Για τις ανάγκες της ένθεσης και την έγκαιρη μεταφορά της Πολιτικής Απόφασης του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ σε κάθε γωνιά της χώρας, ο «Ριζοσπάστης του Σαββατοκύριακου» τυπώθηκε αργά το βράδυ της Πέμπτης. Γι' αυτό, στην ύλη του δεν περιλαμβάνεται η επικαιρότητα της Παρασκευής. Θα επανέλθουμε στο φύλλο της ερχόμενης Τρίτης.

INTIME NEWS

Οσο μπορούμε να ζούμε μόνο στηριζόμενοι στο δικό μας όφελος, όσο ισχύει το "εσύ ή εγώ" και όχι το "εσύ κι εγώ", όσο δεν πρόκειται για την πρόοδο αλλά για το προβάδισμα - τόσο θα υπάρχει ο πόλεμος. Οσο θα υπάρχει καπιταλισμός, θα υπάρχει και ο πόλεμος.

Πόση αθλιότητα έχουν ήδη φωτίσει τα φώτα των μεγαλουπόλεών μας πριν κλείσουν! Πολύ πριν η ιατρική γίνει συνεργός του φόνου, είχε βγει στην αγορά και προσέφερε τις υπηρεσίες της σε αυτούς που προσέφεραν τα περισσότερα (...) Το χρηματιστήριο σιτηρών του Σικάγο γνωρίζει αποκλεισμούς ολόκληρων ηπείρων σε περιόδους της "πιο βαθιάς ειρήνης" και όταν τα τραστ ρίχνονταν στη μάχη εναντίον του ολοκληρωτισμού, ήξεραν καλά τι ήταν αυτός. Πολλή καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί, όταν τα τανκς περνούν τα σύνορα που δεν μπορούν να περάσουν τα εμπορεύματα. Ο αγώνας για την ειρήνη είναι αγώνας ενάντια στον καπιταλισμό».

Μπ. Μπρεχτ*

Στον κόσμο των καπιταλιστών έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ειρήνη... Υπάρχει ανταγωνισμός για τα κέρδη που πάει να πει πόλεμος όλων εναντίον όλων. Αυτός είναι ο απόλυτος νόμος του, έτσι λειτουργεί το σύστημα της εκμετάλλευσης. Γι' αυτό και οι πόλεμοι των εκμεταλλευτών δεν διακόπτουν την «κανονικότητα» της εκμετάλλευσης, αλλά είναι η κανονικότητα στο εκμεταλλευτικό σύστημα. Οι πόλεμοι όπου πέφτουν βόμβες και πύραυλοι, είναι απλά η προέκταση των άλλων καθημερινών πολέμων: Αυτών για την «ενεργειακή κυριαρχία», τις αγορές, τους δρόμους των εμπορευμάτων.

Μικρή σημασία έχει για τους καπιταλιστές αν οι πόλεμοί τους διεξάγονται με τάνκερ ή με φάρμακα, με εφαρμογές Τεχνητής Νοημοσύνης, με δασμούς ή με βομβαρδιστικά. Μικρή σημασία έχει για εκείνους πώς θα «πέφτουν» νεκροί οι εργάτες στους πολέμους τους. Αν θα είναι από τα εργοδοτικά εγκλήματα και την εντατικοποίηση, ή από τις βόμβες των ανταγωνιστών τους, στα πεδία των μαχών, στα καράβια και στις υποδομές τους. Αρκεί να πέφτουν αδιαμαρτύρητα για τα κέρδη τους, αρκεί ο δικός τους «στρατός» να περιφρουρεί αποτελεσματικά και να προωθεί τα συμφέροντά τους.

Το κυνήγι του κέρδους και η ένταση της εκμετάλλευσης, ο ανταγωνισμός και η ανισόμετρη ανάπτυξη, η πτώση του μέσου ποσοστού κέρδους, ο φαύλος κύκλος καπιταλιστικής ανάπτυξης και κρίσεων, αυτά είναι τα θεμέλιά του. Αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στις καπιταλιστικές κρίσεις και τους πολέμους που πληρώνουν οι λαοί με το αίμα τους. Ετσι «λύνει» το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα τους ανταγωνισμούς, τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδά του, τους ανοιχτούς λογαριασμούς. Στη γύρα αυτής της ρόδας κάθε προσωρινή «λύση», «συμβιβασμός», «ανακωχή» όχι απλά δεν λύνει τις αντιθέσεις, τους ανταγωνισμούς, τα αδιέξοδα, αλλά τα μεγαλώνει, μπλέκει πιο πολύ τον «γόρδιο δεσμό» που τώρα μπορεί μόνο να «κοπεί». Τίποτα δεν μένει ανέγγιχτο: Οι «ανθηρές» οικονομίες τους και οι «δημοκρατίες» τους, οι «ακλόνητες» συμμαχίες τους και οι «πανίσχυροι» στρατοί τους. Ολα μπλεγμένα σε «θανάσιμη μάχη», «τρίζουν» και «ραγίζουν», τώρα που ρίχνονται στον πόλεμο.

«Το πιο σημαντικό τρίπτυχο για τη ναυτιλία που οδηγεί στα κέρδη είναι "αναταραχή - αναταραχή - αναταραχή», λένε οι εφοπλιστές. «Δουλεύετε και η επιχείρηση θα σας ανταμείψει τώρα που οι ανάγκες έχουν εκτοξευθεί», λένε τα αφεντικά στις βιομηχανίες του πολέμου και διαφημίζουν τις επενδύσεις και τις εξαγορές από μεγάλους ομίλους του εξωτερικού. «Η Ελλάδα αναβαθμίζεται στον ενεργειακό χάρτη, βάλτε πλάτη τώρα που η κρίση φέρνει νέες ευκαιρίες», είναι η ημερήσια διάταξη της εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους στην Ενέργεια. Ενσωμάτωση και απειλές - πως όποιος καταγγέλλει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τους κινδύνους είναι ενάντια στα συμφέροντα της επιχείρησης και της χώρας - εναλλάσσονται στους χώρους δουλειάς.

Εξω από αυτούς έχει αναλάβει τη δουλειά ο «εθνικός κορμός», ζυγισμένος - στοιχισμένος στην πολεμική παράταξη του κεφαλαίου: Κυβέρνηση και βολική αντιπολίτευση, ΝΑΤΟικοί «στρατηλάτες» και ΝΑΤΟικοί «φιλειρηνιστές» σε ευρωατλαντικό παροξυσμό ξεπροβοδίζουν φρεγάτες και αεροπλάνα για τα μέτωπα, βρίσκονται σε διαγωνισμό για το ποιος θα εξασφαλίσει τη συναίνεση του λαού στα «εθνικά» προτάγματα του κεφαλαίου και την εμπλοκή που τον τραβάνε ολοταχώς στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Οπως ο πόλεμός τους είναι συνέχεια της πολιτικής τους με άλλα βίαια μέσα, έτσι και ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή είναι η συνέχεια των μεγάλων αγώνων που έχει δώσει ο λαός μας όλο αυτό το διάστημα, των απεργιακών μαχών για Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις σε μισθούς, σύγχρονα δικαιώματα, του μεγαλειώδους αγώνα των αγροτών και των μεγάλων κινητοποιήσεων για δημόσια και δωρεάν Υγεία, των δεκάδων χιλιάδων που διαδήλωσαν και πάλι το περασμένο Σάββατο κάνοντας πράξη την υπόσχεση πως το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα ξεχαστεί, βάζοντας ξανά τη διαχωριστική γραμμή: «`Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Αυτή η διαχωριστική γραμμή όχι μόνο δεν «ξεθωριάζει» τις μέρες του πολέμου, αλλά αντίθετα το δίλημμα γίνεται ακόμη πιο αδρό και ξεκάθαρο, σήμερα που τα κέρδη των καπιταλιστών βάζουν τις ζωές των λαών κυριολεκτικά «στον τάκο». Η απεργία των ναυτεργατών την Πέμπτη με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών», η απεργία σε Πειραιά, Θριάσιο και 20 ακόμα λιμάνια σε όλη τη Μεσόγειο με το ίδιο σύνθημα τον περασμένο Φλεβάρη, δείχνουν τον δρόμο για όλους τους εργαζόμενους.

Πατριωτισμός και αλληλεγγύη στους υπόλοιπους λαούς αυτές τις κρίσιμες ώρες είναι να βάλει ο καθένας το λιθαράκι του στην καθημερινή δράση, με αίτημα «έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να γυρίσουν πίσω φρεγάτες, αεροσκάφη και πυροβολαρχία, να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις». Να δυναμώσει η πάλη απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την ελληνική εμπλοκή, την οποία στηρίζουν όλα τα κόμματα του συστήματος, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Ελπίδα και διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο ίδιος ο λαός με τον αγώνα του, με αποφασιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ, που αναλαμβάνει την ευθύνη να μπει μπροστά σε αυτόν τον αγώνα.

«Πυξίδα» και οδηγός δράσης για ΚΚΕ έτοιμο να ανταποκριθεί στο μεγάλο αυτό καθήκον, σε συνθήκες μεγάλων καμπών της Ιστορίας και της ταξικής πάλης, είναι η Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του Κόμματος, που φτάνει σήμερα σε δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, αγρότες, επαγγελματίες, νέους.

«Σπόρος» κι οδηγός για να δυναμώσει η πάλη ενάντια στο σάπιο σύστημα του κέρδους, που είναι συνώνυμο της εκμετάλλευσης και του πολέμου, για να σπάσει η «αλυσίδα» που τραβάει τον λαό στην άβυσσο. Για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής, για τη νέα κοινωνία, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, την κοινωνία της πραγματικής ευημερίας, ειρήνης και αλληλεγγύης με τους λαούς όλου του κόσμου.

* Από το κείμενο «Χαίρε, Τέο Οττο», Κείμενα για τον πόλεμο, τον φασισμό, την επανάσταση, ΚΟΜΕΠ τ.6, 2012.

ΗΠΑ και Ισραήλ, στο πλαίσιο του βρώμικου πολέμου που έχουν ξεκινήσει, εντείνουν τις κινήσεις με στόχο την εργαλειοποίηση του κουρδικού παράγοντα, δεδομένου ότι στο Ιράν ζουν περίπου 10.000.000 Κούρδοι (περίπου το 10% επί του συνολικού πληθυσμού).

Σκοπός των ΗΠΑ αυτήν τη φορά δεν είναι η αξιοποίηση Κούρδων μαχητών και μαχητριών στη Συρία, τους οποίους ξεζούμισαν για 10 χρόνια και μετά άφησαν σαν στυμμένη λεμονόκουπα, όπως έκαναν με τις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις», SDF, που συγκροτήθηκαν επί Προέδρου Ομπάμα έναντι των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» αλλά αυτού στο Ιράκ.

Το «Axios» και το CNN όλη αυτήν τη βδομάδα δημοσίευαν ρεπορτάζ που αφορούν τις διαβουλεύσεις της ηγεσίας των Κούρδων του αυτόνομου Κουρδιστάν στο Βόρειο Ιράκ κυρίως με τις ΗΠΑ.

Ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ φρόντισε να μιλήσει τηλεφωνικά με τους δύο βασικούς Κούρδους ηγέτες στο Ιράκ (που εναλλάσσονται περιοδικά στην εξουσία, ξεζουμίζοντας τον κουρδικό λαό σε καθεστώς ανομίας και βαθιάς διαφθοράς): Τον Μασούντ Μπαρζανί από το «Kurdistan Democratic Party» (KDP) και τον Μπάφελ Τζαλάλ Ταλαμπανί από το κόμμα «Patriotic Union of Kurdistan» (PUK). Συζήτησαν όλοι αυτοί τα ακόλουθα βασικά πράγματα: Τον πόλεμο κατά του Ιράν, εάν οι Κούρδοι θέλουν να «βοηθήσουν» σε σχέδιο χερσαίας επέμβασης (για μεταξύ άλλων πρόκληση εμφυλίου στο Ιράν και ανατροπή του καθεστώτος) και τι στρατιωτικό εξοπλισμό θα χρειάζονταν.

Σύμφωνα με το «Axios», ο Μπ. Νετανιάχου ήταν ουσιαστικά ο «σκαπανέας» αυτών των επικοινωνιών, αφού φέρεται πως επί μήνες τις «έσπρωξε» στο παρασκήνιο πείθοντας τελικά τον Τραμπ να εξετάσει τυχόν «ενεργοποίηση» των Κούρδων.

Σε αυτό το πλαίσιο, το Ιράν από την Τετάρτη, και έπειτα, στοχοποίησε θέσεις (τουλάχιστον) αμερικανικών στρατευμάτων στο Βόρειο Ιράκ, κοντά στην Ερμπίλ, πλήττοντας (κατά το ιρανικό υπουργείο Πληροφοριών) «θέσεις αυτονομιστικών οργανώσεων» που σκόπευαν να εισέλθουν από τα δυτικά σύνορα του Ιράν. Σε ανακοίνωση του ιρανικού υπουργείου Πληροφοριών στις 5/3 αναφέρεται πως οι ιρανικές δυνάμεις συνεργάζονται με «ευγενείς Κούρδους», προκειμένου να αποτρέψουν «ισραηλινοαμερικανικό» σχέδιο για επίθεση στο ιρανικό έδαφος.

Από την άλλη, την Πέμπτη, εκπρόσωπος της περιφερειακής κυβέρνησης του Ιρακινού Κουρδιστάν αρνήθηκε ότι εμπλέκεται σε σχέδια για τον εξοπλισμό οργανώσεων της κουρδικής αντιπολίτευσης και αποστολή τους μέσα στο Ιράν. Διαβεβαίωσε επίσης πως δεν συμμετέχει «σε καμία εκστρατεία» για τη διεύρυνση του πολέμου. Ομως, δεν φάνηκε ιδιαίτερα πειστικός...

2026 The Associated Press. All

Χαρακτηριστικό της σοβαρής και επικίνδυνης κλιμάκωσης και επέκτασης είναι το γεγονός ότι μέσα σε λιγότερο από μια βδομάδα οι φλόγες του πολέμου δεν εξαπλώθηκαν μόνο σε όλη τη Μέση Ανατολή, αλλά έφτασαν ήδη στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Καύκασο, ακόμα και στον Ινδικό Ωκεανό.

ΗΠΑ και Ισραήλ χτυπούν τον ιρανικό λαό, βομβαρδίζουν ξανά τις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο χερσαίας επέμβασης, ενώ επεξεργάζονται κι άλλα σενάρια στο έδαφος, όπως η αξιοποίηση κουρδικών δυνάμεων κατά του Ιράν.

Το ισραηλινό κράτος - τρομοκράτης εντείνει τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς στον Λίβανο και ξεκίνησε νέα χερσαία εισβολή, ενώ η λιβανέζικη κυβέρνηση ρίχνει λάδι στη φωτιά στο εσωτερικό της χώρας, με τον Πρόεδρο Ζ. Αούν να ανακοινώνει ότι θέτει εκτός νόμου τη στρατιωτική πτέρυγα της Χεζμπολάχ.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο επιβεβαιώνει ότι υποβρύχιο των ΗΠΑ τορπίλισε και βύθισε στα ανοιχτά της Σρι Λάνκα ιρανική φρεγάτα, η οποία επέστρεφε από άσκηση που οργάνωσε η Ινδία - με τον Αμερικανό υπουργό Πολέμου να τονίζει μάλιστα ότι για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χτυπήθηκε με τορπίλη υποβρυχίου άλλο πολεμικό πλοίο.

Το Ιράν απάντησε με επιθέσεις αντιποίνων εναντίον του Ισραήλ, στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ και άλλων υποδομών σε πλήθος αραβικών χωρών της ευρύτερης περιοχής.

Στη δε Ανατολική Μεσόγειο ήδη καταγράφονται οι επιθέσεις με drones στις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο και η αναχαίτιση ιρανικού πυραύλου, με «θολό» τον ακριβή προορισμό του - οι διάφορες πλευρές κάνουν λόγο για την Κύπρο ή την Τουρκία.

Την Παρασκευή προστέθηκε στο παζλ και η περιοχή του νότιου Καυκάσου - άλλη μια περιοχή στο επίκεντρο έντονων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πυκνών εξελίξεων - μετά τις επιθέσεις με drones σε αεροδρόμιο του Αζερμπαϊτζάν, στον θύλακα Ναχιτσεβάν.

Από το προηγούμενο Σάββατο μέχρι το μεσημέρι της Πέμπτης 5/3, οι επιθέσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ είχαν σκοτώσει τουλάχιστον 1.230 ανθρώπους στο Ιράν, σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, ενώ τραυματίστηκαν χιλιάδες άλλοι.

Από τις πρώτες ώρες σημειώθηκαν σφαγές σε βάρος αμάχων (τους οποίους ΗΠΑ και Ισραήλ υποτίθεται ότι θέλουν ...να «απελευθερώσουν» από το θεοκρατικό καθεστώς), με πιο χαρακτηριστικό το συγκλονιστικό μακελειό σε Δημοτικό Σχολείο Θηλέων του νότιου Ιράν, που βομβαρδίστηκε πολλάκις, με αποτέλεσμα τη φριχτή δολοφονία 175 μαθητριών ηλικίας 6 έως 11 ετών.

Αίσθηση προκάλεσε επίσης ο χαμός 20 αθλητριών βόλεϊ μαζί με τον γυμναστή τους.

Από την πρώτη μέρα των καταιγιστικών αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων δολοφονήθηκαν και πολλά ανώτατα στελέχη της ιρανικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Μεταξύ τους ο ανώτατος Ιρανός ηγέτης, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με μέλη της οικογένειάς του, ο υπουργός Αμυνας Αζίζ Αμίρ Νασιρζαντέχ, ο αρχηγός του ιρανικού Γενικού Επιτελείου Μοχάμεντ Μπαγκερί, ο διοικητής των χερσαίων δυνάμεων των «Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης», Μοχάμεντ Πακπούρ, κ.ά.

Απαντώντας στις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις, το Ιράν εξαπέλυσε επιθέσεις κατά του Ισραήλ αλλά και σε όλες τις χώρες τις περιοχής που «φιλοξενούν» βάσεις των ΗΠΑ, όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), το Ιράκ, η Ιορδανία, το Ομάν και η Τουρκία.

Επίθεση δέχτηκε και η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, με τις σχετικές τοποθετήσεις να κάνουν λόγο για drone που εκτοξεύτηκε από τον Λίβανο, ενώ ιρανικός πύραυλος αναχαιτίστηκε στην Ανατολική Μεσόγειο, με ορισμένες τοποθετήσεις να αναφέρουν ότι στόχευε την αμερικανική βάση στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας και άλλες να κάνουν λόγο επίσης για την Κύπρο.

Στη λίστα φάνηκε να προστίθεται την Πέμπτη και το Αζερμπαϊτζάν, εξαιτίας επίθεσης τουλάχιστον δύο drones κοντά σε αεροδρόμιο στον θύλακα Ναχιτσεβάν, σε απόσταση 10 χλμ. από τα σύνορα με το Ιράν.

Το Ιράν διέψευσε ότι ευθύνεται για την επίθεση, με τον υπουργό Εξωτερικών Α. Αραγτσί να διαβεβαιώνει ότι διενεργείται έρευνα και να «φωτογραφίζει» το Ισραήλ για πιθανή προβοκάτσια.

Παρ' όλα αυτά, ο Αζέρος Πρόεδρος Ιλχάμ Αλίεφ κλιμάκωσε την έντονη αντίδραση της κυβέρνησής του, ανακοινώνοντας ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν «έχουν τεθεί στο ανώτατο επίπεδο μάχιμης ετοιμότητας και είναι έτοιμες να εκτελέσουν οποιαδήποτε απαιτούμενη επιχείρηση».

Τα «σκάγια» του πολέμου εισέπραξε ακόμα και το σουλτανάτο του Ομάν, που έπαιξε ρόλο μεσολαβητή στις έμμεσες συνομιλίες ΗΠΑ - Ιράν σε Μουσκάτ και Γενεύη, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν ενώ ΗΠΑ και Ισραήλ ολοκλήρωναν τις τελευταίες προετοιμασίες για να αιματοκυλίσουν ξανά το Ιράν και τη Μέση Ανατολή.

Ο απόηχος της νέας ιμπεριαλιστικής, εγκληματικής αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης έφτασε την Τετάρτη μέχρι τη Σρι Λάνκα, όπου αμερικανικό υποβρύχιο επιτέθηκε ύπουλα στην ιρανική φρεγάτα «IRIS Dena» ενώ επέστρεφε από ναυτικά γυμνάσια με την Ινδία, με αποτέλεσμα να βρουν φριχτό θάνατο δεκάδες Ιρανοί ναύτες.

Στον χορό των συγκρούσεων δεν αποκλείεται - ανάλογα με τις εξελίξεις - να μπει και το Πακιστάν, το οποίο φρόντισε να υπενθυμίσει στην Τεχεράνη το στρατιωτικό σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας που υπέγραψε το 2025 με τη Σαουδική Αραβία.

Αρκούντως αποκαλυπτική για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που οδηγούν σε μεγάλους κινδύνους πολεμικής γενίκευσης και κλιμάκωσης ήταν και η δήλωση που έκανε στις 22 Φλεβάρη ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου, μιλώντας για σχέδια εναντίον και του «ριζοσπαστικού σιιτικού άξονα» και του «ριζοσπαστικού σουνιτικού άξονα».

«Ο σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε έναν άξονα χωρών εναντίον ριζοσπαστικών αξόνων: Και κατά του ριζοσπαστικού σιιτικού άξονα (Ιράν, Χούθι Υεμένης, Χεζμπολάχ Λιβάνου κ.λπ.) και κατά του αναδυόμενου σουνιτικού άξονα (Τουρκία, Κατάρ, Πακιστάν ή και Σαουδική Αραβία).

Σε κάθε περίπτωση, τα άμεσα αποτελέσματα της σημερινής επίθεσης ΗΠΑ - Ισραήλ κατά του Ιράν απλώνονται ήδη σε τουλάχιστον 15 χώρες: ΗΠΑ, Ισραήλ, Ιράν, Λίβανο, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, ΗΑΕ, Ομάν, Ιράκ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιορδανία, Τουρκία, Κύπρο, Αζερμπαϊτζάν.

Επιπλέον, ήδη ενισχύουν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους και τις επιχειρήσεις τους στην περιοχή μια σειρά ακόμα ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ελλάδα, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ισπανία κ.ά.

Με αυτά τα δεδομένα άμεσης επέκτασης, ο σημερινός ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή δύσκολα βρίσκει «ταίρι» στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους των τελευταίων δεκαετιών.

Στην πραγματικότητα, όπως επισημαίνουν αναλυτές, για να βρει κανείς σύγκρουση με ταυτόχρονα χτυπήματα σε τόσες πολλές χώρες, θα πρέπει να πάει πίσω στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο...

Και όλα αυτά ενώ βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη η ιμπεριαλιστική σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία και άλλες συγκρούσεις που μπορεί να «κουμπώσουν» με τις επικίνδυνες εξελίξεις, όπως ο «ανοιχτός πόλεμος» μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν.

2026 The Associated Press. All

Από τις δολοφονικές ισραηλινές επιδρομές στα νότια προάστια της Βηρυτού

Από τους σφοδρούς βομβαρδισμούς που πραγματοποιούνται παράλληλα με την προέλαση των πεζοπόρων τμημάτων και την προώθηση αρμάτων μάχης στον Νότιο Λίβανο έχει προκαλέσει τον θάνατο δεκάδων αμάχων και τον βίαιο εκτοπισμό περίπου 90.000 κατοίκων που άρον - άρον κάτω από απειλές εγκαταλείπουν, για άλλη μια φορά, τα σπίτια τους, που είναι μάλλον απίθανο ότι θα τα ξαναβρούν στην κατάσταση που τα άφησαν.

Το νέο μακελειό σημειώνεται σε μια περίοδο που το επίσημο κράτος του Λιβάνου επιχειρεί τον λεγόμενο αφοπλισμό της Χεζμπολάχ και όλων των άλλων μη κρατικών δομών και οργανώσεων νοτίως του ποταμού Λιτάνι έως τα σύνορα με το Ισραήλ μετά την υποτιθέμενη εκεχειρία της 27ης Νοέμβρη που είχε κάνει το λιβανικό κράτος με το Ισραήλ, που το τελευταίο δεν υπήρξε σχεδόν μια μέρα που να μην την παραβίασε.

Προκλητική ήταν η στάση του Λιβανέζου πρωθυπουργού Ναουάφ Σαλάμ, που τη στιγμή που η χώρα του δεχόταν χερσαία εισβολή και αεροπορικό μπαράζ επιθέσεων από τη δολοφονική μηχανή του Ισραήλ αυτός προτίμησε να στραφεί κατά της Χεζμπολάχ και να την κατηγορήσει για την έναρξη του νέου πολέμου, κλείνοντας τα μάτια όλο το προηγούμενο διάστημα στις συνεχείς παραβιάσεις της εκεχειρίας από το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ.

Ανήμερα έναρξης της ισραηλινής επίθεσης, ο Ν. Σαλάμ, με τη σιωπηλή συναίνεση του Προέδρου Ζοζέφ Αούν, απαγόρευσε όλες τις «στρατιωτικές δραστηριότητες» της Χεζμπολάχ, παρά την εξόφθαλμη αδυναμία τού ανεπαρκώς εξοπλισμένου (και κακοπληρωμένου επί δεκαετίες) στρατού του Λιβάνου να σταθεί με αξιώσεις απέναντι στον εισβολέα. Παράλληλα, την Πέμπτη, οι λιβανικές αρχές ανακοίνωσαν πως σταματούν την έκδοση βίζας για πολίτες του Ιράν και πως επιθυμούν την απαγόρευση όλων των δραστηριοτήτων των Ιρανών Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασής στη χώρα.

Εως την Πέμπτη, οι ισραηλινές επιθέσεις είχαν σκοτώσει 77 Λιβανέζους και είχαν τραυματίσει 527 άλλους. Αντί, ο στρατός του Λιβάνου να αποκρούσει στοιχειωδώς τις δυνάμεις επίθεσης, προχώρησε (όπως ανακοίνωσαν λιβανικά ΜΜΕ) Τετάρτη και Πέμπτη στη σύλληψη(!) 27 πολιτών (26 Λιβανέζους και έναν Παλαιστίνιο) επειδή κατείχαν όπλα και πυρομαχικά θέλοντας να πολεμήσουν τον ισραηλινό στρατό.

Αυτά, ενώ ο ισραηλινός στρατός ήδη από την Τετάρτη ενέτεινε τις προετοιμασίες για τη δημιουργία «νεκρής ζώνης» εντός του Νοτίου Λιβάνου και την αρπαγή εδαφών, επαναλαμβάνοντας ό,τι ακριβώς είχαν κάνει στη Νότια Συρία αμέσως μετά την ανατροπή της κυβέρνησης του Μπασάρ Ασαντ στις αρχές Δεκέμβρη 2024.

Ξεπερνώντας τα πολυδιαφημισμένα «δυτικά» συστήματα αεράμυνας, ιρανικοί πύραυλοι και drones έπληξαν πολλές βάσεις των ΗΠΑ, αλλά και αμερικανικές πρεσβείες και προξενεία.

Σε αυτές τις συνθήκες καταρρίφθηκαν 3 μαχητικά αεροσκάφη F-15 από «φίλια πυρά» στο Κουβέιτ, ενώ επισήμως το Πεντάγωνο επιβεβαιώνει τον θάνατο 6 Αμερικανών στρατιωτών από την επιθέσεις στην περιοχή.

Η Τεχεράνη από την πλευρά της δηλώνει πως οι νεκροί Αμερικανοί στρατιώτες είναι αρκετές εκατοντάδες...

Την ίδια ώρα, είτε από ιρανικές επιθέσεις είτε από τις αναχαιτίσεις πυραύλων, πλήγματα δέχθηκαν και άλλες υποδομές, όπως ξενοδοχεία κ.ά.

Στο στόχαστρο μπήκαν και στρατηγικοί ενεργειακοί στόχοι, που αφορούν είτε την παραγωγή, είτε τη μεταφορά Ενέργειας.

Από την πρώτη μέρα πολέμου, το Ιράν (όπως είχε προειδοποιήσει) έκλεισε το στρατηγικό Στενό του Ορμούζ, από όπου περνά το 20% με 25% της διεθνούς Ενέργειας (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) και είναι ο βασικός θαλάσσιος διάδρομος για τις εξαγωγές από Σαουδική Αραβία, Ιράν, Ιράκ, Κουβέιτ, ΗΑΕ και Κατάρ.

Καθώς πετρελαιοφόρα και τάνκερ μεταφοράς LNG δεν διέρχονται από το σημείο ώστε να φτάσουν στις αγορές Ασίας και Ευρώπης, αυτά και άλλα εμπορεύματα καθυστερούν να παραδοθούν, δρομολόγια ακυρώνονται, ναύλοι και ασφάλιστρα εκτοξεύονται ταυτόχρονα με τις αυξήσεις στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Σε ένα ακόμα βήμα που μπορεί να οδηγήσει σε παραπέρα στρατιωτική κλιμάκωση, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ ανακοίνωσε πως πολεμικά πλοία των ΗΠΑ θα συνοδεύουν εμπορικά πλοία και τάνκερ που θα θελήσουν να περάσουν το Στενό του Ορμούζ.

Οσα πλοία επιχείρησαν να αγνοήσουν το ιρανικό κλείσιμο του Στενού δέχτηκαν επιθέσεις ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και drones.

Μέχρι την Πέμπτη κανένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο δεν φάνηκε να συνοδεύει εμπορικά σκάφη προς το Στενό του Ορμούζ. Μετέωρη έμεινε το ίδιο διάστημα η υπόσχεση του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα προσφέρουν «σε λογικά επίπεδα» ασφάλιστρα για όσα πλοία το επιχειρήσουν ή το θελήσουν...

Σε ένα τέτοιο φόντο, εξάλλου, την 1η Μάρτη η «QatarEnergy» ανακοίνωσε ότι σταματά την παραγωγή LNG.

Πελάτες της «QatarEnergy» είναι κυρίως ευρωπαϊκές και ασιατικές εταιρείες κοινής ωφελείας και μεγάλοι εισαγωγείς Ενέργειας, μεταξύ τους η Κίνα, η Ν. Κορέα, η Ινδία, το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές, η Γερμανία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ολλανδία.

Μακροχρόνια συμβόλαια έχει επίσης με ενεργειακά μονοπώλια εκτός Ευρώπης, όπως η μαλαισιανή «Petronas», οι αμερικανικές «ExxonMobil» και «ConocoPhillips» κ.ά.

Η διακοπή της παραγωγής LNG από την «QatarEnergy», η οποία παράγει το 20% του παγκόσμιου LNG, προκάλεσε απότομο άλμα στις τιμές φυσικού αερίου, κυρίως στην Ευρώπη, αυξάνοντας τον κίνδυνο και για διεθνείς αυξήσεις σε παρατεταμένο διάστημα.

Ο χρόνος διάρκειας του πολέμου αναμένεται να αποβεί κρίσιμος και για τις οικονομίες της ΕΕ και αρκετών χωρών του ΝΑΤΟ, στη βάση της πληροφορίας ότι οι περισσότερες ευρωπαϊκές αποθήκες φυσικού αερίου είναι γεμάτες τουλάχιστον κατά 30%.

Με φόντο αυτές τις εξελίξεις, μάλιστα, την Τετάρτη το βράδυ ο Ρώσος Πρόεδρος Βλ. Πούτιν απείλησε με αναστολή της εξαγωγής φυσικού αερίου προς όλες τις ευρωπαϊκές αγορές...

Σε αυτήν την εξίσωση κλιμάκωσης στους ανταγωνισμούς στην Ενέργεια ενδέχεται να μπει στην πορεία και το Αζερμπαϊτζάν, μετά την επίθεση με drones που σημειώθηκε την Πέμπτη στην περιοχή του Ναχιτσεβάν, παρότι το Ιράν αρνείται την κατηγορία ότι την εξαπέλυσε.

Σημειώνεται μεταξύ άλλων η ύπαρξη του στρατηγικού αγωγού Μπακού - Τιφλίδας - Τζεϊχάν, που μεταξύ άλλων είναι απαραίτητος για το Ισραήλ, αφού από αυτόν προμηθεύεται το 40% του πετρελαίου που καταναλώνει. Συνιστά παράλληλα «αρτηρία» μεταφοράς Ενέργειας για το Αζερμπαϊτζάν και το Καζακστάν, το οποίο χρησιμοποιεί τον εν λόγω αγωγό για να διοχετεύει μέρος των εξαγωγών αργού πετρελαίου του που φορτώνεται με μικρά δεξαμενόπλοια από το λιμάνι Ακτάου στην Κασπία, φτάνει στο Μπακού και από εκεί μπαίνει στον αγωγό BTC προς Τζεϊχάν.

Με λίγα λόγια, η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή ή διατάραξη της ροής πετρελαίου και φυσικού αερίου όχι μόνο σ' αυτήν την περιοχή, αλλά και στην Κεντρική Ασία και τη Μεσόγειο...

2024 The Associated Press. All

Οκτώβρης 2024: Ο Ν. Χριστοδουλίδης γίνεται ο πρώτος Κύπριος Πρόεδρος που έμπαινε στον Λευκό Οίκο μετά από 28 χρόνια. Από τότε η ΝΑΤΟποίηση «έτρεξε με σπασμένα φρένα»

Μετά την άφιξη Χριστοδουλίδη στον Λευκό Οίκο, Αμερικανοί εμπειρογνώμονες επιθεωρούσαν τις στρατιωτικές υποδομές στην Πάφο, με δημοσιεύματα να μιλούν ανοιχτά για σχέδια «αμερικανικής βάσης». Γοργά προχώρησε η «ανακαίνιση» της βάσης στο Μαρί (στη νότια Λάρνακα), που χαρακτηρίζεται «νέα Αλεξανδρούπολη» και όπου στην κατασκευή ελικοδρομίου ήταν καθοριστικός ο ρόλος του 1ου Κινητού Ναυτικού Κατασκευαστικού Τάγματος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ (Naval Mobile Construction Battalion 1 - NMCB ONE), «κατόπιν της αμυντικής συμφωνίας που έχει υπογραφεί με την Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο της περαιτέρω εμβάθυνσης των σχέσεων και της συνεργασίας των δύο χωρών» («Στρατηγικός Διάλογος» ΗΠΑ - Κύπρου).

Αποκαλυπτικό των ευθυνών των κυπριακών κυβερνήσεων όλων των τελευταίων ετών είναι και το «Μνημόνιο Συναντίληψης» που υπέγραψαν ΗΠΑ - Κύπρος τον Σεπτέμβρη του 2020 (επί πρώτης κυβέρνησης Τραμπ, με ΥΠΕΞ τον Μάικ Πομπέο) για τη δημιουργία του Εκπαιδευτικού Κέντρου του Κυπριακού Κέντρου για την Ασφάλεια στην Ξηρά, στην Ανοιχτή Θάλασσα και στα Λιμάνια (CYCLOPS), στη Λάρνακα, όπου όλα αυτά τα χρόνια έχουν εκπαιδευτεί εκατοντάδες αξιωματούχοι δεκάδων χωρών με ειδίκευση και σε θέματα «μη διάδοσης πυρηνικών όπλων», σαν κι αυτά που λένε τώρα οι ΗΠΑ ότι θέλουν να εξουδετερώσουν... Στην πανηγυρική τελετή υπογραφής ο Πομπέο καμάρωνε επειδή «ποτέ πριν η διμερής μας συνεργασία δεν ήταν καλύτερη», ενώ ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου, ο Νίκος Αναστασιάδης του ΔΗΣΥ, επειδή αποδεικνύονταν «η πραγματική ανησυχία και το ειλικρινές ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη διατήρηση της σταθερότητας στην περιοχή μας».

Ενδεικτική ήταν και η συζήτηση με την οποία εκθειάστηκε στην Κύπρο η κατάργηση του αμερικανικού εμπάργκο όπλων (που εγκαινίασε ο διαβόητος Νόμος για την Ασφάλεια και την Ενεργειακή Συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο του 2019 - Eastern Mediterranean Security and Energy Partnership Act). Κατά τη συζήτηση για τη πλήρη άρση του, τον Σεπτέμβρη του 2022 η τότε υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ, γνωστή για τις ...υπηρεσίες της στην ειρήνη, τόνιζε πόσο καθοριστικά μπορεί να επιδράσει αυτή η εξέλιξη «στη σταθερότητα των περιφερειακών ισορροπιών».

Ο δε ελληνοκυπριακός Τύπος διαβεβαίωνε ότι μετά την άρση του εμπάργκο όπλων «η Κύπρος μπόρεσε να προμηθευτεί τα ισραηλινά ραντάρ, τα οποία ενσωματώνουν και αμερικανική τεχνολογία». Τον Ιούλη του 2022, στη συζήτηση στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων, βουλευτές (και Δημοκρατικοί) παρατηρούσαν πως «η μείωση της συχνότητας των ελέγχων για την αποστολή αμυντικής βοήθειας προς την Κύπρο θα επιτρέψει σε αυτόν τον σημαντικό σύμμαχο (...) να συνεχίσει να στηρίζει τα αμερικανικά συμφέροντα ασφαλείας στο εξωτερικό».

Σημειωτέον, πρόσφατα, και μόνο μετά από τις αντιδράσεις της Τουρκίας, μαθεύτηκε ότι πλέον στην Κύπρο βρίσκεται και η τελευταία παρτίδα του ισραηλινής κατασκευής προηγμένου συστήματος αεράμυνας «Barak MX» - ενός ακόμα από τα προηγμένα - τελευταία λέξη της τεχνολογίας συστήματα των ιμπεριαλιστών, που όπως έδειξε και το μακέλεμα των Παλαιστινίων όχι μόνο δεν συμβάλλουν στη προστασία των λαών, αλλά το αντίθετο...

Τόσο «δεν μετέχει στον πόλεμο» λοιπόν η Κύπρος, όπως λέει ο Πρόεδρός της.

Από το πλήγμα στη βρετανική βάση

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, η Κύπρος συμμετέχει στον πόλεμο, στα ευρωατλαντικά σχέδια που οδηγούν στη γενίκευση του. «Το ένα φέρνει το άλλο» στην κατρακύλα της εμπλοκής, με το «πάτημα» να δίνεται τις πρώτες ώρες της Δευτέρας μετά το χτύπημα που πραγματοποιήθηκε με drone σε βρετανική στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι,λίγες ώρες μόνο αφότου ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ έδωσε άδεια στον αμερικανικό στρατό να χρησιμοποιήσει και βρετανικές βάσεις στον πόλεμο.

Εκτοτε έχουν σημειωθεί σειρά από περιστατικά που έχουν σημάνει συναγερμούς, ενώ μετά και την Ελλάδα και τη Γαλλία, μια σειρά από κράτη του ευρωατλαντικού στρατοπέδου έχουν σπεύσει να αποστείλουν στρατιωτικές δυνάμεις στο νησί, στο φόντο της κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.

Την Πέμπτη, ο εναέριος χώρος πάνω από την Κύπρο έκλεισε προσωρινά, ύστερα από εντοπισμό drones σε απόσταση 120 ν.μ. από τη Λάρνακα. Στην επιχείρηση αναγνώρισης συμμετείχαν δύο ελληνικά F-16. Λόγω της απαγόρευσης, μία πτήση από την Αθήνα προς τη Κύπρο αναγκάστηκε να επιστρέψει στο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ενώ μαζικές ακυρώσεις πτήσεων και καθυστερήσεις καταγράφονται αυτές τις ημέρες στα αεροδρόμια Πάφου και Λάρνακας.

Τα κυπριακά ΜΜΕ αναπαρήγαγαν ευρέως τη δήλωση με την οποία εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ κατήγγειλε το Ιράν για τον πύραυλο που έπεσε στην τουρκική επαρχία Χατάι. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα ο πύραυλος κατευθυνόταν προς την Κύπρο, «επιβεβαιώνοντας ότι το νησί έχει «κλειδώσει» στα σκόπευτρα των αντιποίνων, λόγω του ρόλου των βρετανικών βάσεων στο ξεδίπλωμα των βρώμικων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και της συνεχούς ΝΑΤΟποίησής του.

Η κατάσταση αξιοποιείται με «πρωτοφανή» αντανακλαστικά για να τρέξει η ΝΑΤΟποίηση, η αιτία δηλαδή των όσων βιώνει σήμερα ο κυπριακός λαός ακόμα πιο γρήγορα: η Ισπανία (αυτό το ...φιλειρηνικό πρότυπο των σοσιαλδημοκρατών βαστάζων του πολέμου και στη χώρα μας) αποστέλλει στην Κύπρο την πιο σύγχρονη φρεγάτα της, για αναλάβει αποστολές «προστασίας και αντιαεροπορικής άμυνας» και θα συνοδεύει το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», καθώς και ελληνικά πολεμικά πλοία.

Παράλληλα, ο Ιταλός υπουργός Αμυνας, Κροζέτο, ανακοίνωσε ότι και η Ιταλία και η Ολλανδία θα αποστείλουν ναυτικές δυνάμεις στην Κύπρο, επικαλούμενος το άρθρο 7 της Συνθήκης της ΕΕ για την αμοιβαία άμυνα των μελών-κρατών. Ο ίδιος ανέφερε ότι σε σύσκεψη με υπουργούς Αμυνας Γερμανίας, Βρετανίας, Πολωνίας και Γαλλίας αποφασίστηκε η δημιουργία «διαρκούς συντονισμού» για την παρακολούθηση της κρίσης.

Επιπλέον, ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ ανακοίνωσε την αποστολή επιπλέον ελικοπτέρων Wildcat με δυνατότητες κατά των drones, που αφίχθησαν χθες Κύπρο, ενώ στη Μεσόγειο αναπτύσσεται και το βρετανικό πλοίο HMS Dragon.

Από κοντά άλλωστε και η ΝΑΤΟική Τουρκία σπεύδει να πιάσει θέσεις, (κάνοντας «κιμά» και τα διάφορα παραμύθια που λένε τα αστικά επιτελεία στην Ελλάδα), αξιοποιώντας την κλιμάκωση ως παραπέρα «πάτημα» οριστικής διχοτόμησης και ισχυροποίησης της κατοχής της στο νησί. «Οπως και στο παρελθόν, έτσι και σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο πλευρό της "Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου" (σ.σ. του ψευδοκράτους) και τη στηρίζει» λένε «πηγές» του υπουργείου Αμυνας της Τουρκίας τονίζοντας ότι η Αγκυρα δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες που της δίνει και το καθεστώς της «εγγυήτριας δύναμης». Επιπλέον, ενώ από το Σαββατοκύριακο η εναέρια κίνηση πάνω από το ψευδοκράτος έχει αυξηθεί κατακόρυφα και το CHP ζητά δραστικά αναβάθμιση της αεράμυνάς του, το τουρκικό υπουργείο Αμυνας ξεκαθάρισε ότι «όλα τα απαραίτητα για την υπεράσπιση της επικράτειας και του εναέριου χώρου μας (σ.σ. όπως τις εννοεί η κατοχική Τουρκία) θα ληφθούν χωρίς κανένα δισταγμό».

Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο ο Κύπριος πρόεδρος επαναλαμβάνει πως «όταν οι πολιτικές συνθήκες το επιτρέψουν θα υποβάλλουμε αίτημα για την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ», ενώ άλλες φωνές, όπως πχ ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτης Σχοινάς προτείνει «ένα επόμενο βήμα που θα ενίσχυε σημαντικά την προοπτική σταθερότητας στη Νότια Ευρώπη. Νομίζω ότι αυτός είναι ίσως ο καλύτερος δυνατός σύνδεσμος που θα είχε ποτέ η Κύπρος, για να ζητήσει, επίσημα και επειγόντως, την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ».

Συνολικά η συζήτηση που ανοίγει ο αστικός πολιτικός κόσμος της Κύπρου είναι πώς θα μονιμοποιηθεί η στρατιωτική δύναμη που στέλνουν ευρωπαϊκά κράτη, ενδεικτικό κι αυτό των πραγματικών στοχεύσεων... Χαρακτηριστικά, ο ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ Κώστας Μαυρίδης δήλωσε πως «οι εξελίξεις έφεραν στο προσκήνιο την πρόταση που για χρόνια προωθούσα (...) για ευρωμεσογειακή άμυνα εντός της Ευρωπαϊκής Αμυνας, με μόνιμη εγκατάσταση δυνάμεων από κράτη - μέλη της ΕΕ» και πως «επιβάλλεται ως πρώτο μέτρο η μόνιμη στάθμευση ελληνικών ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων στην Κύπρο, στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία να διευρυνθεί με συμμετοχή και από άλλα πρόθυμα κράτη της ΕΕ».

Ενώ την Τετάρτη, οι ΥΠΕΞ Κύπρου και ΗΠΑ τηλεφωνιόντουσαν για «τις πρόσφατες εξελίξεις στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής» επιβεβαιώνοντας «την ισχυρή εταιρική σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Κύπρου», μάλιστα σε μια συνομιλία για την οποία ανακοίνωσε έβγαλε μόνο η αμερικανική πλευρά.

Δύσκολα βέβαια πιστεύει κανείς ότι ο Ρούμπιο πήρε τηλέφωνο γυρεύοντας ... συνταγές για σεφταλιές, ενώ ανάμεσα στις άλλες πληροφορίες που κυκλοφορούν αυτές τις μέρες είναι και ότι η Ουάσινγκτον ζήτησε ήδη από τη Λευκωσία να στείλει δύναμη 2.000 ανδρών στο νησί για «ανθρωπιστικούς λόγους».

Πιο εκκωφαντικά και από τις πραγματικές σειρήνες, στην Κύπρο τις μέρες αυτές ηχούν οι σειρήνες ωμής παραπλάνησης του λαού, προκειμένου να τον πείσουν ότι όχι απλά ο πόλεμος δεν έχει φτάσει πάνω από τα σπίτια του αλλά και ότι οι μακελάρηδες που ετοιμάζονται να τον κάνουν κρέας για τα κανόνια τους κινητοποιούνται για την προστασία του... Και επειδή είναι φυσικό η ανησυχία του κόσμου να μεγαλώνει, η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη και γενικά τα αστικά επιτελεία παίρνουν διαρκή μέτρα ώστε να κυριαρχήσει απόλυτα η αμερικανοΝΑΤΟική προπαγάνδα και μαζί ο εφησυχασμός.

Ο ίδιος ο Χριστοδουλίδης σε διάγγελμα του ισχυρίστηκε ξανά πως «η πατρίδα μας δεν μετέχει με οιονδήποτε τρόπο και ούτε προτίθεται να αποτελέσει μέρος οποιασδήποτε στρατιωτικής επιχείρησης», προσθέτοντας ότι «από την πρώτη στιγμή βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή με τους εταίρους μας στην ΕΕ και τρίτα κράτη, για περαιτέρω ενίσχυση των προσπαθειών μας. Και είναι στο πλαίσιο αυτό που εξασφαλίσαμε την άμεση και πολύτιμη βοήθεια της Ελλάδας και της Γαλλίας, ενώ βρισκόμαστε σε προχωρημένες διαβουλεύσεις και με άλλα κράτη, και σύντομα θα υπάρξουν περαιτέρω ανακοινώσεις».

Ενώ έλεγε ότι «η αξιόπιστη ενημέρωσή σας αποτελεί βασική προϋπόθεση» για «την ομαλή διαχείριση της όλης κατάστασης» και ζητούσε η πληροφόρηση να γίνεται «από τα επίσημα κανάλια επικοινωνίας της Κυβέρνησης» αφού - όπως ισχυρίστηκε - έτσι παρέχονται μόνο «αξιόπιστες πληροφορίες και φυσικά σαφείς οδηγίες»... Κάπως έτσι, όταν αργά το βράδυ της Τετάρτης οι σειρήνες που ήχησαν ξανά στο Ακρωτήρι σταμάτησαν, όποιος είχε συνδεθεί στο Κανάλι Viber της κυβέρνησης καθησυχαζόταν «αξιόπιστα» πως «δεν έχει εντοπιστεί απειλή»...

Την ίδια ώρα στις ενημερωτικές εκπομπές πληθαίνουν οι αναλύσεις για το «τείχος» που δήθεν «υψώνουν ναυτικές μονάδες του 6ου Στόλου των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο», όπως έλεγε ένα από τα ειδησεογραφικά δίκτυα του νησιού, εν μέσω ενός προκλητικού ρεσιτάλ εφησυχασμού και προσπάθειας στοίχισης του λαού με τα ευρωατλαντικά σχέδια.

Από αντιπολεμική διαδήλωση στη Λεμεσό στις 3/3

«Καμία εμπλοκή - καμία ανοχή! Η Κύπρος δεν θα γίνει ορμητήριο πολέμου, ούτε στόχος αντιποίνων. Ο λαός στον δρόμο μπορεί να επιβάλει το δίκιο του», τονίζει η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου, που καλεί σε αντιιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία στις 10.30 π.μ. στο δημόσιο πάρκινγκ (οδός Λόρδου Βύρωνος).

Η Τομεακή Οργάνωση Κύπρου του ΚΚΕ καλεί τον λαό, που γίνεται στόχος από την πολιτική των κυβερνήσεων του πολέμου, που έχουν μετατρέψει το νησί σε ορμητήριο των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, να ξεσηκωθεί, να συμμετάσχει σε συγκέντρωση στην ελληνική πρεσβεία στις 10.30 π.μ. και σε πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκωσία το πρωί της Κυριακής. Απαιτεί: Να κλείσουν οι βάσεις των Βρετανών στην Κύπρο! Να κλείσουν οι βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα! Εξω η Ελλάδα και η Κύπρος από τον πόλεμο!

Μέχρι τελευταία στιγμή συνεχίζεται η προσπάθεια της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του Κόμματος για πλατύ άνοιγμα σε όλο τον λαό του νησιού, σε συνθήκες που η διαπάλη οξύνεται ενώ οι εξελίξεις δικαιώνουν τους κομμουνιστές.

Καθοριστικά εφόδια για να ανταποκριθούν στον ρόλο τους οι κομματικές δυνάμεις είναι η ιδεολογικοπολιτική θωράκιση των ΚΟΒ, η καθημερινή αξιοποίηση του «Ριζοσπάστη» και του «902.gr», η μελέτη της ίδιας της Απόφασης του 22ου Συνεδρίου, που η ζωή δείχνει ότι πιο αποφασιστικά χρειάζεται να γίνουν πράξη, ώστε πιο αποφασιστικά να υπάρχει η παρέμβαση στις εξελίξεις, για όλα τα ζητήματα που «ανοίγουν» οι καταιγιστικές εξελίξεις.

Για να αναλύεται η «μεγάλη εικόνα», μέρος των οποίων αποτελούν και όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες, να αποδεικνύεται γιατί όλα αυτά δεν αποτελούν «τυχαίο», «μεμονωμένο γεγονός», να αποκαλύπτονται οι αιτίες, να εξηγείται πόσο επίκαιρο είναι το αίτημα να κλείσουν οι βάσεις. Αλλά και για να απαντιούνται η ευρωατλαντική προπαγάνδα, ο εφησυχασμός, η προσπάθεια να στοιχηθεί ο λαός στα επικίνδυνα σχέδια, ο ρόλος όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων. Να φωτίζεται η διέξοδος, που βρίσκεται στη συμπόρευση με το ΚΚΕ, στην πάλη ενάντια στην τάξη των εκμεταλλευτών, που τρέφει αλλά και τρέφεται από τους άδικους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Εδώ στην Κύπρο άλλωστε, όπου οι σειρήνες του ιμπεριαλιστικού πολέμου ηχούν δυνατά, το νέο ντοκουμέντο για τη θυσία των 200 της Καισαριανής, τη βδομάδα που πέρασε, «φώτισε» ακόμα πιο καθαρά, πολλά: Οχι μόνο την περηφάνια για τις θυσίες που έκαναν γενιές και γενιές συντρόφων μας, στη πρώτη γραμμή πάντα της λαϊκής πάλης. Οχι απλά το χαμόγελο για τη γροθιά που υψώνεται ακόμα κι όταν ο κίνδυνος παίρνει τη μορφή του θανάτου. Αλλά κυρίως τη δύναμη από την Ιστορία του Κόμματός μας, που δείχνει πως όταν η ζωή συναντιέται με την επαναστατική θεωρία και δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος, «ξυπνάει» στους ανθρώπους ήρωες που μέχρι χτες δεν ήξεραν τι είναι ικανοί να καταφέρουν...

Την ώρα που στην Κύπρο τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά και συναντήσεις «κεκλεισμένων των θυρών» δίνουν και παίρνουν, αφού οι εκπρόσωποι του αστικού κράτους συντονίζονται πυρετωδώς με τους ευρωατλαντικούς συμμάχους τους, οι μεγαλοεργοδότες έχουν πάρει σβάρνα τα ΜΜΕ, για να ξεκαθαρίσουν ότι προτεραιότητα δεν μπορεί να πάψει να είναι η «οικονομία μας», δηλαδή τα κέρδη και οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων της χώρας... Πόσο μάλλον που μπορεί τα σύννεφα του πολέμου να έχουν «κατασκοτεινιάσει» τον ουρανό πάνω από όλη τη γειτονιά, αλλά οι ανοιξιάτικες λιακάδες και οι υψηλές θερμοκρασίες της περιοχής είναι που κάθε χρόνο τέτοια εποχή κάνουν πολλές εργοδοτικές οργανώσεις να τρίβουν τα χέρια τους...

Τώρα όμως που οι επιθέσεις στο νησί όπως είναι φυσικό έχουν προκαλέσει ήδη ακυρώσεις πολλών κρατήσεων, ενώ και οι αεροπορικές εταιρείες μεταφέρουν προς το νησί αεροπλάνα σχεδόν άδεια, μόνο με δημοσιογράφους και επαναπατρισθέντες που γυρνάνε στις οικογένειές τους, ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Ξενοδόχων (ΠΑΣΥΞΕ) έπιασε στασίδι στα ΜΜΕ για να σημάνει ...ψυχραιμία.

Την περασμένη Πέμπτη, ενώ στην Κύπρο είχε ήδη πιάσει δουλειά και ο ίδιος ο Βρετανός υπουργός Αμυνας Τζον Χιλ, προφανώς για να συντονίσει αυτοπροσώπως τα επιχειρησιακά σχέδια σε Ακρωτήρι και Δεκέλεια, λίγο μάλιστα αφού είχαν ηχήσει ξανά σειρήνες συναγερμού στο Ακρωτήρι, ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΥΞΕ, Χρήστος Αγγελίδης, τόνιζε σε απευθείας σύνδεση με ενημερωτική εκπομπή του «Alpha» Κύπρου πως αυτό που προέχει είναι «να βγάζουμε προς τα έξω μια θετική εικόνα (!)», ώστε να μπορέσει η χώρα να διαχειριστεί με ευθύνη τις προκλήσεις για την «οικονομία της»!

«Τώρα είναι η ώρα για (σωστή) επικοινωνιακή πολιτική», έπαιρνε την πάσα η δημοσιογράφος του αστικού καναλιού. «Εξάλλου, (η κυβέρνησή μας) είπε ότι δεν έχουμε καμιά σχέση με ό,τι τεκταίνεται» συμπλήρωνε, αναπαράγοντας αμάσητη την κυβερνητική προπαγάνδα, για να καταλήξει ότι «τώρα πραγματικά είναι η ώρα για καμπάνια»...

Ενδεικτικές είναι εξάλλου και οι συστάσεις προς τους εργαζόμενους για να «μπουν τα κεφάλια μέσα»: Μία από τις προκλήσεις για τον κλάδο και κατ' επέκταση συνολικά την εθνική οικονομία - εξηγούσε ο εκπρόσωπος των μεγαλοξενοδόχων - είναι ότι «με τις εξελίξεις» δεν έχουν μπορέσει να φτάσουν πολλοί από τους εργαζόμενους που εποχιακά φτάνουν στην Κύπρο για δουλειά. Οπου, βέβαια, ως «εξελίξεις» περιέγραφε τους βομβαρδισμούς διαφόρων κοντινών χωρών από όπου καταφτάνουν κάθε χρόνο πολλοί εργαζόμενοι στην Κύπρο, πασχίζοντας για την επιβίωση, αντιμέτωποι με άγρια εκμετάλλευση και πενιχρούς μισθούς.

Με λίγα λόγια, τι λένε οι μεγαλοεπιχειρηματίες; Τώρα που στη γειτονιά κλείνουν αεροδρόμια λόγω πολέμου και δεν μπορούν να φτάσουν τα φτηνά εργατικά χέρια που μας προστατεύουν την κερδοφορία, η «πατρίδα» θα ...«μας χρειαστεί» με πολλούς τρόπους... Κι αν σερβιτόροι και καμαριέρες ενώ σερβίρουν ακριβά κοκτέιλ ή στρώνουν μεταξωτά σεντόνια φτάσουν να διακρίνουν στην απέναντι ακτή καπνούς από το μακέλεμα άλλων λαών, οι ίδιοι μπορούν να «κάνουν τη δουλίτσα τους ήσυχα», ίσως και να λένε κι «ευχαριστώ», αφού όλοι τούς καθησυχάζουν ότι... δεν βρίσκονται απέναντι.

Κι ενώ η ανάγκη να οργανωθεί λαϊκός ξεσηκωμός μεγαλώνει αμείωτα, σύσσωμος ο αστικός πολιτικός κόσμος βάζει πλάτη για να μη σκαλώσουν πουθενά τα ευρωατλαντικά σχέδια.

Η πρόεδρος του (για χρόνια κυβερνώντος Δημοκρατικού Συναγερμού) ΔΗΣΥ, Ανίτα Παπαδημητρίου, εμφάνισε τον δρόμο που άνοιξε η αποστολή πολεμικών πλοίων από την Ελλάδα ως «ιδιαίτερης σημασίας (...) ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένων προκλήσεων». Σφυρίζοντας μάλιστα προκλητικά τον ευρωατλαντικό σκοπό, επανέλαβε το κυβερνητικό παραμύθι ότι «η Κύπρος δεν αποτελεί μέρος οποιασδήποτε σύγκρουσης αλλά μέρος της λύσης (...) η χώρα παραμένει προσηλωμένη στον ρόλο της ως παράγοντας σταθερότητας και συνεργασίας στην περιοχή».

Το ΑΚΕΛ σε ανακοίνωση που έβγαλε εμφανίζει την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη (αυτή την κυβέρνηση που μέσα από τις στρατιωτικές συνεργασίες των τελευταίων χρόνων έχει εκτοξεύσει σε πρωτόγνωρα επίπεδα τη συμβολή στα ευρωατλαντικά σχέδια) ικανή να αναλάβει ρόλο... αγγελιοφόρου των φιλειρηνικών αισθημάτων του κυπριακού λαού, καλώντας την να «διαμηνύσει στη βρετανική κυβέρνηση ότι η Κύπρος και ο λαός της αντιτίθενται σε κάθε είδους στρατιωτική εμπλοκή των βάσεων στις συρράξεις της περιοχής». Την ώρα δε που η ντόπια αστική τάξη επενδύει στη γεωγραφική θέση της χώρας για τη δική της γεωπολιτική αναβάθμιση, το ΑΚΕΛ καλεί την κυβέρνηση ...να διασφαλίσει ότι οι υποδομές της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν θα χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικές επιχειρήσεις και χτυπήματα στην περιοχή, λες και δεν γίνεται ήδη αυτό...

Την ίδια στιγμή, το ΔΗΚΟ έσπευσε την Πέμπτη διά του ευρωβουλευτή του, Κώστα Μαυρίδη, να δηλώσει ότι «οι εξελίξεις έφεραν στο προσκήνιο την πρόταση που για χρόνια προωθούσα (...) για Ευρωμεσογειακή άμυνα εντός της Ευρωπαϊκής Αμυνας, με μόνιμη εγκατάσταση δυνάμεων από κράτη - μέλη της ΕΕ» με «πρώτο μέτρο» τη «μόνιμη στάθμευση ελληνικών ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων στην Κύπρο στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία να διευρυνθεί με συμμετοχή και από άλλα πρόθυμα κράτη της ΕΕ...».

Πιο αποφασιστική συνδιαλλαγή με τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα ζητά το «Κίνημα Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών» που εφιστά την προσοχή στο πώς «η Κυπριακή Δημοκρατία θα ξεκαθαρίσει κατηγορηματικά προς το Ηνωμένο Βασίλειο ότι δεν μπορεί να λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην της...».

Τέλος, το φασιστικό ΕΛΑΜ έτρεξε να χειροκροτήσει ανοιχτά τη συμπόρευση με τους ΑμερικανοΝΑΤΟικούς φονιάδες, λέγοντας (με εμφάνιση του βουλευτή του Σ. Ιωάννου σε εκπομπή του ΡΙΚ) ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία ορθά τα τελευταία χρόνια έχει υιοθετήσει σαφή δυτικό προσανατολισμό». Λανσάροντας ξετσίπωτα ως ασπίδα προστασίας του λαού τους ίδιους που του σκάβουν τον λάκκο, έκραξε ότι «το διεθνές περιβάλλον χαρακτηρίζεται από έντονες γεωπολιτικές ανακατατάξεις, όπου συχνά επικρατούν τα γεωπολιτικά συμφέροντα και το "δίκαιο του ισχυρού"»...

Δίνουν τα αναγκαία εργαλεία για τη βαθύτερη κατανόηση των διεθνών εξελίξεων και την ανάπτυξη του εργατικού - λαϊκού αγώνα ενάντια στην επιθετική στρατηγική της ελληνικής αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών της συμμαχιών, την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και των άλλων αστικών κομμάτων, την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους.

Σαλπίζουν την αντεπίθεση στον δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της οικοδόμησης της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας, γιατί ο λαός μας έχει δικαίωμα και μπορεί να ζήσει με τους όρους του 21ου αιώνα, ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει.

Με τη δύναμη της πολιτικής του ΚΚΕ, με το όπλο της διεθνιστικής αλληλεγγύης και με πίστη στο δίκιο των λαών παλεύουμε στις συνθήκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, καταδικάζουμε την ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, στεκόμαστε στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού, του λαού της Κούβας, όλων των λαών.

2026 The Associated Press. All

Οι δυνάμεις αυτές που στηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα, ευθύνονται για τη διαμόρφωση ή την αποδοχή του πλέγματος της εμπλοκής στα εγκληματικά σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, της παρουσίας των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, υπερασπίζονται το λεγόμενο «εθνικό συμφέρον» και την «εθνική στρατηγική» στην υπηρεσία των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων, των εκμεταλλευτών, ενάντια στον λαό μας.

Το ΚΚΕ απαιτεί να κλείσουν τώρα η βάση της Σούδας και όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις ορμητήρια πολέμου και μαγνήτης αντιποίνων, να ανακληθεί η πυροβολαρχία «Patriot» από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψει η Φρεγάτα «Υδρα» από την Ερυθρά Θάλασσα, κάθε πολεμικό πλοίο και στρατιωτική μονάδα από ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό, να καταγγελθεί η στρατηγική συμφωνία με τις ΗΠΑ και να μην τολμήσει η κυβέρνηση να στείλει στρατιωτική δύναμη στη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση υιοθετεί και αναπαράγει τα γελοία προσχήματα που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και το κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ, για τα «δημοκρατικά δικαιώματα» του ιρανικού λαού, τον οποίο δολοφονούν με τους πυραύλους τους, φτάνοντας μέχρι του σημείου να σκοτώνουν συνειδητά μαθήτριες σε ιρανικά σχολεία. Υποκριτές και Φαρισαίοι. Μιλούν για «δημοκρατία» και «ελευθερία» οι δυνάμεις οι οποίες για τα συμφέροντα των ελληνικών μονοπωλίων προωθούν στρατηγικές συμφωνίες με τα αντιδραστικά καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας και των μοναρχιών του Κόλπου, καταγγέλλουν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και δεν βγάζουν άχνα για την αμερικανική, ΝΑΤΟική και ισραηλινή πυρηνική δύναμη.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ενώ οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ - Ιράν για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα ήταν σε εξέλιξη, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή συγκέντρωσε τεράστια δύναμη πυρός στον Περσικό Κόλπο και από κοινού με το κράτος του Ισραήλ προετοίμασε και εξαπέλυσε την ιμπεριαλιστική επίθεση.

Το συμπέρασμα είναι αβίαστο. Οι μακελάρηδες των λαών προωθούν τα σχέδιά τους τόσο με τις πολεμικές επιχειρήσεις όσο και με τις διαπραγματεύσεις με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών. Τα διπλωματικά μέσα στα οποία ορκίζονται αστικά, φιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, αλλά και ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί όπως η ΕΕ, χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων. Και το ίδιο ισχύει για το «διεθνές δίκαιο» που το χρησιμοποιούν όπως επιβάλλουν τα συμφέροντά τους και έχει κουρελιαστεί.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ συνεχίζουν σήμερα αυτό που άρχισαν με τους πολυήμερους βομβαρδισμούς τον περασμένο Ιούνη για τη διάλυση των υποδομών του απεμπλουτισμένου ουρανίου, πανηγυρίζοντας τότε για τις επιτυχίες τους.

Πίσω από τους ισχυρισμούς πως στόχος είναι η καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος και του βαλλιστικού πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν προβάλλει ο πραγματικός στόχος, η ανατροπή του καθεστώτος, ακόμα και η κατάληψη της χώρας. Στηρίζοντας αντικαθεστωτικές δυνάμεις, τροφοδοτώντας εθνοτικές αντιθέσεις, επιχειρώντας να αξιοποιήσουν τις μειονότητες, των Κούρδων, των Αζέρων κ.ά. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την πορεία των γεγονότων και να αποκλείσει ακόμα και χερσαία επέμβαση, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έχουν πικρή πείρα από την ήττα στο Βιετνάμ, τις επεμβάσεις στο Αφγανιστάν (2001) και το Ιράκ (2003) που σκοτώθηκαν χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες και οι πόλεμοι διήρκεσαν πολλά χρόνια.

Για την επίτευξη των στόχων τους σκότωσαν στοχευμένα τον ανώτατο πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη, κρατικά, κυβερνητικά στελέχη, και καμαρώνουν, προσπαθώντας με τους προπαγανδιστικούς τους μηχανισμούς να περάσουν στη λαϊκή σκέψη πως είναι παντοδύναμοι, πως μπορούν να καταλύουν την εδαφική ακεραιότητα μιας χώρας και να δολοφονούν την ηγεσία της, για να υποταχθούν οι λαοί.

Το Ιράν απάντησε με πλήθος πυραυλικών επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ, αμερικανικών βάσεων και υποδομών στη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Ντουμπάι και Αμπου Ντάμπι), αλλά και στην Κύπρο, στη βρετανική/ ΝΑΤΟική βάση στο Ακρωτήρι.

Οι φλόγες του πολέμου επεκτείνονται σε μια μεγάλη περιοχή, στην οποία είναι ήδη σε εξέλιξη η σύγκρουση Πακιστάν - Αφγανιστάν και οι έντονοι ανταγωνισμοί στην Ασία - Ειρηνικό. Οι λαοί κινδυνεύουν, σκοτώνονται, ξεριζώνονται και οδηγούνται στην προσφυγιά και τη μετανάστευση. Εκατοντάδες πλοία και χιλιάδες ναυτεργάτες είναι εγκλωβισμένοι στον Περσικό Κόλπο και στα αποκλεισμένα Στενά του Ορμούζ, εκπέμπουν «σήμα κινδύνου», ενώ τα αστικά κράτη και κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής κυβέρνησης, αρνούνται να πάρουν μέτρα και να αναλάβουν την ευθύνη του επαναπατρισμού τους, θυσιάζουν τις ζωές τους για τα εφοπλιστικά κέρδη.

Συνεπώς, αποκτά μεγάλη σημασία η απεργία των ναυτεργατών την περασμένη Πέμπτη 5 Μάρτη, που απαιτούν την εξασφάλιση τροφής, νερού και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, κανένα πλοίο σε εμπόλεμη ζώνη, επαναπατρισμό των πληρωμάτων. Αγώνας που οργανώθηκε ως συνέχεια της προηγούμενης απεργιακής κινητοποίησης στις 6 Φλεβάρη σε όλο το λιμάνι, τον Πειραιά και το Θριάσιο, ενάντια στην εμπλοκή στον πόλεμο και στη μεταφορά στρατιωτικού υλικού, με τη συμμετοχή λιμενεργατών από 20 λιμάνια σε 6 χώρες της Μεσογείου.

Πότε για τη «δημοκρατία», την «ελευθερία», τα «ανθρώπινα δικαιώματα», την αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», την κατοχή «όπλων μαζικής καταστροφής» και με άλλα προσχήματα, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ με κοινό σχεδιασμό και στρατιωτικές επεμβάσεις διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία, εισέβαλαν σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη και Συρία, επιβάλλοντας σ' αυτή το καθεστώς των τζιχαντιστών.

Με τη δύναμη των όπλων και τη στήριξη του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, το Ισραήλ διατηρεί την πολύχρονη κατοχή στην Παλαιστίνη, δολοφόνησε 70.000 ανθρώπους, παιδάκια και ηλικιωμένους στη Λωρίδα της Γάζας και τώρα την μετατρέπουν σε αμερικανικό και ισραηλινό προτεκτοράτο μέσω του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» που έχει στήσει ο Τραμπ, ενώ το Ισραήλ βομβαρδίζει τη Βηρυτό και άλλες πόλεις, εισβάλλει στον Λίβανο.

Πριν λίγες μέρες ο αμερικανικός στρατός επιτέθηκε στη Βενεζουέλα και απήγαγε τον Μαδούρο, για να ελέγξουν τα μονοπώλια των ΗΠΑ τον φυσικό πλούτο της χώρας, τα μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων και σπάνιων γαιών, αναχαιτίζοντας τη διείσδυση της Κίνας. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός επιβάλλει πολύχρονο αποκλεισμό γενοκτονίας στην Κούβα και την απειλεί ακόμα και με στρατιωτική επέμβαση. Διεκδικεί τη Γροιλανδία από τη Δανία για να αποκτήσει πλεονεκτήματα στην Αρκτική και να αρπάξει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές.

Κάθε κρίκος του αμερικανικού σχεδιασμού και της στρατηγικής του «ζωτικού χώρου» έχει αφετηριακό σημείο τον αδυσώπητο ανταγωνισμό με την Κίνα για να κερδίσει το χαμένο έδαφος, να προβάλει εμπόδια στην επέκταση των συμφερόντων της, να της στερήσει συμμάχους και προμηθευτές πετρελαίου και φυσικού αερίου (Βενεζουέλα, Ιράν) και να διατηρήσει την ηγετική θέση στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ο ανταγωνισμός αυτός προκαλεί πολέμους και θερμές εστίες σε όλη την υδρόγειο, οδηγεί σε καταστροφικά αποτελέσματα, υπονομεύει το μέλλον των λαών και έχουν μεγάλη σημασία οι θέσεις του ΚΚΕ για τη μαζική καταδίκη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων, σε σύγκρουση με τις αστικές τάξεις και τις κάθε είδους συμμαχίες τους, την ανάπτυξη της αυτοτελούς πάλης της εργατικής τάξης, των λαών, με όλα τα μέσα, για τα δικά τους συμφέροντα, συγκεντρώνοντας δυνάμεις για την εξάλειψη της πραγματικής αιτίας που προκαλεί τα λαϊκά βάσανα, την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Η πολιτική της εμπλοκής υπηρετεί τα συμφέροντα, τη γεωστρατηγική αναβάθμιση και τα επιθετικά σχέδια της ελληνικής αστικής τάξης για να επεκταθεί σε νέα πεδία κερδοφορίας, αξιοποιώντας τις πολύπλευρες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και διακρατικές σχέσεις που αναπτύσσει το αστικό κράτος και έχουν προωθήσει όλες οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου.

Πρόκειται για εγκληματική πολιτική κατά του λαού μας και τώρα είναι επιτακτικά αναγκαίο να αναπτυχθεί παραπέρα η μαζική πάλη για την έξοδο της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το κλείσιμο των αμερικάνικων βάσεων και την επιστροφή όλων των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων και μέσων που βρίσκονται εκτός συνόρων. Σε έναν αγώνα διαρκείας μέχρι το τέλος που η εργατική τάξη με τη δική της εξουσία θα αποδεσμεύσει τη χώρα από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, και θα διαμορφώσει διεθνείς σχέσεις φιλίας και αμοιβαίου οφέλους, με τους άλλους λαούς.

Στις σημερινές συνθήκες που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή διασταυρώνεται επί της ουσίας με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία και έχει χτυπήσει συναγερμός για ιρανικά αντίποινα και πυραυλική επίθεση στη βάση της Σούδας, στην Αλεξανδρούπολη, στη Λάρισα, ενώ η κυβέρνηση ψάχνει αντιπυραυλικά συστήματα, ακόμα και ο πιο διστακτικός έχει υποχρέωση να αντιταχθεί στην πολιτική της εμπλοκής και να συμμετέχει στη δράση.

Μέσα σ' αυτή την κατάσταση αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνες είναι οι θέσεις της κυβέρνησης και της βολικής αντιπολίτευσης ότι η Ελλάδα είναι πυλώνας σταθερότητας και ειρήνης ή ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ προστατεύουν τη χώρα και τον λαό. Οι θέσεις αυτές επιβάλλεται να συντριβούν, δεν έχουν κόκκο αλήθειας, έχουν διαψευσθεί μέσα από την πολύχρονη πείρα και την πολύμορφη συμμετοχή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Η εγχώρια σοσιαλδημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, δουλεύει ύπουλα, «καταπίνει» τη σημερινή εμπλοκή και καλεί την κυβέρνηση να την αποφύγει στο μέλλον! Στηρίζει την πολιτική της εμπλοκής.

Ποια είναι η πραγματικότητα;

- Η κυβέρνηση με τη στήριξη των άλλων κομμάτων αποστέλλει στρατιωτικό εξοπλισμό και πυρομαχικά στην Ουκρανία για τη στήριξη της αστικής τάξης και του καθεστώτος Ζελένσκι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με τη Ρωσία. Στο έδαφος αυτό έχουν εκτοξευθεί απειλές του Πούτιν για πυραυλικές επιθέσεις σε στρατιωτικές βάσεις που απειλούν την ασφάλεια της Ρωσίας.

- Η βάση της Σούδας, η οποία έχει εκπληρώσει βασικό ρόλο σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις στην περιοχή, παραμονές της επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν αποτέλεσε βασικό χώρο στάθμευσης μεγάλου αριθμού αμερικάνικων αεροσκαφών, ελλιμενισμού του αεροπλανοφόρου «G. Ford» και δεκάδων πολεμικών πλοίων. Λειτούργησε στην πράξη ως ορμητήριο πολέμου και είναι σημαδεμένη ως ιρανικός στόχος.

Παραμονές επίσης της επίθεσης στο Ιράν, ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρούμπιο, στην Ουάσιγκτον, συνεξέταζαν τις εξελίξεις στην περιοχή και την αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, με προσανατολισμό την οργάνωση του 6ου γύρου του στρατηγικού διαλόγου - που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2018 - για την ενίσχυση και επέκταση της Συμφωνίας για τις αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα, ακόμα πιο μεγάλη προσαρμογή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και της χρησιμοποίησης των εξοπλισμών για ΝΑΤΟικές ανάγκες.

- Στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής επιχείρησης «Ασπίδες» της ΕΕ συμμετέχει φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού στην Ερυθρά Θάλασσα για την προστασία του κράτους του Ισραήλ και των εφοπλιστικών συμφερόντων, βάζοντας σε μεγάλους κινδύνους το πλήρωμα. Στη βάση της στρατηγικής συμφωνίας με τη Σαουδική Αραβία, έχει σταλεί η πυροβολαρχία Patriot για να προστατέψει τον ενεργειακό κολοσσό της «Aramco», που είναι στο στόχαστρο των επιθέσεων του Ιράν και των Χούθι.

- Η κυβέρνηση αποφάσισε να εντάξει τη χώρα στη λεγόμενη «πυρηνική ομπρέλα» της Γαλλίας και είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων στην Ελλάδα.

Μέσα στις συνθήκες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, παραμένει η τουρκική κατοχή στην Κύπρο για 52 χρόνια και προωθείται η παγίωση της διχοτόμησης, η λύση δύο κρατών. Στη βάση αυτή, σε συνθήκες ΝΑΤΟποίησης του νησιού και αναβάθμισης των πολιτικών, ενεργειακών και στρατιωτικών σχέσεων με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, και λόγω της έντονης δραστηριότητας των βρετανικών ΝΑΤΟικών βάσεων, η Κύπρος μπήκε στο στόχαστρο των αντιποίνων του Ιράν. Οι εθνο-πατριωτικές κραυγές περί της «μητέρας πατρίδας» και οι πανηγυρισμοί σκοπιμότητας που στήνουν οι απολογητές του ευρωατλαντισμού, μετά την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει στην Κύπρο δύο φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και 4 μαχητικά F-16, αποσκοπούν στην απόκρυψη του πραγματικού γεγονότος ότι τα στρατιωτικά αυτά μέσα δεν προορίζονται για την προστασία του κυπριακού λαού, αλλά για την υπεράσπιση των βρετανικών βάσεων και των αμερικάνικων υποδομών στην Πάφο, είναι ενταγμένα σε ευρύτερα ΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή και μπλέκουν βαθύτερα την Κύπρο και την Ελλάδα στον πόλεμο.

Οι βρετανικές βάσεις του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας, που καταπατούν τα δικαιώματα του κυπριακού λαού, αποτελούν βρετανικό έδαφος, προϊόν συμβιβασμών και των Συμφωνιών του Λονδίνου και της Ζυρίχης, που οδήγησαν στην «περιορισμένη ανεξαρτησία» του νησιού.

Αυτό προστατεύουν οι ελληνικές φρεγάτες και τα F-16, ό,τι κι αν ισχυριστούν τα κυβερνητικά και άλλα φερέφωνα τα οποία καλύπτουν μεθοδικά τις ευθύνες της Βρετανίας και του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού για την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο και τον παρουσιάζουν ως προστάτη του νησιού.

Το ΚΚΕ έχει αποκαλύψει τεκμηριωμένα πως μέσα στο πλαίσιο των ΝΑΤΟικών πλαισίων αναπαράγονται τα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων κι αυτό αποδεικνύεται στην πορεία του χρόνου και μέσα από τα τελευταία γεγονότα. Μετά την πολλοστή συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν και τη Συνεδρίαση του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας στις 11 του Φλεβάρη, στην Αγκυρα, η κυβέρνηση καταβάλλει συστηματικές προσπάθειες να περάσει το μήνυμα ότι «όλα βαίνουν καλώς» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Προβάλλει τις διάφορες επιχειρηματικές συμφωνίες, υμνώντας τις μπίζνες για τα συμφέροντα των καπιταλιστικών ομίλων των δύο κρατών, που δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα των δύο λαών και την ανάπτυξη της φιλίας τους. Υποβαθμίζει μεθοδικά τις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης.

- Το Casus belli, την αιτία πολέμου που κήρυξε η τουρκική εθνοσυνέλευση το 1995, σε περίπτωση που το ελληνικό κράτος εφαρμόσει την πρόβλεψη της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και επεκτείνει στο Αιγαίο τα χωρικά ύδατα έως τα 12 μίλια.

- Τη διατήρηση ότι διατηρείται και ενισχύεται το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας και των Γκρίζων Ζωνών, μέσα από τα οποία αμφισβητούνται τα κυριαρχικά δικαιώματα, ακόμα και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αποκαλείται η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης τουρκική, παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λοζάνης του 1923, που καθόρισε σύνορα της περιοχής.

Κρύβει ότι στις συνθήκες αυτές το κυβερνητικό εφεύρημα περί «ήρεμων νερών» δεν έχει καμία υπόσταση, καλλιεργεί εφησυχασμό κι ενώ μπορεί ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί στο αντίθετό του.

Πρόκειται για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν άμεσα τον λαό και η αρνητική δυναμική που περικλείουν μπορεί να εκδηλωθεί με νέα κρίση στις συνθήκες του ενεργειακού πολέμου στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ΚΚΕ με πίστη στις αρχές του δουλεύει μαχητικά για την ανάπτυξης της φιλίας και της κοινής πάλης των δύο λαών, σε συνεργασία με το ΚΚ Τουρκίας, στη γραμμή καμία αλλαγή των συνόρων και των Συνθηκών που τα καθορίζουν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, μέσα στα πλαίσια της στρατηγικής για τη μετατροπή της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο, για λογαριασμό των συμφερόντων της ελληνικής αστικής τάξης, και σε συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα, παραχώρησε στην κοινοπραξία του αμερικανικού μονοπωλίου της «Chevron» και της «Helleniq Energy» αποκλειστικά δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Ηδη τα γεγονότα διαψεύδουν τους «πανηγυρισμούς». Η κυβέρνηση με σχετική προσθήκη στη σύμβαση προχώρησε σε αναθεώρηση των γεωγραφικών συντεταγμένων της περιοχής που παραχωρήθηκε στην κοινοπραξία «Chevron» - «Helleniq Energy» σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή. Με δυο λόγια, η κυβέρνηση βάζει στο παζάρι κυριαρχικά δικαιώματα, στο όνομα της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών με τη Λιβύη και την Αίγυπτο.

Με την παραχώρηση αυτή, η χώρα και ο λαός εμπλέκονται ακόμα περισσότερο στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και κινδύνους, τροφοδοτείται η αντιπαράθεση με την Τουρκία και τη Λιβύη. Ο λαός μας θα συνεχίσει να πληρώνει ακριβά τα καύσιμα και την ηλεκτρική ενέργεια και να χάνει πολύτιμους φυσικούς πόρους, οι οποίοι στα δικά του χέρια, με τη δική του εξουσία, θα μπορούσαν να μπουν στην υπηρεσία των αναγκών του.

Οι νέες «μεγάλες ιδέες» που χαρακτηρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της ελληνικής αστικής τάξης για τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο, σε «πύλη εισόδου» του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ και τον «Κάθετο Διάδρομο» μεταφοράς του από την Ελλάδα προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, βρωμάνε μπαρούτι.

Αλλωστε, αυτό αποδεικνύεται μέσα από τις δραματικές εξελίξεις και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στους «ενεργειακούς κόμβους», όπως η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή.

Τώρα ο λαός να απορρίψει κάθε είδους αστικούς σχεδιασμούς και «εθνικούς στόχους», να υπερασπιστεί τα δικά του συμφέροντα, να πάρει έγκαιρα τα μέτρα του και να στρατευτεί στον αγώνα, μαζί με το ΚΚΕ, να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν, και στον σημερινό καπιταλιστικό κόσμο που φλέγεται να γίνει πρωταγωνιστής, για την ανατροπή του και την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας!

Η ανακοίνωση του Γάλλου Προέδρου Εμ. Μακρόν τη Δευτέρα ότι η Γαλλία θα παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, έρχεται να προσθέσει άλλο ένα σημαντικό βήμα στην προώθηση της λεγόμενης «στρατηγικής αυτονομίας» της ΕΕ από τις ΗΠΑ, εν μέσω σφοδρών αντιθέσεων μέσα στο ευρωατλαντικό μπλοκ και σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας για μελλοντικές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.

Την ίδια ώρα έρχεται να επιβεβαιώσει με εμφατικό τρόπο ότι και αυτή η περιβόητη «αυτονομία» του ευρωενωσιακού ιμπεριαλιστικού κέντρου προϋποθέτει την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή των λαών στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς, που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε πυρηνικό όλεθρο.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι οι γαλλικές ανακοινώσεις πραγματοποιούνται σε μια περίοδο που πλέον δεν υπάρχει καμία συμφωνία για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων, μετά και τη λήξη της Συνθήκης New START μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στις αρχές Μάρτη, ενώ όλες οι πυρηνικές δυνάμεις παίρνουν μέτρα ενίσχυσης και εκσυγχρονισμού του καταστροφικού πυρηνικού τους οπλοστασίου.

Το γαλλικό κεφάλαιο διεκδικεί αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο και παίζει το «χαρτί» των πυρηνικών όπλων, καθώς η Γαλλία είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που διαθέτει πυρηνικά, τα οποία μάλιστα υπάγονται στο γαλλικό δόγμα και δεν εντάσσονται στο ΝΑΤΟ. Η Βρετανία είναι η δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα με πυρηνικά, αλλά ενταγμένα στην «αποτροπή» του ΝΑΤΟ και με εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

Εκτός από την Ελλάδα, στη γαλλική «πυρηνική ομπρέλα» εντάσσονται μέχρι στιγμής η Γερμανία (ως «βασικός εταίρος»), το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Σουηδία και η Δανία. Είναι χαρακτηριστικό όμως ότι μόνο η Γαλλία θα παίρνει απόφαση για χρήση πυρηνικών όπλων, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τα ανταλλάγματα. Υπογραμμίζονται η «μη κοινή λήψη αποφάσεων» και η «πλήρης αυτονομία των πυρηνικών πόρων».

Οσα είπε ο Μακρόν δημιουργούν ένα σκόπιμα «γκρίζο» μοντέλο «κοινής στάσης», αλλά όχι κοινού ελέγχου: «Οι σύμμαχοι θα είναι πιο στενά ενσωματωμένοι στη γαλλική πυρηνική δύναμη, αλλά δεν θα έχουν δικαίωμα βέτο, ούτε νομικά εγγυημένη προστασία».

Με φόντο την ένταση των αντιθέσεων και στο εσωτερικό της ΕΕ, ο Γάλλος Πρόεδρος δήλωσε ρητά ότι δεν θα υπάρχει κοινή ευθύνη με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την εκτόξευση πυρηνικών πυραύλων, καμία κοινή αξιολόγηση κινδύνου και κανένας κοινός ορισμός ζωτικών συμφερόντων με τους «εταίρους».

Ο Μακρόν επέμεινε μάλιστα ότι οι «κόκκινες γραμμές» του Παρισιού δεν χρειάζεται να είναι απολύτως ευανάγνωστες, και ότι τα «ζωτικά συμφέροντα» δεν μπορούν να περιοριστούν στο φυσικό περίγραμμα των εθνικών συνόρων, δίνοντας έτσι μια «ευρωπαϊκή διάσταση» των «ζωτικών συμφερόντων», χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένους «συμμάχους» ή περιοχές.

Με δυο λόγια, χώρες όπως η Ελλάδα θα μπορούν να φιλοξενούν πυρηνικά στο έδαφός τους, να συμμετέχουν σε πυρηνικές ασκήσεις και ως εκ τούτου να γίνουν στόχος πυρηνικού πλήγματος από «εχθρικές δυνάμεις» στο όνομα των «ευρωπαϊκών συμφερόντων», δείχνοντας έτσι και μια επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου.

Η γαλλική «πυρηνική αποτροπή» σημαίνει ότι «στρατηγικές αεροπορικές δυνάμεις» θα «εξαπλωθούν στα βάθη της ευρωπαϊκής ηπείρου», κάτι που «σαν ένα αρχιπέλαγος δυνάμεων θα περιπλέξει τους υπολογισμούς των αντιπάλων, δίνοντας στην προηγμένη αποτροπή μεγάλη αξία».

Να σημειωθεί πως η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει τον αριθμό των αναπτυγμένων πυρηνικών κεφαλών, που σήμερα είναι περίπου 300, αλλά δεν θα δημοσιεύει πλέον κανένα αριθμητικό στοιχείο.

Ως αντάλλαγμα για τον «εξευρωπαϊσμό της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής», ο Μακρόν κάλεσε τους Ευρωπαίους «εταίρους» να αντισταθμίσουν τις αδυναμίες της Γαλλίας σε βασικούς συμβατικούς τομείς, ιδίως στην αεράμυνα και σε άλλους κρίσιμους παράγοντες.

Η Γαλλία θα συνεργαστεί με τη Βρετανία και τη Γερμανία σε «έργα πυραύλων πολύ μεγάλου βεληνεκούς» στο πλαίσιο αυτής της στενότερης, ενισχυμένης συνεργασίας, είπε ο Γάλλος Πρόεδρος.

Την περασμένη βδομάδα πάντως ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι η Βρετανία ήταν έτοιμη «για άλλη μια φορά» να προστατεύσει τους Ευρωπαίους «συμμάχους», με το πυρηνικό της οπλοστάσιο.

«Μιλάμε για μια μεσοπρόθεσμη έως μακροπρόθεσμη προοπτική. Στο άμεσο μέλλον η συμβολή των ΗΠΑ παραμένει απαραίτητη», επισημαίνουν Αμερικανοί αναλυτές...

Η Γαλλία στέλνει αεροπλανοφόρο, πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη στη Μέση Ανατολή, επικαλούμενη... «δικαίωμα» επέμβασης

Παράλληλα, δηλώνουν επισήμως ότι «δεν συμμετέχουν», επιχειρώντας να αποφύγουν τις συνέπειες της «άμεσης εμπλοκής» στον πόλεμο ΗΠΑ - Ισραήλ με το Ιράν και να ελιχθούν στις σχέσεις τους με αραβικές αστικές τάξεις, ενώ στην επιφάνεια έρχονται αντιθέσεις μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα, όπως αυτές έχουν εκφραστεί τόσο στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία, όσο και στη Γροιλανδία.

Παρότι οι ΗΠΑ, όπως όλα δείχνουν, προχώρησαν στην επέμβαση στο Ιράν χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τους «συμμάχους» στο ΝΑΤΟ και η ομάδα Ε3 (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία) δεν μετείχε σε κανέναν γύρο των διαπραγματευτικών συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ έσπευσαν να τονίσουν πως στηρίζουν την εγκληματική επέμβαση στο Ιράν, αφού εξυπηρετούνται και δικά τους συμφέροντα.

Εντός της ΕΕ, εξάλλου, ο πόλεμος στο Ιράν αναδεικνύει για άλλη μια φορά τα αντικρουόμενα συμφέροντα. Παρά τη συνολική καταδίκη του Ιράν με τα προσχήματα για το «πυρηνικό πρόγραμμα», το «αυταρχικό καθεστώς» κ.λπ., υπάρχουν αποχρώσεις μεταξύ των κρατών - μελών ανάλογα με επιχειρηματικά και ενεργειακά συμφέροντα, αλλά και υπό το πρίσμα του «ρήγματος» μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται διαφοροποιήσεις και «αποχρώσεις» που καταγράφονται από χώρες όπως η Ισπανία και η Βρετανία, ενώ στο ίδιο φόντο των αντιθέσεων με τις ΗΠΑ η Γαλλία ανακοίνωσε σχέδια για «προηγμένη πυρηνική αποτροπή» που θα περιλαμβάνει και άλλα 8 ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

«Για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας και αυτά των συμμάχων μας στην περιοχή» οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Βρετανίας ήταν οι πρώτοι που ανακοίνωσαν «στρατιωτικά μέτρα αμυντικού χαρακτήρα».

Βρετανία και Γαλλία ενισχύουν με εξοπλισμό και προσωπικό τις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή, συμμετέχουν στην αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων και drones.

Ενδεικτικά αεροσκάφη F-35 και Typhoon της βρετανικής Πολεμικής Αεροπορίας πραγματοποιούν «αμυντικές» αεροπορικές επιχειρήσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή, και κατέρριψαν εχθρικά drones πάνω από την Ιορδανία, το Ιράκ και το Κατάρ.

Επίσης η Βρετανία επέτρεψε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν στρατιωτικές βάσεις της, δήθεν για «αμυντική δράση για την προστασία των συμμαχικών δυνάμεων και των εθνών στον Κόλπο και τη Μέση Ανατολή».

Απαντώντας στις επικρίσεις του Αμερικανού Προέδρου, Ντ. Τραμπ, ότι οι σχέσεις ΗΠΑ - Βρετανίας «δεν είναι όπως ήταν», ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ τόνισε πως η «ειδική σχέση ΗΠΑ - Βρετανίας» αποδεικνύεται έμπρακτα στη στρατιωτική συνεργασία τους στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: «Εδώ και μερικές βδομάδες ετοιμαζόμαστε για την ανάπτυξη ικανοτήτων μας στην περιοχή. Συνεργαζόμαστε στενά με τις ΗΠΑ».

«Αμερικανικά αεροπλάνα επιχειρούν από βρετανικές βάσεις - αυτή είναι η ειδική σχέση εν δράσει. Βρετανικά αεροσκάφη καταρρίπτουν drones και πυραύλους για να προστατεύσουν ζωές Αμερικανών στη Μέση Ανατολή στις κοινές μας βάσεις, μοιραζόμαστε πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών κάθε μέρα για να κρατάμε τους ανθρώπους μας ασφαλείς. Αυτή είναι η ειδική σχέση στην πράξη», τόνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Επανέλαβε πως το Λονδίνο έχει επιτρέψει «περιορισμένη» χρήση βρετανικών στρατιωτικών βάσεων από τις ΗΠΑ για «αμυντικές» επιχειρήσεις, και πως δεν συμμετέχει σε «επιθετικές στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν».

Ο Στάρμερ υπερασπίστηκε την απόφασή του να μη συμμετάσχει η Βρετανία στα «αρχικά» επιθετικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, λέγοντας ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν «εσκεμμένη και υπαγορευμένη από το εθνικό συμφέρον» και δεν θα αλλάξει «ανεξάρτητα από τις πιέσεις που ενδεχομένως ασκηθούν για αλλαγή στάσης», κάνοντας έμμεση αναφορά στις ΗΠΑ.

Αντίστοιχα, υπερασπίστηκε την τωρινή ενεργότερη στρατιωτική εμπλοκή της Βρετανίας στη Μέση Ανατολή, επικαλούμενος τα ιρανικά αντίποινα με επιθέσεις σε στόχους στο έδαφος «συμμάχων» του Λονδίνου στην περιοχή.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως ενώ ο Τραμπ λαμβάνει αποφάσεις προς το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ, «εγώ, ως Βρετανός πρωθυπουργός, είμαι αυτός που λαμβάνει τις αποφάσεις που θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου».

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγόρησε το Λονδίνο ότι άργησε να δεχτεί να χρησιμοποιηθούν βρετανικές βάσεις, και στη συνέχεια έδωσε άδεια για περιορισμένη χρήση. Για τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στα νησιά Τσάγκος στον Μαυρίκιο «χρειαστήκαμε τρεις και τέσσερις μέρες για να καταλάβουμε πού μπορούμε να προσγειωθούμε. Θα ήταν πολύ πιο βολικό να προσγειωθούμε εκεί σε αντίθεση με το να πετάμε πολλές επιπλέον ώρες», είπε ο Τραμπ.

Επιπλέον, τόνισε ότι με τη Βρετανία οι ΗΠΑ έχουν διαφορές σε «θέματα Ενέργειας και μετανάστευσης». Συγκεκριμένα κατηγόρησε το Λονδίνο ότι «αγοράζει Ενέργεια από τη Νορβηγία που κάνει αντλήσεις πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα», ενώ παράλληλα «αρνήθηκαν στις ΗΠΑ να "ανοίξουν" τη Βόρεια Θάλασσα»...

Το Παρίσι από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε πως η Γαλλία «έχει το δικαίωμα» επέμβασης στη Μέση Ανατολή, σε χώρες που διαθέτει έτσι κι αλλιώς βάσεις ή στρατιωτικές συμφωνίες για την προώθηση των γεωπολιτικών της συμφερόντων.

Η Γαλλία έχει υπογράψει συμφωνίες Αμυντικής Συνεργασίας με χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ και ο Λίβανος. Ο δε Γάλλος Πρόεδρος τόνισε ότι «είμαστε επίσης συνδεδεμένοι με την Ιορδανία και τους Κούρδους συμμάχους μας».

Ετσι, η Γαλλία ανέπτυξε αεροσκάφη Rafale πάνω από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (HAE) για να προστατεύσει τις ναυτικές και αεροπορικές βάσεις της από ιρανικές επιθέσεις. Σε βάσεις στα ΗΑΕ σταθμεύουν εκατοντάδες μέλη του ναυτικού, της αεροπορίας και του στρατού της Γαλλίας.

Επίσης ο Εμ. Μακρόν έδωσε εντολή στο αεροπλανοφόρο «Σαρλ Ντε Γκολ» να πλεύσει προς τη Μεσόγειο, επικαλούμενος τις συνέπειες στο διεθνές εμπόριο από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και τις «απειλές» στη Διώρυγα του Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα.

Στον Λίβανο η Γαλλία ενισχύει τη συνεργασία της με τις Λιβανικές Ενοπλες Δυνάμεις - τις οποίες οι «δυτικοί» θέλουν να αξιοποιήσουν απέναντι στη Χεζμπολάχ - και θα τους παράσχει θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς, με τον Μακρόν να υποστηρίζει πως «πρέπει να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτραπεί η εκ νέου εμπλοκή αυτής της χώρας, που είναι κοντά στη Γαλλία, στον πόλεμο».

Από την πλευρά της και η Ιταλία σχεδιάζει να στείλει στρατιωτική βοήθεια - ιδίως στον τομέα της αεροπορικής άμυνας - στις χώρες του Κόλπου, όπου είναι τοποθετημένοι περίπου 2.000 Ιταλοί στρατιώτες.

Είναι πολύ ενδεικτικά, τόσο για την ανεπίστρεπτη φάση κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών όσο και για την «αποφασιστικότητα» που ετοιμάζονται να δείξουν τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, τα λόγια του Γερμανού καγκελάριου, Φρ. Μερτς, μόλις ξεκίνησε η επέμβαση στο Ιράν.

Ξεκίνησε με τη διαπίστωση ότι «τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες βιώνουμε μία μοναδική πυκνότητα πολεμικών γεγονότων και ριζικών αλλαγών στον κόσμο και στην άμεση γειτονιά μας», ενώ παραδέχτηκε ότι «οι μέχρι σήμερα ισχύοντες κανόνες του διεθνούς δικαίου τηρούνται όλο και λιγότερο».

Την ίδια στιγμή υπογράμμισε ότι «δεν είναι η ώρα να κάνουμε κήρυγμα στους εταίρους και συμμάχους μας», δηλαδή στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς «συμμεριζόμαστε πολλούς από τους στόχους τους, χωρίς να μπορούμε να τους επιτύχουμε οι ίδιοι». Υπενθυμίζεται ότι το Βερολίνο είχε «χαιρετίσει» αντίστοιχα το αιματοκύλισμα του παλαιστινιακού λαού, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ «κάνει τη βρώμικη δουλειά για εμάς» στη Γάζα...

«Εχουμε κοινό συμφέρον να τερματιστεί η τρομοκρατική δράση του καθεστώτος (σ.σ. του Ιράν) και να σταματήσουν οι επικίνδυνοι εξοπλισμοί με πυρηνικά και βαλλιστικά όπλα. Τα στρατιωτικά χτυπήματα έχουν ως στόχο να βάλουν τέλος στο καταστροφικό παιχνίδι ενός εξασθενημένου καθεστώτος. Αυτό δεν είναι κάτι που δεν έχει ρίσκο», είπε ο Μερτς.

Για την «επόμενη μέρα» ο καγκελάριος ζήτησε να αναπτύξει η Γερμανία, από κοινού με τους «συμμάχους» της, μία ατζέντα για το Ιράν, με στόχο να μειωθεί η «επιρροή» της Ρωσίας και της Κίνας, που θα περιλαμβάνει τέσσερις άξονες: Την αναγνώριση του «δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ», τον τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, την παροχή βοήθειας για τη «σταθεροποίηση και οικονομική ανάκαμψη» του Ιράν και τη διαμόρφωση των κατάλληλων συνθηκών, ώστε κατά τα άλλα «ο ιρανικός λαός να αποφασίσει ελεύθερα για τη μοίρα του»...

Πάντως η Γερμανία - που δεν διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στη Μέση Ανατολή - διαφοροποιήθηκε στο σκέλος της στρατιωτικής κινητοποίησης - λέγοντας ότι Γαλλία και Βρετανία έχουν άλλη «οπτική». Ο Γερμανός ΥΠΕΞ, Γ. Βάντεφουλ, απέκλεισε την πιθανότητα στρατιωτικής συμμετοχής στις επιθέσεις εναντίον του Ιράν, ενώ ανέφερε ότι «οι στρατιώτες μας της Bundeswehr θα αμυνθούν σε περίπτωση επίθεσης. Δεν σχεδιάζονται περαιτέρω μέτρα».

Σε μια ακόμη απόδειξη της άμεσης διασύνδεσης των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, Βρετανία, ΗΠΑ και άλλοι ΝΑΤΟικοί έχουν ζητήσει βοήθεια από το Κίεβο με εμπειρογνώμονες που θα παράσχουν καθοδήγηση για την αναχαίτιση ιρανικών drones.

Drones ιρανικού σχεδιασμού εκτοξεύει και η Ρωσία στην Ουκρανία, ενώ «δυτικά» ΜΜΕ αναφέρουν ότι τα εν λόγω drones έχουν αντιγραφεί και από τις ΗΠΑ.

Το Κίεβο απάντησε πως θα μπορούσε να στείλει ειδικούς στη Μέση Ανατολή εάν οι NATOικοί «εταίροι» μεσολαβήσουν για κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο με τη Ρωσία. Επίσης θα παραχωρήσει τα εγχώρια συστήματα για την αναχαίτιση drones σε χώρες της Μέσης Ανατολής σε αντάλλαγμα για αμερικανικής κατασκευής πυραύλους αεράμυνας PAC-3 (Patriot). Τέτοιους πυραύλους χρησιμοποιούν και τα κράτη του Κόλπου.

Κείμενα: Ελένη ΜΑΪΛΗ

Χαρακτηριστικός επίσημος χάρτης με τις στρατιωτικές αποστολές ΝΑΤΟ - ΕΕ - ΟΗΕ στις οποίες συμμετέχει η Ισπανία σε όλη τη Γη...

Σε αυτή τη φάση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή με επίκεντρο το Ιράν, το ισπανικό κεφάλαιο - με παραδοσιακές διασυνδέσεις με τις αραβικές χώρες και ζωτικά συμφέροντα σε Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο και Βόρεια Αφρική - συνειδητοποιεί πως δεν θα κερδίσει κάποιο κομμάτι από τη «λεία» του πολέμου, ενώ αντίθετα έχει πολλά να χάσει από μια εξάπλωση της σύγκρουσης.

«Η δέσμευση της Ισπανίας για αποκλιμάκωση δεν είναι μόνο μια ηθική ή διπλωματική επιλογή, αλλά και μια στρατηγική αναγκαιότητα. Η αποτροπή μιας ευρύτερης σύγκρουσης στο Ιράν ισοδυναμεί σε μεγάλο βαθμό με την προστασία ζωτικών ισπανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων», τονίζουν «δεξαμενές σκέψεις» που αναλύουν τις σημερινές γεωπολιτικές επιλογές της Μαδρίτης¹.

Γι' αυτόν τον λόγο η ισπανική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση PSOE - Sumar υπό τον Π. Σάντεθ επικαλείται το «διεθνές δίκαιο» για να αποστασιοποιηθεί από την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το PSOE ως κυβέρνηση ή αντιπολίτευση έχει επικαλεστεί ακριβώς το «διεθνές δίκαιο» για να στηρίξει τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, την επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία το 1999, την επέμβαση στο Αφγανιστάν το 2001, την επέμβαση στη Λιβύη το 2011, συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία κ.ά.

Να σημειωθεί επίσης ότι στο φόντο των αντιθέσεων μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ η ...«ειρηνική κυβέρνηση» της Ισπανίας τάσσεται υπέρ ενός «ευρωπαϊκού στρατού» και δηλώνει «πρόθυμη» να ενισχύσει τη γεωπολιτική της θέση στέλνοντας ακόμη και «ειρηνευτικά» στρατεύματα στην Ουκρανία...

Παρά τους «λεονταρισμούς» κατά των στρατιωτικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνη στη Χάγη, η Ισπανία έχει υπογράψει τη διακήρυξη της Χάγης όπως και οι υπόλοιπες χώρες - μέλη, συμφωνώντας με τις στρατιωτικές δυνατότητες που πρέπει να αποκτηθούν.

Η κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στο Ιράν και τη Μέση Ανατολή δημιουργεί στην Ισπανία «προκλήσεις» και «διλήμματα» για το πώς θα εξισορροπήσει τη στρατηγική της σχέση με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ με τα ιδιαίτερα συμφέροντα των ισπανικών μονοπωλίων.

Ετσι, η Ισπανία αρνήθηκε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν για τις ανάγκες της επίθεσης αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού από δυο βάσεις στην Ανδαλουσία, με το επιχείρημα ότι οι βάσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται «μόνο στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου». Το Πεντάγωνο απέσυρε 12 αεροσκάφη KC-135 και τα ανέπτυξε σε Γερμανία και Γαλλία.

Ταυτόχρονα, όμως στο πλαίσιο αυτής της «ισορροπίας» με τον στρατηγικό «σύμμαχο» των ΗΠΑ, δύο αντιτορπιλικά που στάθμευαν σε μια από αυτές τις βάσεις, στη ναυτική βάση Rota στο Κάδιθ, το «USS Roosevelt» και το «USS Bulkeley», έχουν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο για να ενισχύσουν την «προστασία» του Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν.

Η υπουργός Αμυνας, Μ. Ρόμπλες, δικαιολόγησε την «κωλοτούμπα» λέγοντας πως σε αντίθεση με τα αεροσκάφη, τα πλοία μπορούν να περάσουν μήνες μακριά από την κύρια βάση τους και να λαμβάνουν εντολές ενώ βρίσκονται στη θάλασσα, επομένως η Ισπανία δεν έχει δυνατότητα να ασκήσει βέτο σε αυτές. `Η είχε τη δυνατότητα και σκόπιμα επέλεξε αυτό το «παραθυράκι» επιτρέποντας βδομάδες πριν στα πλοία να αναπτυχθούν, βάσει και των συμφωνιών που ανανεώνει και υπογράφει η κυβέρνηση Σάντσεθ με την Ουάσιγκτον.

Στα πλαίσια επίσης του «διεθνούς δικαίου», πάνω από 1.000 Ισπανοί στρατιωτικοί είναι αναπτυγμένοι στην περιοχή, σχεδόν 700 στον Λίβανο, 275 στο Ιράκ και 150 στην Τουρκία.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, έχοντας προφανώς μεγαλύτερες «απαιτήσεις» από έναν «ΝΑΤΟικό σύμμαχο», απείλησε πως οι ΗΠΑ θα διακόψουν «κάθε συναλλαγή» με την Ισπανία και θα μπορούσαν ακόμη και να της επιβάλλουν εμπάργκο.

Την Πέμπτη πάντως η Ισπανία ξέχασε για λίγο τις εκκλήσεις για «ειρήνη» και ανακοίνωσε πως θα στείλει τη φρεγάτα «Χριστόφορος Κολόμβος» στην Κύπρο, κάνοντας λόγο - όπως και η ελληνική κυβέρνηση - για μια πράξη «αλληλεγγύης» σε ένα ευρωπαϊκό κράτος...

Αντίστοιχη κωλοτούμπα - κάτω από τη λαϊκή πίεση και λόγω της παραδοσιακής σχέσης με τον αραβικό κόσμο - έκανε η κυβέρνηση Σάντσεθ όταν ανακοίνωσε ότι θα αναστείλει αγορές όπλων από το Ισραήλ, λόγω της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.

Ισπανικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η ισπανική αστυνομία αγόρασε σφαίρες αξίας 6,6 εκατ. ευρώ από μια ισραηλινή εταιρεία, παρά την υπόσχεση της κυβέρνησης να ακυρώσει τη συγκεκριμένη σύμβαση.

Επιπλέον, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις να αναστείλει τις αγορές όπλων από το Ισραήλ, η Ισπανία έχει αναθέσει ή επισημοποιήσει 40 συμβάσεις προμήθειας όπλων με ισραηλινές εταιρείες από τον Οκτώβρη του 2023 όταν ξεκίνησε η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα, ανέφερε η εφημερίδα «El Diario» (24/4/2025)².

Η «El Diario», επικαλούμενη έκθεση του Κέντρου Μελετών Ειρήνης Delas, ανέφερε ότι η σύμβαση είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου»:

Η Ισπανία έχει συνάψει συμφωνίες όπλων αξίας 1,04 δισ. ευρώ με ισραηλινές εταιρείες από τότε που ξεκίνησε η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα μέχρι και το 2025. Δέκα από τις 40 συμβάσεις φέρεται να συνήφθησαν μετά τον Οκτώβρη του 2024 - τον μήνα που το υπουργείο Αμυνας της Ισπανίας ανακοίνωσε ότι είχε σταματήσει όλες τις στρατιωτικές αγορές από το Ισραήλ!

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι οριστικοποιημένες συμβάσεις περιλαμβάνουν πυρομαχικά, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, βαλλιστικές πλάκες και συσκευές προγραμματισμού βλημάτων.

Ισραηλινές εταιρείες που εμπλέκονται στις συμβάσεις έχουν διαφημίσει όπλα όπως οι πύραυλοι SPIKE ως «δοκιμασμένα σε μάχη» στο μακελειό της Γάζας...

Η Ενέργεια βρίσκεται στον πυρήνα της θέσης της Ισπανίας ως «γέφυρας» της Ευρώπης με τον αραβικό κόσμο.

Η ΕΕ, στο πλαίσιο της «στρατηγικής αυτονομίας» και της «διαφοροποίησης» από τις ΗΠΑ και την Κίνα, στρέφεται στις χώρες του Κόλπου. Αυτές παραμένουν βασικοί προμηθευτές πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη, ενώ η Ισπανία θέλει να επενδύσει στην ενεργειακή μετάβαση εκμεταλλευόμενη την τεχνογνωσία της στις ΑΠΕ³.

Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ έχουν δεσμευτεί για μακροπρόθεσμες επενδύσεις και η Μαδρίτη έχει βλέψεις σε ηλιακή ενέργεια και πράσινο υδρογόνο.

Περαιτέρω, η Ισπανία αποτελεί πύλη εισόδου για τα προϊόντα του Κόλπου στην ευρωπαϊκή αγορά, ενώ η περιοχή παρέχει στη Μαδρίτη στρατηγική πρόσβαση στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Επομένως η «αξιολόγηση της Ισπανίας» στον βαθμό εμπλοκής της «είναι αναγκαστικά ευρεία και προληπτική». Οποιαδήποτε κλιμάκωση θα έχει επιπτώσεις πέρα από το Ιράν, στις αγορές Ενέργειας, στις επενδύσεις, με κινδύνους για τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα, αστάθεια σε περιοχές όπου η Ισπανία έχει άμεσα συμφέροντα.

Για αυτά τα στρατηγικά συμφέροντα το ισπανικό κεφάλαιο δεν θα διστάσει σε μια άλλη φάση - και δεν έχει διστάσει στο παρελθόν - να ανοίξει τον δρόμο με τα όπλα.

Παραπομπές:

1. https://thediplomatinspain.com/en/2026/01/15/analysis-spain-and-the-crisis-in-iran-balanced-diplomacy-in-a-regional-powder-keg/?amp=1

2. https://www.aa.com.tr/en/europe/despite-stated-ban-spain-continues-to-buy-arms-from-israel-report/3547385

3. https://www.atalayar.com/en/opinion/hasan-alnajrani/crises-and-relations-between-the-gulf-and-spain/20250827110311217702.html

2026 The Associated Press. All

Με τη χώρα να βρίσκεται πολύ βαθιά μπλεγμένη στον πόλεμο και την Κύπρο να έχει τεθεί από νωρίς στο στόχαστρο, ως αποτέλεσμα της εμπλοκής της στα ευρωατλαντικά σχέδια, όπως έδειξε το χτύπημα στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, η εγχώρια αστική τάξη, σαν έτοιμη από καιρό, έσπευσε να συνδράμει τον ΝΑΤΟικό σχεδιασμό για την Ανατ. Μεσόγειο, με το βλέμμα - φυσικά - και στα μερτικά της καπιταλιστικής «λείας» στην ευρύτερη περιοχή και πώς θα τα κατοχυρώσουν, σε ανταγωνισμό με άλλα κεφάλαια.

Συγκεκριμένα, κλιμακώνοντας βήμα το βήμα τη συμμετοχή της Ελλάδας στο μακελειό του πολέμου, έστειλαν στην Κύπρο (ώστε να πάρει το βάφτισμα του πυρός στα ευρωατλαντικά σχέδια, επιβεβαιώνοντας τι αφορούσε η αγορά της) τη νεότευκτη φρεγάτα «Κίμων» μαζί με δεύτερη ελληνική φρεγάτα, την «Ψαρά», η οποία φέρει το αντι-UAV σύστημα αεράμυνας «Κένταυρος». Επίσης προσγειώθηκαν στην Κύπρο 4 μαχητικά F-16, ενώ στον σχεδιασμό προβλέπεται και η πτήση - εφόσον κριθεί απαραίτητο - ελληνικού ιπτάμενου ραντάρ.

Στο ίδιο πλαίσιο, μετά τη μετακίνηση πυροβολαρχίας «Patriot» από τη Βόρεια Ελλάδα στην Κρήτη για επιπλέον κάλυψη της Σούδας, άλλη μία μετακινήθηκε στην Κάρπαθο για κάλυψη της Δωδεκανήσου και του διαύλου προς την Ανατολική Μεσόγειο, ενώ στην ίδια ζώνη έχουν αναπτυχθεί και πλοία του Στόλου με δυνατότητες αντιαεροπορικής άμυνας.

Σημειωτέον, στη Σούδα οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει και συστήματα αντιμετώπισης μη επανδρωμένων συστημάτων, όπως και αντιαεροπορικής άμυνας μικρού βεληνεκούς, απόδειξη ότι εξετάζονται όλα τα σενάρια, καθώς απειλή δεν συνιστά μόνο ένας πύραυλος που θα εκτοξευτεί από το Ιράν. Π.χ. τη βάση στην Κύπρο λέγεται ότι την έπληξε ιρανικής κατασκευής UAV τύπου Shahed-136, που έχει εξελιχθεί σε βασικό εργαλείο «ασύμμετρου πολέμου» της Τεχεράνης. Στα ατού του προβάλλεται η «ευελιξία εκτόξευσης», καθώς μπορεί να εκτοξευτεί από σταθερές ράμπες, φορητές μονάδες πάνω σε οχήματα ή προσωρινά διαμορφωμένους χώρους, εξ ου και εξετάζεται το ενδεχόμενο να μην εκτοξεύτηκε από Ιράν ή Λίβανο, αλλά ακόμα και από εμπορικό πλοίο που έπλεε στην Ανατ. Μεσόγειο, κρυμμένο σε εμπορευματοκιβώτιο.

Υπό αυτό το πρίσμα αποκτά πρόσθετη βαρύτητα και αξία η αποκάλυψη που έκανε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας, ότι σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες 2 από τα 4 drones που αναχαιτίστηκαν πριν μερικά 24ωρα πάνω από την Κύπρο είχαν τελικό στόχο τη βάση της Σούδας. Εξέλιξη που επιβεβαιώνει τις προειδοποιήσεις του Κόμματος ότι η λειτουργία βάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ και η εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς λειτουργούν ως μαγνήτης κινδύνων.

Σε ακόμα πιο δύσκολη κατάσταση είναι βέβαια αυτοί που έχουν σταλεί ακόμα πιο κοντά στις ιρανικές Ενοπλες Δυνάμεις, καθώς η κυβέρνηση έχοντας έγνοια τα συμφέροντα εφοπλιστών και ομίλων της διαμετακόμισης στέλνει απανωτά φρεγάτες (στην παρούσα φάση την «Υδρα») να περιπολούν στον Κόλπο του Αντεν και στην Ερυθρά Θάλασσα, ενάντια στη δράση των Χούθι, ενταγμένες στην ευρωενωσιακή επιχείρηση «Aspides», από τα κεντρικά της οποίας ήδη από το προηγούμενο Σάββατο βγήκε σήμα ότι «επιθέσεις εναντίον όλων των πλοίων δεν μπορούν να αποκλειστούν» (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ζωές των ναυτεργατών) και ότι «τα μέσα της ASPIDES στην περιοχή επιχειρήσεων (σ.σ. άρα και η "Υδρα") παραμένουν σε υψηλή επιφυλακή»(«on high alert»).

Επιπλέον η κυβέρνηση, στο πλαίσιο λυκοφιλιών του κεφαλαίου και για την προστασία υποδομών των Σαουδαράβων μεγιστάνων, έχει αναπτύξει στην εν λόγω χώρα συστοιχία «Patriot» και δεκάδες στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας, τα οποία έχουν ...τον νου τους για τους πυραύλους που στέλνουν οι Ιρανοί στις εγκαταστάσεις της «Aramco».

Προκειμένου να στοιχήσει τον λαό σε όλες αυτές τις άθλιες μεθοδεύσεις και τους κινδύνους, ο Κυρ. Μητσοτάκης μιλώντας την Τετάρτη στην Βουλή αναπαρήγαγε όλα τα άθλια προσχήματα των Ευρωατλαντικών μακελάρηδων και στήριξε αναφανδόν την εμπλοκή της χώρας στη νέα σφαγή που ξεκίνησαν ΗΠΑ και Ισραήλ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Με το ίδιο θράσος βάφτισε «προστασία του ελληνισμού» τη ΝΑΤΟικής κοπής αποστολή στην Κύπρο, η οποία στοχοποιήθηκε ακριβώς λόγω της συμμετοχής της σε τέτοια σχέδια και αποστολές.

Συγκεκριμένα, για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στέλνονται στο «στόμα του λύκου», από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Σαουδική Αραβία και την Ερυθρά Θάλασσα, επικαλέστηκε τους κινδύνους που διατρέχει η Κύπρος (τη χαρακτήρισε «βραχίονα του Ελληνισμού», που «δυστυχώς βρίσκεται πολύ πιο κοντά από την Ελλάδα στην εμπόλεμη ζώνη») και το «εθνικό καθήκον» «στην υπηρεσία του οικουμενικού Ελληνισμού».

Μάλιστα, ενοχλημένος από την εμπεριστατωμένη κριτική που του άσκησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, προσπάθησε ξανά να του απαντήσει τάχα, καθώς ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση «παρέχει αμυντική στήριξη στην Κύπρο και όχι στις βρετανικές βάσεις». Με θράσος μάλιστα ζήτησε «μεγαλύτερη υπευθυνότητα» από το ΚΚΕ, «όταν για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες έμπρακτα η Ελλάδα συνδράμει την Κύπρο σε μια πολύ δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία» και άλλα τέτοια.

Ο κόσμος (και ο αστικός) το 'χει τούμπανο κι αυτοί κρυφό καμάρι ότι καμία «συνδρομή» στον κυπριακό λαό δεν έχουν πάει να προσφέρουν τα πολεμικά μέσα που στέλνει η κυβέρνηση στην περιοχή. Τον ευρωατλαντικό σχεδιασμό παραπέρα συμμετοχής στον πόλεμο πάνε να υπηρετήσουν, όπως επιβεβαιώνει και η τεράστια συγκέντρωση πυρός στην περιοχή, που π.χ. σε ό,τι αφορά τους Αμερικανούς περιλαμβάνει πολλά αντιτορπιλικά τους (τύπου Arleigh Burke) απλωμένα στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, συν το αεροπλανοφόρο «Gerald R. Ford», που προηγουμένως έδεσε στη Σούδα, από όπου ανεφοδιάζονται άλλωστε όλα αυτά τα πλοία του θανάτου.

Διόλου τυχαία, και ο ίδιος ο Μητσοτάκης έσπευσε να χαιρετίσει το γεγονός ότι δυνάμεις στην Κύπρο στέλνει και η Γαλλία, «ενδεχομένως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο», πανηγυρίζοντας ουσιαστικά για τη νέα ανάπτυξη δυνάμεων του ευρωατλαντικού άξονα στην ευρύτερη ζώνη, κόντρα στη διείσδυση και δράση εκεί άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων (π.χ. της Κίνας). Κόντρα που έχει ήδη βυθίσει 10 χώρες της περιοχής στον πόλεμο, και ενώ «το ένα φέρνει το άλλο», με τη σύγκρουση να κλιμακώνεται, την ΕΕ να εξετάζει την ενεργοποίηση της «ρήτρας» για τη στρατιωτική συνδρομή, το ΝΑΤΟ να αναχαιτίζει πυραύλους πάνω από την Τουρκία και τα χειρότερα να είναι μπροστά...

Είναι κυριολεκτικά αδίστακτοι για να προωθήσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου: Ενδεικτικό είναι ότι όπως ανακοινώθηκε μέσα στη βδομάδα η Ελλάδα θα ενταχθεί στην «πυρηνική ασπίδα» της Γαλλίας, με τα κυβερνητικά στελέχη να αφήνουν ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για εγκατάσταση πυρηνικών στην Ελλάδα!

Χαρακτηριστικά είναι τα όσα είπε ο υπουργός Αμυνας Ν. Δένδιας, αναδεικνύοντας τον τυχοδιωκτισμό τους. Παραδέχτηκε ότι η φρεγάτα «Κίμων» έφυγε σε αποστολή χωρίς προηγουμένως να έχει ενταχθεί «απολύτως επιχειρησιακά στον Στόλο», αφού «η επιχειρησιακή ένταξή της στο σύνολο του Στόλου, καθώς αυτό αφορά διαλειτουργικότητες, είχε προγραμματιστεί να γίνει εντός 4-6 μηνών», περιγράφοντας μια κατάσταση όπου αν έπρεπε να επιχειρήσει με τα υπόλοιπα πλοία του θα είχαν «δυσκολία τα συστήματα να συνομιλήσουν». Εξ ου και «θα χρειαζόταν μακρά σειρά μηνών» μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία, αλλά απεστάλη, καθώς «είχαμε έκτακτες συνθήκες», όπου το πλοίο τάχα θα μπορεί να επιχειρήσει «ως μονάδα», όπως είπε, αποσιωπώντας ότι θα πρέπει να συνεργαστεί με την «Ψαρά», τα F-16, τα πλοία της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, άλλους «δρώντες» στην περιοχή, π.χ. τη γαλλική φρεγάτα «Languedoc», και αργότερα το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Charles de Gaulle» και τα πλοία συνοδείας του, που επίσης πλέουν προς την περιοχή.

Επιπλέον, ο Δένδιας δεν απέκλεισε συμμετοχή αργότερα σε κάποια ευρωατλαντική ναυτική δύναμη που θα ελέγχει στα Στενά του Ορμούζ (ανέφερε την πρόθεση των Γάλλων γι' αυτό), έστω κι αν παραδέχτηκε ότι δεν θα είναι κάτι «εύκολο», βάζοντας κάτι προϋποθέσεις του τύπου «να είναι ο κίνδυνος απολύτως υπολογισμένος»! Θυμίζουμε ότι Ελληνας αξιωματικός είναι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χρεωμένος ως επιτελής στην πολυεθνική αποστολή «European Maritime Awareness in The Strait of Hormuz» όπου μετέχουν Ελλάδα, Γαλλία (έχει ηγετικό ρόλο στην αποστολή), Γερμανία, Δανία, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Πορτογαλία και Νορβηγία, με σκοπό «την ασφαλή και ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων στον Κόλπο, στα Στενά του Ορμούζ και στον Κόλπο του Ομάν».

Αλλωστε ο Δένδιας, αναδεικνύοντας την πρεμούρα της ντόπιας αστικής τάξης να «παίξει» στους ανταγωνισμούς του κεφαλαίου όπου Γης, είπε ότι οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις είναι αυτήν τη στιγμή σε 5 αποστολές και επιχειρήσεις εκτός συνόρων: Η φρεγάτα «Υδρα» πλέει στην Ερυθρά Θάλασσα, έξω από το Τζιμπουτί, «για τα συμφέροντα της Ελλάδας και της ελληνόκτητης ναυτιλίας», όπως είπε. Επίσης είναι σε εξέλιξη οι δύο αποστολές στην Κύπρο (μία στον αέρα και μία στη θάλασσα), ελληνική φρεγάτα πλέει ανοιχτά της Λιβύης, ενώ δύναμη είναι ανεπτυγμένη και στο Κόσοβο, σε «μια νέα πραγματικότητα», όπως περιέγραψε την ακόμα πιο ενεργό εμπλοκή.

Παραδεχόμενος εξάλλου στη Βουλή τους κινδύνους που φέρνουν για τον λαό όλα αυτά τα σχέδια, ο Μητσοτάκης ομολόγησε πως «ασφαλώς και η φρούρηση ευαίσθητων στρατιωτικών υποδομών είναι αυξημένη, και το ίδιο ισχύει και από πλευράς υπουργείου Προστασίας του Πολίτη σε ό,τι αφορά πιθανούς στόχους συνδεδεμένους με τα αντιμαχόμενα κράτη» (ΗΠΑ, Ισραήλ κ.λπ.), ενώ προανήγγειλε και σκληρότερα μέτρα καταστολής στα σύνορα. Την ώρα δηλαδή που συμμετέχουν στον πόλεμο που θα δημιουργήσει νέα κύματα εκατομμυρίων προσφύγων, ετοιμάζονται να κάνουν τις θάλασσες πάλι υγρό τάφο για τους κυνηγημένους, ενώ έχουν στήσει και τα «επίσημα» δουλεμπορικά για να εκμεταλλευτούν φτηνούς εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα.

Συνέπειες έρχονται και για την τσέπη του λαού, όπου θέλουν να φορτώσουν τα κόστη του πολέμου τους: «Οι εξελίξεις επηρεάζουν και τη διεθνή οικονομία, τα ευρωπαϊκά ομόλογα, τις τιμές Ενέργειες, που κινούνται απότομα προς τα πάνω, όπως πάντα συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις», είπε ο πρωθυπουργός, λες και πρόκειται για «φυσικό φαινόμενο» και όχι αποτέλεσμα της συμμετοχής στον πόλεμο και των ανταγωνισμών, παραπέμποντας στα γνωστά μέτρα - κοροϊδία που ο λαός πληρώνει τριπλά από την άλλη τσέπη, και ενώ ήδη τα μονοπώλια στην παραγωγή και την εμπορία τροφίμων και καυσίμων μετράνε νέες ευκαιρίες για κέρδη.

Φυσικά, η κυβέρνηση δεν είναι μόνη της σε όλη αυτή τη βρωμερή υπόθεση, όπως έδειξε την Τρίτη η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ν. Ανδρουλάκη, προκειμένου να τον ενημερώσει - μετά από αίτημά του - για τις εξελίξεις. Βασικά, να αξιοποιήσει τη συναίνεσή του για να προωθήσει το αφήγημα της «εθνικής» εμπλοκής.

Αλλωστε, κατά την έναρξη της συνάντησης ο Μητσοτάκης υπεραμύνθηκε της αποστολής στην Κύπρο, «στην υπηρεσία του οικουμενικού Ελληνισμού» όπως παρουσίασε την εμπλοκή, με τον Ανδρουλάκη να του παρέχει πλήρη κάλυψη.

Μια στάση που εκτιμήθηκε δεόντως από το Μαξίμου, καθώς ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, μιλώντας την Τετάρτη στον ραδιοφωνικό σταθμό «ΣΚΑΪ», χαιρέτισε την «πολιτική σύμπνοια για τις επιλογές της κυβέρνησης», «μεταξύ σίγουρα της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε μείζονος σημασίας επιλογές».

Eurokinissi

Από κάθε τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΕΑΡ και των άλλων συμπληρωμάτων του αστικού πολιτικού συστήματος γίνεται φανερό ότι το κάρο της συμμετοχής στον πόλεμο δεν το σέρνει μόνη της η κυβέρνηση. Εχει πολύτιμους συμπαραστάτες όλα τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού και της συστημικής αντιπολίτευσης, αφού εδώ η στρατηγική της αστικής τάξης δεν χωράει «παραφωνίες». Το «ζυγιστείτε - στοιχηθείτε» γίνεται πράξη, και ειδικά όσα λένε για τη ΝΑΤΟική αποστολή φρεγατών και των F-16 στην Κύπρο είναι αποκαλυπτική, αφού αναπαράγουν όλα τα προσχήματα της κυβέρνησης.

Αλλωστε, μιλάμε για τα κόμματα που έχουν προσυπογράψει όλες τις στρατηγικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, που παρακαλάνε για μεγαλύτερη πολεμική εμπλοκή της ίδιας της ΕΕ.

Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά τι λένε:

- Ο Ανδρουλάκης του ΠΑΣΟΚ έσπευσε από την πρώτη στιγμή να συναντηθεί προσωπικά με τον Μητσοτάκη, την ίδια στιγμή που ήταν λαϊκή απαίτηση η ανοιχτή συζήτηση στη Βουλή και όχι μουρμούρες πίσω από κλειστές πόρτες. Μάλιστα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ χαιρέτισε τη «στρατιωτική παρουσία» στην Ανατολική Μεσόγειο, αναπαράγοντας πλήρως τα προσχήματα της κυβέρνησης για τη συμμετοχή στον πόλεμο. Αναπαρήγαγε το ψέμα ότι αυτή η παρουσία «συνδέεται με την προστασία του ελληνισμού, και ειδικότερα του κυπριακού ελληνισμού που είναι εγγύτερα στην εμπόλεμη ζώνη». Και, σαν να ανακαλύπτει το ...στεγνό νερό, μίλησε για «μη ύπαρξη κανενός σεναρίου εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στο Ιράν». Δηλαδή, και ξέπλυμα της ραγδαίας ΝΑΤΟποίησης της Κύπρου που τη μετέτρεψε σε στόχο αντιποίνων και στήριξη της αποστολής φύλαξης των βρετανικών βάσεων του θανάτου. Και στήριξη στην ενεργή συμμετοχή στον πόλεμο και ξεδιάντροπη κοροϊδία κατάμουτρα στον λαό.

- Από τα ίδια προσχήματα και την επιχειρηματολογία της ΝΔ «ψωνίζει» και ο Τσίπρας, που με τη δήλωσή του δικαιολογεί τη βαθιά εμπλοκή, λέγοντας πως «πρώτη προτεραιότητα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί στο αίτημα της Κύπρου για στήριξη της άμυνας και της ασφάλειας των πολιτών της απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις». Και, την ίδια στιγμή που προσυπογράφει τη συμμετοχή στον πόλεμο, κάνει και αντιπολίτευση στα ...δικά του λεγόμενα, αφού επισημαίνει ότι «η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν έχουν κανένα λόγο να γίνονται μέρος αυτού του πολέμου». Δεν είναι παραφροσύνη, αλλά η παλιά τέχνη - κόσκινο της σοσιαλδημοκρατίας, που όπως έχει αποδείξει ο ίδιος ο Τσίπρας την ξέρει απέξω κι ανακατωτά, από όταν έγραφε τον πρόλογο του σημερινού κατήφορου με όσα συμφωνούσε ως πρωθυπουργός με τον «διαβολικά καλό Τραμπ».

- Ρόλο λαγού αναλαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον Φάμελλο να απαιτεί «από κοινού διαμόρφωση της εθνικής γραμμής». Και ξεδιπλώνοντας τις δικές του αρετές στην εξασφάλιση της αντιλαϊκής συναίνεσης απαιτεί Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, προεξοφλώντας κιόλας ότι «κανείς δεν θα έβαζε θέμα μη στήριξης της Κύπρου», δηλαδή της ΝΑΤΟικής αποστολής. Μάλιστα, ψάχνοντας προφανώς να καταθέσει τη στήριξή του και να ...πιάσει τόπο, φτάνει να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι δεν παίρνει ...ειλικρινείς πρωτοβουλίες συναίνεσης.

- Ο Χαρίτσης της Νέας Αριστεράς ζητά από την κυβέρνηση «να μην επιτρέψει τη χρήση της Σούδας και των αμερικανικών βάσεων για επιχειρήσεις εκτός ΝΑΤΟικού πλαισίου». Προφανώς αν το αιματοκύλισμα των λαών είχε και τη «σφραγίδα» από τα ίδια γεράκια του πολέμου που τον διεξάγουν και σήμερα, η Νέα Αριστερά θα έδειχνε κατανόηση...

- Οσο για την Πλεύση Ελευθερίας; Για μια ακόμα φορά όταν σκάνε αμερικανικές μπόμπες αγνοείται. Ισως ξεψαχνίζει πάλι το Σύνταγμα των ΗΠΑ, μπας και βρει καμιά ...παράγραφο που παραβιάζει ο Τραμπ.

- Ο «αντισυστημισμός» του Βελόπουλου πάλι έμεινε στα μισά, αφού ξεκαθαρίζει ότι η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ «είναι επιβεβλημένη» και «πρέπει να εμβαθύνουμε περισσότερο». Χώρια που για την Κύπρο μίλησε για ...καθυστερημένη βοήθεια, δηλαδή και πολύ άργησε η κυβέρνηση να στείλει στρατό στο στόμα του λύκου.

Η παραπάνω «μασίφ» στάση στα πολεμικά προτάγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ δεν είναι βέβαια κανένας κεραυνός εν αιθρία, αλλά παίρνουν τη σκυτάλη από τη διαχρονική στήριξη της θανάσιμης εμπλοκής. Ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα:

- Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, ο Τσίπρας, ο Βελόπουλος και τα υπόλοιπα ακροδεξιά μορφώματα συμφώνησαν να συμμετέχει η φρεγάτα «Υδρα» σε πολεμική αποστολή της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα, προς υπεράσπιση των συμφερόντων των εφοπλιστών και, φυσικά, του Ισραήλ.

- Ποιοι ψήφισαν το καλοκαίρι του 2024 στη Βουλή να ανανεωθεί η παραμονή της συστοιχίας του αντιαεροπορικού συστήματος «Patriot» στη Σαουδική Αραβία μαζί με αντίστοιχο προσωπικό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων; Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ.

- Τον Μάρτη του 2022 στη Βουλή η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και η Ελληνική Λύση ψηφίζουν για άλλη μια φορά από κοινού ένα κυβερνητικό νομοσχέδιο. Πρόκειται για τη Στρατιωτική Συμφωνία της Ελλάδας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Θυμίζουμε ότι μιλάμε για τον όλο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί δηλαδή με όσους τώρα είναι Νέα Αριστερά. Η Συμφωνία περιλαμβάνει και ρήτρα αμυντικής συνδρομής, δηλαδή αν κάποιος επιτεθεί στα ΗΑΕ η Ελλάδα έχει υποχρέωση να στείλει στρατό, και το αντίστροφο. Ανατρέχοντας μάλιστα στο ρεπορτάζ εκείνων των ημερών διαβάζουμε ότι ο τότε υπουργός Εξωτερικών δήλωνε: «Η ρήτρα αυτή υπάρχει για πρώτη φορά σε διμερή συμφωνία την οποία υπογράφει η χώρα μας μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου».

Εξω από την αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα

Τα ιμπεριαλιστικό μακελειό μετά την επίθεση ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν καταδίκασαν εργατικά σωματεία από τη μεγάλη συγκέντρωση του Σαββάτου στο Σύνταγμα για τη συμπλήρωση 3 χρόνων από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα των Τεμπών και έδωσαν μαχητικό ραντεβού για την επομένη. Ετσι την Κυριακή χιλιάδες διαδήλωσαν έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία. Μήνυμα ενάντια στη θανάσιμη εμπλοκή επίσης οι κινητοποιήσεις για τα τρία χρόνια από το έγκλημα σε όλη τη χώρα.

Ακολούθησαν τις επόμενες μέρες μια σειρά κινητοποιήσεις από Εργατικά Κέντρα, σωματεία, Επιτροπές Ειρήνης και μαζικούς φορείς σε διάφορες πόλεις.

Συναγερμό σήμαναν εξαρχής οι Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, καλώντας σε λαϊκό ξεσηκωμό για να απεμπλακεί η Ελλάδα από τη φωτιά του πολέμου. Δεκάδες πικετοφορίες και κινητοποιήσεις πραγματοποιήθηκαν σε όλη την επικράτεια. Ξεχώρισαν αυτές που έγιναν σε περιοχές με αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, όπου υπάρχουν υποδομές που μετατρέπονται ήδη σε κρίκους εμπλοκής. «Στο στόχαστρο οι βάσεις, σε κίνδυνο ο λαός! Εξω το ΝΑΤΟ! Παντού ξεσηκωμός!», το σύνθημα που αντήχησε δυνατά για να ακουστεί έως τους μακελάρηδες και όσους καθιστούν τη χώρα πολεμικό ορμητήριο και στόχο αντιποίνων.

Πάτρα

Eurokinissi

Θεσσαλονίκη

Βόλος

Συγκέντρωση ΚΚΕ στα Χανία: Να κλείσει η βάση της Σούδας

Από την απεργία των ναυτεργατών την Πέμπτη για τον επαναπατρισμό των συναδέλφων τους

Ποιο είναι το «άλλο μισό»; Οι χυδαιότητες της εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς, που από τη μία απολαμβάνει τη θωράκιση των μπίζνες της μέσα από τη γεωστρατηγική αναβάθμιση και την εμπλοκή στον πόλεμο και από την άλλη ρίχνει το σύνθημα «τα κεφάλια μέσα» στους εργαζόμενους.

«Τώρα δεν είναι ώρα για διεκδικήσεις», «μη ζητάτε αυξήσεις», «υπάρχουν απροσδόκητες εξελίξεις που επιβάλλουν μέτρα»: Τέτοια αρχίζουν να ακούνε εργαζόμενοι σε χώρους δουλειάς τις τελευταίες μέρες, προϊδεάζοντας για νέο πογκρόμ σε δικαιώματα και ένταση της εκμετάλλευσης, όπως συμβαίνει πάντα σε συνθήκες πολεμικής προπαρασκευής.

Σε άλλους στρατηγικούς χώρους η εργοδοσία τρίβει τα χέρια της, βλέποντας το ιμπεριαλιστικό μακελειό σαν «ευκαιρία», καθώς έχει λαμβάνειν περισσότερα κέρδη από τη λεία του πολέμου, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τα βαπόρια και τα ναυπηγεία. Εδώ το σύνθημα «τα κεφάλια μέσα» συνδυάζεται με το «έρχονται δουλίτσες» ή με το «κάντε υπομονή», με κάτι ματωμένα μπόνους που ανεμίζουν οι προϊστάμενοι, αλλά και με ξεσάλωμα εντατικοποίησης και «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου.

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα στηρίγματά τους, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, που ρίχνει το δηλητήριο της υποταγής, στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής».

Σχετικά με τα παραπάνω, ο «Ριζοσπάστης» κάνει σήμερα μια πρώτη καταγραφή σε Τηλεπικοινωνίες και Ναυπηγεία και θα επανέλθει με νέο ρεπορτάζ από κλάδους όπως της Ενέργειας, των Τηλεπικοινωνιών, της Πολεμικής Βιομηχανίας κ.ο.κ.

Προφανώς αυτήν την περίοδο ξεχωρίζει ο πόλεμος που έχουν κηρύξει κυβέρνηση και εφοπλιστές σε βάρος των ναυτεργατών, κρατώντας εκατοντάδες στα δρομολόγια του θανάτου, γιατί έτσι επιτάσσει η κερδοφορία τους. Εκεί που ρέει το αίμα από το μακελειό το εφοπλιστικό κεφάλαιο βλέπει «ευκαιρίες», γι' αυτό και εκβιάζει τους ναυτεργάτες να διασχίζουν τις πολεμικές ζώνες. Αυτή είναι η άλλη όψη της προπαγάνδας στα εργοστάσια που μυρίζονται κέρδη, απαιτώντας δουλειά μέχρι τελικής πτώσης «για να εκτοξευτεί η επιχείρηση».

Μόλις πριν λίγες μέρες ο πρόεδρος και CEO της ONEX στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας πανηγύριζε για τη συμφωνία με την κορεατική ναυπηγική βιομηχανία «Hanwha», που ανοίγει νέα πεδία κερδοφορίας στο φόντο του πολέμου. «Η συμφωνία αυτή χαράσσει ξεκάθαρη πορεία για ταχεία πρόοδο στο LNG και στη νέα γενιά υπεράκτιων και παράκτιων ενεργειακών πλατφορμών, με επίκεντρο την ενσωμάτωση και παραγωγή στις ΗΠΑ», έλεγε, παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Γκίλφοϊλ. Πρόκειται για συμφωνία που περιλαμβάνει και κατασκευή πολεμικών σκαφών, με τον βιομήχανο να προσβλέπει σε τεράστια κερδοφορία.

«Παρών» στο πανηγύρι για να βγάλει τη βρώμικη δουλειά ήταν και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, που έλεγε για τη συμφωνία: «Ολοι οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και στα Ναυπηγεία της ΟΝΕΧ είμαστε περήφανοι (...) γιατί πάνω από όλα είμαστε Ελληνες και είμαστε εθνικά υπερήφανοι που όλοι μαζί σαν μια οικογένεια είμαστε αποφασισμένοι να πάμε τα ναυπηγεία ψηλά». Σε ένα τέτοιο μνημείο υποταγής στο καπιταλιστικό κέρδος, και αφού ευχαρίστησαν τον πρωθυπουργό και τον τότε υπουργό Ανάπτυξης, τόνισαν πως «τα ναυπηγεία μας ενώνουν τη χώρα και δεν είναι πεδίο αντιπαράθεσης με κερδισμένα ναυπηγεία άλλων χωρών».

Η ίδια η ζωή βέβαια επιβεβαιώνει ότι τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας εντάσσονται στη σύγκρουση και στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, με τις ΗΠΑ να τα «επιστρατεύουν» σαν αντίπαλο δέος στην κινεζική COSCO, που έχει βάλει στο χέρι τον Πειραιά. Στην πράξη δηλαδή οι εργαζόμενοι μπαίνουν στο επίκεντρο της σφοδρής αντιπαράθεσης που αυτή τη στιγμή βάζει τη σφραγίδα της σε πολεμικά μέτωπα όπου Γης...

Και, βέβαια, αυτή η «αναβάθμιση» για την οποία δηλώνουν «υπερήφανοι» οι συνδικαλιστές της κυβέρνησης πάει πακέτο με τη μετατροπή της περιοχής σε Ειδική Οικονομική Ζώνη, όπου η εργοδοσία θα μπορεί να ξεσαλώνει ανενόχλητη, χωρίς καν τις τυπικές υποχρεώσεις της απέναντι στους εργαζόμενους.

Στην καλλιέργεια εφησυχασμού προχωρά ο Ομιλος ΟΤΕ, με σχετικές ενημερώσεις που έγιναν σε τμήματα Πληροφορικής της εταιρείας, στο φόντο της ραγδαίας πολεμικής κλιμάκωσης. «Τα γεωπολιτικά δεν μας επηρέαζαν τόσο, όμως τώρα είναι αλλιώς. Εμείς (σ.σ. ο ΟΤΕ) κινούμαστε με βάση τις αξίες και θεσμικά και όσον αφορά τα έργα παραμένουν κυρίως τηλεπικοινωνιακά, αυτή είναι η εμπλοκή μας», τόνισαν.

Αυτές οι «θεσμικές αξίες» είναι που αποτυπώθηκαν και στην πρόσφατη κοινοπραξία που υπέγραψε ο ΟΤΕ με τη «Unisystems» και την Υπηρεσία Πληροφοριών του ΝΑΤΟ (NCIA).

Ο τότε διευθυντής πωλήσεων δήλωσε: «Με την υπογραφή αυτής της στρατηγικής σύμβασης - πλαίσιο, θα έχουμε την ευκαιρία να συμβάλουμε καθοριστικά στο έργο της Υπηρεσίας Επικοινωνιών και Πληροφορικής του ΝΑΤΟ, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία μας και την εμπειρία μας στην υλοποίηση μεγάλων και σύνθετων έργων τεχνολογίας. Η εμπιστοσύνη της NCIA επιβεβαιώνει ότι ο Ομιλος ΟΤΕ αποτελεί συνεργάτη επιλογής για κάθε επιχείρηση ή Οργανισμό, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και οι ...ενδοεταιρικές δηλώσεις, με προϊστάμενους να προτρέπουν τους εργαζόμενους «να σηκώσουν τα μανίκια και να δουλέψουν πιο εντατικά», να σκεφτούν οι ίδιοι τι έργα μπορεί να πάρει η εταιρεία για να είναι κερδοφόρα και ανταγωνιστική, με το «τυράκι» ότι και οι ίδιοι θα έχουν λαμβάνειν.

Εκεί που τελειώνουν βέβαια τα «τυράκια» έρχονται οι συστάσεις για ...υπομονή. Τέτοιες συστάσεις έκανε η εργοδοσία της «Intracom Telecom», λέγοντας ότι εξαιτίας του πολέμου στο Ιράν υπάρχει «απροσδόκητη καθυστέρηση» στην καταβολή των δεδουλευμένων των εργαζομένων.

Η συγκεκριμένη εταιρεία του κλάδου των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής έχει λάβει έγκριση από την κυβέρνηση για την κατασκευή εργοστασίου στην Κοζάνη ύψους 45 εκατ. ευρώ, με επιδότηση 19,3 εκατ. ευρώ από το «Πρόγραμμα Δίκαιης Μετάβασης, και για το «Project Hermes», στο πλαίσιο των στρατηγικών επενδύσεων για έρευνα και ανάπτυξη σε συστήματα ασύρματων τηλεπικοινωνιών, ύψους 42,9 εκατ. ευρώ, από τα οποία το 50% προέρχεται από δημόσιους πόρους!

Γι' αυτό και ζητά τη συναίνεση των εργαζομένων ακόμα και μπροστά στα χτυπήματα. Από το Ταμείο Ανάκαμψης έως τη στροφή και την εμπλοκή σε έργα πολεμικής οικονομίας, η εργοδοσία απαιτεί στοίχιση και «ενότητα» στους στόχους της και «τα κεφάλια μέσα» σε ό,τι αφορά τη διεκδίκηση.

Σε έναν ακόμα κολοσσό των τηλεπικοινωνιών, στη «Vodafone Ελλάδας», στις 16 Φλεβάρη η διοίκηση ανακοίνωσε την επίσημη είσοδό της στον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού, τονίζοντας πως αυτό «ενισχύει τη στρατηγική μας τοποθέτηση στο αμυντικό οικοσύστημα της χώρας και μας δίνει τη δυνατότητα να συμμετέχουμε πιο ενεργά σε εθνικές και ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες».

Δεν πέρασε ούτε μήνας και ο CEO της εταιρείας ανακοίνωσε το νέο τριετές στρατηγικό πλάνο αναδιάρθρωσης, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων περίπου 200 απολύσεις εργαζομένων με την εκβιαστική μορφή της «εθελούσιας» παραίτησης.

«Σε ένα περιβάλλον που αλλάζει συνεχώς, και σε μια αγορά που γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστική, η στασιμότητα δεν αποτελεί επιλογή για εμάς», σημειώνει η εταιρεία στην ανακοίνωσή της, καλώντας να βάλουν όλοι πλάτη για τη βιωσιμότητά της.

Η ίδια επιχειρηματολογία υπήρχε και όταν «έτρεχαν» τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης, που τώρα τελειώνει, με τους εργαζόμενους να δουλεύουν ατέλειωτα, το καθεστώς ετοιμότητας (stand-by) να γίνεται κανόνας και η εντατικοποίηση να βαράει «κόκκινο». Τώρα, στη στροφή της εταιρείας στην πολεμική οικονομία και στην προσπάθεια να αναβαθμίσει τη θέση της ανάμεσα στα μονοπώλια του κλάδου που «σκοτώνονται» για τα πολεμικά έργα, οι εκατοντάδες εργαζόμενοι που μέχρι τώρα ξεζούμιζε δεν χωρούν στα πλάνα της.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση - κάλεσμα:

Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται και λαοί μακελεύονται, σε έναν πόλεμο που παίρνει τέτοια παγκόσμια διάσταση - για πρώτη φορά μετά από 81 χρόνια - και που η ελληνική κυβέρνηση μας έχει εμπλέξει, διέξοδο θα δώσει μόνο ο οργανωμένος λαός στον δρόμο για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας.

Ζούμε καταστάσεις που η ανθρωπότητα είχε να ζήσει ολόκληρες γενιές. Η ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν και η κλιμάκωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή από τα κράτη - τρομοκράτες των ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν οξύνει όλες τις αντιθέσεις του συστήματος. Αντιθέσεις που σχετίζονται με τον αδυσώπητο ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ολες οι περιφερειακές συγκρούσεις στον Ειρηνικό, ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας που μαίνεται εδώ και 4 χρόνια στην Ουκρανία, οι επεμβάσεις σε χώρες όπως η Βενεζουέλα, οι απειλές σε άλλες, όπως στην Κούβα, είναι επεισόδια αυτού του γενικευμένου πολέμου που κλιμακώνεται από τους ληστές - καπιταλιστές για τα κέρδη, τις πηγές Ενέργειας και σπάνιων γαιών, τους δρόμους μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων.

Με ευθύνη της κυβέρνησης η χώρα εμπλέκεται σε έναν βάρβαρο πόλεμο που εξαπλώνεται στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο, και που μπορεί να γενικευτεί. Εχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο πολέμου, σπέρνοντας βάσεις παντού, αξιοποιώντας λιμάνια και αεροδρόμια, δίνοντας γην και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές, ενώ στα σχέδιά τους είναι και η αποστολή νέων στρατευμάτων εκτός των συνόρων. Αυτή η πολιτική είναι που μετατρέπει τον λαό μας σε στόχο. Ο δικός τους πόλεμος δεν είναι και δικός μας.

Η αποστολή στρατευμάτων στην Κύπρο δεν αφορά την ασφάλεια του λαού μας ή του κυπριακού λαού, αλλά την ασφάλεια των βρετανικών βάσεων, των αμερικανικών δυνάμεων που στρατοπεδεύουν εκεί. Αυτός ο βρώμικος πόλεμος δεν γίνεται για τους λαούς. Γίνεται για τα κέρδη των ιμπεριαλιστών.

Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που συμφωνούν με τους μακελάρηδες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Τα δάκρυά τους είναι ψεύτικα. Ολοι αυτοί μαζί την περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης μάς ληστεύουν για τα κέρδη τους και την περίοδο του ιμπεριαλιστικού πολέμου θα μας ληστεύουν και θα μας σκοτώνουν, πάλι για τα κέρδη τους.

Οι πολεμικές δαπάνες σε όλο τον κόσμο έφτασαν το αστρονομικό ποσό των 2,72 τρισ. δολαρίων.

Στην ΕΕ τρέχει ήδη το πρόγραμμα «ReArm Europe», 800 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στην Ελλάδα οι στρατιωτικές δαπάνες θα ξεπεράσουν τα 30 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια.

Κόβουν από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την Κοινωνική Πολιτική, για να επιδοτήσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία. Η ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που υπέγραψαν οι μεγαλοεργοδότες, η κυβέρνηση και οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ στοχεύει να καθηλώσει τους μισθούς και να «παγώσει» τις διεκδικήσεις των συνδικάτων σε αυτό το πλαίσιο.

Απαιτούν από τους εργαζόμενους να έχουν «τα κεφάλια μέσα» και να στηρίξουν τους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου και των αστικών κυβερνήσεων. Δυναμώνει η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, ετοιμάζουν νέα μέτρα περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης. Ξηλώνουν εργασιακά δικαιώματα, επιβάλλουν τα 12ωρα και τα 13ωρα, οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει «Βιολάντες», σύγχρονα κρεματόρια. Θέλουν να συνηθίσουμε την ιδέα να γυρνάνε οι άνθρωποί μας στα φέρετρα για τον πόλεμο και τα κέρδη τους.

Απέναντι στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και του πολέμου χρειαζόμαστε ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που δεν θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στους στόχους των μεγάλων αφεντικών, που τους βαφτίζουν «εθνικούς στόχους» για να γίνουν πλουσιότεροι από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζομένων.

Ενα κίνημα απαλλαγμένο από τη συμβιβαστική αντίληψη της κυβερνητικής εναλλαγής και της αναζήτησης «σωτήρων», οι οποίοι θα συνεχίσουν την ίδια ληστρική πολιτική του κεφαλαίου και καλλιεργούν την αποστράτευση, την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.

Ενα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο και καταδυναστεύει τη ζωή μας.

Με άνοδο της δικής μας οργάνωσης, με ισχυρά σωματεία στους χώρους δουλειάς και στους κλάδους, όπου θα διασφαλίζεται η μαζική και δημοκρατική συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων. Ενα κίνημα ενωτικό, μαζικό, μαχητικό, που δεν θα στρογγυλοκάθεται στα τραπέζια των υπουργείων και των επιχειρηματικών ομίλων, στα παζάρια της ταξικής συνεργασίας, όπως κάνουν οι πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Κίνημα απαλλαγμένο από τον θανάσιμο εναγκαλισμό κράτους, εργοδοσίας και εργατοπατέρων τύπου Παναγόπουλου.

Τα τελευταία χρόνια ζήσαμε συγκλονιστικά συλλαλητήρια, όπως η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση των τελευταίων δεκαετιών, το 2025, για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Μεγάλες κινητοποιήσεις ζήσαμε και φέτος, για τα Τέμπη, για να μην περάσουν οι αντιδραστικοί νόμοι που ξηλώνουν το 8ωρο, σκληρές συγκρούσεις σε χώρους δουλειάς, αγώνας για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης απέναντι στη γενοκτονία που συντελεί το κράτος - δολοφόνος Ισραήλ.

Ολες αυτές οι κινητοποιήσεις αποκαλύπτουν τη μεγάλη οργή που υπάρχει μέσα στον λαό μας από τις συνέπειες της αντεργατικής πολιτικής, που θυσιάζει ακόμα και τις ανθρώπινες ζωές για το κέρδος. Ανέδειξαν για άλλη μια φορά τη μεγάλη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης και τις δυνατότητες που έχει να βάζει τη σφραγίδα της στις εξελίξεις, παρά την προσπάθεια που κάνουν τα αστικά κόμματα και οι εργατοπατέρες να βγάλουν λάδι το σύστημα της βαρβαρότητας. Κρατήσαμε ψηλά τη σημαία των εργατικών αγώνων με το σύνθημα «'Η ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ 'Η ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ».

Σε αυτές τις συνθήκες αναδείχθηκε ακόμα περισσότερο η ανάγκη να δυναμώσει η οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, να μαζικοποιηθούν τα συνδικάτα, να ηττηθεί παντού ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Αν δεν είχαν γίνει αποφασιστικά βήματα τα τελευταία χρόνια στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα, δεν θα μπορούσαν να οργανωθούν αυτοί οι αγώνες. Αυτή είναι η μεγάλη συμβολή του ΠΑΜΕ.

Ολες αυτές οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις είχαν απέναντί τους όλες τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου, τις ενώσεις των εργοδοτών αλλά και τις πλειοψηφίες στη ΓΣΕΕ και στην ΑΔΕΔΥ, τις δυνάμεις τους σε άλλα συνδικάτα. Διαπιστώσαμε ακόμα μια φορά τον προδοτικό τους ρόλο, στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις την κυβέρνηση και τους επιχειρηματικούς ομίλους. Κορυφαίο γεγονός ήταν η ντροπιαστική «Κοινωνική Συμφωνία» που συνυπέγραψε στα κρυφά το προεδρείο της ΓΣΕΕ. Αυτή είναι άλλωστε η αποστολή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Η σαπίλα που αναδείχθηκε με τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τη μηχανή εξαγοράς συνειδήσεων που έχουν στήσει κυβέρνηση, εργοδότες και εργατοπατέρες επιβεβαιώνει και τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι δυνάμεις παραμένουν στις καρέκλες τους. Αυτόν τον μηχανισμό άλλωστε τον έχει καταγγείλει το ΠΑΜΕ εδώ και χρόνια, μαζί και τις νοθείες που στηρίζουν αυτόν τον μηχανισμό αναπαραγωγής των εργατοπατέρων.

Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση των εργατών και των εργατριών του Σικάγο για το 8ωρο. Η πάλη τους έγινε σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης, αποφασισμένης να προχωρήσει εμπρός για την κοινωνική απελευθέρωση. Αυτή η δύναμη φωτίζει τους αγώνες σε όλο το διάβα της Ιστορίας των εργατών όλου του κόσμου.

Αυτήν την αγωνιστική σκυτάλη παραλαμβάνουμε από την ηρωική εξέγερση των εργαζομένων της Θεσσαλονίκης τον Μάη του 1936, αλλά και από τους 200 συντρόφους μας, τους εκτελεσμένους της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, που ο ηρωισμός τους ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα. Η πλειοψηφία τους ήταν πρωτοπόροι συνδικαλιστές του Μεσοπολέμου, διώχθηκαν και βασανίστηκαν γιατί δεν υποτάχθηκαν στην εκμετάλλευση της εργοδοσίας, αλλά και στη βαρβαρότητα ενός κράτους που θυσίαζε τα δικαιώματα των εργαζομένων στην πολεμική προετοιμασία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο ηρωισμός που εκπέμπουν συγκινεί, διαπαιδαγωγεί, καλλιεργεί αίσθημα αγωνιστικότητας, αφοσίωσης, ανιδιοτέλειας στην πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Συνεχίζουμε ακόμα περισσότεροι απέναντι σε δυσκολίες, στη μοιρολατρία, στη λογική του «δεν γίνεται τίποτα», με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας και δράση, με το πλαίσιο πάλης και των αιτημάτων που βάζει στο επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.

Η άσχημη κατάσταση που υπάρχει στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να αλλάξει, όπως αλλάζει καθημερινά με εμβληματικά παραδείγματα σε Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, Συνδικάτα, από την ακούραστη δουλειά των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Ενώνουμε τη δράση με τους συμμάχους μας, τους αυτοαπασχολούμενους των πόλεων, τους φοιτητές και τους μαθητές, την αγροτιά, ενάντια στην καταστροφική πολιτική των μονοπωλίων και του κράτους. Τα μπλόκα της αγροτιάς για 52 ημέρες, μαζί με την τεράστια αλληλεγγύη της εργατικής τάξης, έσπασαν της κυβέρνησης τον τσαμπουκά, έφεραν στο επίκεντρο τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες για παραγωγή αγροτικών προϊόντων και τροφίμων, που θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους και της πολιτικής της ΕΕ.

Να συντονιστούν περισσότερες δυνάμεις σε ένα μεγάλο, πανελλαδικό μέτωπο πάλης. Να πολλαπλασιαστούν οι εστίες του αγώνα, της διεκδίκησης, της αμφισβήτησης της αντεργατικής πολιτικής. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά, σε όλη τη χώρα.

Να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να ανέβει το επίπεδο οργάνωσης των εργαζομένων, αλλά και λειτουργίας και δράσης των συνδικάτων.

Να αλλάξει ο συσχετισμός στους φορείς του κινήματος, στα Συνδικάτα, στις Ομοσπονδίες, στα Εργατικά Κέντρα, υπέρ των δυνάμεων της ταξικής πάλης, ενάντια στις δυνάμεις του συμβιβασμού και της υποταγής.

Να δυναμώσει η κοινή δράση με τους μαζικούς φορείς του λαϊκού κινήματος, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους και άλλους φτωχούς βιοπαλαιστές.

Απλώνουμε το χέρι στα θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου, στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Δυναμώνουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη στην Κούβα, στην Παλαιστίνη, σε όσους λαούς αγωνίζονται για την ειρήνη και τη φίλια.

Η μεγάλη απεργία των λιμενεργατών σε 20 λιμάνια της Μεσογείου στις 6 Φλεβάρη, όπως και η απεργία των ναυτεργατών στις 5 Μάρτη, που διαδήλωσαν ότι «δεν δουλεύουν για τον πόλεμο», δείχνουν τον δρόμο και τη δυνατότητα οι εργαζόμενοι να νικήσουν. Δείχνουν τον δρόμο της ανατροπής, με τη χώρα μας έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ και με τον λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

Καλούμε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που μαζί δώσαμε τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων να πάρουν μέρος στη συζήτηση, στον προβληματισμό, για τον αγωνιστικό σχεδιασμό, για τον συντονισμό των επόμενων βημάτων και σταθμών της δράσης μας.

Δυναμώνουμε τον αγώνα:

- Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Καμία συμμετοχή στους ευρωΝΑΤΟικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να κλείσουν όλες οι βάσεις στη χώρα μας. Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία «Patriot» από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν όλες οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού και τα F-16. Να μη σταλούν ελληνικά στρατεύματα κατοχής στην Παλαιστίνη.

- Είμαστε στο πλευρό του λαού της Παλαιστίνης. Απαιτούμε τώρα η κυβέρνηση να αναγνωρίσει το Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα πριν τον Ιούνη του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

- Καμία ανατροπή εργασιακών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων που σχετίζονται με την προσαρμογή ολόκληρων κλάδων και επιχειρήσεων στις απαιτήσεις της πολεμικής οικονομίας.

- Σταθερός και συνεχής ημερήσιος χρόνος εργασίας, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο κατοχυρωμένο μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, ώστε να κατοχυρώνουμε και τον ελεύθερο χρόνο που έχουμε ανάγκη.

- Αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στις κοινωνικές παροχές. Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων, 13ης και 14ης σύνταξης.

- Επαναφορά κατακτήσεων όπως οι τριετίες, συμπεριλαμβανομένης της περιόδου 2012 - 2023, η αρχή της ευνοϊκότερης Σύμβασης, η μετενέργεια, η κυριακάτικη αργία, η πληρωμή υπερωριών.

- Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, γιατί οι ζωές μας δεν είναι κόστος. Για να μη μετρήσουμε νέα θύματα στα εργοδοτικά εγκλήματα όπως η «Βιολάντα».

- Απαιτούμε λεφτά για Υγεία και Παιδεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία. Για να μην είναι εμπόρευμα η Υγεία, η Πρόνοια, η Εκπαίδευση, οι μαζικές μεταφορές, το νερό, η Ενέργεια, αλλά αποκλειστικά δημόσια κοινωνικά αγαθά.

- Ουσιαστική προστασία των εργαζόμενων γυναικών και της μητρότητας μέσα από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Να γίνει υποχρεωτικά καθολική η εφαρμογή του επιδόματος γάμου στο 10%.

- Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους και χωρίς προϋποθέσεις στο 80% του μισθού.

- Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και για την προστασία του εργατικού - λαϊκού εισοδήματος. Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για κάθε εργαζόμενο και 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Μείωση τιμών και πλαφόν στις τιμές της Ενέργειας και των ειδών λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων σε όλα αυτά τα είδη για τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά. Αφορολόγητο πετρέλαιο για τους αγρότες.

- Ανασύσταση του ΟΕΚ, για σύγχρονη και φτηνή κατοικία. Δυναμώνουμε τη δράση και την αλληλεγγύη απέναντι στους πλειστηριασμούς, στην ασυδοσία των «κορακιών» πάνω στο βιος του λαού.

- Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Απειθαρχία στους νόμους της εργοδοτικής και κυβερνητικής καταστολής.

Γινόμαστε εμείς πρωταγωνιστές της Ιστορίας, η δύναμή μας είναι η οργάνωση, όπλο μας η αλληλεγγύη, ελπίδα μας ο αγώνας.