Μέσα σε κλίμα μαχητικό και στο φόντο του φριχτού, προδιαγεγραμμένου εργοδοτικού εγκλήματος στο μπισκοτάδικο της «Βιολάντα», που έχει συγκλονίσει από τις 26 Γενάρη την εργατική τάξη της χώρας και ιδιαίτερα της πόλης των Τρικάλων, πραγματοποιήθηκε χθες η σύσκεψη του Εργατικού Κέντρου του νομού. Σε αυτή συμμετείχαν εκπρόσωποι δεκάδων σωματείων και φορέων της πόλης, καθώς επίσης εργαζόμενες στη «Βιολάντα» και συγγενείς των θυμάτων του εγκλήματος.

«Είναι σε σύγκρουση δύο κόσμοι: Από τη μια μεριά οι εργοδότες, το κράτος τους και οι κυβερνήσεις τους και από την άλλη εμείς οι εργαζόμενοι, που πάνω στον ιδρώτα και στο αίμα μας χτίζονται τα κέρδη τους», ξεκαθάρισε στην εισήγηση ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, για να προσθέσει πως «είμαστε αντιμέτωποι με ένα σύστημα και μια πολιτική που κοστολογεί ακριβά τις ανάγκες μας, ακόμα και τις ζωές μας. Που για να μη θίγονται τα κέρδη της μεγαλοεργοδοσίας, οι ζωές μας υπολογίζονται ως κόστος. Αυτό βιώσαμε και πριν 3 χρόνια στα Τέμπη, αυτό ζήσαμε και με τον φριχτό θάνατο των 5 μανάδων, γυναικών και συναδελφισσών μας στο κάτεργο της "Βιολάντα"».

Αναφερόμενος στις εικόνες με τις συγκεντρώσεις «συμπαράστασης» στον ιδιοκτήτη του μπισκοτάδικου από την ίδια την εργοδοσία και μια μικρή μερίδα εργαζομένων, σχολίασε: «Αυτοί οι δύο κόσμοι συγκρούονται, όπως επιβεβαιώνεται και σε αυτήν την περίπτωση. Από τη μια η εργοδοσία και η ηθική της! Που με άλλους βιομηχάνους της περιοχής, τοπικούς παράγοντες, προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ξεπλένουν τα εγκλήματα τους τον εργοδότη, το κράτος, την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση, που στηρίζουν με κάθε τρόπο την κερδοφορία του, δεν έκαναν κανέναν έλεγχο για θέματα ασφάλειας. Είναι οι ίδιοι που με τους νόμους τους για την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου για εμάς και σε πρότυπα κερδοφορίας γι' αυτούς. Και από την άλλη εμείς, οι εργαζόμενοι που αντιστεκόμαστε, που προσπαθούμε στους χώρους δουλειάς να οργανώσουμε την πάλη, τη διεκδίκηση για να πάψει η ζωή μας να είναι μια "κοιλάδα των Τεμπών", μία ακόμη "Βιολάντα"».

«Είναι ή τα κέρδη τους ή ζωές μας», ξεκαθάρισε και τόνισε ότι «αυτό είναι το μήνυμα με το οποίο δίνουμε την απεργιακή απάντηση στις 28 Φλεβάρη. Αυτό πρέπει να ακουστεί ακόμη πιο δυνατά, σαν μια φωνή από όλους τους εργαζόμενους και τον λαό της πόλης». Κάλεσε να μη λείψει κανείς από την απεργιακή συγκέντρωση στις 12 μ. στην κεντρική πλατεία, αλλά και όλα τα σωματεία να κάνουν υπόθεσή τους την επιτυχία και αυτής της μάχης, οργώνοντας τους χώρους δουλειάς και απαιτώντας ουσιαστικά μέτρα προστασίας σε αυτούς.

Με αυτά τα λόγια σκόρπισε την οργή και δυνάμωσε την πεποίθηση για την ανάγκη να κλιμακωθεί η πάλη εργαζόμενη στη «Βιολάντα» και συγγενής θύματος, που πήρε τον λόγο στη σύσκεψη. Ανέδειξε τις συνθήκες δουλειάς που επικρατούσαν στο μπισκοτάδικο που αποδείχθηκε τάφος για τις πέντε εργάτριες, τονίζοντας ότι καλούνταν να δουλέψουν κάτω από όλες τις συνθήκες, με εντατικοποίηση, με δουλειά νύχτα, Κυριακές, κομμένα ρεπό κ.ο.κ.

Ανέδειξε το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρούσε να καλλιεργήσει η εργοδοσία, απαγορεύοντας την είσοδο του Εργατικού Κέντρου, του κλαδικού Συνδικάτου και των συνδικαλιστών του στον χώρο, και εξήγησε ότι «έφταναν στο σημείο να μας παίρνουν και να σκίζουν τις ανακοινώσεις σας»! Με την τοποθέτησή της επιβεβαίωσε ότι το εργοστάσιο είχε μετατραπεί σε «ωρολογιακή βόμβα», που όλοι γνώριζαν, αφού όπως είπε ήταν πολλαπλές οι προειδοποιήσεις προς την εργοδοσία για την οσμή του αερίου «και εκείνοι δεν κάνανε τίποτα».