Παρασκευή 7 Ιούλη 2017
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 13
ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ (ΤΕΤΡΑΣΕΛΙΔΟ)
Η πείρα επιβεβαιώνει τις Αποφάσεις και την ανάγκη για ισχυρό ΚΚΕ στα εργοστάσια

Το τελευταίο διάστημα, οι Κομματικές Οργανώσεις στη Βιομηχανία δίνουν μια σειρά από σημαντικές μάχες. Αγώνες, κινητοποιήσεις, αρχαιρεσίες, προσπάθεια οργάνωσης των εργατών κόντρα στην κυβερνητική πολιτική, στον ΣΕΒ και στα διαρκή διαγγέλματά του, που ζητούν να υποταχθούμε στις επιταγές της καπιταλιστικής ανάπτυξης που προϋποθέτουν τσακισμένα δικαιώματα και όλο και πιο φτηνούς εργάτες. Κόντρα στο ρεύμα της αναποτελεσματικότητας των αγώνων, της ηττοπάθειας και της μοιρολατρίας.

Με βάση το 20ό Συνέδριο και τις βασικές του προβλέψεις, οι κομμουνιστές, τα καθοδηγητικά όργανα και οι ΚΟΒ, δεν πρέπει να «μετράμε» τη δουλειά μας μόνο με την καταγραφή ενεργειών, αλλεπάλληλων πρωτοβουλιών, παρεμβάσεων. Αυτές είναι φυσικά αυτονόητες, λόγω της ανάγκης αντίστασης και αντεπίθεσης στην αντιλαϊκή πολιτική. Λόγω της ανάγκης για συνεχή αποκάλυψη και ακούραστη διαφώτιση γύρω από κρίσιμα ζητήματα όπως αυτό του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Επίσης, επειδή έχουν μεγαλώσει πολύ οι απαιτήσεις της ιδεολογικής και πολιτικής πάλης, η ανάγκη διαμόρφωσης αντισωμάτων ενάντια στην επεξεργασμένη προπαγάνδα της κυβέρνησης, της εργοδοσίας, του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Επειδή, αυτές οι απαιτήσεις επιβάλλουν πρωτοβουλίες για μια ευρύτερη γκάμα θεμάτων, όπως για τα ζητήματα Ιστορίας, για ζητήματα οικονομίας, συγκεκριμενοποίησης πλευρών της στρατηγικής μας σε κρίσιμους κλάδους ή υποκλάδους της μεταποίησης, γενικότερα στενή παρακολούθηση των εξελίξεων.

Εκτιμάμε ολοκληρωμένα τη δράση μας ενισχύουμε τον κεντρικό άξονα της δουλειάς μας

Κύριο ζήτημα, όμως, στην καθοδηγητική δουλειά είναι μέσα από αυτήν τη συνεχή μάχη, να μπορούμε να βγάζουμε πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα και εκτιμήσεις, να μπορούμε με βάση και την τρέχουσα πείρα μας να επιβεβαιώνουμε και να ενισχύουμε τον κεντρικό άξονα των προτεραιοτήτων μας, δηλαδή την οικοδόμηση του ΚΚΕ και την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Αυτές τις βασικές προϋποθέσεις για να υπάρξει συνολικότερη πρόοδος, χρειάζεται όχι απλώς να τις αναφέρουμε συνθηματικά, αλλά να τις συγκεκριμενοποιούμε με βάση και τη ζωντανή πείρα της Κομματικής Οργάνωσης, αλλά και της δουλειάς των συνδικάτων.

Μπορούμε εδώ να αναφέρουμε ορισμένα παραδείγματα:

Στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Πειραιά, εδώ και περίπου 4 μήνες, οι ταξικές δυνάμεις, με επικεφαλής τους κομμουνιστές συνδικαλιστές, δίνουν μια σημαντική μάχη για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με βάση τη γενική αρχή ανάκτησης των απωλειών από τα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης. Εδώ, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η οργάνωση της πάλης για την υπογραφή ΣΣΕ, τόσο της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ όσο και των κλαδικών ΣΣΕ, στην κατεύθυνση της κάλυψης των απωλειών στα χρόνια της κρίσης και στην εξασφάλιση των προϋποθέσεων για παραπέρα ουσιαστικές αυξήσεις, αποτελεί για το ταξικό εργατικό κίνημα κύριο μέτωπο πάλης. Η οργάνωση της πάλης για την υπογραφή ΣΣΕ αφορά την καρδιά της ταξικής αναμέτρησης με την ενιαία επιθετική πολιτική του κεφαλαίου. Αφορά την υπεράσπιση της εργατικής τάξης και του βιοτικού της επιπέδου από τη ληστρική εκμετάλλευση του κεφαλαίου.

Η ΣΣΕ συνδέεται με πολλούς από τους όρους ζωής και δουλειάς των εργαζομένων. Κατοχυρώνει το μεροκάματο και τον μισθό, συνδέεται με διάφορες κοινωνικές παροχές, επιδόματα ανεργίας, ασθένειας, τις συντάξεις, ενώ καθορίζει και μια σειρά άλλα ζητήματα που αφορούν δικαιώματα των εργαζομένων, εργασιακές σχέσεις, συνθήκες εργασίας, υγιεινή και ασφάλεια και άλλα. Η υπογραφή των ΣΣΕ αποτελούσε πάντα αντικείμενο ταξικής πάλης και ήταν αποτέλεσμα του εκάστοτε συσχετισμού δύναμης.

Στη Ζώνη, η μάχη βρίσκεται σε εξέλιξη. Εχουν πραγματοποιηθεί επιτυχημένες γενικές απεργίες, άλλες σε συγκεκριμένα ναυπηγεία, δίνεται καθημερινή μάχη για την εφαρμογή του 7ωρου, Γενικές Συνελεύσεις των εργατών, πολύμορφες κινητοποιήσεις, συναντήσεις με την εργοδοσία. Οι εργάτες συσπειρωμένοι στο συνδικάτο τους, σχεδιάζουν τα επόμενα αγωνιστικά τους βήματα, την κλιμάκωση της πάλης.

Ηδη, πρόκειται για μια μάχη με πολλά θετικά στοιχεία, ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η τελική κατάληξη, κάτι που όπως ξέρουμε δεν εξαρτάται μόνο από την επιθυμία των εργατών που παλεύουν, αλλά και από τις γενικότερες εξελίξεις, την ανάγκη «προσαρμογής στα δημοσιονομικά δεδομένα», όπως διαλαλούν κυβέρνηση και ΣΕΒ. Φυσικά, θα εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο για να τα καταφέρουμε.

Η ισχυροποίηση του ΚΚΕ διαμορφώνει καλύτερες προϋποθέσεις

Επιβεβαιώνεται, όμως, και από αυτήν την αναμέτρηση πως όπου υπάρχει πιο ισχυρό ΚΚΕ, είναι καλύτερες οι προϋποθέσεις διαμόρφωσης κινητοποίησης, ενεργοποίησης των εργατών. Προκύπτουν όμως και για τον συγκεκριμένο χώρο πιο πολλές απαιτήσεις: Να διαμορφωθούν κομματικοί πυρήνες μέσα στα μεγάλα ναυπηγεία και να δυναμώσει συνολικά η κομματική δουλειά. Να ξεχωρίσουν τα πιο πρωτοπόρα στοιχεία μέσα από τους εργάτες, ώστε να προετοιμάζονται για το επόμενο ώριμο βήμα, την ένταξή τους στο Κόμμα. Να δυναμώσει, επίσης, η συζήτηση για τις αιτίες που γεννούν τα προβλήματα. Για το ότι η συνέχιση της πάλης για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων είναι άρρηκτα δεμένη με την προσπάθεια αναζωογόνησης - ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, με την ανάγκη να ξαναεμπιστευτούν οι εργάτες τα συνδικάτα, να ανέβει το κύρος τους στα μάτια των εργαζομένων.

Το πιο ισχυρό ΚΚΕ, το πιο δυνατό κλαδικό Συνδικάτο Μετάλλου με εκατοντάδες νέες εγγραφές, με Σωματειακές Επιτροπές στους μεγάλους χώρους, αυτά μπορούν να είναι τα πιο σημαντικά μακροπρόθεσμα οφέλη και κατασταλάγματα της πάλης.

Πριν από περίπου 1 μήνα ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες στο κλαδικό συνδικάτο Τροφίμων - Γάλατος - Ποτών. Η συμμετοχή έφτασε σε διπλασιασμό από τις προηγούμενες εκλογές, άρα το αποτέλεσμα είναι θετικό. Ξεχωρίζουν μεγάλοι χώροι δουλειάς που γίνεται συστηματική κομματική και συνδικαλιστική παρέμβαση εδώ και χρόνια. Τώρα όμως οι απαιτήσεις και λόγω αυτού του αποτελέσματος μεγαλώνουν ταχύτατα. Πλέον σε πάνω από 70 χώρους δουλειάς υπάρχουν οργανωμένοι εργάτες του Συνδικάτου. Το θέμα είναι αυτοί να είναι «το μάτι και το αυτί του συνδικάτου», να μην αισθάνονται τη συμμετοχή τους μόνο μέσω των αρχαιρεσιών, αλλά με τη συνολική τους στάση, τη διαρκή επαφή με το ΔΣ, με το να παίρνουν πρωτοβουλίες μέσα στο χώρο τους, στην αρχή πιο απλές, στη συνέχεια όλο και πιο θαρραλέες. Αυτό, όμως, απαιτεί πολύ καλύτερη δουλειά από τις Κομματικές Οργανώσεις και το ΔΣ του Συνδικάτου. Απαιτεί, επίσης, πιο συστηματική δουλειά με τους μετανάστες εργάτες που έκαναν μαζικά το βήμα και ψήφισαν στις αρχαιρεσίες κόντρα στην τρομοκρατία, στον εκφοβισμό που, σε αυτήν την κατηγορία, λειτουργούν στο πολλαπλάσιο. Πολύ περισσότερο, απαιτεί αναβάθμιση της κομματικής δουλειάς με πολλές μορφές και τρόπους, ξεχώρισμα των πρωτοπόρων εργατών που δίνουν μαζί μας μάχες για να σκεφτούν και να ωριμάζει μέσα τους ότι χωρίς ισχυρό ΚΚΕ στον κλάδο, ούτε το Συνδικάτο θα μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες. Απαιτεί, επίσης, ισχυρά αντανακλαστικά για τη διαρκή επαφή και οργάνωση με τους εποχικούς εργάτες που γίνονται ολοένα και περισσότερο ο κανόνας στον συγκεκριμένο κλάδο, άρα μετράει πολύ το «κράτημα της επαφής», το να μη διασπάται η ενότητα των εργατών σε χώρους που πλέον έχουν 3, 4, 5 διαφορετικές σχέσεις εργασίας. Αυτά, όμως, δεν λύνονται με συνθήματα, απαιτούν και πρωτοπόρο αγωνιστικό παράδειγμα και συνεχή ιδεολογικό εξοπλισμό.

Πριν από περίπου ένα μήνα ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες στα Πρακτορεία Τύπου. Οι ταξικές δυνάμεις κράτησαν την πλειοψηφία στο ΔΣ του σωματείου, παρά τη μείωση που είχε το ψηφοδέλτιο που υποστήριξαν. Σωστά οι κομμουνιστές πρωτοστάτησαν στην καταγγελία και τελικά στον αποκλεισμό φασιστικού ψηφοδελτίου που επιδίωξε να συμμετάσχει στις εκλογές. Σωστά, επίσης, προσπάθησαν να αναδείξουμε τις γενικότερες εξελίξεις στον κλάδο, με το «μπάσιμο» μεγαλοεπιχειρηματιών και τις συνέπειες που θα έχει αυτό στους εργάτες. Επιβεβαιώθηκε, όμως, πως χρειάζεται πιο έγκαιρα να διαμορφώνουμε όρους πιο αναβαθμισμένων πολιτικών και ιδεολογικών δεσμών με τους εργάτες. Οτι δεν φτάνει μια γενική αποδοχή του ότι είμαστε αγωνιστές, όταν ειδικά σφίγγουν οι εξελίξεις και τα διλήμματα που μπαίνουν στους εργάτες είναι πιο χοντρά. Αρα, το επόμενο διάστημα, η προσπάθεια μπορεί να είναι η αναβαθμισμένη ιδεολογική και πολιτική δουλειά, η συσπείρωση των πρωτοπόρων εργατών μαζί με τους κομμουνιστές, η αγωνιστική προετοιμασία για το αβέβαιο μέλλον με βάση το θολό τοπίο στα ΜΜΕ, η απομόνωση των φασιστών, η μεγαλύτερη ενασχόληση με τους εργάτες των «δουλεμπορικών».

Για 10 μέρες, οι μετανάστες εργάτες του εργοστασίου χημικής βιομηχανίας «Γεωργίου» στον Αυλώνα έκαναν απεργία κόντρα στη βιαιοπραγία απέναντι σε έναν συνάδελφό τους, ζητώντας την καταβολή των δεδουλευμένων, αλλά και στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής και ασφάλειας. Η απόφασή τους να κάνουν τέτοιο βήμα γίνεται πιο σημαντική αν σκεφτούμε ότι είναι από ξένη χώρα, ότι πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις και για πολλούς λόγους ο φόβος είναι μεγαλύτερος. Από την πρώτη στιγμή, βρέθηκε δίπλα τους το κλαδικό Συνδικάτο Χημικής Βιομηχανίας, άλλοι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ από διάφορους κλάδους, οι Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ. Βοήθησαν τους εργάτες να αντέξουν, στήριξαν τον αγώνα τους με πολλούς τρόπους, έφεραν το θέμα στη Βουλή, συγκρούστηκαν με τον ρατσισμό. Οι εργάτες μπήκαν με ψηλά το κεφάλι στη δουλειά, έχοντας ικανοποιηθεί κάποια από τα αιτήματά τους, έχοντας στην πλειοψηφία τους οργανωθεί στο κλαδικό Συνδικάτο. Πλέον, όμως, και οι απαιτήσεις μεγαλώνουν για τη δική μας δουλειά. Σε έναν μεγάλο κλάδο όπως αυτόν της Χημικής Βιομηχανίας, που απασχολεί χιλιάδες εργάτες στην Αττική, μεταξύ αυτών πολλούς μετανάστες που συχνά εργάζονται σε απαράδεκτες συνθήκες, πρέπει να δυναμώσει σημαντικά η παρέμβαση του ΚΚΕ, όσο και αυτή του κλαδικού Συνδικάτου. Χρειάζεται υποδομή κατά μεγάλο χώρο δουλειάς, όχι «ό,τι προλαβαίνουμε, όταν το παίρνουμε χαμπάρι». Αυτό, όμως, απαιτεί επιτάχυνση των θετικών βημάτων, πιο τολμηρές πρωτοβουλίες, δουλειά υποδομής που δεν θα αδυνατίζει λόγω της επικαιρότητας, αλλά θα την αξιοποιεί για να ενισχύονται οι δυνάμεις μας.

Προγραμματισμός και έλεγχος με βάση τις Αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου

Με λίγα λόγια: Οι εξελίξεις και η πείρα μας επιβεβαιώνουν και ενισχύουν την ανάγκη να είναι στο σταθερό κέντρο του προσανατολισμού μας, η απόφαση του Συνεδρίου. Επομένως, τα καθοδηγητικά όργανα, πρέπει διαρκώς να μελετούν το χώρο ευθύνης τους, να γνωρίζουν τι συμβαίνει, να έχουν συστηματική επαφή με τους εργάτες. Κριτήριο προόδου της δουλειάς να αποτελεί η επίμονη προσπάθεια στη στρατολογία, στη διακίνηση του «Ριζοσπάστη», του πολιτικού βιβλίου. Η αντίστοιχη οργάνωση των εργατών στα Συνδικάτα, η δημιουργία Σωματειακών Επιτροπών, το δυνάμωμα του ΠΑΜΕ. Η βελτίωση της λειτουργίας των Συνδικάτων, η εύστοχη όξυνση της διαπάλης με τις άλλες δυνάμεις μέσα στο εργατικό κίνημα, οι οποίες δρουν ανεξάρτητα αν πάντα αυτό εκφράζεται με συγκεκριμένο συνδυασμό συνήθως μπροστά σε αρχαιρεσίες.

Ο προγραμματισμός και ο έλεγχος αυτής της δουλειάς δεν γίνεται «μια και έξω». Απαιτεί ζωντανή και ουσιαστική συζήτηση με το σύνολο του κομματικού δυναμικού για να ενιαιοποιούνται τα κριτήρια, με τα οποία αξιολογούμε τη δουλειά μας, γενίκευση της θετικής πείρας, αλλά και άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων και από δυσκολίες και προβλήματα.

Η μεγάλη ευθύνη που έχει ανατεθεί στην Κομματική Οργάνωση Βιομηχανίας, λόγω της ιδιαίτερης σημασίας που έχει ο χώρος όπου λειτουργεί, βρίσκει την Οργάνωση συσπειρωμένη με τις αποφάσεις μας, με τη στρατηγική μας. Αυτό είναι η καταρχήν βασική προϋπόθεση για να προχωρήσουμε. Το επόμενο διάστημα μπορούμε να κάνουμε σημαντικά βήματα προόδου.


Του
Πέτρου ΑΛΕΠΗ*
*Ο Πέτρος Αλέπης είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αττικής

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Συλλαλητήρια στις 18 Δεκέμβρη ο επόμενος αγωνιστικός σταθμός(7/12/2018)
Αυξάνονται οι αποφάσεις για πανεργατική απεργία στις 8 Νοέμβρη(2/10/2018)
Πρωτοβουλίες διεκδίκησης και αγώνα για τις Συλλογικές Συμβάσεις(7/3/2018)
Μάχη για την απόκρουση της αντεργατικής επίθεσης(2/3/2012)

Κορυφή σελίδας

Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org