Για τη στάση της επιστήμης και της διανόησης στο πολύ μεγάλο δίλημμα των καιρών μίλησε στον χαιρετισμό του ο Δημήτρης Καλιαμπάκος, καθηγητής στο ΕΜΠ και μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης του Ιδρύματος, θυμίζοντας ότι στους δύο προηγούμενους παγκόσμιους πολέμους «η επιστήμη έπαψε τα χέρια της με αίμα».

Μοιράστηκε την ιστορία του Χάμπερ, χημικού, που όμως έβαλε αυτό το λαμπρό μυαλό στην υπηρεσία της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και «ανακάλυψε τα περίφημα αέρια της μουστάρδας, τη φρίκη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οταν ο Χάμπερ έβαλε χακί και πήγε να δει με τα ίδια του τα μάτια την αποτελεσματικότητα του όπλου του, η γυναίκα του - Εβραία και αυτή - αυτοκτόνησε στον κήπο του σπιτιού τους. Ο Χάμπερ εκχριστιανίστηκε για να δείξει καλή διαγωγή. Ο Χάμπερ κυνηγήθηκε απ' τον φασισμό μέχρι τέλους», είπε, και συνέχισε τονίζοντας:

«Για να ανασχεθεί η καταστροφική προοπτική του πολέμου, θα πρέπει η διανόηση, θα πρέπει οι επιστήμονες να σηκώσουν ανάστημα, να πουν ΟΧΙ στην πολεμική έρευνα.

Και αυτό με φέρνει σε μια μάχη που αναπτύσσεται τώρα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το ΕΜΠ είναι ένα μεγάλο τεχνολογικό ίδρυμα, είμαστε υπερήφανοι γι' αυτό, είναι όμως συνδεδεμένο στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας με τους αγώνες για την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Και ένα από τα πιο εμβληματικά πράγματα που έχει κάνει είναι ότι έχει βάλει στον κανονισμό του, πριν 25 χρόνια, όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία, "όχι στην πολεμική έρευνα σε κάθε μορφή, εκτός για την άμυνα της χώρας, και ρητά όχι στη χρηματοδότηση από τους στρατιωτικούς συνασπισμούς". Αυτό το πράγμα σήμερα, αυτήν τη σημαία του Πολυτεχνείου, αυτήν την ταυτότητα του Πολυτεχνείου, αυτό που μας κάνει περήφανους όλους που είμαστε στο κομμάτι του Πολυτεχνείου, προσπαθούν να πάρουν πίσω. Με νομικές επεξηγήσεις. Την πολιτική του Ιδρύματος, το αυτοδιοίκητό του το καταργούν για να το ντύσουν στο χακί. Δεν θα περάσει!

Ολοι οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, οι σύλλογοι των εργαζομένων, ο σύλλογος των μελών ΔΕΠ, έχουν πάρει απόφαση ενάντια στην αλλαγή του κανονισμού αυτού. Σχολές το συζητούν... Να, έτσι φτιάχνεται ένα πραγματικό μέτωπο ενάντια στον πόλεμο στις πιο δύσκολες συνθήκες!».

Αναφέροντας στη συνέχεια ότι το ΚΚΕ βάζει πρώτο στην ατζέντα το θέμα του πολέμου, σχολίασε ότι «η ελληνική κοινωνία το βλέπει αυτό με δισταγμό. Δεν το θέλει αυτήν τη στιγμή, μοιάζει σαν να λέει "αφού δεν έχεις ευχάριστα νέα να μας πεις, καλύτερα να μη μας πεις κανένα". Παρ' όλα αυτά η τακτική της στρουθοκαμήλου δεν βοήθησε ποτέ κανέναν, και κυρίως τη στρουθοκάμηλο. Πρέπει λοιπόν να δούμε την πραγματικότητα κατάματα».

Και στη συνέχεια ανέφερε την ιστορία του εμβληματικού τραγουδιού «Which Side Are You On», όπου ο σερίφης πήγε στο σπίτι του να πιάσει τον Σαμ Ρις, αρχηγό του συνδικάτου των μεταλλωρύχων σε μια απεργία. «Εκεί ήταν η Φλόρενς Ρις, η γυναίκα του, και τρία μικρά κουτσούβελα. Και την απειλούν όλο το βράδυ. Αυτή γράφει στον τοίχο τους στίχους του "Which Side Are You On"». Και κάλεσε να διδαχτούμε από αυτούς τους ανθρώπους, από την τεράστια κατάφαση της ζωής και την παλικαρίσια τους στάση.