Στο πλαίσιο της απεργίας, το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής καλεί σε μαζική συμμετοχή στην απεργία και σε προσυγκέντρωση στις 10 π.μ. στην πλατεία Βάθης, ενώ σήμερα τα σωματεία του κλάδου πραγματοποιούν Γενικές Συνελεύσεις για την προετοιμασία της απεργίας.

Η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι για τους χιλιάδες εργαζόμενους είναι η προώθηση νέας νομοθετικής διάταξης από την κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο θα γίνονται στο εξής οι προσλήψεις όσων μέχρι τώρα απασχολούνται μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ στις κοινωνικές δομές των δήμων. Πρόκειται για εργαζόμενους σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, πολλούς απ' αυτούς ακόμα και για 25 χρόνια. Και τώρα έρχονται αντιμέτωποι με μια σειρά διατάξεις που επιτείνουν την εργασιακή περιπλάνηση από δομή σε δομή, ανακυκλώνουν την ανεργία και διαιωνίζουν την εργασιακή ομηρία, ναρκοθετώντας το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Κατά συνέπεια, η κυβέρνηση φέρνει παραπέρα υποβάθμιση κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών και «σπρώχνει» λαϊκές οικογένειες στον ιδιωτικό τομέα.

Στον αντίποδα αυτής της αθλιότητας, το Συνδικάτο προβάλλει τα αιτήματα: Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις και με ενισχυμένη κρατική χρηματοδότηση. Κατάργηση του νόμου Βορίδη και όλων των νόμων που απαγορεύουν τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Αυξήσεις στους μισθούς κατά 20%. Επαναφορά τώρα του 13ου και του 14ου μισθού.

Για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι που απασχολούνται μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ ο «Ριζοσπάστης» συζητά σήμερα με την Ελένη Καμαρινοπούλου, μέλος του ΔΣ του κλαδικού Συνδικάτου ΟΤΑ Αττικής και πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Αγίων Αναργύρων - Καματερού, και την Μίνα Ταγκαλάκη, εργαζόμενη στον δήμο Αχαρνών μέσω προγράμματος ΕΣΠΑ. Μας μιλάνε για τις επιπτώσεις της διαρκούς εργασιακής ομηρίας στη ζωή και στην καθημερινότητα των εργαζομένων, για το δυσοίωνο μέλλον που τους επιφυλάσσουν οι κυβερνητικές πολιτικές, αλλά και για την ανάγκη οργάνωσης των εργαζομένων και κλιμάκωσης του αγώνα ενάντια σε αυτές.

- Ποιες είναι οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στους δήμους μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ;

Μίνα Ταγκαλάκη: Παρόλο που οι εργαζόμενοι μέσω ΕΣΠΑ καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντιμετωπίζονται ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας. Οι απολαβές δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους, ενώ ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση μετά τις ανατιμήσεις των τελευταίων ετών. Δεν δικαιούνται αναρρωτική άδεια με πλήρεις αποδοχές, και για κάθε ημέρα ασθένειας χάνουν το μεροκάματό τους. Μεταξύ άλλων, παρά τις σπουδές και την εμπειρία τους δεν δικαιούνται να καλύψουν θέση υπεύθυνου παιδικού σταθμού.

Ελένη Καμαρινοπούλου: Οι εργαζόμενοι στα προγράμματα ΕΣΠΑ καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος υπηρεσιών, κυρίως κοινωνικού και προνοιακού αντικειμένου και συγκεκριμένα: Παιδικούς Σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ, Κέντρα Κοινότητας, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Κοινωνικά Φαρμακεία, Συμβουλευτικούς Σταθμούς θυμάτων βίας κ.λπ.

Αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της κοινωνικής προστασίας και φροντίδας στους δήμους, αφού στις περισσότερες των περιπτώσεων αποτελούν το 95% των υπηρετούντων υπαλλήλων στους παιδικούς σταθμούς στους περισσότερους δήμους, ενώ στην καλύτερη των περιπτώσεων αυτό το ποσοστό φτάνει το 60% συγκριτικά με το μόνιμο προσωπικό. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ, όπως και στις υπόλοιπες κοινωνικές δομές όπου οι συμβασιούχοι ΕΣΠΑ αποτελούν το 100% του προσωπικού.

Οι συνάδελφοι μπορεί να αμείβονται με το ενιαίο μισθολόγιο του δημόσιου τομέα (μισθοί καθηλωμένοι ουσιαστικά από το 2009), υπάρχει όμως κατάφωρη αδικία συγκριτικά με το μόνιμο προσωπικό σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα της μητρότητας και της ασθένειας.

Για παράδειγμα, η εργαζόμενη ΕΣΠΑ έχει 56 μέρες άδεια κύησης και 63 μέρες άδεια λοχείας, και κατά το διάστημα αυτό αμείβεται μόνο από τον ΟΑΕΔ, με ένα επίδομα πολύ χαμηλότερο από το ύψος του μισθού της, ενώ αν επιλέξει να κάνει χρήση της 9μηνης άδειας ανατροφής (θεσμοθετήθηκε τα 4 τελευταία χρόνια) θα αμείβεται με το κατώτατο μισθολογικό κλιμάκιο του Δημοσίου, χάνοντας για όλους αυτούς τους μήνες και το ανθυγιεινό επίδομα, αν εργάζεται σε ειδικότητα όπου το δικαιούται. Την ίδια στιγμή, μια εργαζόμενη με μόνιμη σχέση εργασίας στον ίδιο εργασιακό χώρο δεν έχει καμία απώλεια από τις αποδοχές του μισθού της καθ' όλη τη διάρκεια των παραπάνω μηνών.

Η συμβασιούχος ΕΣΠΑ έχει δικαίωμα χρήσης μειωμένου ωραρίου μέχρι την ηλικία των πρώτων 2,5 ετών του παιδιού της, ενώ η μόνιμη συνάδελφος μέχρι την ηλικία των 4 ετών.

Επίσης οι εργαζόμενοι στα προγράμματα ΕΣΠΑ δεν έχουν δικαίωμα να αρρωστήσουν, αφού ακόμα και στις περιπτώσεις εργατικών «ατυχημάτων» ή σοβαρότερων προβλημάτων υγείας επιδοτούνται μόνο για διάστημα 15 ημερών, με πενιχρή αμοιβή.

Και, βέβαια, είναι αντιμέτωποι με τη μακροχρόνια εργασιακή ομηρία και την ανασφάλεια, αφού πολλοί συνάδελφοι εργάζονται μέσω αυτών των προγραμμάτων 10 και 20 χρόνια, αντιμέτωποι με την εργοδοτική αυθαιρεσία των δημοτικών αρχών στις περισσότερες των περιπτώσεων.

- Τι σημαίνει για την καθημερινότητα του εργαζόμενου να ζει σε ένα διαρκές καθεστώς ομηρίας;

Μ. Τ.: Σημαίνει αβέβαιο μέλλον. Κανένας προγραμματισμός για την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή του. Επικρατεί μόνιμη ανησυχία για πιθανή ξαφνική απώλεια εργασίας, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να είναι ευάλωτοι σε κάθε είδους προσπάθεια τρομοκράτησης και χειραγώγησης. Ολα αυτά δυσκολεύουν και την καθημερινότητα των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς, αφού οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να δοθούν απερίσπαστοι στο έργο τους.

Ελ. Κ.: Η εργασιακή ανασφάλεια διαμορφώνει συνθήκες εκμετάλλευσης, καταστρατήγησης δικαιωμάτων και αυθαιρεσιών σε βάρος τους, ιδιαίτερα σε χώρους δουλειάς όπου δεν υπάρχουν σωματεία με ισχυρή παρουσία, αγωνιστική στάση και γραμμή σύγκρουσης με την εργοδοσία.

Οι περισσότεροι από τους συναδέλφους έχουν υποστεί την εργασιακή περιπλάνηση, μέσω διαφόρων μορφών εργασιακών σχέσεων, σε δήμους ή άλλους φορείς του δημόσιου τομέα, σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και σε διαφορετικούς νομούς ανά την Ελλάδα.

- Τι έρχεται να κάνει σήμερα η κυβέρνηση;

Μ. Τ.: Πετάει στον δρόμο προσωπικό με πολύτιμη εμπειρία σε ένα επάγγελμα όπου η εμπειρία είναι αρκετά σημαντική για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών. Επιπλέον, εργαζόμενοι που βρίσκονται σε μια ηλικία με αυξημένες υποχρεώσεις θα βρεθούν χωρίς δουλειά. Οι εκπαιδευτικές ανάγκες είναι συγκεκριμένες και δεν μπορούν να αλλάζουν κάθε λίγους μήνες.

Ελ. Κ.: Η κυβέρνηση με το επίμαχο σχέδιο νόμου στοχεύει στην εφαρμογή ενός μοντέλου πλήρους ανταποδοτικότητας στη λειτουργία των ήδη υποβαθμισμένων Παιδικών Σταθμών, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΜΕΑ, τηρώντας απαρέγκλιτα τη γραμμή του «κόστους - οφέλους», η οποία βέβαια διέπει τη λειτουργία όλων των δημοτικών υπηρεσιών.

Η εφαρμογή αυτού του μοντέλου θα οδηγήσει στην περαιτέρω υποβάθμιση των κοινωνικών δομών, που έχουν στο επίκεντρο τους τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με έμφαση το παιδί, αποδεικνύοντας με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο ότι στα στενά πλαίσια αυτής της πολιτικής, που έχει στο επίκεντρό της τον «σιδερένιο» νόμο του κέρδους, κάθε ανθρώπινη ανάγκη λογίζεται ως κόστος, ακόμα και οι ανάγκες των παιδιών, που εκφράζουν το μέλλον και την προοπτική αυτής της κοινωνίας.

Την ώρα που η ΕΕ αποσύρει τη χρηματοδότηση για τις ανάγκες των παιδιών μας, γιατί επιλέγει να χρηματοδοτήσει τους πολεμικούς εξοπλισμούς και την πολεμική προετοιμασία, η κυβέρνηση, που υπηρετεί τους ίδιους στόχους, απλά μετακυλίει το κόστος στους γονείς, στους εργαζόμενους, υποβαθμίζει την ποιότητα της Προσχολικής Αγωγής.

Οι εργασιακές σχέσεις - λάστιχο γενικεύονται, η μόνιμη και σταθερή εργασία μετατρέπεται σε απατηλό όνειρο, ενώ οι συνάδελφοι που εργάζονται για χρόνια με προγράμματα ΕΣΠΑ μετατρέπονται σε αναλώσιμους, με μισή δουλειά, μισή ζωή.

- Ποια είναι η δράση που έχουν αναπτύξει το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής και σωματεία δήμων, πώς απαντάνε στην επίθεση αυτή;

Ελ. Κ.: Το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής αποτελεί «όπλο» στα χέρια των εργαζομένων, αφού σε συντονισμό με τα σωματεία στους δήμους έχει αναπτύξει πλούσια αγωνιστική δράση όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ιεραρχεί το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, ως βασική προϋπόθεση για την ικανοποίηση των αναγκών του εργαζόμενου σήμερα, και στο πλαίσιο αυτό θέτει στο επίκεντρο το αίτημα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη κρατική χρηματοδότηση, πολύ περισσότερο όσων εργάζονται επί σειρά ετών, όπως είναι οι εργαζόμενοι μέσω ΕΣΠΑ.

Μέσα από αγωνιστικές κινητοποιήσεις στηρίζει τη δράση των σωματείων ή παρεμβαίνει αυτοτελώς, κόντρα στη γραμμή του συμβιβασμού και της συνδιαλλαγής με τις δημοτικές αρχές που στηρίζουν στο ακέραιο την κυβερνητική πολιτική. Κατάφερε στην πράξη να ανατρέψει τις αποφάσεις δημοτικών αρχών για απολύσεις συμβασιούχων ΕΣΠΑ, με χαρακτηριστικά παραδείγματα στους δήμους Περιστερίου και Αλίμου.

Αναπτύσσει πολύπλευρη δράση σχετικά με την προστασία της ασφάλειας και της ζωής των συναδέλφων, οργανώνει παναττικές συσκέψεις για την οργάνωση και τον συντονισμό του αγώνα.

Το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής έδωσε κατεύθυνση στα πρωτοβάθμια σωματεία του κλάδου να πάρουν την υπόθεση της οργάνωσης του αγώνα στα δικά τους χέρια.

Στο Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Αγίων Αναργύρων - Καματερού έγκαιρα συνεδρίασε το ΔΣ, θέτοντας σχέδιο, πρόγραμμα, ανακοινώσεις, λαμβάνοντας μέτρα και πρωτοβουλίες για μαζική συμμετοχή των συναδέλφων τόσο στη Γενική Συνέλευση όσο και στην απεργία, ενισχύοντας την ενότητα και τη συσπείρωση μεταξύ των συναδέλφων, μόνιμων και συμβασιούχων, μέσα από περιοδείες και συσκέψεις στους χώρους δουλειάς. Εκτιμώντας έγκαιρα τις ανεβασμένες διαθέσεις για αγώνα των ίδιων των συναδέλφων, κάτω από το βάρος των υπαρκτών και συσσωρευμένων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, επιδιώξαμε οι ίδιοι να είναι «πρωταγωνιστές» σε αυτόν τον αγώνα, μπαίνοντας «στα γεμάτα» στη δράση, με αισιοδοξία και πίστη στο δίκιο τους.

- Γιατί πρέπει ένας εργαζόμενος να συμμετάσχει στην αυριανή απεργία, ιδιαίτερα όταν είναι μόνιμος;

Ελ. Κ.: Ο εργαζόμενος, είτε είναι συμβασιούχος είτε μόνιμος, θα πρέπει να συμμετάσχει στην απεργία γιατί αποτελεί το πιο ισχυρό «όπλο» που έχει στα χέρια του. Αποτελεί μια ταξική αναμέτρηση απέναντι στον συλλογικό εργοδότη, που είναι το κράτος, τμήμα του οποίου είναι και οι δημοτικές αρχές.

Τόσο η ιστορική όσο και η πρόσφατη πείρα έχει αποδείξει πως μόνο μέσα από τον δρόμο του συλλογικού και αποφασιστικού αγώνα μπορεί ο εργαζόμενος να αποσπάσει κατακτήσεις. Με μπροστάρη το δίκιο του και με συμπαραστάτη και οργανωτή το Σωματείο του να μπει στον αγώνα, κάνοντας στην άκρη κάθε επίδοξο σωτήρα.

Η ίδια η συμμετοχή στην πάλη θα του δώσει δύναμη, θα βγει από το περιθώριο και τη λογική του ατομισμού που σκόπιμα καλλιεργείται, θα νιώσει πως δεν είναι μόνος.

Αλλωστε, το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελεί πλευρά της συνολικότερης αντεργατικής επίθεσης, μέσα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, που το επόμενο διάστημα θα οξυνθεί σε βάθος, διάρκεια και μορφή, με ένταση της καταστολής.

Σε αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να βρουν τη δική τους θέση, οπλισμένοι με δύναμη, αντοχή και αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρουμε!

Μ. Τ.: Αυτό που πάει να συμβεί είναι άδικο, θα επηρεάσει δραματικά τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, και εμείς θα πρέπει αυτό να το αποτρέψουμε. Η κατάσταση θα επηρεάσει φυσικά και τους μόνιμους συναδέλφους, αφού θα επωμιστούν πολύ μεγαλύτερο εργασιακό βάρος.