Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ σε μια προσπάθεια να συζητήσουμε με όλες και όλους εσάς, γιατί θεωρούμε ότι είναι η ώρα της μάχης.

Τώρα είναι η ώρα της μέγιστης λαϊκής κινητοποίησης απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν.

Απέναντι στην προσπάθεια να φορτώσουν στον λαό τις οικονομικές του συνέπειες.

Απέναντι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ.

Θέλουμε να μοιραστούμε τις σκέψεις μας με όλες και όλους εσάς, που προβληματίζεστε, που αναζητάτε τις αιτίες, κυρίως όμως αναζητάτε τι πρέπει να γίνει, τι μπορούμε να κάνουμε και πώς θα τα καταφέρουμε.

Το ΚΚΕ στο πρόσφατο 22ο Συνέδριό του επιβεβαίωσε και επικαιροποίησε τις βασικές του εκτιμήσεις και προβλέψεις σχετικά με τη διεθνή κατάσταση, τους ανταγωνισμούς, τις πολεμικές αναμετρήσεις.

Μόλις δύο μήνες μετά, η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει και κάνει ακόμα πιο φανερό ότι η τάση της κλιμάκωσης είναι ανεπίστρεπτη...

Οτι ένας νέος παγκοσμίων διαστάσεων πόλεμος είναι πιο πιθανός από ποτέ.

Και αυτό βέβαια ισχύει ανεξάρτητα από τους πρόσκαιρους συμβιβασμούς και συμφωνίες που μπορεί να υπάρξουν, με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών.

Μόνο και μόνο για να συσσωρεύσουν νέα καύσιμη ύλη για την επόμενη ανάφλεξη.

Γιατί με τις προσωρινές εκεχειρίες δεν εκλείπει η πραγματική αιτία των συγκρούσεων.

Μια αιτία που δεν είναι άλλη από το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, τον ανταγωνισμό για τις αγορές, τις πρώτες ύλες, τις σφαίρες επιρροής, τους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους.

Με αυτήν την έννοια, δεν πρόκειται να λυθεί έτσι απλά η διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Μια διαμάχη που ρίχνει τη σκιά της σε κάθε μεγάλο γεγονός της εποχής μας...

Από τα στρατιωτικά μέτωπα μέχρι την κούρσα της πρωτιάς στην Τεχνητή Νοημοσύνη...

Και από τους ενεργειακούς πολέμους μέχρι τη διαπάλη για τον ρόλο των νομισμάτων.

Αυτό που είχαμε στις 28 Φλεβάρη ήταν μια απροκάλυπτα εγκληματική, γκανγκστερική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά των λαών του Ιράν και του Λιβάνου.

Μια επίθεση που έχει οδηγήσει σε συγκρούσεις που διαρκούν ήδη πάνω από έναν μήνα.

Με χιλιάδες αμάχους νεκρούς...

Με εκατέρωθεν καταστροφές κρίσιμων ενεργειακών υποδομών...

Με το κλείσιμο, πρακτικά, των Στενών του Ορμούζ και το νέο κύμα ακρίβειας, που ήδη νιώθει και ο ελληνικός λαός στις τσέπες του.

Διαψεύστηκαν πολύ γρήγορα οι εκτιμήσεις για έναν πόλεμο λίγων ημερών ή και ωρών, όπως έλεγαν κάποιοι δήθεν «ειδικοί», στηριγμένοι και στη δήθεν «παντοδυναμία» των πολεμικών μηχανών των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Οι μέρες έγιναν βδομάδες και οι βδομάδες πάνε να γίνουν μήνες.

Επαναλαμβάνουμε ότι είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, γιατί έχει κάνει τη χώρα μέρος αυτού του πολέμου.

Υιοθετώντας - όπως επίσης το ΠΑΣΟΚ και άλλοι δήθεν «αντιπολιτευόμενοι» - τα προσχήματά του.

Δίνοντας άδεια για να χρησιμοποιούνται οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις ως ορμητήρια, στέλνοντας φρεγάτες, μαχητικά και πυραύλους στο πεδίο της σύγκρουσης ή κοντά σε αυτό.

Μάλιστα, οι πύραυλοι Patriot και το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έχουν σταλεί στη Σαουδική Αραβία με τις ψήφους της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, για να προστατεύουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της «Aramco», έχουν ήδη πάρει ενεργό μέρος στις στρατιωτικές πολεμικές συγκρούσεις, με νέο σοβαρό περιστατικό εμπλοκής σήμερα (σ.σ. χθες) τα ξημερώματα.

Και αυτές τις ώρες που μιλάμε η κυβέρνηση της ΝΔ ήδη προετοιμάζει το έδαφος για τη συμμετοχή της χώρας σε μια επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ, μετά από μια εκεχειρία.

Αλλωστε, ο υπουργός της «κουλτούρας των φέρετρων», ο κ. Δένδιας, μιλώντας σε εφοπλιστές είπε ξεκάθαρα ότι τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκονται και θα βρεθούν «ο Θεός ξέρει πού» για να προστατεύουν τα κέρδη τους.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση έχει μετατραπεί εδώ και καιρό σε σημαιοφόρο του ενεργειακού πολέμου. Συμμετέχοντας στις κυρώσεις απέναντι στη Ρωσία, που τις πληρώνει ο ελληνικός λαός με τεράστιο κόστος. Παραδίδοντας τον φυσικό πλούτο της χώρας σε εγχώρια και αμερικανικά μονοπώλια, όπως η «Chevron», προσπαθώντας να καταστήσει τη χώρα «πύλη εισόδου» για το πανάκριβο αμερικανικό LNG.

Και, φυσικά, αυτή είναι μια διαδικασία από την οποία συγκεκριμένοι όμιλοι κερδίζουν ή προσδοκούν να κερδίσουν πολλά.

Το ίδιο ισχύει και για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, της Γάζας και όποιας άλλης περιοχής ισοπεδώσει αύριο ο οδοστρωτήρας του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Και γι' αυτήν την ανοικοδόμηση από τις καταστροφές των βομβών τους «τρίβουν τα χέρια τους» και μεγάλες ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες - μονοπώλια.

Αυτό είναι το περιβόητο δήθεν «εθνικό συμφέρον» που επικαλείται συνεχώς η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει την συμμετοχή στους πολέμους, προσπαθώντας να χειραγωγήσει πολιτικά όσους και όσες - και είναι πολλοί και πολλές αυτοί και αυτές που - δεν πείθονται από τα γελοία προσχήματα περί «ανελεύθερων καθεστώτων», «πυρηνικού προγράμματος του Ιράν» ή «στήριξης στον αμυνόμενο», όπως λέει η άλλη γνωστή «κασέτα» που παίζουν στην περίπτωση της Ουκρανίας.

Πρόκειται για το ταξικό συμφέρον αυτών που εκμεταλλεύονται τον μόχθο του ελληνικού λαού.

Τα κέρδη των λίγων είναι το περιβόητο «εθνικό τους συμφέρον».

Αυτοί ακριβώς είναι που βλέπουν τα κέρδη τους να σπάνε κάθε χρόνο ρεκόρ!

Την ώρα που οι πραγματικοί μισθοί βρίσκονται πιο πίσω από το 2009...

Παρά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης για την αύξηση του κατώτατου μισθού ή για την περιβόητη «κοινωνική συμφωνία» που υπέγραψε με τον ΣΕΒ, παρέα με τον ελεγχόμενο για μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα, διεφθαρμένο εργατοπατέρα Παναγόπουλο, τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ.

Για την εξυπηρέτηση αυτών των συμφερόντων κάνει ό,τι κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη...

Και όχι κυρίως επειδή είναι «υποτελής στους συμμάχους», όπως ακούγεται από κάποια κόμματα, τα οποία θέλουν να αθωώσουν αυτά ακριβώς τα ληστρικά ταξικά συμφέροντα, αφού τα προσκυνούν και οι ίδιοι.

Η ευθυγράμμιση της χώρας με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην περιοχή είναι, άλλωστε, «τρόπος ύπαρξης» της εγχώριας αστικής τάξης.

Κουμπώνει με τους δικούς της στόχους για την ονομαζόμενη «γεωστρατηγική αναβάθμιση».

Γι' αυτό άλλωστε και την πολιτική αυτή την έχουν υπηρετήσει και υλοποιήσει όλες ανεξαιρέτως οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, όποιο όνομα και χρώμα, όποια σύνθεση κι αν είχαν.

Με τους εκμεταλλευτές τους, όμως, η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, όλα τα λαϊκά στρώματα δεν βρίσκονται στην «ίδια βάρκα».

Ούτε στην ειρήνη, ούτε πολύ περισσότερο στον πόλεμο.

Γι' αυτό δεν πρέπει οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι φοιτητές και οι μαθητές να δεχτούν να αναστείλουν τις διεκδικήσεις τους, στο όνομα μίας ακόμα «έκτακτης κατάστασης».

Απέναντι στα μέτρα - κοροϊδία και στα κυβερνητικά καλέσματα για «σύνεση» και «υπομονή», προκειμένου να μην απειληθούν οι «δημοσιονομικοί στόχοι», αλλά και απέναντι στις «κοστολογημένες προτάσεις» της βολικής αντιπολίτευσης, να αντιτάξουν όλοι αυτοί μαζί τις δικές τους πραγματικές ανάγκες, για να πάρουν ανάσα από την ασφυξία της ακρίβειας του πολέμου.

Γι' αυτό τώρα επείγει:

• Η κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στην Ενέργεια και του ΦΠΑ σε όλα τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
• Να μπει πλαφόν στις τιμές των καυσίμων και της Ενέργειας στη χονδρική αγορά και στους ενεργειακούς ομίλους.
• Να δοθούν ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, με πλήρη και πραγματική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
• Επείγει η κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης, αυτής της «θηλιάς» που έχουν περάσει στους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, βιοτέχνες και εμπόρους.
• Να δοθούν εδώ και τώρα πραγματικά αφορολόγητο πετρέλαιο και εγγυημένες τιμές στους αγρότες.

Αυτά τα αιτήματα μπορούν να γίνουν αντικείμενο ενός μεγάλου, μαζικού οργανωμένου αγώνα, ενός πανελλαδικού κινήματος που θα συνειδητοποιεί και θα διατρανώνει ότι για να κερδίσει σήμερα ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο!

Οι αντιφατικές δηλώσεις που ακούμε καθημερινά για την εξέλιξη του πολέμου δεν αντανακλούν κυρίως τον ασταθή και ανισόρροπο χαρακτήρα του Προέδρου των ΗΠΑ, του Τραμπ.

Ούτε την «έλλειψη σχεδίου», όπως λένε οι διάφοροι αναλυτές της πεντάρας.

Προδίδουν απλά τα μεγάλα ζόρια που συναντούν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και οι σύμμαχοί τους, που δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν ούτε έναν από τους διακηρυγμένους στόχους τους.

Αποδεικνύεται και από την εξέλιξη αυτού του πολέμου ότι μόνο άτρωτοι και παντοδύναμοι δεν είναι, όπως θέλουν να παρουσιάζονται, για να καλλιεργούν την παράλυση και τον φόβο στους λαούς.

Αλλωστε, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν είναι μια επίδειξη δύναμης των ιμπεριαλιστών, αλλά πρώτα από όλα απόδειξη της αδυναμίας και των αδιεξόδων τους.

Είναι μια συνθήκη που τους αποδυναμώνει...

Μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να δημιουργήσει αστάθεια στην εξουσία τους...

Διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για να βγουν οι λαοί στο προσκήνιο, να δοκιμάσουν τη δύναμή τους και να επιβάλουν το δίκιο τους.

Στο ερώτημα πολλών «τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε όλα αυτά», τι πρέπει να γίνει για «να αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό κίνημα σήμερα»... Απαντάμε ότι βασική προϋπόθεση γι' αυτό είναι να συνειδητοποιείται πλατιά ότι η μήτρα του πολέμου είναι ακριβώς το ίδιο το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

«Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», όπως λέει η κλασική ρήση του Κλαούζεβιτς.

Κατά συνέπεια, από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους δεν πρόκειται να μας γλιτώσει καμία δήθεν «επιστροφή της πολιτικής και της διπλωματίας, του διεθνούς δικαίου ως τρόπου επίλυσης των διαφορών», όπως λένε δυνάμεις που μιλούν μάλιστα στο όνομα ενός αντιπολεμικού πασιφιστικού κινήματος.

Γιατί ακριβώς ο πόλεμος δεν είναι μια παρέκκλιση από την καπιταλιστική «κανονικότητα», αλλά τρόπος ύπαρξης αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Είναι προέκταση στο διεθνές επίπεδο της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης μέσα στους χώρους δουλειάς, των ανταγωνισμών ανάμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους.

Γι' αυτό και δεν μπορεί να εξαντλείται η αντιπολεμική κριτική και δράση στο αν τηρείται ή όχι το διεθνές δίκαιο, που διαμορφώθηκε σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες και έχει γίνει πλέον κουρελόχαρτο από τους ιμπεριαλιστές, μάλιστα πολύ πριν τον Τραμπ.

Αλλωστε, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι άδικος και στρέφεται κατά των λαών ακόμα κι αν γίνει με τον μανδύα κάποιου διεθνούς συνασπισμού, ή αν έχει προηγηθεί ένα ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν.

Δυνατό αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σημαίνει να τα βάζεις με όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ενώσεις, και πρώτα απ' όλα βέβαια με αυτά τα κέντρα και τις ενώσεις στις οποίες συμμετέχει η δική σου άρχουσα τάξη, στην κάθε χώρα.

Η αξιοποίηση των μεταξύ τους αντιθέσεων προς όφελος της εργατικής τάξης προϋποθέτει πρώτα απ' όλα να είναι καθαρός ο στρατηγικός στόχος, η ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας στη χώρα μας...

Αλλά να είναι καθαρός και ο λόγος που εμφανίζονται αυτές οι αντιθέσεις, ώστε να μη γίνεται το κίνημα «ουρά» πότε του ενός και πότε του άλλου.

Με αυτήν την έννοια, καθόλου καλές υπηρεσίες δεν προσφέρουν πολιτικές δυνάμεις και κόμματα που καλλιεργούν αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει ένας δήθεν «φιλειρηνικός ρόλος των βάσεων και του ΝΑΤΟ».

Δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στην υπόθεση των συμφερόντων του ελληνικού λαού όσα κόμματα κάνουν κριτική του στιλ ότι η ΕΕ δήθεν «κοιμάται» και «είναι απούσα», ή από την άλλη την εμφανίζουν ως κάποιο σοβαρό αντίβαρο στην επιθετικότητα των ΗΠΑ...

Την ώρα μάλιστα που αυτή εξοπλίζεται μέχρι τον λαιμό, μετατρέπει την οικονομία της σε πολεμική, ρίχνει «λάδι στη φωτιά» ενός άδικου πολέμου που μαίνεται εδώ και 4 χρόνια στην Ουκρανία και ενισχύει τη στρατιωτική της δύναμη στην Ερυθρά Θάλασσα ή στο Κέρας της Αφρικής.

Οι υπαρκτές μεγάλες αντιθέσεις που εμφανίζονται σήμερα μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ δεν έχουν βέβαια να κάνουν με καμία φιλειρηνική πολιτική της τελευταίας ή κάποιων κυβερνήσεών της...

Εχουν να κάνουν με τα ιδιαίτερα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, που συνθλίβονται στον ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας.

Το ίδιο ισχύει βέβαια και για δυνάμεις που αναγνωρίζουν κάποιον δήθεν αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό ρόλο στη Ρωσία του Πούτιν, που προέκυψε από την ανατροπή του σοσιαλισμού και το κουρέλιασμα των κατακτήσεων του σοβιετικού λαού.

'Η προσβλέπουν στην Κίνα των δισεκατομμυριούχων, που διεκδικεί σήμερα την πρώτη θέση στον διεθνή καπιταλισμό

Τη δύναμη για να φέρει τα πάνω κάτω την έχει η ίδια η εργατική τάξη, ο λαός.

Και κάποια ψήγματα μόνο αυτής της αστείρευτης δύναμης έχουν δείξει το προηγούμενο διάστημα οι μεγάλες αντιπολεμικές συγκεντρώσεις στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ, στη Βρετανία, οι συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους λαούς της Παλαιστίνης και της Κούβας, αλλά και άλλες, ίσως ακόμα πιο προωθημένες μορφές πάλης...

Οπως η στάση των ναυτεργατών, που πέταξαν στα μούτρα των εφοπλιστών τα «θανατόχαρτα» που τους έδιναν να υπογράψουν για να σταλούν στο στόμα του λύκου...

Οπως η συντονισμένη απεργία των λιμενεργατών σε 20 λιμάνια της Μεσογείου με σύνθημα «Δεν δουλεύουμε για τον πόλεμό τους»...

Οπως η περήφανη στάση των φαντάρων μας, που υψώνουν τη φωνή τους μέσα στα στρατόπεδα και στις λαϊκές κινητοποιήσεις ενάντια στη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο...

Οπως οι κινητοποιήσεις των φοιτητών που ακυρώνουν πολεμικά σεμινάρια του ΝΑΤΟ στις σχολές τους...

Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να συνεχίσουμε!

Για να γίνει η σπίθα που υπάρχει σήμερα, πυρκαγιά.

Εκεί θα δώσουμε εμείς όλες μας τις δυνάμεις, με σύνθημα «καμία θυσία ούτε για τον πόλεμό τους ούτε για τα κέρδη τους».

Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμα και στις δημοσκοπήσεις αυτού του διαστήματος καταγράφεται έντονα η εναντίωση του λαού μας:

• Στην αποστολή ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων,
• σε ευρωατλαντικές αποστολές που βάζουν τη χώρα σε κίνδυνο,
• καθώς και μεγάλη ανησυχία για το ότι οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα μπορεί να αποτελέσουν στόχο επιθέσεων και αντιποίνων.

Εμφανίζεται πλέον διακριτά ένα δυναμικό τμήμα στην εργατική τάξη και στον λαό μας, που αντιμετωπίζει θετικά τη δράση και τη στάση του Κόμματός μας απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που αντιπαλεύει την πολεμική εμπλοκή της χώρας μας...

Δείχνει ότι υπάρχουν αντιστάσεις στην πολιτική της κυβέρνησης, στον πολεμικό και εθνικιστικό παροξυσμό, στην πολεμική προπαγάνδα.

Παράλληλα με τον πόλεμο και τις συνέπειες της συμμετοχής της χώρας μας σε αυτόν, μια σειρά άλλα μεγάλα ζητήματα τροφοδοτούν δικαιολογημένα την οργή σημαντικού μέρους του λαού και της νεολαίας, απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική που υλοποιεί τα τελευταία 7 χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Οι νέες δικογραφίες που ερευνούν την εμπλοκή υπουργών και βουλευτών της ΝΔ σε σοβαρές αξιόποινες πράξεις, στο πλαίσιο του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, επιβεβαιώνουν τη σαπίλα και το μέγεθος της βιομηχανίας ρουσφετιών και εξαγοράς, με πραγματικά θύματα την πλειοψηφία των βιοπαλαιστών αγροτών.

Τα νέα στοιχεία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ενοχοποιούν πέραν πάσης αμφιβολίας την κυβέρνηση της ΝΔ, που έσπευσε άρον - άρον να κλείσει τη σχετική Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, παρά κι ενάντια στα επανειλημμένα αιτήματα του ΚΚΕ.

Γι' αυτό και αποτελεί τεράστιο θράσος και πρόκληση να εμφανίζεται ο κ. Μητσοτάκης, για μία ακόμα φορά, σαν παρατηρητής και σχολιαστής των εξελίξεων, να μιλάει για «διαχρονικές παθογένειες» και «αστοχίες», με τις οποίες είναι δήθεν «αποφασισμένος να αντιπαρατεθεί».

Λες και δεν είναι ο ίδιος εδώ και 7 χρόνια επικεφαλής της κυβέρνησης που είναι βουτηγμένη στη σαπίλα ΚΑΙ του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Λες και δεν ήταν - τουλάχιστον - εν γνώσει του όλη αυτή η βιομηχανία παρανομιών και πελατειακών σχέσεων που είχε στηθεί, προς όφελος κομματικών στελεχών και άλλων επιτήδειων και σε βάρος πάντα των βιοπαλαιστών αγροτών.

Αυτό το «βαθύ κράτος», με το οποίο δήθεν θα αντιπαρατεθεί, είναι το κράτος που ταΐζει με κάθε νόμιμο και παράνομο τρόπο τα διάφορα μικρά και μεγάλα τρωκτικά, που συμμετέχει στο μακελειό του πολέμου, που σέρνει στα δικαστήρια τους αγωνιστές αγρότες και τους φορτώνει την ακρίβεια του πολέμου κάνοντας απαγορευτική την προοπτική επιβίωσής τους.

Κι αυτό το «βαθύ» κράτος θέλει τώρα να το κάνει ακόμα πιο «βαθύ», εργαλειοποιώντας τα ίδια του τα σκάνδαλα, θεσμοθετώντας υπουργούς - τεχνοκράτες, που δεν θα έχουν ανάγκη τη λαϊκή ψήφο και άρα θα είναι ακόμα πιο απροσπέλαστοι απέναντι στη λαϊκή πίεση, θα προωθούν σαν «ρομπότ» το αντιλαϊκό έργο των κυβερνήσεων, την εμπλοκή στους πολέμους, τις διάφορες «διευθετήσεις».

Ταυτόχρονα, βλέπουμε την κύρια δίκη για το έγκλημα των Τεμπών να έχει μετατραπεί, με ευθύνη της κυβέρνησης, πρακτικά σε μια διαδικασία «κεκλεισμένων των θυρών», μακριά από τα μάτια του λαού, με αποκλεισμούς και αστυνομοκρατία, κάτι που κάνει πως δεν βλέπει η αστική δικαιοσύνη.

Αυτά έρχονται να προστεθούν στο εσπευσμένο κλείσιμο και τα τεράστια κενά της ανάκρισης, το ελλιπέστατο κατηγορητήριο, τον κατατεμαχισμό της υπόθεσης σε επιμέρους δίκες και το γεγονός ότι από τη λίστα των κατηγορουμένων απουσιάζουν πολιτικά πρόσωπα και κυβερνητικά στελέχη.

Πρόκειται για κρίκους στην αλυσίδα της συγκάλυψης των υπευθύνων και των πραγματικών αιτιών που οδήγησαν στην πολύνεκρη σύγκρουση των τρένων.

Αλλά και οι εξελίξεις στην υπόθεση των υποκλοπών επιβεβαιώνουν ότι μιλάμε για ένα ακόμα σοβαρότατο σκάνδαλο, όσο κι αν η κυβέρνηση επέμενε να μιλά μόνο για «παρανομίες 4 ιδιωτών», όσο κι αν κάποιοι παρακολουθούμενοι υπουργοί θέλουν να το υποβιβάζουν με αστεία επιχειρήματα.

Απαιτούμε ξανά να ερευνηθούν πλήρως όλες οι υποθέσεις.

Να βγουν στο φως και να αποδοθούν οι ευθύνες της κυβέρνησης και όλων των πολιτικών υπαίτιων.

Ανάμεσά τους του ίδιου του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη, ο οποίος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μην γνώριζε για τις υποκλοπές σε βάρος πολιτικών, στρατιωτικών, δημοσιογράφων, άλλων πολιτών.

Να ανοίξει ξανά και να διερευνηθεί ουσιαστικά, πραγματικά και σε βάθος η υπόθεση των παρακολουθήσεων στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

Για τα παραπάνω ζητήματα μιλούν, φυσικά, όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Το ζήτημα, βέβαια, δεν είναι απλά να μιλάς για ένα θέμα, για ένα κυβερνητικό σκάνδαλο, αλλά τι λες γι' αυτό...

Αν ως πολιτικό κόμμα αποκαλύπτεις στον λαό όλες τις αιτίες του ή τις συγκαλύπτεις κι εσύ με τον δικό σου τρόπο.

Αν προτείνεις έναν άλλο δρόμο για τη χώρα, που θα μας απαλλάξει οριστικά και αμετάκλητα από τέτοια εγκλήματα και σκάνδαλα ή τα αξιοποιείς δημαγωγικά, για να καλύψεις πίσω από κοκορομαχίες την ουσιαστική σου ταύτιση με την κυβέρνηση σε όλα τα στρατηγικά ζητήματα.

Και, φυσικά, σημαντικό είναι και το τι έκανες εσύ όταν καθόσουν στις κυβερνητικές καρέκλες, όπως οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΕΑΡ και άλλων νεόκοπων λαϊκιστών σε κυβερνήσεις συνεργασίας που συμμετείχαν τα κόμματά τους τότε.

Το ΚΚΕ, για παράδειγμα, σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν αναγνωρίζει στην ΕΕ των μονοπωλίων ρόλο κριτή και τιμητή της νομιμότητας για κανένα από αυτά τα θέματα.

Γιατί ήταν η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, η αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την πραγματική παραγωγή, η περιβόητη «τεχνική λύση», πολιτικές, δηλαδή, που υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις και διαμόρφωσαν το εύφορο έδαφος για να αναπτυχθεί επί ημερών της κυβέρνησης της ΝΔ όλο αυτό το κύκλωμα διασπάθισης αγροτικών επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ηταν οι κατευθύνσεις της ΕΕ για την απελευθέρωση, την κατάτμηση και την ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, τις οποίες επίσης υλοποίησαν κατά γράμμα όλες οι κυβερνήσεις, σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση του ΟΣΕ, ιδιαίτερα την εποχή των μνημονίων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, που έφεραν τον σιδηρόδρομο σε αυτό το χάλι και έκαναν δυνατή τη σύγκρουση των δύο τρένων εν έτει 2023.

Είναι το ευρωενωσιακό και ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο, του «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων» και της ελεύθερης εμπορίας κατασκοπευτικών συστημάτων που, πριν οδηγήσει στις γνωστές παρακολουθήσεις πολιτικών και στρατιωτικών επί κυβέρνησης ΝΔ, είχε οδηγήσει σε πάνω από 10.000 άρσεις του απορρήτου των επικοινωνιών κατ' έτος για λόγους δήθεν «εθνικής ασφαλείας», πάλι επί όλων των τελευταίων κυβερνήσεων!!!

Το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τα άλλα κόμματα, εντοπίζει τη ρίζα όλων αυτών των σκανδάλων και εγκλημάτων στο ίδιο το σύστημα, το οποίο έχει στον πυρήνα της «νόμιμης» λειτουργίας του το κυνήγι του κέρδους.

Γι' αυτό συγκεντρώνει τη γη και την παραγωγή σε λίγα χέρια, ξεκληρίζοντας τους βιοπαλαιστές αγρότες και αξιοποιώντας τις επιδοτήσεις ως το «τυρί στη φάκα».

Γι' αυτό αντιμετωπίζει τα μέτρα ασφαλείας, είτε στον σιδηρόδρομο είτε στους χώρους δουλειάς, ως περιττό κόστος.

Γι' αυτό παίρνει μέτρα, πρώτα από όλα απέναντι στον «εχθρό λαό», αξιοποιώντας όλα τα μέσα για να θωρακίσει την εξουσία του.

Εμείς δεν καλλιεργούμε αυταπάτες ότι το σημερινό εχθρικό κράτος, που υπάρχει για να κατοχυρώνει την αδικία, μπορεί ποτέ να γίνει «κράτος δικαίου».

Δεν παραμυθιάζουμε τον λαό ότι το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα μπορεί να «καθαριστεί», αν καθίσουν στις κυβερνητικές καρέκλες κάποια άλλα πρόσωπα.

Αυτό το κράτος και αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζονται προς το φιλολαϊκότερο, με ημίμετρα και με το «να αλλάξει ο Μανωλιός για να βάλει τα ρούχα του αλλιώς»... Μόνο αλλάζουν εκ βάθρων, ανατρέπονται.

Στη δίκαιη απαίτηση μεγάλου μέρους του λαού μας, να φύγει αυτή η αντιλαϊκή και διεφθαρμένη κυβέρνηση, δίνουμε το περιεχόμενο της ανάγκης να φύγει αυτή ΜΑΖΙ με την πολιτική που εφαρμόζει.

Και γι' αυτό ακριβώς εργαζόμαστε συστηματικά, καθημερινά.

Σήμερα είναι ανάγκη ο λαός να απορρίψει μαζικά τους κυβερνητικούς εκβιασμούς περί «ακυβερνησίας» και «αστάθειας»!

Γιατί αστάθεια στη ζωή του προκαλεί η ίδια η πολιτική που υλοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ούτε κανένα ενδεχόμενο ακυβερνησίας υπάρχει βέβαια...

Γιατί υπάρχουν κόμματα με κοινές πολιτικές, κοινές στρατηγικές, που μπορούν άνετα να συγκυβερνήσουν.

Καμία αξία, για παράδειγμα, δεν έχουν οι διαβεβαιώσεις του ΠΑΣΟΚ ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη ΝΔ.

Αυτά τα έχουν πει και στο παρελθόν πολλές φορές και τελικά το κάνανε τουλάχιστον δυο φορές...

Κάτσανε στα ίδια κυβερνητικά έδρανα με τον Μητσοτάκη, τον Γεωργιάδη, τον Πλεύρη και άλλους και τσάκισαν τον λαό όλοι μαζί, για να σώσουν δήθεν τη χώρα.

Θα το ξανακάνουν, ακόμα κι αν χρειαστεί να επικαλεστούν κάποιον έκτακτο λόγο, ακόμα κι αν χρειαστεί να φύγουν από τη μέση 1-2 συγκεκριμένα πρόσωπα, που δεν «εξυπηρετούν» μια τέτοια εξέλιξη.

Οι εργαζόμενοι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους εμπορεύτηκαν τις ελπίδες τους, έφεραν τον Μητσοτάκη καβάλα στ' άλογο και τώρα τους βγάζουν με το στανιό από τη ναφθαλίνη για να παίξουν, για μια ακόμη φορά, έναν πάλι βρώμικο ρόλο κατά του ελληνικού λαού.

Οσο για τη «Δεύτερη Παρουσία» του ίδιου του κ. Τσίπρα, ο οποίος διαφημίζει με την «Ιθάκη» του τις υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει στο σύστημα, καθώς φαίνεται, αυτή ξεκινάει όπως τελείωσε και η Πρώτη:

Με «αγάπες» στους Αμερικανούς και «ανήκομεν εις το ΝΑΤΟ» αντιγράφοντας δεξιούς πολιτικούς.

Να βγουν λοιπόν συμπεράσματα για τον πραγματικό ρόλο του καθενός και της καθεμιάς...

Για το ποιον εξυπηρετούν τα στημένα σόου μέσα στη Βουλή και η δήθεν αντιπολίτευση ενάντια στα «κρακεράκια», από τους ίδιους που δεν βγάζουν άχνα για τη συμμετοχή της χώρας στον πόλεμο ή για άλλα σοβαρά ζητήματα που συμβαίνουν στην Παιδεία, στην Υγεία, στο Δημόσιο, στην Ενέργεια, αλλού.

Τα τελευταία 7 χρόνια, όπως και τα προηγούμενα, το ΚΚΕ έχει αποδείξει και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτή, στους αγώνες του λαού μας, ότι εκφράζει μια πραγματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ, σε κάθε αντιλαϊκή κυβέρνηση, συνολικά σε αυτό το άδικο σύστημα.

Κι αυτό γιατί έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα και σχέδιο που μπορεί να βγάλει τον λαό και τη χώρα έξω από αυτά τα ασφυκτικά, στενά πλαίσια.

Αυτή η εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση είναι που πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο...

Και αυτό μπορεί να εκφραστεί σήμερα, κυρίως με ένα ακόμα πιο δυνατό ΚΚΕ, όποτε κι αν στηθούν οι επόμενες κάλπες των βουλευτικών εκλογών.

Να πολλαπλασιαστούν και να εκφραστούν πολιτικά τα θετικά βήματα αλλαγής του συσχετισμού που καταγράφονται μέσα στο εργατικό και ευρύτερα λαϊκό κίνημα.

Με την ιστορική πρωτιά στην ΑΔΕΔΥ.

Με την πρωτιά στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, στο ΕΚΑ.

Με τις πρωτιές στις Ομοσπονδίες των Δασκάλων στη ΔΟΕ, των γιατρών στην ΟΕΝΓΕ, στην ΕΙΝΑΠ, σε δεκάδες Νοσοκομεία.

Με την πρωτιά της «Πανσπουδαστικής» στους φοιτητικούς συλλόγους της χώρας.

Παντού όπου στήνονται κάλπες, οι δυνάμεις του ΚΚΕ χαρίζουν πικρές ήττες στη ΝΔ.

Η συγκλονιστική συμμετοχή 720 συνδικάτων στην προχθεσινή Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ, εδώ στην Αθήνα, στην Καισαριανή, σε έναν ιστορικό εμβληματικό τόπο, τον τόπο της υπέρτατης θυσίας των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, επιβεβαιώνει ότι πράγματι «κάτι κινείται», ότι με την καθημερινή δουλειά μας άνθρωπο τον άνθρωπο μπορούμε να φέρουμε τα πάνω κάτω.

Με τη μεγάλη πείρα μας, τη συνέπεια λόγων και έργων, τη σταθερότητα και τις θέσεις αρχών, τις καινοτόμες επεξεργασίες μας στον 21ο αιώνα, το ανώτερο ήθος, τις αξίες και τα ιδανικά μας, προχωράμε.

Εχουμε συναντηθεί με πολλούς και πολλές από εσάς που είστε σήμερα εδώ και με πολλούς άλλους που δεν μπόρεσαν να έρθουν απόψε.

Ας απευθύνουμε όλοι και όλες μαζί ένα νέο κάλεσμα σε όλους τους αγωνιστές της ζωής, τους εργάτες και υπαλλήλους, τους επαγγελματίες και επιστήμονες, τους αγρότες, τους συνταξιούχους, τους νέους και τις νέες, τις γυναίκες της χώρας μας, στους απόδημους Ελληνες, σε όλο τον ελληνικό λαό, ανεξάρτητα από καταγωγή, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, χρώμα, θρησκεία, να συντονίσουν τον βηματισμό τους μαζί με το ΚΚΕ, να συμπορευτούμε χέρι - χέρι για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας, για μια νέα κοινωνία, μέχρι να ανατείλει το δίκιο, η ισότητα, η ειρήνη, ο σοσιαλισμός.

Πάμε, λοιπόν, να δώσουμε όλοι μια παραπάνω ώθηση.

Μέχρι που τα βήματα να γίνουν άλματα.

Η σημερινή μας εκδήλωση μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ καλό έναυσμα, ώστε να δει ο καθένας και η καθεμιά πιο καθαρά τον εαυτό του ως κομμάτι αυτής της μεγάλης προσπάθειας.

Να φτάσουμε από αύριο κιόλας σε ακόμα περισσότερους, να λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά για την παρέμβασή μας στους χώρους δουλειάς, μόρφωσης, σε όλες τις λαϊκές γειτονιές της Αττικής.

Να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η συμπόρευση με το ΚΚΕ, μπροστά στα δύσκολα, αλλά και στα μεγάλα που έρχονται και είναι μπροστά μας.

Σας ευχαριστώ. Δύναμη και υγεία σε όλους και όλες.

Καλή Ανάσταση Λαού! Καλή Ανάσταση Λαών!