Είναι το δίκιο από τη μια μεριά των ισχυρών της Γης με την επιβολή των όπλων, ενάντια και σε βάρος των λαών και το άδικο για τους ίδιους τους λαούς, την ευημερία και την πρόοδό τους. Με τέτοιους όρους και σε συνθήκες κλιμάκωσης των συμφερόντων και των ανταγωνισμών η ελληνική αστική τάξη, με σημαιοφόρο την ελληνική κυβέρνηση, εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην ευρύτερη περιοχή.

Την ίδια στιγμή που οι συγκρούσεις κορυφώνονται στα πεδία των μαχών, που σφαγιάζονται άμαχοι, γυναίκες και παιδιά, στα ελληνικά στρατόπεδα, οι φαντάροι μας, τα δικά μας παιδιά, τα παιδιά του λαού δίνουν τη μάχη τους ενάντια στον πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν. Βιώνουν την αγωνία για το μέλλον το δικό τους, των οικογενειών τους, της πατρίδας τους, το μέλλον όλου του κόσμου. Είναι η στιγμή που δεν χωράει εφησυχασμός! Είναι η στιγμή που απαιτείται κριτική σκέψη σε βάθος, ενημέρωση και δράση.

Αλλωστε, είναι τα ίδια παιδιά που βίωσαν τις αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις του συστήματος, προηγούμενα χρόνια, που οργάνωσαν αγώνες για το δικαίωμα στην Υγεία, την Παιδεία, την εργασία, τον πολιτισμό, στα Πανεπιστήμια και σε χώρους δουλειάς. Είναι τα παιδιά που γνωρίζουν καλά τη δύναμη του συλλογικού αγώνα!

Σε εποχές που επιτάσσεται η σιωπή, η υποταγή και η συναίνεση, που προβάλλεται ως πυλώνας σταθερότητας ο πόλεμος και η φτώχεια, οι φαντάροι μας που αντιστέκονται, τιμωρούνται! Γιατί; Γιατί αντιδρούν στη συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στα «θέατρα» των πολέμων και στην κουλτούρα των φέρετρων. Γιατί λένε το μεγάλο ΟΧΙ στην αστική τάξη, στην κυβέρνηση, στους συμμάχους τους και στα πολεμοκάπηλα σχέδιά τους.

Γιατί αρνούνται να μπουν κάτω από τις σημαίες τους! Γιατί λένε το μεγάλο ΝΑΙ στην ευημερία, την αλληλεγγύη και τη συνεργασία των λαών! Γιατί είναι αυτοί, κατά τον ποιητή, που «έρχονται από μακριά και τραβάνε μακριά». Γιατί το μέλλον τους ανήκει! Οι φαντάροι μας που παίρνουν το μέρος του λαού στους αγώνες του για ζωή με αξιοπρέπεια και προκοπή, παίρνουν το μεγάλο παράσημο τιμής του λαού μας!