10 χρόνια στα χέρια των εργατών, εργαλείο οργάνωσης της πάλης τους
Με τετρασέλιδο κάλεσμά του προς την εργατική τάξη του νομού το ΕΚΙ υπογραμμίζει ότι μέχρι τότε το Εργατικό Κέντρο λειτουργούσε ως στήριγμα της μεγαλοεργοδοσίας και «στην ίδια γραμμή με την ξεπουλημένη ηγεσία στη ΓΣΕΕ», καλλιεργώντας τη λογική των «χαμηλών απαιτήσεων», της αναμονής κυβερνητικών εναλλαγών και της υπονόμευσης της απεργίας. Απέναντι σε αυτήν τη γραμμή, αναδεικνύεται η πείρα των ταξικών σωματείων που με σχέδιο και επιμονή μαζικοποιήθηκαν και κατέκτησαν την πλειοψηφία στη διοίκηση, αποδεικνύοντας ότι «και ο πιο αρνητικός συσχετισμός μπορεί να ανατραπεί».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις αγωνιστικές παρακαταθήκες και σε παραδείγματα που όπως σημειώνει «τροφοδότησαν με πλούσια πείρα» την εργατική τάξη: Από αγώνες για μισθούς, όρους δουλειάς και αποτροπή απολύσεων, μέχρι την ανάδειξη της αλληλεγγύης ως όπλου, μέσα από πρωτοβουλίες και θεσμούς (λαϊκά μαθήματα αλληλεγγύης, εκδηλώσεις, παιδικές γιορτές, δράσεις για τη δικαίωση θυμάτων και παρεμβάσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς).
Η διοίκηση του ΕΚΙ καλεί την εργατική τάξη να δυναμώσει την πάλη της για τις σύγχρονες ανάγκες, με προσανατολισμό την οργάνωση «σε κάθε χώρο δουλειάς» και στα συνδικάτα. Να βρεθεί απέναντι σε μια πολιτική που απαιτεί «θυσίες» σε πόλεμο και ειρήνη για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς, με την εμπλοκή της χώρας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. «Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί», τονίζει, καλώντας σε ενότητα και αγώνα, σε πορεία ανατροπής «για τη ζωή που μας αξίζει».