του Ιορδάνη υποφέρει από πολιορκία, αποκλεισμούς, σημεία ελέγχου και φράγματα, αναγκαστικούς εκτοπισμούς και επιθέσεις εποίκων. Επίσης ότι η Δυτική Οχθη είναι κατακερματισμένη, ενώ ενδεικτικό είναι το ποσοστό φτώχειας που φτάνει το 100% στη Γάζα και σχεδόν το 35% στη Δυτική Οχθη, οι δε άνεργοι έχουν φτάσει το μισό εκατομμύριο. Αναφερόμενος στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, σημείωσε ότι παλεύουν για να ζήσουν σε ένα ανεξάρτητο και ελεύθερο παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Να ζήσουν μια ζωή απαλλαγμένη από πολέμους, επιθέσεις, φτώχεια, μίσος και αδικία. Μεταφέροντας τη βαθιά του ευγνωμοσύνη στην εργατική τάξη της Ελλάδας για την αλληλεγγύη της, τονίζει πως στόχος είναι «η ισότητα και η αδελφοσύνη μεταξύ όλων των λαών», ενώ καταδικάζει την ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ στον λαό της Βενεζουέλας, όπως και του σκληρού αποκλεισμού του Νησιού της Επανάστασης, της Κούβας.

Εκ μέρους του Συνδικάτου Εργαζομένων της Εταιρείας Ηλεκτρισμού Νότου, ο Hani Ibrahim Ali Awad στο μήνυμά του σημειώνει πως η εκμετάλλευση που βιώνουν οι εργαζόμενοι εντάσσεται στο συνολικό πλαίσιο της ισραηλινής κατοχής, που στόχο έχει να συντρίψει την υπόσταση του εργάτη και να κλέψει τον μόχθο του. Στον κλάδο της Ενέργειας, σημειώνει, η ισραηλινή κατοχή δεν επιβάλλει μόνο ασφυκτικούς οικονομικούς περιορισμούς αλλά απειλεί την ίδια τη ζωή των εργατών, καθώς το κράτος - τρομοκράτης όχι μόνο λυμαίνεται τις ενεργειακές εγκαταστάσεις, αλλά και η ζωή των εργαζομένων τίθεται σε κίνδυνο κάθε φορά που υπάρχει βλάβη κοντά στις περιοχές των εποίκων. Επιπλέον, καθημερινές είναι οι επιθέσεις που δέχονται τα συνεργεία αποκατάστασης, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι εμποδίζονται να φτάσουν στην εργασία τους. Τέλος, τονίζει πως τα εργατικά συνδικάτα σε όλο τον κόσμο πρέπει να συνεχίσουν ακόμα περισσότερο την πάλη τους ώστε να τερματιστεί η κατοχή από το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ.

Η Lana Omar Adel Nazzal, πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων στην Υγεία, στο μήνυμά της μεταφέρει τη φωνή των χιλιάδων εργαζομένων σε αυτόν τον ζωτικό τομέα, που υπερασπίζονται το ανθρώπινο δικαίωμα στη ζωή. Υπογραμμίζει πως οι εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας δεν εργάζονται υπό φυσιολογικές συνθήκες, αλλά μέσα σε μια εξαιρετικά δύσκολη και σκληρή πραγματικότητα, καθώς αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη πόρων και καθημερινές δυσκολίες στις μετακινήσεις, λόγω περιορισμών που εμποδίζουν την πρόσβαση μεταξύ των πόλεων. Σε άλλο σημείο τονίζει ότι τα συνδικάτα δεν αποτελούν πλέον μόνο ένα πλαίσιο διεκδίκησης δικαιωμάτων, αλλά έχουν γίνει φωνή υπεράσπισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και, προσθέτει πως η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στην αλληλεγγύη μας και στη συνέχιση του κοινού αγώνα. Ο λαός της Παλαιστίνης, παρά τον πόνο, εξακολουθεί να κρατά την ελπίδα, γιατί - όπως είπε - όταν η φωνή των εργαζομένων ενώνεται, τότε μπορεί να φέρει την πραγματική αλλαγή.

Από το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Εκπαίδευση η Yasmin Jaser Hussein Sehweil σε μήνυμά της αναδεικνύει τις μεγάλες ευθύνες που αναλαμβάνουν οι συνάδελφοί της, καθώς δεν είναι μόνο το μάθημα που πρέπει να διδάξουν, αλλά κυρίως να κάνουν τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή μέσα στον φόβο τους. Κι αυτό γιατί «ο πόλεμος σκοτώνει τα όνειρά τους», αναφέρει χαρακτηριστικά. Περιγράφει ότι τα σχολεία αποτελούν στόχο από το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, και μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι εκπαιδευτικοί καλούνται να επιτελέσουν το καθήκον τους. Το μήνυμα που μεταφέρει ακόμα είναι να προστατευτούν τα παιδιά, που δεν φέρουν καμία ευθύνη για τον πόλεμο, και τα σχολεία, γιατί η Εκπαίδευση είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια. Τέλος, ευχαριστεί «όλα τα χέρια» που στρέφονται στην Παλαιστίνη για να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους.

Μόνο περηφάνια για τα στρατευμένα παιδιά του λαού που δίνουν μαζί του τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή

Ο «Ριζοσπάστης» συνεχίζει να δημοσιεύει επιστολές φαντάρων, με τις οποίες συμπαραστέκονται στους συναδέλφους τους, υψώνουν τη φωνή τους απέναντι στην εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και καλούν σε συγκρότηση νέων και ισχυροποίηση των υφιστάμενων επιτροπών φαντάρων στα στρατόπεδα της χώρας.

«Δηλώνω τη στήριξή μου στον συνάδελφο Δόκιμο Εφεδρο Αξιωματικό και στους φαντάρους που τιμωρήθηκαν επειδή έκαναν τα εξής αυτονόητα (...) Η κυβέρνηση της πολεμικής εμπλοκής και τα λοιπά κόμματα υποστηρικτές της, πιστή στον όρκο που έχει δώσει στα πολεμοκάπηλα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ - Ισραήλ, απογειώνει την καταστολή και τον αυταρχισμό απέναντι σε νέους που υπηρετούν τη θητεία τους με αίσθημα ευθύνης ενάντια στην πατρίδα. Δυστυχώς για την κυβέρνηση οι νέοι στρατευμένοι υπερασπιζόμαστε την πατρίδα των οικογενειών μας, των εργαζομένων, των αγροτών, του απλού λαού και όχι την πατρίδα των εφοπλιστών, των πετρελαιάδων, των επιχειρηματικών ομίλων, που μπροστά στη μεγιστοποίηση των κερδών τους δεν λογαριάζουν ούτε την ανθρώπινη ζωή. Αυτή την "πατρίδα" των λίγων υπερασπίζονται οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται εκτός χώρας. Για αυτόν τον λόγο έχει μετατραπεί η χώρα μας σε ένα απέραντο ΝΑΤΟικό ορμητήριο. Απέναντι σε αυτό οι νέοι στρατευμένοι, οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων οφείλουμε να σταθούμε στη σωστή μεριά της ιστορίας (...)».

ΔΕΑ (ΜΧ-Γ) Γιάννης Κατσούκας, ΓΥΣ

«Σαν νέος στρατευμένος που υπηρετώ τη θητεία μου και προβληματίζομαι με τη συμμετοχή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή δεν γίνεται να μην εκφράσω την αλληλεγγύη μου στους συναδέλφους μου φαντάρους που τιμωρήθηκαν επειδή καταδίκασαν με τη στάση τους την κυβέρνηση για την εμπλοκή της χώρας.

Η περήφανη στάση τους μας δίνει κουράγιο και αποτελεί παράδειγμα για όλους μας. Είναι απαράδεκτη η στάση της κυβέρνησης και των υπολοίπων κομμάτων που στα πλαίσια της πολεμικής προετοιμασίας και της κουλτούρας των φέρετρων, επιδιώκει και με τις ποινές στους νέους στρατευμένους να τρομοκρατήσει τον λαό και τη νεολαία (...) Εμπρακτη αλληλεγγύη για τους συφάνταρούς μας και πραγματικό αποκούμπι για κάθε φαντάρο είναι οι επιτροπές φαντάρων, όπως αυτή που στήσαμε στο ΚΕΝ Καλαμάτας και που πρέπει να στήνονται σε κάθε νομό και στρατόπεδο για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων μας».

Στρατιώτης (ΠΖ) Ορφέας Δρακούλης 9ο Σύνταγμα Πεζικού Καλαμάτας

«Καταδικάζω τις ποινές σε συνάδελφους φαντάρους που ένωσαν τις φωνές τους με τον λαό και συμμετείχαν στο μεγάλο αντιπολεμικό συλλαλητήριο των εργαζομένων, των σωματείων και των φορέων στο Σύνταγμα εκφράζοντας την άποψή τους για την εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους που γίνονται για τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων και των εφοπλιστών. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση μας φορτώνει τις συνέπειες αυτών των καταστροφικών πολέμων με την ακρίβεια να ανεβαίνει ακόμα πιο πάνω, τιμωρεί φαντάρους για την περήφανη στάση τους. Να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ. Να επιστρέψουν τώρα οι φρεγάτες και οι πυροβολαρχίες Patriot. Κανένας φαντάρος και στρατιωτικός έξω από τα σύνορα. Να παρθούν πίσω οι ποινές».

Στρατιώτης ΕΜ Νοβοζενιν Παύλος, 9ο Σύνταγμα Πεζικού Καλαμάτας

«Καταδικάζω τις άδικες ποινές φυλάκισης του έφεδρου αξιωματικού Παναγιώτη Τζούδα και του στρατιώτη Κακανά Κώστα. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση μπλέκει τον λαό μας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ για τα συμφέροντα μιας χούφτας εκμεταλλευτών, επιδιώκει σιγήν ιχθύος από τους φαντάρους. Εχουμε κάθε δικαίωμα να αντιστεκόμαστε στη λογική που μπορεί να σύρει και εμάς σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο και που προσπαθούν να την πλασάρουν σαν φυσιολογική. Τα λεγόμενα εθνικά συμφέροντα για αυτούς δεν είναι η προστασία της χώρας μας αλλά τα κέρδη των Ελλήνων καπιταλιστών που δεν λογαριάζουν ούτε την ανθρώπινη ζωή μπροστά στα κέρδη τους. Εμείς στεκόμαστε απέναντι μαζί με τον λαό. Να κλείσουν άμεσα όλες οι βάσεις στην Ελλάδα. Αμεση απεμπλοκή από τον πόλεμο. Κανένας στρατιώτης, υπαξιωματικός, αξιωματικός έξω από τα σύνορα. Να παρθούν πίσω οι ποινές που επιβλήθηκαν».

Στρατιώτης (ΠΒ) Ξιούρας Ευάγγελος Νικόλαος 194 Π.ΠΕΠ. 79 ΑΔΤΕ Σάμος

«Μόνο περηφάνια μπορεί να μας γεμίσει η στάση των συναδέλφων μας φαντάρων που εξέφρασαν τη στήριξή τους στα δίκαια αιτήματα του λαού μας (...) Οι ποινές που τους επιβλήθηκαν για να τους εκφοβίσουν φανερώνουν για ακόμη μια φορά τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης που θέλει να επιβάλλει την εμπλοκή στα μέτωπα των ιμπεριαλιστών αντιπαραθέσεων (...) Οι συνάδελφοί μου όπως και εγώ είμαστε εργαζόμενοι, φοιτητές, νέοι άνθρωποι με όνειρα. Προβληματιζόμαστε βλέποντας τις συνέπειες του πολέμου στην καθημερινότητά μας με την αύξηση των καυσίμων, των ειδών πλατιάς κατανάλωσης. Μπροστά σε αυτήν την καθημερινότητα λοιπόν χρειάζεται να απαιτήσουμε την απεμπλοκή της χώρας μας από τον πόλεμο, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, κανένας φαντάρος, αξιωματικός και υπαξιωματικός εκτός συνόρων, να παρθούν πίσω οι ποινές που επιβλήθηκαν στους συναδέλφους μας που εξέφρασαν τα δίκαια αιτήματα του λαού και των φαντάρων».

Στρατιώτης Πεζικού Ανδρεανίδης Παναγιώτης 9ΣΠ Καλαμάτας

«Καταδικάζω τις ποινές που επιβλήθηκαν στους συνάδελφους μου που έκαναν το αυτονόητο, να σταθούν αλληλέγγυοι στον λαό και τους αγώνες του, όπως έχουν κάθε δικαίωμα (...) Εμπνεόμαστε από τους συνάδελφους μας. Δημιουργούμε επιτροπές φαντάρων σε κάθε στρατόπεδο! Να απαιτήσουμε την άμεση απεμπλοκή της χώρας μας από όλα τα πολεμικά μέτωπα και μέτρα για την ακρίβεια που αντιμετωπίζουμε καθημερινά από τις επιπτώσεις του πολέμου!».

Στρατιώτης ΥΠ Κρητικός Αριστείδης, 9ο ΣΠ ΚΕΝ Καλαμάτας

«Καταδικάζω τις άδικες ποινές που επιβλήθηκαν σε συνάδελφους φαντάρους. Η στάση τους είναι παράδειγμα αξιοπρέπειας απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό, που πληρώνει τη συμμετοχή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Αυτοί οι πόλεμοι δεν είναι δικοί μας, δεν έχουν καμία σχέση με την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά ευκαιρία για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να αυξήσουν τα κέρδη τους. Η καταστολή που επιβάλλει η κυβέρνηση και το υπουργείο συνδέεται με το σιωπητήριο και την κουλτούρα φέρετρων που θέλουν να επιβάλουν σε όσους σηκώνουν κεφάλι διεκδικώντας τις ανάγκες των φαντάρων και των στρατιωτικών. Να δεχθούμε περισσότερες θυσίες για βαθύτερη πολεμική εμπλοκή στο μακελειό με την αποστολή φρεγατών για την προστασία των κερδών των εφοπλιστών και με τη συστοιχία Patriot για τα συμφέροντα των πετρελαιάδων της Aramco».

Στρατιώτης ΥΠ Μπελόβα Κλοντιάν, ΚΕΝ/ΚΕΕΜ Σπάρτης

Τις συνέπειες και το κόστος της εμπλοκής στον πόλεμο φορτώνουν «πάραυτα» στον λαό κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι.

Το πρώτο βήμα για την παραπέρα εκτόξευση του ενεργειακού κόστους για τον λαό έγινε μέσα στην εβδομάδα, με την ανακοίνωση των αυξημένων τιμών από τους ενεργειακούς ομίλους, τιμές που κυμαίνονται από 0,138 ευρώ/kWh έως 0,25 ευρώ/kWh (από 0,09 και 0,16 ευρώ ανά κιλοβατώρα τον προηγούμενο μήνα) λόγω και της εκτίναξης των τιμών του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, με τα βάρη του πολέμου και τους ενεργειακούς σχεδιασμούς, που είναι μέρος του, να φορτώνονται «αυτόματα» στον λαό, εξαιτίας και του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.

Η τιμή του φυσικού αερίου στον δείκτη TTF έφτασε τον Μάρτιο έως και τα 60 ευρώ ανά μεγαβατώρα, σχεδόν διπλάσια σε σχέση με τα επίπεδα των 30-32 ευρώ στα τέλη Φεβρουαρίου. Παράλληλα η μέση χονδρεμπορική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας διαμορφώθηκε στα 95 ευρώ/MWh, αυξημένη κατά 21% σε μηνιαία βάση.

Με το πετρέλαιο κίνησης και τη βενζίνη να έχουν εκτοξευτεί πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο, η κυβέρνηση - η οποία αρνείται να καταργήσει τους ειδικούς φόρους στα καύσιμα - επιστρατεύει τις «μειώσεις» και τα pass της κοροϊδίας που ενεργοποιήθηκαν μέσα στην εβδομάδα, προκειμένου στην πραγματικότητα με τα λεφτά από τη φοροληστεία του λαού να θωρακίσει τους τζίρους και τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων.

Την ίδια ώρα οι προβλέψεις των αστικών επιτελείων «οξύνουν» τα αντιλαϊκά αντανακλαστικά της κυβέρνησης. Ενδεικτικά είναι τα όσα καταγράφει η τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου του Προϋπολογισμού της Βουλής που δόθηκε στη δημοσιότητα μέσα στην εβδομάδα. Ο πληθωρισμός αναμένεται να εκτοξευθεί μέχρι και στο 4% το 2026 από τη ραγδαία αύξηση του κόστους διαβίωσης για τον λαό, ενώ η εκτίμηση για ανάπτυξη πέφτει στο 1,7% από 2,1% που ήταν στην αντίστοιχη έκθεση του Δεκεμβρίου του 2025.

Σε δική της ανάλυση η Τράπεζα Πειραιώς επισημαίνει πως σε περίπτωση δυσμενών εξελίξεων η ανάπτυξη θα περιοριστεί στο 1,5% το 2026 (έναντι βασικού σεναρίου 1,9%) και ο πληθωρισμός θα εκτοξευτεί στο 5%, υπερδιπλάσιος σε σχέση με την αρχική πρόβλεψη του 2,4%.

Ενώ σε δική της έκθεση η Alpha Bank επισημαίνει το ενδεχόμενο στασιμοπληθωρισμού στην Ευρωζώνη, επισημαίνοντας πως «οι αρνητικές επιπτώσεις των υψηλότερων τιμών Ενέργειας μπορούν να μετριαστούν μέσω στοχευμένων δημοσιονομικών μέτρων. Ωστόσο, τα δημοσιονομικά περιθώρια (...) είναι περιορισμένα σε σύγκριση με την περίοδο της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης του 2022».

20.000 ναυτεργάτες, κυρίως Ινδοί και Φιλιππινέζοι, περικυκλωμένοι από εκρήξεις, κλεισμένοι σε αμπάρια χωρίς επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο! Πληρώματα πλήρως αποκομμένα, βλέπουν τις προμήθειες να εξαντλούνται και περιορίζουν την κατανάλωση ακόμα και του πόσιμου νερού!

Η εργοδοτική ασυδοσία ξεσαλώνει με κάθε τρόπο στις πλάτες των εγκλωβισμένων ναυτεργατών και των οικογενειών τους, ενώ δίπλα τους σκάνε μπόμπες. Πληρώματα αρνούνται να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ, την ώρα που διεθνείς οργανισμοί καταγράφουν ήδη 11 νεκρούς, 10 τραυματίες και 4 αγνοούμενους ναυτεργάτες από τα 19 χτυπήματα σε εμπορικά πλοία που βρίσκονταν στον Περσικό Κόλπο μέχρι τις 31 Μάρτη.

Τα ναύλα και τα εφοπλιστικά κέρδη εκτοξεύονται, μαζί και οι εκβιασμοί στους ναυτεργάτες να παραμείνουν στα πλοία και να συναινέσουν στο πέρασμα των Στενών, τις περισσότερες φορές με «τυράκι» έναν μεγαλύτερο μισθό. Ανάμεσά τους και 85 Ελληνες ναυτεργάτες σε περίπου 10 ελληνόκτητα πλοία που συνεχίζουν να βρίσκονται στην εμπόλεμη περιοχή.

Ο «Ριζοσπάστης» καταγράφει σήμερα αποκαλυπτικά στοιχεία από τις ανταποκρίσεις διεθνών ΜΜΕ για την κατάσταση στα φυλακισμένα πληρώματα του Ορμούζ. Οι μαρτυρίες τους είναι γροθιά στο στομάχι και δείχνουν την ωμότητα με την οποία το κεφάλαιο κυνηγάει το μεγαλύτερο κέρδος, αδίστακτο ακόμα και μπροστά στην ανθρώπινη ζωή.

Γίνεται έτσι ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη να δυναμώσουν η αλληλεγγύη στους ναυτεργάτες και η πίεση σε κυβερνήσεις και κράτη (ανάμεσά τους και στην ελληνική) για άμεσο επαναπατρισμό των πληρωμάτων, εξασφάλιση όλων των αναγκαίων για την επιβίωσή τους όσο παραμένουν εγκλωβισμένοι, απαγόρευση δρομολογίων στην εμπόλεμη ζώνη.

Η ανατριχιαστική ιστορία του Τζορτζ Φράνσις Μιράντα, 46χρονου Φιλιππινέζου ναυτεργάτη που αγνοείται από τις 6 Μάρτη, όταν το πλοίο του χτυπήθηκε από πυραύλους στα Στενά του Ορμούζ, είναι αποκαλυπτική για την κατάσταση στην περιοχή.

Μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία: «Η οικογένεια του ναυτικού δήλωσε ότι ενημερώθηκε από την AD Ports Group, την εταιρεία logistics στην οποία εργάζεται, πως [ο Μιράντα] αγνοείται μετά την πυραυλική επίθεση στο ρυμουλκό "Mussafah 2" με σημαία ΗΑΕ στις 6 Μαρτίου.

Ενας συνάδελφός του στο πλοίο επικοινώνησε τελευταία φορά με την οικογένειά του στις 5 Μάρτη και τους είπε ότι το ρυμουλκό βρισκόταν σε επικίνδυνη περιοχή, σύμφωνα με την σύζυγό του (...) Η κα Μιράντα είπε ότι ο δικός της σύζυγος της ανέφερε πως ο ίδιος και τα άλλα μέλη του πληρώματος του "Mussafah 2" αρχικά δεν γνώριζαν ότι κατευθύνονταν προς επικίνδυνη περιοχή, καθώς τους είχαν πει ότι πήγαιναν στο Ras Al-Kaimah, μια λιμενική πόλη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οπως ανέφερε, ένας υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού την κάλεσε στις 6 Μαρτίου για να την ενημερώσει ότι είχε συμβεί ένα "περιστατικό" που αφορούσε το ρυμουλκό, αλλά αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Πρόσθεσε ότι δεν έχει λάβει καμία άλλη ενημέρωση για τον σύζυγό της από τότε (...) το τελευταίο μήνυμα που έστειλε ο σύζυγός της στην οικογένειά τους ήταν: "Ο,τι κάνω, είναι θυσία για εσάς"».

Στις 31 Μάρτη κι ενώ ο εγκλωβισμός έχει ξεπεράσει τον μήνα, η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές συναντήθηκε με τη διεθνή εφοπλιστική ένωση ICS και τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΟΗΕ). Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου για τη συνάντηση, ο γγ της ITF δήλωσε μετά από αυτή: «Οσοι θέλουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, πρέπει να είναι σε θέση να το κάνουν». Πώς; Να βουτήξουν στη θάλασσα; Και με ποια μέριμνα από την πλοιοκτήτρια εταιρεία και το κράτος; Τσιμουδιά για τις πραγματικές συνθήκες, μόνο εγκώμια για τους εφοπλιστές...

«Ισως να είναι δυνατόν να ανακουφιστούν αυτοί οι ναυτικοί αντικαθιστώντας τους με άλλους, καθώς ένα πλοίο προφανώς χρειάζεται πλήρωμα για να συνεχίσει να λειτουργεί», δήλωσε ένα άλλο στέλεχος της ITF, αναζητώντας ...λύσεις για τους εφοπλιστές που δεν μπορούν να συγκρατήσουν τη φυγή των πληρωμάτων από τα πλοία. Κούνησε όμως το δάκτυλο στους ναυτεργάτες να κάτσουν στ' αβγά τους και να πεθάνουν για τα υψηλά ναύλα των εφοπλιστών, επειδή «εάν οι ναυτικοί δεν αισθάνονται ασφαλείς λόγω συγκρούσεων όπως αυτή που λαμβάνει χώρα τώρα, τότε θα είναι δύσκολο να προσελκύσουμε την επόμενη γενιά για να καλύψει τις αυξανόμενες ανάγκες». Αρα κάντε πως δεν ανησυχείτε, για να έχουν οι εφοπλιστές προσωπικό στα καράβια τους και τα επόμενα χρόνια!

Υπάρχει όμως και η περήφανη στάση ναυτεργατών που αρνούνται εν πλω να διακινδυνεύσουν τις ζωές τους για τα κέρδη των εφοπλιστών: Φιλιππινέζος ναυτικός, ο οποίος δημοσιεύει στο διαδίκτυο βίντεο από τις εμπειρίες του, περιέγραψε σε διεθνή πρακτορεία μια ψηφοφορία κατά την οποία το πλήρωμα ρωτήθηκε αν ήθελε να διακινδυνεύσει τη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ. «Ο καπετάνιος μάς συγκέντρωσε στην αίθουσα συνεδριάσεων για να μας ρωτήσει ποιοι ήθελαν να περάσουμε. Επιλέξαμε να επιστρέψουμε σπίτι ζωντανοί. Είμαστε 27 άτομα. Σχεδόν όλοι δήλωσαν ότι αρνούνται να αποπλεύσουν», ήταν τα λόγια του...

Μάταιος κόπος όμως... Η Οργάνωση είναι «νύχι - κρέας» με τους εφοπλιστές και το μόνο που την απασχολεί είναι να τους ξεπλύνει, «καθησυχάζοντας» τους εγκλωβισμένους ναυτεργάτες που ζητάνε απεγνωσμένα βοήθεια για να γλιτώσουν από του χάρου τα δόντια.

Περισσότερα από 1.000 τέτοια μηνύματα έχουν σταλεί στην ITF από εγκλωβισμένα πληρώματα. Αντίστοιχα, η ινδική ναυτεργατική ένωση FSUI έχει λάβει μηνύματα από τρία πλοία στον Περσικό Κόλπο ότι τα τρόφιμα εξαντλούνται και το πόσιμο νερό διανέμεται με δελτίο. Την έλλειψη τροφίμων και νερού επιβεβαίωσε στην «Deutsche Welle» και ο πρόεδρος του ναυτεργατικού συνδικάτου All India Seafarers Union.

Την άκρως επικίνδυνη κατάσταση αναδεικνύει και η περίπτωση Ινδού καπετάνιου σε πετρελαιοφόρο που βρίσκεται ακινητοποιημένο κοντά στο Ντουμπάι, ο οποίος πέθανε εν πλω στις 18 Μάρτη, πιθανώς από καρδιακή προσβολή, επειδή δεν πρόλαβε να λάβει ιατρική περίθαλψη.

Οπως αναφέρεται, ο 43χρονος καπετάνιος, πατέρας δύο παιδιών, απεβίωσε ενώ υπηρετούσε στο πλοίο «ASP Avana». Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν χορηγήθηκε άδεια για αεροδιακομιδή έκτακτης ανάγκης. Αργότερα μεταφέρθηκε με πλοίο στο Πορτ Ρασίντ του Ντουμπάι, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Από κινητοποίηση των ναυτεργατικών σωματείων στα γραφεία των εφοπλιστών

Η ζωή στα πλοία που έχουν εγκλωβιστεί στον Περσικό Κόλπο μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε φυλακή μέσα στην καρδιά του πολέμου. Τα εγκλωβισμένα πλοία μετακινούνται ανάλογα με τις ειδοποιήσεις κινδύνου. Οι ναυτεργάτες των μηχανοστασίων είναι μόνιμα σε κατάσταση συναγερμού. Τα πληρώματα μένουν διαρκώς κλεισμένα στα αμπάρια και δεν βγαίνουν στο κατάστρωμα, καθώς «βρέχει» βλήματα και ακούγονται εκρήξεις.

Γαλλικό πρακτορείο φέρνει στο φως μαρτυρίες: «Το πλήρωμα σταμάτησε να εργάζεται στο κατάστρωμα», καταγγέλλει ναυτεργάτης σε πετρελαιοφόρο. «Πολλά πλοία δέχονται επιθέσεις, κυρίως πετρελαιοφόρα όπως το δικό μας», λέει ένας άλλος, από πετρελαιοφόρο ακινητοποιημένο 100 ναυτικά μίλια ανοιχτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, και δηλώνει ότι φοβάται πολύ για τη ζωή του.

«Κάθε μέρα στο πλοίο βλέπω εκτοξεύσεις πυραύλων και ακούω εκρήξεις που με κάνουν να νιώθω ότι κινδυνεύω», αναφέρει Κινέζος ναυτεργάτης, ενώ ένας άλλος δήλωσε πως άκουγε πυραυλικές επιθέσεις για σχεδόν μισή ώρα και μέτρησε πάνω από 12 εκρήξεις. «Δεν κοιμόμαστε τη νύχτα. Μένουμε ξύπνιοι στο κατάστρωμα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια», καταλήγει.

Η αγωνία των ναυτεργατών κορυφώνεται από την απουσία ενημέρωσης για τις εξελίξεις και την εξαιρετικά δύσκολη, πολλές φορές αδύνατη επικοινωνία με τις οικογένειές τους. Η σύνδεση στο διαδίκτυο είναι συχνά αδύναμη, περιορίζοντας τις περισσότερες επικοινωνίες σε σύντομα μηνύματα που στέλνονται μέσω εφαρμογών.

Η απομόνωση, σε συνδυασμό με τη διαρκή έκθεση σε κίνδυνο, επηρεάζει σοβαρά την ψυχική τους υγεία. Ορισμένοι από αυτούς έχουν αρχίσει να απομονώνονται ακόμα και από τα δίκτυα υποστήριξης που προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί ναυτικοί σέρνονται στα Στενά του Ορμούζ με εκβιασμούς και απειλές, «σε πολλές περιπτώσεις οι πλοιοκτήτες δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τους ναυτικούς να φύγουν, για να μην εγκαταλείψουν τα πλοία τους», σημειώνουν συνδικαλιστές του ινδικού ναυτεργατικού συνδικάτου FSUI.

Σε e-mail που εστάλη στην ITF στις 18 Μάρτη ένας ναυτικός ανέφερε ότι ο διαχειριστής του πλοίου αγνοούσε τα αιτήματα του πληρώματος για αποχώρηση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχαν πτήσεις από το Ιράκ και αρνούμενος εναλλακτικές διαδρομές.

«Μας αναγκάζουν να συνεχίσουμε τις εργασίες φορτοεκφόρτωσης και τις STS (ship-to-ship operations) ακόμα κι όταν εκφράζουμε ανησυχίες για την ασφάλειά μας και βρισκόμαστε σε περιοχή που μοιάζει με ζώνη πολέμου. Μας κρατούν σε μια κατάσταση χωρίς επιλογές», ανέφερε ένα από τα e-mails.

Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία ενός Ινδού ναυτεργάτη, μέλους πληρώματος σε πλοίο που έχει εγκλωβιστεί στην περιοχή Abu Al Qaseb της Βασόρας στο Ιράκ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο πλοιοκτήτης έχει παρακρατήσει τα διαβατήρια του ίδιου και τριών ομοεθνών του για να μην εγκαταλείψουν το πλοίο!

Στο μεταξύ, η κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται και ο φόβος κυριαρχεί. Ο Ινδός ναυτεργάτης αναφέρει ότι οι εκρήξεις είναι τόσο ισχυρές που το πλοίο τραντάζεται και μοιάζει σαν να έχει σημειωθεί σεισμός.

Προσθέτει πως ο πατέρας του τον καλεί συνεχώς και του λέει να επιστρέψει με κάθε τρόπο στο σπίτι. «Ειλικρινά, δεν μπορώ να εκφράσω τον φόβο μου και το πόσο τρομαγμένοι είμαστε όλοι. Δεν έχουμε λάβει μισθό εδώ και 4 μήνες, παρ' όλα αυτά η οικογένειά μου λέει ότι δεν έχει σημασία αν δεν πάρουμε τα χρήματα, αρκεί να επιστρέψω με ασφάλεια», δηλώνει ο εγκλωβισμένος ναυτικός.

Οι εφοπλιστές αφήνουν απλήρωτους ακόμα και εκείνους τους ναυτεργάτες που από οικονομική ανάγκη και φόβο παραμένουν με κίνδυνο της ζωής τους στα πλοία. «Περίπου το 50% των e-mails που λαμβάνουμε αφορούν τις αποδοχές», δήλωσε εκπρόσωπος της ITF και ανέφερε ότι πολλοί ναυτεργάτες επιλέγουν να παραμείνουν στο πλοίο, παρά τις επικίνδυνες συνθήκες, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να φύγουν.

Σε άλλο e-mail, ναυτεργάτης ζητούσε επιβεβαίωση ότι ο μισθός του θα αυξανόταν από 16 δολάρια τη μέρα σε 32 επειδή βρισκόταν σε ζώνη πολέμου. Τόσο αποτιμούν οι εφοπλιστές τη ζωή των ναυτεργατών! Οι ναυτεργάτες που εργάζονται σε τέτοιες συνθήκες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι, καθώς τα συμβόλαιά τους συχνά δεν καλύπτουν επιχειρήσεις σε ζώνες πολέμου και οι πλοιοκτήτες τείνουν να μην ανταποκρίνονται σε αιτήματα συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Σε άλλη καταγγελία, ένας Κινέζος ναύτης είπε: «Στο δικό μας πλοίο δεν μπορώ καν να επιβεβαιώσω αν θα λάβουμε το επίδομα πολέμου. Ακόμα κι αν το λάβουμε, έχω ακούσει ότι είναι μόνο 700 δολάρια, που είναι πολύ λίγα». Περιέγραψε επίσης ότι γύρω τους πέφτουν διαρκώς βόμβες.

Την ίδια στιγμή, εφοπλιστές και κυβερνήσεις προσπαθούν να πείσουν ότι η αποστολή των ναυτεργατών σε δρομολόγια θανάτου για τη διασφάλιση της κερδοφορίας κρίνει τη ...σωτηρία όλου του κόσμου! «Ο κόσμος έχει βασιστεί σε αυτούς τους ανθρώπους για να διατηρηθεί η εμπορική κίνηση υπό αδύνατες συνθήκες», δήλωσε για τους ναυτεργάτες στο Ορμούζ ο διευθύνων σύμβουλος του «Caravel Group», που η θυγατρική του, «Fleet Management Limited», διαχειρίζεται πάνω από 600 πλοία, μεταξύ τους και κάποια που έχουν εγκλωβιστεί στον Κόλπο.

Ναυτιλιακές εταιρείες και λιμενικές αρχές απειλούν τους ναυτεργάτες να μη μοιράζονται βίντεο ή φωτογραφίες με κανέναν και να μη μιλούν στα Μέσα Ενημέρωσης. Οι περισσότερες δηλώσεις γίνονται στα ειδησεογραφικά πρακτορεία με τον όρο της ανωνυμίας, λόγω φόβου για αντίποινα από τις αρχές και τις εταιρείες.

Την 1η Μάρτη δέχτηκε επίθεση το πλοίο «Skylight», από την οποία αγνοείται ένας ναυτεργάτης. Ο αγνοούμενος έπαιρνε μόλις 400 δολάρια ΗΠΑ τον μήνα, συμπεριλαμβανομένων υπερωριών και αποδοχών αδείας. Το «Skylight» δεν διέθετε ασφάλιση που να καλύπτει τις ευθύνες του πλοιοκτήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τον θάνατο εργαζομένων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Η προηγούμενη ασφάλιση είχε λήξει στις 23 Γενάρη και τώρα περιπλέκεται η διαδικασία αποζημίωσης για την οικογένεια του αγνοούμενου ναυτεργάτη, αφού δεν είναι σαφές αν θα πάρει αποζημίωση και πόση. «Πίσω από αυτήν την υπόθεση υπάρχει μια οικογένεια που παραμένει σε αβεβαιότητα», αναφέρει συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των ναυτεργατών.

Η υπόθεση δεν είναι η μοναδική, καθώς πολλοί αναγκάζονται να εργάζονται σε πλοία που δραστηριοποιούνται σε περιοχές υψηλού κινδύνου, συχνά με πολύπλοκες δομές ιδιοκτησίας και ασαφείς εγγυήσεις προστασίας. «Οταν κάτι πάει στραβά, οι συνέπειες είναι άμεσες και πολύ πραγματικές για το πλήρωμα και τις οικογένειές τους...», αναφέρει ο συνδικαλιστής.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η διαφήμιση μιας σειράς οπλικών συστημάτων που τάχα κάνουν άτρωτη τη χώρα, πέρα από την προσπάθεια να δικαιολογηθούν οι τεράστιες πολεμικές δαπάνες που χρυσοπληρώνει ο λαός.

Πρόκειται για πανάκριβους εξοπλισμούς, που δεν έχουν για προτεραιότητα την άμυνα αλλά τις ΝΑΤΟικές ανάγκες, ευρύτερα την αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Οι φρεγάτες που ήδη πλέουν χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα, η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία που προστατεύει τον κολοσσό της «Αramco» κ.ά., είναι ενδεικτικά.

Η πλήρης επιχειρησιακή λειτουργία προβλέπεται το 2028 και ήδη έχουν γίνει οι πρώτες κινήσεις ενίσχυσης, όπως η πρόσφατη μεταφορά συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο. Ο θόλος εντάσσεται στο συνολικότερο σύστημα ασφάλειας της νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Πρότυπο για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί ο «Σιδερένιος Θόλος» του Ισραήλ (Ιron Dome), που τις τελευταίες μέρες έχει γίνει σουρωτήρι από τις πυραυλικές επιθέσεις στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής. Συμβαίνει μάλιστα το εξής: Οι επιθέσεις των Ιρανών γίνονται κατά βάση με Drones που το κόστος τους δεν ξεπερνάει τις μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Η αναχαίτισή τους όμως (ή τουλάχιστον η προσπάθεια...) γίνεται με πυραύλους αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ευρώ, αδειάζοντας τα οπλοστάσια των ΗΠΑ - Ισραήλ.

Με τον ελληνικό θόλο θα συνεργάζονται μελλοντικά τα «αόρατα» F-35, που το καθένα στοιχίζει περίπου 100 εκατ. δολάρια (συν 30 - 35 χιλιάδες η κάθε ώρα πτήσης). Πρόκειται για μαχητικά - «ιπτάμενα ραντάρ», που συλλέγουν πληροφορίες και έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν στόχους σε μεγάλη απόσταση. Στη συνέχεια στέλνουν τα δεδομένα στις «Belharra» ή στις συστοιχίες Patriot στο έδαφος, που αποτελούν επίσης μέρος του θόλου.

Στην περίπτωση όμως των F-35 το λογισμικό λειτουργίας ανήκει στην εταιρεία κατασκευής, που είναι αμερικανική. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι αν θέλουν οι ΗΠΑ, το αεροσκάφος μπορεί να παραμείνει «τυφλό». Οσο για το πόσο «αόρατα» είναι τα F-35, είναι ενδεικτικά τα δημοσιεύματα για το αμερικανικό πολεμικό αεροσκάφος που χτυπήθηκε ενώ εκτελούσε αποστολή πάνω από το Ιράν.

Οπως και να 'χει, η κούρσα των εξοπλισμών δεν αφορά τα συμφέροντα των λαών, που πληρώνουν με το αίμα τους και με θυσίες τα κέρδη των καπιταλιστών. Καμία ασφάλεια γι' αυτούς δεν προκύπτει από τις υπερσύγχρονες θανατομηχανές τις οποίες διαφημίζουν τα μονοπώλια του πολέμου και οι κυβερνήσεις.

Ούτε πρέπει να γεννιέται φόβος, αφού αποδεικνύεται ότι μόνο άτρωτοι δεν είναι οι εχθροί των λαών, που σπαράσσονται από τις αντιθέσεις τους. Αυτές πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός για να τους νικήσει, έχοντας την πυξίδα σταθερά στραμμένη στον αγώνα για τα δικά του ταξικά συμφέροντα και την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου.