Σύσκεψη συντονισμού εργατικών σωματείων και φορέων οργανώνει το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων αύριο Πέμπτη, στις 6.30 μ.μ. στην αίθουσα συνελεύσεών του, για την οργάνωση της απεργίας που έχει αποφασίσει για τις 28 Φλεβάρη, στα τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών (βλ. και σελ. 5).

Στο πλαίσιο αυτό απευθύνει ξεχωριστό κάλεσμα στους εργαζόμενους της «Βιολάντα», του εργοστασίου που πριν λίγες εβδομάδες αποδείχθηκε ότι ήταν ανοιχτός τάφος για τις πέντε εργάτριες που οι ζωές τους θυσιάστηκαν στον βωμό της κερδοφορίας της εργοδοσίας.

Οπως τονίζει στο κάλεσμά του το ΕΚΤ, «όλο αυτό το διάστημα συγκλονίζει την πόλη μας και όλη τη χώρα το εργοδοτικό έγκλημα στη "Βιολάντα", το οποίο αποτελεί άλλον έναν κρίκο στην αλυσίδα ενός ακήρυχτου πολέμου που διεξάγεται καθημερινά στις ζωές μας. Απευθύνουμε ανοιχτό κάλεσμα στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα σ' αυτούς της "Βιολάντα" να παρευρεθούν στη σύσκεψη, για να συζητήσουμε όλα όσα αφορούν τις ζωές μας από τη σκοπιά των δικών μας συμφερόντων και την οργάνωση της δράσης μας.

Ολο αυτό το χρονικό διάστημα, από τους ελέγχους που έχουν γίνει και από τις μαρτυρίες εργαζομένων και άλλων που είδαν το φως της δημοσιότητας έχουν αποκαλυφθεί μια σειρά στοιχεία για τις ευθύνες της εργοδοσίας και επιβεβαιώνουν όσα από την πρώτη στιγμή ανέδειξαν το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και το Συνδικάτο Γάλακτος, Τροφίμων και Ποτών».

Το ΕΚ Τρικάλων κάνει αναφορά και σε συγκεντρώσεις κάποιων εργαζομένων της «Βιολάντα» που πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση και τα δικαστήρια, προς υποστήριξη του εργοδότη που διώκεται για το έγκλημα. Οπως σημειώνει, αυτές οι συγκεντρώσεις «δεν είναι καθόλου αυθόρμητες. Εγιναν με οργανωμένη παρέμβαση της εργοδοσίας μέσω ενός στενού πυρήνα στελεχών της επιχείρησης και συγγενών του εργοδότη».

Στο φόντο αυτό, το Εργατικό Κέντρο απευθύνεται σε όσους εργαζόμενους «ενέδωσαν σ' αυτήν την καθοδηγούμενη προσπάθεια, για να φτιαχτεί ένα ιδανικό προφίλ για τον εργοδότη, αλλά και συνολικά σε όλους τους εργαζόμενους», και τους καλεί να σκεφτούν ορισμένα ζητήματα, όπως ότι θα μπορούσαν και κάποιοι από αυτούς να ήταν στη θέση των θυμάτων.

Επίσης, ότι «εργοδότης και εργαζόμενοι δεν είναι στην ίδια θέση, αλλά τα κέρδη του εργοδότη και η ανάπτυξή του πάτησαν πάνω σε απλήρωτες υπερωρίες, σε νυχτερινά ή αργίες που δεν πληρώνονταν, σε αποζημιώσεις που δεν δίνονταν και γενικότερα σε πολύ δύσκολες συνθήκες δουλειάς, με υπερεντατικοποίηση και υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων».

Το Εργατικό Κέντρο σημειώνει ότι είναι δικαιολογημένη η αβεβαιότητα που αισθάνονται εργαζόμενοι της επιχείρησης για τη δουλειά και το εισόδημά τους, όμως αυτή «πρέπει να γίνει οργανωμένη διεκδίκηση από τον εργοδότη και από το υπουργείο Εργασίας να διασφαλίσουν τους μισθούς τους για όσο χρονικό διάστημα παραμένει η επιχείρηση κλειστή και στα τρία εργοστάσια».

«Οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται μέσα από τα σωματεία τους, μέσα από την οργάνωσή τους στους χώρους δουλειάς απέναντι από την εργοδοσία και τα στηρίγματά της», ξεκαθαρίζει το ΕΚΤ.