Eurokinissi

Αυτά, άλλωστε, αποτυπώνονται και στα όσα διαρρέονται στον Τύπο και της Γαλλίας για το πως στόχος της επίσκεψης είναι η ανανέωση της συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για περίοδο πέντε ετών (δηλαδή μέχρι το 2031), αλλά «με ρήτρα αυτόματης ανανέωσης αορίστου χρόνου» (κατά τα πρότυπα δηλαδή και της συμφωνίας με τις ΗΠΑ), η οποία συμφωνία «θα τεθεί στο επίκεντρο των συζητήσεων για το μέλλον της Ευρώπης και για το ευρωπαϊκό πλαίσιο άμυνας και ασφάλειας», καθώς «η Ευρώπη αναζητά μια νέα κατεύθυνση τόσο για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς της όσο και για την ανάπτυξη μιας πιο συνεκτικής αμυντικής πολιτικής, συμπληρωματικής προς το ΝΑΤΟ», για τη μεγαλύτερη δηλαδή συμμετοχή της ΕΕ στον πόλεμο για τα δικά της συμφέροντα.

Μια σειρά γαλλικά ΜΜΕ παρατηρούσαν άλλωστε ενόψει της άφιξης Μακρόν στην Αθήνα ότι η Ελλάδα «ως παγκόσμια ναυτική δύναμη» διατηρεί διαχρονικά «ενδιαφέρον» για την «ασφάλεια της ναυσιπλοΐας» (παινεύοντας τη συμμετοχή της και στην επιχείρηση ASPIDES), κάτι που ο Γάλλος ηγέτης θα φέρει στο επίκεντρο και των επαφών του στην Αθήνα, «με ιδιαίτερη έμφαση στα Στενά του Ορμούζ, τα οποία έχουν κλείσει λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή».

Τη σχετική ετοιμότητα της Αθήνας άλλωστε περιέγραψε και με την παρέμβασή του στο Φόρουμ των Δελφών ο Ελληνας ΥΠΕΞ, Γ. Γεραπετρίτης, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για ανάληψη δράσης «συνοδείας πλοίων» στα Στενά, αναφερόμενος σε «πρωτοβουλίες» όπως αυτές που αναλαμβάνουν Γαλλία - Βρετανία.

Αλλωστε, όταν στις 2 Μάρτη ο Μακρόν ανακοίνωσε από τη βάση πυρηνικών υποβρυχίων «Ιλ Λονγκ» ότι τα νέα δεδομένα απαιτούν «αλλαγή στο γαλλικό πυρηνικό δόγμα» και ενίσχυση του «αποτρεπτικού χαρακτήρα» του, περιελάμβανε την Ελλάδα στις ευρωπαϊκές χώρες που έχουν συμφωνήσει να αποτελέσουν μέρος της νέας πυρηνικής στρατηγικής «προηγμένης αποτροπής» (μαζί με Γερμανία, Βέλγιο, Δανία, Πολωνία, Σουηδία και Ολλανδία). Με βάση τα όσα γράφτηκαν την περασμένη βδομάδα, ο Μακρόν φέρνει στις βαλίτσες προτάσεις όπως: μεταστάθμευση γαλλικών «Rafale»μ που μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα (ASMP-A) σε ελληνικές βάσεις, δημιουργία πλαισίου για διαρκή παρουσία γαλλικών πυρηνοκίνητων υποβρυχίων (όπως το «Le Temeraire» ή το «Suffren») στο Αιγαίο, στην Αν. Μεσόγειο κ.τ.λ.

Ακόμα, το Παρίσι φέρεται να ιεραρχεί αναβαθμισμένες διευκολύνσεις ελλιμενισμού και πρόσβασης σε υποδομές του ελληνικού στρατού, ανάπτυξη νέων συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας και drones σε νησιά του Αιγαίου.

Σημειωτέον ότι τα παραπάνω και όλα όσα συζητηθούν θα αφορούν τη λειτουργία μιας «πυρηνικής ομπρέλας» στην οποία - όπως ξεκαθάρισε ο Μακρόν στις 2 Μάρτη - «οι σύμμαχοι θα είναι πιο στενά ενσωματωμένοι στη γαλλική πυρηνική δύναμη, αλλά δεν θα έχουν δικαίωμα «βέτο», ούτε νομικά εγγυημένη προστασία». Δηλαδή τον πρώτο και τελευταίο λόγο για την κατάρτιση και υλοποίηση του όποιου σχεδιασμού θα έχει το Παρίσι.

Ολα αυτά, ενώ η Συμφωνία που θα ανανεωθεί προβλέπει πως τα δύο μέρη συμφωνούν, ώστε να «παρέχουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συνδρομή, με όλα τα κατάλληλα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, κι εφόσον υφίσταται ανάγκη με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο». Μάλιστα, η συνδρομή αυτή στη Γαλλία δεν διασφαλίζεται μόνο με «χρήση προκαθορισμένων θαλάσσιων λιμένων και αερολιμένων για εκπαίδευση και επίγνωση του περιβάλλοντος της περιοχής», αλλά και με «ειδικές και χωριστές διευθετήσεις που διευκολύνουν την επιχειρησιακή χρήση εγκαταστάσεων θαλασσίων λιμένων και αερολιμένων αμφοτέρων των μερών», δηλαδή ουσιαστικά με διάθεση υποδομών ως βάσεων για τις γαλλικές Ενοπλες Δυνάμεις στην Ελλάδα. Τέλος, επειδή είναι σίγουρο ότι μόλις φύγει ο Μακρόν θα ξαναπιάσουν δουλειά τα «παπαγαλάκια» για να πουν πόσο δήθεν «ασπίδα στη χώρα μας» συνιστά η συμμαχία με τη Γαλλία, να θυμίσουμε το εξής:

Το φθινόπωρο του 2021, μόλις είκοσι μέρες μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Γαλλίας - Ελλάδας, το γαλλικό υπουργείο Αμυνας είχε σπεύσει να διευκρινίσει πως από τη «ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής» - που τόσο διαφήμιζαν κυβέρνηση και σύσσωμα τα αστικά επιτελεία ως «πανίσχυρη ασπίδα προστασίας απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις» - εξαιρούνται οι ΑΟΖ, αφού «η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) δεν θεωρείται μέρος της επικράτειας ενός κράτους, ιδίως από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (γνωστή ως Σύμβαση του Μοντέγκο Μπέι), της οποίας Γαλλία και Ελλάδα αποτελούν μέρη»...

Ο αστικός Τύπος εξάλλου τόσο εδώ όσο και στη Γαλλία έγραφε ακόμη ότι η συνάντηση Μακρόν - Μητσοτάκη θα «ανοίξει τον δρόμο για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας σε τομείς όπως η Οικονομία, η Πολιτική Προστασία και η Καινοτομία», με έμφαση και σε θέματα που αφορούν την πολεμική βιομηχανία, εκεί όπου ο Γάλλος Πρόεδρος έρχεται να πουλήσει και την σχετική πραμάτεια των πολεμικών βιομηχανιών, όπως και να δημιουργήσει «συμπράξεις» με τους ντόπιους βιομήχανους.

Εξ ου και το ενδιαφέρον στρέφεται και σε σχετικές διατάξεις της Συμφωνίας του 2021 όπου προβλεπόταν πως τα δύο μέρη «διαβουλεύονται σε τακτική βάση επί όλων των θεμάτων άμυνας και ασφάλειας κοινού ενδιαφέροντος, ιδίως στον πολιτικό τομέα, στον στρατιωτικό τομέα και στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας».

Σε αυτό το πλαίσιο, ενδεικτικά είναι και γαλλικά δημοσιεύματα που μέσα στον Μάρτη παρατηρούσαν όλο νόημα «τη στρατηγική της Αθήνας για τη δημιουργία ενός εθνικού τομέα στρατιωτικής τεχνολογίας». Για παράδειγμα, στις 16/3/2026 ρεπορτάζ της ενημερωτικής ιστοσελίδας Lepetitjournal.com με τίτλο «η Ελλάδα επιταχύνει την ανάπτυξη στρατιωτικών drones» αναφερόταν διεξοδικά σε συμβόλαια «που υπέγραψε πρόσφατα το ελληνικό υπουργείο Αμυνας», επικεντρώνοντας «στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων στρατιωτικών συστημάτων» και στοχεύοντας «στην ενίσχυση τόσο των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του στρατού όσο και της εθνικής βιομηχανίας», με αναφορές στο εργοστάσιο τηλεπικοινωνιών του στρατού στις Αχαρνές, στην «Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία» («με πολλά προγράμματα drone και anti-drone συστημάτων»), τον όμιλο Intracom Defense («αναπτύσσει περιφερόμενα πυρομαχικά», όπως το drone καμικάζι «Ατταλος»), όπως και άλλων «πιο εξειδικευμένων παικτών» όπως η Altus LSA, η start-up Velos Rotors. Τα σχετικά δημοσιεύματα - αντανακλώντας προφανώς και το σχετικό ενδιαφέρον του γαλλικού κράτους ή και αυτοτελώς γαλλικών ομίλων για βιομηχανικές συμπράξεις - κατέγραφαν ως στόχο «την ανάπτυξη εξαγωγικής ικανότητας σε μια ταχέως αναπτυσσόμενη παγκόσμια αγορά», ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων και συνεργασία που η Ελλάδα διερευνά με την Ινδία στους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης, των drones και των αμυντικών τεχνολογιών...