Κυριακή 13 Μάρτη 2005
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 8
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Σχέδιο αντιλαϊκών ανατροπών

«

Θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι ήρθε η ώρα των αλλαγών, ότι είναι η ώρα των μεταρρυθμίσεων. Ηρθε η ώρα να γίνουμε ανταγωνιστικοί... Είναι η ώρα της εντατικοποίησης της δουλιάς, της επιτάχυνσης των ρυθμών...».

Δε χρειαζόταν να ψάξει κανείς να βρει το βαθύτερο μήνυμα στα όσα είπε ο Κ. Καραμανλής στη συνέντευξη Τύπου με αφορμή τη συμπλήρωση του πρώτου χρόνου γαλάζιας διακυβέρνησης. Η βούληση και η επίδειξη αποφασιστικότητας του πρωθυπουργού να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς στην υλοποίηση των νεοφιλελεύθερων διαρθρωτικών αλλαγών ήταν κάτι παραπάνω από σαφής.

Η προπαγανδιστική προσπάθειά του επικεντρώθηκε να πείσει ότι πρόκειται για πολιτική μονόδρομο, για μια πολιτική που «είναι εθνική ανάγκη να γίνει»(!), για μια πολιτική που είναι «προς το καλό όλων». Η ειρωνεία και ο εμπαιγμός είναι ότι την ίδια ώρα διαβεβαίωνε ότι μιλάει «με τη γλώσσα της αλήθειας»...

Η, ενδεικτική, «λίστα» των «διαρθρωτικών αλλαγών» που παρουσίασε ο Κ. Καραμανλής, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το εύρος και την ένταση της επερχόμενης νεοφιλελεύθερης λαίλαπας. Χωρίς να χαλαρώσει στο ελάχιστο, το αντίθετο, τη λιτότητα σε μισθούς και συντάξεις, την επέλαση στα λαϊκά εισοδήματα από την ακρίβεια των πολυεθνικών, θα συνεχίσει την επιχείρηση ανατροπής δικαιωμάτων και κατακτήσεων των εργαζομένων, η οποία θα χειροτερέψει απόλυτα τη συνολική κατάστασής τους και γενικότερα των λαϊκών μαζών. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση της ΝΔ αναλαμβάνει να δώσει ώθηση στο σκληρό πυρήνα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, ποντάροντας στους γενικότερους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς δύναμης και κυρίως στη συναίνεση από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ που φροντίζει να ανοίγει διαρκώς δρόμους (μόνο) για την ανατροπή των κατακτήσεων του λαού.

Δεν είναι λίγα αυτά που ανέλαβε να υλοποιήσει η γαλάζια διακυβέρνηση για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου και των πολυεθνικών μέσα στο 2005 που έχει ήδη κηρύξει «έτος ανταγωνιστικότητας». Εχει λοιπόν τη σημασία του να παρατεθούν οι διαρθρωτικές αλλαγές που παρουσίασε ο Κ. Καραμανλής:

-- Νέα γενιά αποκρατικοποιήσεων, που υπολογίζει ότι «θα αποφέρουν τουλάχιστον 1,6 δισ. ευρώ». Ο πρωθυπουργός ανέφερε την εισαγωγή των μετοχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του Διεθνούς Αερολιμένα «Ελ. Βενιζέλος» στο χρηματιστήριο. Την επόμενη μέρα ο Γ. Αλογοσκούφης, παρουσιάζοντας σε εκπροσώπους του χρηματιστικού κεφαλαίου στο Λονδίνο τις επενδυτικές ευκαιρίες που τους προσφέρει, ανέφερε ότι θα δοθεί ένα επιπλέον πακέτο 10% των μετοχών του ΟΤΕ, με αποτέλεσμα το ποσοστό του δημοσίου στον Οργανισμό να περιοριστεί στο 33%(!). Δε σταμάτησε όμως εκεί ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας αλλά κλείνοντας πονηρά το μάτι στους εκπροσώπους των μεγαλύτερων «επενδυτικών τραπεζών» συμπλήρωσε ότι «αυτό δεν είναι το τέλος του δρόμου»... Δε χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να αντιληφθεί κανείς ότι εννοεί την εκχώρηση του μάνατζμεντ σε «στρατηγικό επενδυτή», αφού προηγουμένως μετατρέψουν τον ΟΤΕ σε μια πραγματική ιδιωτική επιχείρηση, δηλαδή με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και με ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Ας σημειωθεί ότι η κυβέρνηση θεωρεί τον ΟΤΕ «πιλότο» για το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ.

-- Πλήρης ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ στρατηγικής σημασίας. Ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι θα καταργηθεί η νομοθετική διάταξη του υποχρεώνει να παραμένει στο δημόσιο το 51% σε ορισμένες ΔΕΚΟ. Η «καμπάνα» χτυπά για τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΥΑΘ, τον ΟΛΠ και τον ΟΛΘ, όπου το δημόσιο διατηρεί την πλειοψηφία. Στην πρώτη σειρά ο ΟΠΑΠ, όπου το ποσοστό του δημοσίου θα πέσει κάτω από το 51%, πιθανότατα στο 33%.

-- Διαμόρφωση πλαισίου για συμπράξεις του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα κυρίως για την αξιοποίηση (διάβαζε ξεπούλημα) της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, ενώ ολοκληρώνονται και οι θεσμικές παρεμβάσεις «για την προώθηση επενδύσεων μεγάλης σημασίας» δίνοντας «γην και ύδωρ» στις πολυεθνικές.

-- Απελευθέρωση του ωραρίου εργασίας: «'Η μιλούμε για ελεύθερη αγορά στηριγμένη στο θεμιτό ανταγωνισμό ή όχι!», τόνισε με νόημα ο Κ. Καραμανλής και πρόσθεσε: «Πώς θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, πώς θα μεγαλώσει ο κύκλος εργασιών αν δεν προχωρήσουμε σε βήματα επέκτασης του ωραρίου;». Είναι προφανές ότι αδιαφορεί για το «θάνατο» των χιλιάδων μικρομεσαίων από την επέλαση των πολυεθνικών. Η απελευθέρωση του ωραρίου «είναι μία από τις διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν», αποφάνθηκε τελεσίδικα.

Είναι ολοφάνερο ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία ανοχή και καμία συναίνεση στην κυβερνητική πολιτική. Οι εργαζόμενοι πρέπει άμεσα να οργανώσουν την αντίσταση και την αντεπίθεσή τους στη βάση ενός ξεκάθαρου πλαισίου στόχων με βάση της ανάγκες τους, συσπειρωμένοι στο δικό τους μέτωπο, που να κρατά ανοιχτό το δρόμο για τη λαϊκή εξουσία.


Παναγιώτης ΚΑΚΑΛΗΣ


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org