Εργαζόμενος στο λιμάνι του Πειραιά, μέλος ΔΣ ΕΝΕΔΕΠ
RIZOSPASTIS |
«Πριν καμιά δεκαριά χρόνια το να παλέψουμε για Σύμβαση και Βαρέα που μας έλεγε το Σωματείο, έμοιαζε ανέκδοτο. Υπήρξαν όμως κάποιοι που μας έδειξαν τον δρόμο. Και αυτοί ήταν και είναι οι κομμουνιστές.
Αυτόν τον δρόμο τον περπατάμε σταθερά όλα αυτά τα χρόνια, μαζί με τους δικούς μας ανθρώπους που ξέρουμε ποιοι είναι, χωρίς να περιμένουμε λύση από κανέναν σωτήρα», τόνισε και σημείωσε μεταξύ άλλων:
«Τον περπατήσαμε στις μάχες για τη Συλλογική Σύμβαση και τα Βαρέα Ανθυγιεινά.
Στην πολυήμερη απεργία μας για να αυξηθούν οι εργαζόμενοι στις πόστες, για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για ανθρώπινα ωράρια, αφού ο συνάδελφός μας, ο Δημήτρης, δεν γύρισε σπίτι από τη δουλειά. Και ορκιστήκαμε ότι δεν θα επιτρέψουμε να υπάρξει ξανά άλλος συνάδελφος στη θέση του.
Σταματώντας τα κοντέινερ με τις σφαίρες που προορίζονταν για τα κορμιά των αδερφών μας, των Παλαιστινίων, που δολοφονούνται από το κράτος του Ισραήλ. Νιώσαμε μεγάλη περηφάνια από το μήνυμα των συναδέλφων μας από την Παλαιστίνη που μας έγραψαν: "Είστε αδέλφια μας στον ίδιο αγώνα για ζωή και δεν θέλουμε τίποτα άλλο από το να συνεχίσετε να σταματάτε τις σφαίρες. Με κάθε σφαίρα που σταματάνε οι λιμενεργάτες, σώζεται μια ανθρώπινη ζωή".(...)
Οταν αποδείξαμε για άλλη μια φορά ότι μόνο ο λαός σώζει τον λαό, εκκενώνοντας τις προβλήτες όταν έκαιγε η φωτιά στα καζάνια του θανάτου που βρίσκονται δίπλα στη δουλειά και τα σπίτια μας κόντρα στην εργοδοσία και το μπάχαλο του κράτους της που μας αφήνει απροστάτευτους.
Αλλά και στη μεγάλη απεργία στις 6 του Φλεβάρη με τους συναδέλφους μας λιμενεργάτες σε 20 λιμάνια σε 7 χώρες. Στον Πειραιά, στην Ελευσίνα, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στη Γαλλία, στη Χώρα των Βάσκων, στο Μαρόκο, στη Γερμανία. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που αρκετούς από αυτούς τους συναντήσαμε αυτές τις μέρες στη μεγάλη Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ. Επιβεβαιώνοντας ότι το σύνθημά μας "Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο" θα μας οδηγεί όλο το επόμενο διάστημα».
«Σε όλη αυτή την πορεία», επισήμανε, «δεν ήμασταν μόνοι. Εχουμε στο πλευρό μας το Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Είχαμε και έχουμε δίπλα μας το ΚΚΕ με την ακούραστη στάση των μελών του. Και αυτό το βλέπουνε κάθε μέρα στο λιμάνι ακόμα και αυτοί που μπορεί να μην συμφωνούν σε όλα.
Ολοι στο λιμάνι λένε ότι αν δεν ήταν το Κόμμα δεν θα κουνιόταν φύλλο. Για αυτό και εγώ σήμερα είμαι εδώ. Παίρνω θέση δίπλα σε εσάς, γιατί βλέπω ότι σήμερα είναι ανάγκη να συμπορευτούμε με το ΚΚΕ περισσότεροι. Γιατί στην πράξη αποδεικνύεται ποιος είναι δίπλα στον εργάτη, ποιος δεν κάνει πίσω, ποιος δεν συμβιβάζεται, ποιος σου λέει την αλήθεια, ακόμα κι αν είναι δύσκολη».
«Ξέρουμε ότι ο δρόμος που μας δείχνετε ως Κόμμα είναι ο δύσκολος, αλλά είναι και ο μόνος για να ξεμπερδεύουμε μια και καλή απ' την μπόχα ενός συστήματος που για τα κέρδη των λίγων δεν λογαριάζει τις ζωές των πολλών. Και εμείς είμαστε με τη ζωή!», κατέληξε.