«Εγγυήσεις ασφαλείας» που δημιουργούν τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες για γενίκευση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία, έδωσαν στο Κίεβο οι ηγέτες και εκπρόσωποι 35 κρατών του λεγόμενου «Συνασπισμού των Προθύμων».

Από αυτούς πιο «πρόθυμοι» εμφανίστηκαν το Λονδίνο και το Παρίσι, διεκδικώντας αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο στην Ανατολική Ευρώπη.

Υπενθυμίζεται ότι οι ηγέτες της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ουκρανίας υπέγραψαν προχθές στο Παρίσι δήλωση προθέσεων - τη λεγόμενη «Διακήρυξη του Παρισιού» - για την ανάπτυξη πολυεθνικής στρατιωτικής δύναμης στην Ουκρανία, μετά την επίτευξη «εκεχειρίας» και τη δημιουργία «στρατιωτικών hubs» (σ.σ. κόμβων) στη χώρα.

Οι 35 χώρες του «Συνασπισμού των Προθύμων» επικύρωσαν τη «Διακήρυξη του Παρισιού», η οποία περιγράφει λεπτομερώς «ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας για σταθερή και διαρκή ειρήνη» στην Ουκρανία, ανακοίνωσε ο Γάλλος Πρόεδρος Εμ. Μακρόν.

Οι «εγγυήσεις» προβλέπεται να παρέχονται κυρίως από ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ, αλλά η αμερικανική υποστήριξη θεωρείται απαραίτητη.

Ωστόσο η συμβολή των ΗΠΑ στους τομείς των Πληροφοριών και της επιμελητειακής υποστήριξης και κυρίως η δέσμευσή τους να υποστηρίξουν τη «δυτική» στρατιωτική δύναμη σε περίπτωση επίθεσης που υπήρχαν στο προσχέδιο δεν περιελήφθησαν στο τελικό κείμενο του κοινού ανακοινωθέντος.

Ο Μακρόν ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός επιχειρησιακού κέντρου, που θα συντονίζει τις ένοπλες δυνάμεις των «πρόθυμων» κρατών που συνδράμουν στρατιωτικά την Ουκρανία, με τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.

«Παράλληλα με τα σχέδιά μας για τη δημιουργία ενός συντονιστικού κέντρου, μετά την κατάπαυση του πυρός, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία θα δημιουργήσουν επίσης "στρατιωτικούς κόμβους" (military hubs) σε όλη την Ουκρανία, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη και η κατασκευή προστατευμένων εγκαταστάσεων για όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό, με σκοπό την κάλυψη των αμυντικών αναγκών της Ουκρανίας».

Ο Γάλλος Πρόεδρος ανακοίνωσε ακόμη τη συνέχιση «των προετοιμασιών για την ανάπτυξη μιας πολυεθνικής δύναμης στον αέρα, στη θάλασσα και στο έδαφος», η οποία θα παράσχει, όπως είπε, «μια μορφή καθησυχασμού τις ημέρες που θα ακολουθήσουν την κατάπαυση του πυρός και μακριά από τη γραμμή επαφής».

Ανέφερε επίσης ότι οι μηχανισμοί παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός θα τεθούν υπό αμερικανική ηγεσία, ενώ σημείωσε και τον ιδιαίτερο ρόλο που θα διαδραματίσει η Τουρκία αναφορικά με την «ασφάλεια» στη Μαύρη Θάλασσα.

Η ειρήνη στην Ουκρανία είναι πιο κοντά από ποτέ, αν και έχουμε ακόμη μπροστά μας τα «πιο δύσκολα βήματα», ισχυρίστηκε ο Βρετανός πρωθυπουργός, Κιρ Στάρμερ.

Ο Βρετανός ηγέτης δήλωσε ότι η χώρα του θα συμμετάσχει στην επίβλεψη - υπό την ηγεσία των ΗΠΑ - οποιασδήποτε εκεχειρίας στην Ουκρανία, ενώ η Βρετανία και η Γαλλία θα ιδρύσουν στρατιωτικά κέντρα στη χώρα «σε περίπτωση επίτευξης ειρηνευτικής συμφωνίας».

«Αποτελεί ζωτικό μέρος της ακλόνητης δέσμευσής μας να σταθούμε στο πλευρό της Ουκρανίας μακροπρόθεσμα», πρόσθεσε.

Στη «Διακήρυξη του Παρισιού», όπως τη δημοσίευσε το γραφείο του Στάρμερ, αναφέρεται ότι «η "Πολυεθνική Δύναμη για την Ουκρανία" θα λειτουργήσει ως δύναμη διαβεβαίωσης για την ενίσχυση των εγγυήσεων ασφάλειας και της ικανότητας της Ουκρανίας να επιστρέψει στην ειρήνη και τη σταθερότητα, υποστηρίζοντας την αναγέννηση των δικών της δυνάμεων. Η υπογραφή της δήλωσης ανοίγει τον δρόμο για τη θέσπιση του νομικού πλαισίου που θα επιτρέπει στις γαλλικές και βρετανικές δυνάμεις να επιχειρούν στο ουκρανικό έδαφος, να εξασφαλίζουν την ασφάλεια του ουκρανικού εναέριου χώρου και των θαλασσών της χώρας και να δημιουργούν ένοπλες δυνάμεις κατάλληλες για το μέλλον».

Ο Βρετανός πρωθυπουργός διευκρίνισε χθες πως τυχόν ανάπτυξη βρετανικών δυνάμεων με βάση τη διακήρυξη που υπεγράφη με τη Γαλλία και την Ουκρανία θα αποτελέσει αντικείμενο κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας.

«Θα ενημερώνω τη Βουλή καθώς θα εξελίσσεται η κατάσταση και το αν θα αναπτυχθούν στρατεύματα με βάση την υπογραφείσα διακήρυξη, θα το θέσω στο σώμα για ψηφοφορία», δήλωσε ο Στάρμερ στο κοινοβούλιο.

Είπε πως ο αριθμός των στρατιωτών θα καθοριστεί με βάση τα στρατιωτικά σχέδια της Βρετανίας που καταστρώνονται τώρα.

Ο Στάρμερ είπε επίσης πως μίλησε με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, σχετικά με τις «εγγυήσεις ασφαλείας» για το Κίεβο δύο φορές την περίοδο των Χριστουγέννων και διαβεβαίωσε τους βουλευτές ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να ενεργήσουμε σε αυτό χωρίς πλήρη συζήτηση με τους Αμερικανούς».

Σε ό,τι αφορά τη Γερμανία, υπενθυμίζεται ότι προχθές βράδυ ο καγκελάριος Φρ. Μερτς δήλωσε ότι γερμανικά στρατεύματα θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στην πολυεθνική δύναμη, αλλά εκτός Ουκρανίας, σε χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ, γειτονική της Ουκρανίας.

Το Βερολίνο δεν φαίνεται να είναι ικανοποιημένο με τον βαθμό «δέσμευσης» των ΗΠΑ.

Μόλις επιτευχθεί συμφωνία για τη συγκρότηση μιας διεθνούς δύναμης «υποστηριζόμενης» από αμερικανικά στρατιωτικά μέσα, η κυβέρνηση και το κοινοβούλιο «θα αποφασίσουν για τη φύση και την έκταση της γερμανικής συνεισφοράς», είπε ο Μερτς, προσθέτοντας ότι επί του παρόντος το Βερολίνο «δεν αποκλείει καμία επιλογή».

Ο Ουκρανός Πρόεδρος Β. Ζελένσκι επισήμανε πως οι ΗΠΑ δηλώνουν διατεθειμένες να συνδράμουν και αυτές το Κίεβο, χωρίς ωστόσο να είναι σαφής ο βαθμός εμπλοκής και δέσμευσής τους, καθώς επιδιώκουν ευελιξία στο πώς θα εξυπηρετηθούν καλύτερα τα αμερικανικά συμφέροντα.

«Είμαστε αποφασισμένοι (...) κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να επιτύχουμε αυτή την ειρήνη. Πιστεύουμε ότι έχουμε ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό τα πρωτόκολλα ασφαλείας. Είμαστε πολύ κοντά στην ολοκλήρωση μιας ισχυρής συμφωνίας ευημερίας», δήλωσε προχθές από το Παρίσι ο ειδικός απεσταλμένος του Λευκού Οίκου, Στιβ Γουίτκοφ.

Αν και διακήρυξαν την πρόθεσή τους να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο, οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν τη σχετική διακήρυξη και η μορφή της στρατιωτικής τους συμμετοχής παραμένει αόριστη.

«Η πολυεθνική δύναμη, που αποτελεί αντικείμενο πολύμηνης επεξεργασίας, θα απαρτίζεται από δυνάμεις χωρών του Συνασπισμού των Προθύμων, του οποίου ηγούνται οι Ευρωπαίοι και υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ», σύμφωνα με το τελικό ανακοινωθέν που δημοσιεύτηκε από τη γαλλική Προεδρία.

Ο Πρόεδρος Τραμπ «υποστηρίζει αποφασιστικά αυτά τα πρωτόκολλα ασφαλείας» που έχουν ως στόχο «την αποτροπή κάθε μελλοντικής επίθεσης» κατά της Ουκρανίας, ισχυρίστηκε ο Γουίτκοφ.

Παρά τις ασάφειες για τη στάση των ΗΠΑ, ο Ζελένσκι έκανε λόγο για «ουσιαστικές δεσμεύσεις και όχι μόνο λόγια», αν και πολλά θέματα «παραμένουν ανοικτά», όπως το θέμα των εδαφικών παραχωρήσεων που απαιτεί η Μόσχα.

Η Ρωσία αντιτίθεται συστηματικά σε οποιαδήποτε ανάπτυξη «δυτικής» στρατιωτικής δύναμης στην Ουκρανία και εξακολουθεί να απαιτεί να της παραχωρηθεί το σύνολο του Ντονμπάς, ακόμη και περιοχές που βρίσκονται ακόμα υπό τον έλεγχο των ουκρανικών δυνάμεων.

Χθες οι Ουκρανοί και Αμερικανοί διαπραγματευτές συνέχισαν τις συνομιλίες στο Παρίσι, με τον νέο προσωπάρχη του Ουκρανού Προέδρου, Κίριλο Μπουντάνοφ, να αναφέρει πως υπάρχουν ήδη «συγκεκριμένα αποτελέσματα», αλλά «δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί το σύνολο των πληροφοριών».

Ανάμεσα στα θέματα που αναμενόταν χθες να συζητηθούν είναι ο έλεγχος του πυρηνικού σταθμού της Ζαπορίζια και το εδαφικό ζήτημα, αλλά και πιθανά σχήματα για συναντήσεις κορυφής με τη συμμετοχή των Ευρωπαίων και των ΗΠΑ.

Ο Ζελένσκι υπενθύμισε ότι ορισμένες ιδέες, κυρίως η «αποστρατιωτικοποίηση» των αμφισβητούμενων εδαφών, βρίσκονται στο τραπέζι και πρότεινε να συζητηθούν σε επίπεδο κορυφής.

Στο μεταξύ, σε άλλη μία έκφραση των εντεινόμενων αντιθέσεων εντός του ευρωατλαντικού μπλοκ, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ έριξε χθες πυρά προς τους Ευρωπαίους «συμμάχους» του ΝΑΤΟ, σημειώνοντας σε ανάρτησή του πως «η Ρωσία και η Κίνα δεν έχουν κανέναν φόβο για το ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ και αμφιβάλλω ότι το ΝΑΤΟ θα ήταν εκεί για εμάς, αν το χρειαζόμασταν πραγματικά».

«Θα είμαστε πάντα εκεί για το ΝΑΤΟ, ακόμα και αν εκείνο δεν θα είναι εκεί για εμάς», πρόσθεσε.

Παράλληλα, στην ανάρτησή του ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δηλώνει: «Χωρίς εμένα, η Ρωσία θα είχε ολόκληρη την Ουκρανία αυτή τη στιγμή».

«Θυμηθείτε, όλοι αυτοί οι μεγάλοι οπαδοί του ΝΑΤΟ, είχαν 2% ΑΕΠ (σ.σ. ποσοστό στρατιωτικών δαπανών επί του ΑΕΠ των κρατών - μελών του ΝΑΤΟ) και οι περισσότεροι δεν πλήρωναν τους λογαριασμούς τους, μέχρι που ήρθα εγώ. Οι ΗΠΑ, ανόητα, πλήρωναν γι' αυτούς! Εγώ, με σεβασμό, τους έφτασα στο 5% ΑΕΠ, και πληρώνουν, αμέσως».