Με τους εκλεγμένους των σωματείων να βρίσκονται από νωρίς στις θέσεις τους, συνεπείς σε μία από τις κορυφαίες διαδικασίες για ένα Εργατικό Κέντρο, το Συνέδριο έγινε στον απόηχο σημαντικών μαχών, όπως η απεργία στις 6 Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο, αλλά και η απεργία των ναυτεργατών στις 5 Μάρτη. Οπως σημείωσε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Μ. Μπεκρής, που παρουσίασε την εισήγηση, «αυτή την πείρα κάνουμε οδηγό και δίνουμε ώθηση στην οργάνωση της πάλης. Στέλνουμε μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι του Πειραιά δεν σκύβουν το κεφάλι».

Σημειώνεται ότι από τις εργασίες αυτές «έλαμψαν δια της απουσίας τους», την κρίσιμη για την εργατική τάξη αυτή περίοδο, οι παρατάξεις ΕΠΑΚ (ΠΑΣΚΕ), ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και «Ταξική Εργατική Συσπείρωση» (ΤΕΣ). Επέλεξαν δηλαδή να απέχουν από την ουσιαστική συζήτηση που αναπτύχθηκε για την οργάνωση της πάλης στους χώρους δουλειάς.

Ο «Ριζοσπάστης» μετά την παρουσίαση της εισήγησης στο φύλλο της περασμένης Τρίτης δίνει συνέχεια, παρουσιάζοντας τις παρεμβάσεις από τους εκλεγμένους συνδικαλιστές αντιπροσώπους στις εργασίες. Τρεις από τις παρεμβάσεις δίνονται με πιο εκτεταμένα αποσπάσματα, καθώς εστιάζουν στο ναυτεργατικό κίνημα, στην πορεία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά μετά την αλλαγή των συσχετισμών από το τελευταίο εκλογοαπολογιστικό συνέδριό του και τη στάση του εργατικού κινήματος απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή.