Εθνικισμός και κοσμοπολιτισμός της αστικής τάξης εναλλάσσονται και αλληλοσυμπληρώνονται για να χειραγωγεί και να ενσωματώνει τον λαό στα βρώμικα σχέδιά της. Η συμμετοχή στη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής λείας διαμορφώνει το νέο τροπάρι της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, με τον Ν. Δένδια να ομολογεί ότι οι φρεγάτες δεν μπορούν να περιορίζονται στα στενά όρια του Αιγαίου και ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις βρίσκονται εκεί που διακυβεύονται τα συμφέροντα της αστικής τάξης, μέχρι την Ερυθρά και ακόμα πιο πέρα. Οι μύθοι τους καταρρέουν και φαίνεται πιο καθαρά ότι οι εξοπλισμοί και οι πόλεμοι καμιά σχέση δεν έχουν με τα συμφέροντα του λαού. Αντίθετα, τον μετατρέπουν σε θύτη και θύμα για τα συμφέροντα μιας χούφτας παράσιτων. Εκεί πρέπει να στρέψει τη δύναμη και τον αγώνα του, για να βάλει οριστικά τέλος σ' αυτό που είναι μόνιμη απειλή και υπονομεύει την αμοιβαία επωφελή συνύπαρξη με άλλους λαούς: Την εξουσία της αστικής τάξης, που για τα συμφέροντά της είναι ικανή για το πιο μεγάλο έγκλημα.