Με το ένα χέρι η κυβέρνηση «έγραφε» ψίχουλα για τους αγροτοκτηνοτρόφους και με το άλλο τους ...έσβηνε μέρες από το μέλλον τους στην παραγωγή, εξαγγέλλοντας επιτάχυνση της πολιτικής της ΚΑΠ, που αποτελεί εργαλείο ενίσχυσης των μεγάλων εκμεταλλεύσεων και της βιομηχανίας του αγροτοδιατροφικού τομέα, σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των βιοπαλαιστών αγροτών. Είπε για παράδειγμα ο Χατζηδάκης: «Η γεωργία και η κτηνοτροφία (...) είναι κυρίως ένα βιώσιμο, ανταγωνιστικό μοντέλο ανάπτυξης. Είναι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, οι οποίοι έχουν φθίνει, οι ομάδες παραγωγών, οι οποίες δεν είναι τόσο ανεπτυγμένες όσο σε άλλες χώρες, τα προβλήματα με την κατάτμηση και τη μικρή έκταση του αγροτικού κλήρου (...) Βήματα έχουν γίνει, αλλά σίγουρα μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα. Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική της περιόδου 2028 - 2034 είναι μια τεράστια ευκαιρία για τη χώρα (...) Να συζητήσουμε τόσο τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, όσο και τις μεγάλες προκλήσεις για μια πιο ανταγωνιστική γεωργία».