«Νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα τα προηγούμενα χρόνια με την κρίση και με τις πολιτικές που έβαλαν το ψωμί στα σούπερ μάρκετ, αλλά αποδείχθηκε στην πορεία ότι δεν είχαμε δει ακόμα τίποτα», σημείωσε η Β. Γκίκα και ανέφερε στην ομιλία της:

«Με την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία - σιτοπαραγωγός χώρα η Ουκρανία - και τώρα, με τον πόλεμο στο Ιράν, οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούμε εκτοξεύθηκαν. Το αλεύρι 40% - 50%, το ρεύμα έχει διπλασιαστεί σε σχέση με την περίοδο της κρίσης. Αναγκαστήκαμε να επωμιστούμε τις δυσβάσταχτες ανατιμήσεις των πρώτων υλών, ώστε να μη μετακυλιστούν στο αγοραστικό μας κοινό. Η λαϊκή οικογένεια σφίγγει το ζωνάρι της και μειώνει δραματικά τις αγορές της ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως το ψωμί και τα παράγωγά του. Οι άνθρωποι δεν μπαίνουν πλέον καθημερινά στον φούρνο, όπως άλλοτε. Ο φούρνος φτιάχνει γειτονιά. Οι άνθρωποι συναντιόντουσαν και ενδιαφερόντουσαν ο ένας για τον άλλον. Η οικογένεια δεν παρασκευάζει πλέον το φαγητό της στο σπίτι. Οι ώρες εργασίας είναι πολλές, με τις ευέλικτες μορφές της και το 13ωρο προ των πυλών να κατακρεουργούν τις οικογενειακές σχέσεις. Ως αρτοποιοί εγώ και η αδερφή μου 15 χρόνια τώρα σε έναν συνοικιακό φούρνο στην εργατούπολη της Ελευσίνας, πιστέψτε με, δεν μας κουράζει ούτε το πολύ πρωινό της ώρας ούτε η αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού, ούτε οι πολλές ώρες εργασίας - μας εξοργίζει όμως το γεγονός ότι για εμάς δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα, όπως λέει και ξαναλέει ο πρωθυπουργός, και δεν λαμβάνονται μέτρα στήριξης γιατί υπάρχουν τα ασφυκτικά πλαίσια των δημοσιονομικών αντοχών. Θυμηθείτε τα "αν δεν μπορείτε, κλείστε ή συγχωνευτείτε".

Ο φούρνος μας βρίσκεται κυριολεκτικά κάποιες δεκάδες μέτρα από τον αεροδιάδρομο του στρατιωτικού αεροδρομίου της Ελευσίνας. Η αγωνία η δικιά μας όπως και ολόκληρης της πόλης για την εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά μέτωπα είναι πολύ μεγάλη. Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε να απογειώνονται και να προσγειώνονται μεταγωγικά αεροπλάνα, υπογραμμίζοντας την εμβάθυνση της πολεμικής εμπλοκής της χώρας. Ανησυχούμε για το πώς χρησιμοποιείται το αεροδρόμιο. Αυτή η εμπλοκή έχει αντίκτυπο στους λογαριασμούς Ενέργειας. Το ρεύμα συνεχίζει να ανεβαίνει, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο το ίδιο. Πληρώνουμε έμμεσους και άμεσους φόρους που κανονικά θα έπρεπε να πάνε στην Υγεία, στην Παιδεία, στον Πολιτισμό, ενώ αντίθετα χρηματοδοτούν τα κοράκια της πολεμικής βιομηχανίας, δίνοντάς τους υπερέκπτωση 100%. Δεν θα βάλουμε πλάτη για να αυξάνονται τα κέρδη των ομίλων τους. Σε περίπτωση περαιτέρω εμπλοκής και γενίκευσης του πολέμου, η Ελευσίνα και το Θριάσιο Πεδίο ως σημαίνον ενεργειακός κόμβος της χώρας καθίστανται πρώτοι στόχοι.

Ολα τα παραπάνω μόνο αδιάφορους δεν μπορούν να μας αφήνουν. Σε συζητήσεις με συναδέλφους διαφορετικών πολιτικών επιλογών, καταλαβαίνεις ότι σε υπολογίζουν και παραδέχονται ότι εκεί που πρωτοστατούν οι κομμουνιστές και οι συμπορευόμενοι με το ΚΚΕ, θα υπάρξουν αποτελέσματα και κατακτήσεις προς όφελός μας.

Με επιμονή, με υπομονή, αλλά θα υπάρξουν.

Χέρι - χέρι κι εμείς σαν μια οργισμένη βοή που θα γίνει οργανωμένη πάλη, θα ρίξει τα τείχη της σάπιας Ιεριχούς στην οποία μας αναγκάζουν να ζούμε. Για να σταματήσουμε να επιβιώνουμε και να ζήσουμε τη ζωή που τόσο αγαπάμε.

Αυτό λογίζω στο ΚΚΕ, ότι με έκανε να ψάξω, να μάθω, να κριτικάρω με καθαρή σκέψη, με ολόισιο βλέμμα, με στητό ανάστημα, και αυτό σκοπεύω να κάνω μέχρι την τελευταία μου στιγμή πάνω σ' αυτόν τον κόσμο».