Κυριακή 13 Μάρτη 2005
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 12
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Γιατί ντόρος από τώρα για τις εκλογές στην Αυτοδιοίκηση;

Τα πρόσωπα, οι πολιτικές και ο στόχος του αποπροσανατολισμού

Γρηγοριάδης Κώστας

Ισως η διεξαγωγή των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών, τον Οκτώβρη του 2006, να μοιάζει μακρινή και το ενδιαφέρον μας να ξενίζει τον αναγνώστη, ωστόσο τα κομματικά επιτελεία έχουν ήδη ξεκινήσει τη συζήτηση για τις υποψηφιότητες, ιδιαίτερα στους μεγάλους δήμους και νομαρχίες, όπου και αποτυπώνονται καλύτερα τα όποια εκλογικά αποτελέσματα.

Τόσο στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση στο χώρο της Αυτοδιοίκησης όσο και σε αυτήν που έπεται, σκοπίμως και κυρίως τα δύο κόμματα του κατεστημένου, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, εστιάζουν στα πρόσωπα που έχουν επιλέξει ή επιλέγουν να στηρίξουν ως υποψήφια. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εκπρόσωποι του δικομματισμού αξιοποιούν τη δημοτικότητα που μπορεί να έχουν ορισμένα πρόσωπα για λόγους άσχετους με αυτό που καλούνται να υπηρετήσουν, όπως η συνεχής προβολή τους από τα μέσα ενημέρωσης. Σε άλλες χρησιμοποιείται ενδεχόμενη συγγενική σχέση με πολιτικά πρόσωπα του παρελθόντος, ενώ δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις που αρκεί ένα όμορφο πρόσωπο για να κριθεί ως εν δυνάμει εκφραστής της λαϊκής βούλησης. Σε κάθε περίπτωση, τα κόμματα στηρίζουν πολλά στην αξιοποίηση της προβολής ορισμένων προσώπων, ως άφθαρτα, σοβαρά, όμορφα, δημοφιλή, προκειμένου να κερδίσουν σε ψήφους. Εντέχνως και με τη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, δημιουργούν μια εικονική πραγματικότητα ως προς τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία οι εργαζόμενοι πρέπει να προβληματιστούν για την ψήφο που θα επιλέξουν. Και λέμε εικονική πραγματικότητα, αφού τα πρόσωπα που επιλέγονται υλοποιούν συγκεκριμένη πολιτική σε όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων. Την πολιτική των κομμάτων που επιλέγουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα και στην Αυτοδιοίκηση. Με δεδομένο, πλέον, ότι η Αυτοδιοίκηση ως θεσμός του κράτους γίνεται ο καλύτερος μοχλός για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σε όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών. Με συμμετοχή στις ιδιωτικοποιήσεις, στην εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, της Πρόνοιας, με την εφαρμογή των ελαστικών εργασιακών σχέσεων κλπ. Αυτό, λοιπόν, που επιδιώκεται είναι ο εγκλωβισμός του ψηφοφόρου σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές που θα υπηρετούν πρόσωπα ικανά να τις εφαρμόσουν και όχι τα γενικόλογα και αόριστα ηθικά κριτήρια, όπως π.χ. ο ενδεχόμενος «καλός» ή «κακός», «αξιόλογος» ή μη κλπ. υποψήφιος. Ο αποπροσανατολισμός σε όλο του το μεγαλείο, με επιδίωξη την υποταγή των λαϊκών ανθρώπων στη λογική της διαχείρισης της ανεργίας και της φτώχειας, οδηγώντας τους να κάνουν εκπτώσεις στις ανάγκες τους και τον αγώνα για την κάλυψή τους.

Τα πολιτικά πρόσωπα, επομένως και οι υποψήφιοι της Αυτοδιοίκησης, κρίνονται πάντα με βάση την πολιτική όχθη στην οποία συστρατεύονται και επιλέγουν για να δράσουν. Από την τοποθέτησή τους απέναντι στα λαϊκά προβλήματα. Από το με ποιον ταξικά είναι ενάντια σε ποιον. Από την αντίληψή τους για το ρόλο του θεσμού της Αυτοδιοίκησης και ποια συμφέροντα υπηρετεί. Τελικά, από εάν είναι με το λαό ή με τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Με αυτή την έννοια, ο εργαζόμενος, που θα κληθεί στις επικείμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές να επιλέξει τους εκπροσώπους του, θα πρέπει να κρίνει αυτούς με βάση πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα, οι απαντήσεις στα οποία καταδεικνύουν αν η συγκεκριμένη υποψηφιότητα θα αγωνιστεί για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του. Και, βέβαια, η κομματική στέγη που επιλέγει η κάθε υποψηφιότητα ή η υποψηφιότητα που έχει επιλεγεί από ένα συγκεκριμένο κόμμα, έχει τη σημασία της. Γιατί κάθε κόμμα έχει συγκεκριμένη πολιτική, που δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και με το λαό και με το κεφάλαιο. Και, βεβαίως, έχει αρχές και θέσεις σχετικά και με το ρόλο και τη λειτουργία της Αυτοδιοίκησης. Και μπορεί όλ' αυτά να «κουκουλώνονται» με την προβολή μη πολιτικών κριτηρίων ως προς την επιλογή μιας προσωπικότητας υποψήφιας για την Αυτοδιοίκηση από τα μεγάλα κόμματα, αλλά μετά τις εκλογές οι διοικήσεις των δήμων και των νομαρχιών, με πλειοψηφία δυνάμεις απ' αυτά τα κόμματα, διαχειρίζονται την πολιτική τους μέσα από το θεσμό, με οδυνηρές για το λαό συνέπειές. Δε θα ήταν υπερβολή, λοιπόν, να πούμε ότι τα πρόσωπα στα οποία εστιάζουν οι δυνάμεις του δικομματισμού αποτελούν το μέσο για τη συγκάλυψη των επιλογών τους σε βάρος του λαού.

Ας δούμε ορισμένα ζητήματα σχετικά με τα παραπάνω από την πείρα της ως τώρα δράσης των εκπροσώπων του δικομματισμού, αλλά και του ΣΥΝ, είτε αυτοτελώς είτε σε συνεργασία με δυνάμεις του δικομματισμού, στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης. Πίσω από κωδικοποιημένες φράσεις που «παπαγαλίζονται» στις προεκλογικές αναμετρήσεις για δήθεν «ισχυρή και αυτόνομη Αυτοδιοίκηση», κρύβονται επιλογές σε βάρος των εργαζομένων που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Παραδειγματικά αναφέρουμε ορισμένες, όπως έχουν αποτυπωθεί τόσο σε συνέδρια των αιρετών και σε αποφάσεις της, προσκείμενης σε ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ, ηγεσίας της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ), αλλά κυρίως στη δράση της:

  • Στηρίζεται και προωθείται η επιλογή της μερικής απασχόλησης, που διατηρεί τους εργαζόμενους ομήρους μικροκομματικών συμφερόντων, χωρίς σταθερή δουλιά και εργασιακά δικαιώματα. Τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, είναι μέρος αυτών των επιλογών. Δηλαδή εφαρμόζουν πολιτικές σε όφελος του κεφαλαίου και του συστήματος και σε βάρος των εργαζομένων.
  • Υιοθετείται ως «λύση» για την επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της Αυτοδιοίκησης η δυνατότητα από αυτούς να επιβάλλουν και να διαχειρίζονται φόρους σε βάρος του λαού. Δηλαδή στηρίζουν την παραπέρα μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Ηδη εφαρμόζεται η δυνητική φορολογία για την ενίσχυση των οικονομικών των ΟΤΑ.
  • Επιβάλλεται χαράτσι για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών που έχουν μεταφερθεί από το κράτος στην Αυτοδιοίκηση. Δηλαδή εφαρμόζουν πολιτική εμπορευματοποίησης των κοινωνικών και άλλων υπηρεσιών, συμβάλλοντας στην απαλλαγή της υποχρέωσης του κράτους να παρέχει αυτές τις υπηρεσίες στο λαό, για τις οποίες έχει ήδη πληρώσει μέσα από τη φορολογία του εισοδήματος με τη λογική της ανταποδοτικότητας.
  • Προωθείται η πολιτική ενίσχυσης των μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων με την παράδοση της κατασκευής έργων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ συμβάλλουν και στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, ιδιαίτερα της γης.
  • Συμμετέχουν ενεργά στη γιγάντωση των κατασταλτικών μηχανισμών με τη δημοτική αστυνομία, αλλά και τη δημιουργία ομάδων εθελοντών δήθεν προστατών από την εγκληματικότητα.

Σε αυτές - και άλλες - επιλογές θα πρέπει να απαντήσουν υποψήφιοι και κόμματα και να γνωστοποιήσουν τις θέσεις τους στο λαό. Επομένως και οι λαϊκές δυνάμεις πρέπει να κλείσουν τ' αυτιά τους στις ανακοινώσεις ή τις διεργασίες για επιλογή υποψηφίων από τα κόμματα του κατεστημένου. Να κρίνουν με βάση τα συμφέροντά τους αυτές τις επιλογές και την πολιτική των κομμάτων που τους προβάλλουν. Γιατί όλη αυτή η φιλολογία για τα «λαμπερά πρόσωπα», είναι προφανές πως στοχεύει στο να φιμωθεί ο λαός.


Χ. Δ.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org