Ο «Ριζοσπάστης», εκτός από ιδεολογικό όργανο και μέσο διακίνησης των θέσεων και αποφάσεων του Κόμματος, αποτέλεσε και αποτελεί σύμβολο αγώνα. Για τα μέλη του Κόμματος αλλά και τους οπαδούς και φίλους, για τους εργαζόμενους που μεγάλωσαν στις εργατογειτονιές. Για όσους βγήκαν στον δρόμο, στα μαθητικά, στα φοιτητικά τους χρόνια ή αργότερα, η εικόνα του «Ριζοσπάστη» στην πίσω τσέπη του παντελονιού ήταν και είναι η εγγύηση ότι είμαστε εκεί που πρέπει, μ' αυτούς που πρέπει, ότι πάμε σωστά.

Η μεγάλη διακίνηση του «Ριζοσπάστη» με αφορμή το 22ο Συνέδριο του Κόμματος αντανακλά την εκτίμηση που έχουν οι εργαζόμενοι στο Κόμμα, την αναγνώριση της συνέπειάς του και των αγώνων που έδωσε και που συνεχίζει να δίνει. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ζητούσαν επιπλέον φύλλα για συγγενείς και φίλους. Συγκινητική ήταν η περίπτωση συναδέλφισσας που ζήτησε δύο φύλλα, γιατί τόσα έπαιρνε πάντα ο πατέρας της και την έβαζε να του διαβάζει... Στο καφενείο και στο καφέ της περιοχής το φύλλο του «Ριζοσπάστη» που αφήσαμε έγινε θέμα συζήτησης και διαβάστηκε από πολλούς. Αυτό το πλατύ άνοιγμα θα πρέπει να γίνει η αφετηρία για να απευθυνόμαστε σταθερά σε περισσότερους εργαζόμενους, για να φτάνει η φωνή του Κόμματος πιο μακριά και να δυναμώνουμε τους δεσμούς μας μαζί τους, να βαθαίνει η πολιτική συζήτηση και συμφωνία και αυτό να βρίσκει έκφραση στους αγώνες, στο κίνημα, στην οργανωτική ανάπτυξη του Κόμματος.

Ως εκπαιδευτικοί, είναι καθοριστικής σημασίας η δουλειά μας μέσα στα σχολεία. Είναι μεγάλο το βάρος που πέφτει στους κομμουνιστές εκπαιδευτικούς, που πρέπει να παλεύουμε με τις ελλείψεις και τις αδυναμίες μας για να ανταποκριθούμε σε αυτόν τον ρόλο. Για να μπορούμε να μορφώνουμε, να εμπνέουμε, να δείχνουμε τον δρόμο και να ετοιμάζουμε τη νέα γενιά. Και δεν υπάρχει τίποτε που να μας κάνει πιο περήφανους από όταν βλέπουμε μαθητές μας να εντάσσονται στις γραμμές της ΚΝΕ. Να ψάχνουν να μας βρουν για να μας το ανακοινώσουν. 'Η όταν ακούμε πόσο τους καθόρισε για την απόφασή τους αυτή ο κομμουνιστής δάσκαλος του σχολείου, που τους μιλούσε στο μάθημα.

Ομως δεν αρκεί η ένταξη ενός νέου στις γραμμές της ΚΝΕ. Απαιτείται η θεωρητική και ιδεολογική θωράκιση των μελών της ΚΝΕ, που πρέπει να είναι ισχυρή, ώστε το όραμα του σοσιαλισμού να γίνει και δικό τους όραμα. Να πειστούν από τη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού, να δεθούν με τους συντρόφους τους, για να αντέξουν στην επιρροή του αστικού κράτους και τις δύσκολες μάχες που έχουν να δώσουν. Ετσι η προετοιμασία των νέων που κάνουν το βήμα προς την ΚΝΕ χρειάζεται να γίνεται σταθερά, μεθοδικά και ολοκληρωμένα.

Κλείνοντας, η όξυνση των ανταγωνισμών επιταχύνει τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και στη χώρα μας. Η αστική τάξη οργανώνεται, λαμβάνει τα μέτρα της για να ισχυροποιήσει την εξουσία της και να αντεπεξέλθει στις έμφυτες αντιθέσεις του συστήματος. Προκύπτει λοιπόν πιο έντονα η ανάγκη να οργανωθεί, να ενισχυθεί, να λάβει μέτρα το ΚΚ και η εργατική τάξη, ώστε να είναι έτοιμη για τον ρόλο της. Και αυτό είναι το σπουδαιότερο καθήκον μας. Η ιδεολογική θωράκιση είναι καθοριστικής σημασίας για το πώς θα οργανώνουμε τα τμήματα της εργατικής τάξης, πώς θα εκλαϊκεύουμε την πολιτική μας, πώς θα αναπτύξουμε τη δουλειά μας στο συνδικαλιστικό κίνημα. Και πρέπει να απλωθεί και στους οπαδούς μας. Για να αποκτήσουμε εκείνα τα μαχητικά χαρακτηριστικά και την ορμή ώστε να είμαστε έτοιμοι για πιο μεγάλες συγκρούσεις, για να ξεπερνιούνται ο φόβος και η αδράνεια. Να έχουμε πιο άμεσα αντανακλαστικά, να μπορούμε να προβλέπουμε, να παρεμβαίνουμε, να είμαστε ηγέτες στον χώρο μας. Με πρώτο καθήκον την ισχυροποίηση του Κόμματος μέσα από τον κύκλο των εργαζομένων που δουλέψανε όλο αυτόν τον καιρό μαζί μας ή που στο μέλλον θα βρεθούν κοντά μας.

Το πιο ωραίο και καλό κομμάτι του εαυτού μας το οφείλουμε στο Κόμμα. Με αυτόν τον καλύτερο εαυτό μας, πιο αποφασιστικά να παλέψουμε για την υπόθεση της εργατικής τάξης, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.