Το ίδιο πιπίλισμα επιχειρείται και από την πρώτη στιγμή του εγκλήματος, με τα προπαγανδιστικά επιτελεία και «αυτοδιοικητικούς» σε Περιφέρεια Θεσσαλίας και δήμο Τρικάλων να αναλαμβάνουν προκαταβολικά το ξέπλυμα της εργοδοσίας. Ετσι μάθαμε για τον «αυτοδημιούργητο επιχειρηματία», που ξεκίνησε από ένα συνοικιακό αρτοποιείο για να φτάσει να «αντικρίσει κατάματα» τους διεθνείς ανταγωνιστές. Για τον εργοδότη που τάχα «ποτέ δεν λογάριασε το κόστος των μέτρων» και άλλα παρόμοια. Αστικά ΜΜΕ σχεδόν καθαγίαζαν τον φιλεύσπλαχνο εργοδότη, που «έσωσε» 12 εργάτες επειδή τους έδωσε άδεια να μην πάνε προχθές για δουλειά μετά την κοπή της πίτας, οπότε γλίτωσαν το κομμάτιασμα. Αλλοι, και ενώ ακόμα ξεθάβονταν κομματιασμένα πτώματα, έβγαζαν τα κομπιουτεράκια για να υπολογίσουν τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις (!) με άγχος να μη χρεοκοπήσει η επιχείρηση. Η ίδια χυδαιότητα συνεχίστηκε και χτες, προβάλλοντας τα «μέτρα στήριξης» της εργοδοσίας στα θύματά της.

Ολοι μιλούσαν για την εταιρεία ...λίκνο της καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας, με τις «προηγμένες τεχνολογίες» στην καθετοποιημένη παραγωγή της σε όλα της τα εργοστάσια. Με «σεβασμό» στο περιβάλλον στο πλαίσιο της «πράσινης» και «κυκλικής οικονομίας», αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά της έφτιαξε και το πρώτο εργοστάσιο... χωρίς καμινάδα, για το οποίο έχει αποσπάσει κάμποσα βραβεία.

Πρόκειται για τις γνώριμες ντουντούκες της εργοδοσίας, που αναλαμβάνουν να παπαγαλίζουν τους προκλητικούς ισχυρισμούς της. Κάτι τέτοιοι φιγουράρουν και στο site της, όπου μαθαίνουμε ότι «σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας τηρούνται αυστηροί κανόνες υγιεινής, που θέτει η Ευρωπαϊκή Ενωση»! Οτι «χρησιμοποιούνται τεχνολογίες αιχμής σε συνδυασμό με την ασφάλεια των εργαζομένων μας και τον σεβασμό προς το περιβάλλον». Αποδείχθηκαν όλα αυτά στην πράξη προχθές στην έκρηξη και στα συντρίμμια που συγκλόνισαν όλη την Ελλάδα.

Μιλάμε λοιπόν για έναν όμιλο που απασχολεί περίπου 250 εργαζόμενους στα 3 εργοστάσια του στη Θεσσαλία, ενώ ιδιαίτερος λόγος γίνεται για τη μεγάλη κερδοφορία του. Ενδεικτικά η επιχείρηση το 2024 είχε αύξηση 16% στον κύκλο εργασιών της, με 37,7 εκατ. ευρώ από 32,5 που είχε το 2023, ενώ τα καθαρά της κέρδη το 2024 έφτασαν τα 3,3 εκατ. ευρώ από 2,1 εκατ. ευρώ που είχε το 2023, σημειώνοντας αύξηση 52%!

Παρά τα όσα γράφονται και λέγονται περί «success story» και «case study» για τη συγκεκριμένη βιομηχανία, το εργοδοτικό έγκλημα φέρνει στο προσκήνιο ερωτήματα όπως: Πώς γίνεται μία τόσο αναπτυσσόμενη παραγωγική μονάδα να μην πήρε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να αποφευχθεί ένα τέτοιο γεγονός; Γιατί δεν αξιοποίησε τις προηγμένες τεχνολογίες που υπάρχουν με βάση τις δυνατότητες της εποχής, για να αποφευχθεί κάθε πιθανότητα έκρηξης;

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα, όχι όμως αναπάντητα. Τα απαντάει ο σιδερένιος νόμος του καπιταλιστικού κέρδους, που με βάση αυτόν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς θεωρούνται κόστος.

Και από την άλλη, τα παραπάνω ρεκόρ αυτής της κερδοφορίας προκύπτουν από τον ιδρώτα και το αίμα των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικά όσα γίνονται γνωστά από εργαζόμενους, συγγενείς τους, αλλά και κατοίκους των χωριών της περιοχής. Το εργοστάσιο δούλευε με τριπλές βάρδιες στο 24ωρο, για να καλυφθούν οι ανάγκες για αύξηση της παραγωγικότητας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εντατικοποίηση της εργασίας. Μάλιστα, όπως μας ανέφερε εργαζόμενος σε ένα από τα εργοστάσια της επιχείρησης, η έλλειψη προσωπικού οδηγεί στο να καλούνται εκτάκτως για βάρδιες ακόμη και τη νύχτα.

Πολλές είναι οι νεαρές κοπέλες που μέσα στους πρώτους μήνες της εργασίας παραιτήθηκαν από τη δουλειά τους γιατί δεν άντεξαν αυτήν την εντατικοποίηση. Ακόμη, κάτοικοι των γύρω περιοχών, γυναίκες εργάτριες στην επιχείρηση κατά κύριο λόγο, αναγκάζονται να δουλεύουν νυχτερινές βάρδιες για να μπορέσουν από τα νυχτοκάματα της πείνας να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να επιβιώσουν. Ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, στην υπηρεσία της καθαριότητας στην επιχείρηση δουλεύουν κατά κύριο λόγο ωρομίσθιες εργαζόμενες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα εργασιακά τους δικαιώματα.