Σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα έγινε το βράδυ της Κυριακής στην Ελευσίνα η παρουσίαση του βιβλίου του Μάκη Μαΐλη, «1914 - 1917: Ο "εθνικός" διχασμός στο φως της ταξικής πάλης», που κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή».

Ο σύντροφος Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ μέχρι τον πρόωρο θάνατό του τον Γενάρη του 2021, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το βιβλίο. Τη δύσκολη αυτή αποστολή ανέλαβε στη συνέχεια το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ και την έφερε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο.

Η έκδοση παρουσιάστηκε χτες στη γενέτειρά του, παρουσία πλήθους κόσμου που γέμισε την αίθουσα του «Σινέ Ελευσίς». Την παρουσίαση έκανε η Ελένη Μπέλλου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Παρευρέθηκαν πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, αντιπροσωπεία του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ, η οικογένειά του, σύντροφοι, συναγωνιστές και φίλοι που τον γνώρισαν και πάλεψαν μαζί του τα πολλά χρόνια που πρόσφερε ακούραστα στη δουλειά του Κόμματος στην Ελευσίνα.

Στο φουαγιέ της αίθουσας λειτουργούσε βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» και η έκδοση έγινε πραγματικά ανάρπαστη.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Βαγγέλης Γκίμης, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Βορειοδυτικών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ. Μιλώντας για το βιβλίο, είπε ότι είναι εξαιρετικά επίκαιρο και ότι «η ανάγνωσή του προσφέρει πολύτιμα εφόδια στα μέλη και στους φίλους του Κόμματος, σε κάθε άνθρωπο που σκέπτεται, προβληματίζεται και αγωνιά για όσα συμβαίνουν γύρω μας».

Για τον Μάκη Μαΐλη τόνισε πως «διαβάζοντας τις πρώτες γραμμές του βιβλίου, αισθανθήκαμε σαν να τον περιτριγυρίζουμε ακόμα μια φορά, στις συζητήσεις που επεδίωκε ο ίδιος να κάνει μαζί μας, λόγω της έγνοιας που είχε για τους νέους συντρόφους και συντρόφισσες, για τα παιδιά της ΚΝΕ, για να γνωρίσουμε την ηρωική Ιστορία του Κόμματος και των αγώνων του λαού μας. Ο λιτός μα τόσο διεισδυτικός και περιεκτικός του λόγος μάς συνοδεύει καθημερινά στους αγώνες τού σήμερα».

Μιλώντας για την έκδοση του βιβλίου στην αρχή της ομιλίας της, η Ελένη Μπέλλου σημείωσε: «Ο Μάκης μάς είχε υποσχεθεί, στο Τμήμα Ιστορίας, στο Κόμμα, τη μελέτη του "Εθνικού" Διχασμού στα χρόνια 1914 - 1917 στο φως της ταξικής πάλης. Και εμείς, το Κόμμα, του χρωστάγαμε την ολοκλήρωση της έκδοσής της, γιατί - όπως θα δείτε στο Προλογικό Σημείωμα - ο Μάκης δεν είχε προλάβει να την ολοκληρώσει.

Κλείσαμε αυτήν την εκκρεμότητα στα 5 χρόνια από τότε που ο Μάκης έφυγε από τη ζωή και μας άφησε μόνους στα δικά του και στα δικά μας καθήκοντα, στην πάλη για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό, που ήταν ο σκοπός της ζωής του. Ειδικότερα, μας άφησε μόνους στα καθήκοντα του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, του οποίου είχε την ευθύνη ως μέλος της ΚΕ.

Και είναι γεγονός ότι ο Μάκης κατόρθωνε να ασχολείται ατομικά και συλλογικά με την Ιστορία του Κόμματος και της ταξικής πάλης ακόμα και σε συνθήκες που δεν ήταν η μοναδική του χρέωση από την ΚΕ, δηλαδή ακόμα και όταν ήταν υπεύθυνος στο Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Κόμματος».

Κάνοντας εκτενή αναφορά στις εξελίξεις του ιμπεριαλιστικού πολέμου που κλιμακώνεται και της ελληνικής εμπλοκής, η Ελένη Μπέλλου επεσήμανε: «Σε αυτές τις συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία να φωτιστεί η τρέχουσα ιδεολογική - πολιτική ταξική πάλη απέναντι στα αστικά ιδεολογικά - πολιτικά συνθήματα για "εθνική ομόνοια" και "εθνική υπερηφάνεια", γιατί το ελληνικό κράτος έστειλε πρώτο τις φρεγάτες στην Κύπρο, συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία, στην Ουκρανία.

Να φωτιστεί τι σημαίνει η αναζήτηση ξένων συμμάχων και προστατών με ισχυρή δύναμη σε πολεμικά μέσα - συστήματα για τη δήθεν υπεράσπιση της "εθνικής ακεραιότητας". Το τι σημαίνει "εθνική ομόνοια" ή αντίθετα "εθνικός διχασμός", με ταξικά κριτήρια, στο φως της ταξικής πάλης.

Ο Μάκης, ασχολούμενος ιστορικά με τον αστικό διχασμό των χρόνων 1914 - 1917, είχε ως στόχο του να φωτίσει ότι μέσα σε μια χώρα συγκροτημένη σε ένα αστικό κράτος, που εξ αντικειμένου διαμορφώνει μια εθνική συνείδηση, ταυτόχρονα αυτή η εθνική συνείδηση δεν μπορεί να είναι υπεράνω της ταξικής συνείδησης και πάλης, δεν σβήνει τα αντίπαλα ταξικά συμφέροντα.

Γι' αυτό και υπάρχουν δύο πατρίδες μέσα στην ίδια χώρα. Γι' αυτό και η στρατηγική του επαναστατικού εργατικού και του κομμουνιστικού κινήματος δεν μπορεί να συμπέσει με τη στρατηγική έστω ενός τμήματος της αστικής τάξης, ακόμα και στη λεγόμενη "ουδετερότητα" σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο».

«Το διαχρονικό συμπέρασμα είναι ότι το εργατικό κίνημα μόνο συγκυριακά μπορεί να συμπέσει με κάποιες επιλογές ενός μέρους της αστικής τάξης, και όχι ως στρατηγική σύμπλευση με τους πολιτικούς φορείς της», είπε σε άλλο σημείο η Ελένη Μπέλλου και συνέχισε:

«Μπορεί όμως να αξιοποιήσει αυτές τις αντιθέσεις, τη διάσπαση της αστικής τάξης, με σκοπό να αποδυναμώσει τη χειραγωγική δύναμή της προς τις εργατικές - λαϊκές δυνάμεις, και όχι για να της δώσει το "φιλί της ζωής". Αυτό το συμπέρασμα έχει τεράστια σημασία σήμερα. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν είναι ένας ευρύτερος τοπικός πόλεμος και δεν είναι μόνο για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο στον Περσικό Κόλπο».

«Τα μηνύματα του βιβλίου είναι χρήσιμα για το σήμερα, βοηθούν στην εμβάθυνση της στρατηγικής του Κόμματος που απορρέει από το Πρόγραμμά του. Συμβάλλουν στην κατανόηση της Απόφασης του 22ου Συνεδρίου, που επεξεργάζεται την κατεύθυνση για ανάπτυξη της καθημερινής δράσης υπηρετώντας τον στόχο συγκέντρωσης και μαχητικοποίησης των δυνάμεων της επαναστατικής ανατροπής, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Εύχομαι δημιουργική ανάγνωση, στη μνήμη του Μάκη Μαΐλη», κατέληξε η Ελένη Μπέλλου.

• Ολόκληρη η ομιλία της Ελένης Μπέλλου στην παρουσίαση της έκδοσης θα δημοσιευθεί στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου».