Το συλλαλητήριο θα ξεκινήσει με προσυγκέντρωση στις 11 π.μ. στην Ομόνοια. Θα ακολουθήσει συγκέντρωση, στις 12 μ., στην Πλατεία Κλαυθμώνος και στη συνέχεια πορεία διαμαρτυρίας στο υπουργείο Οικονομικών.

Οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ, οι ρετσινάδες - δασεργάτες της βόρειας Εύβοιας, μαζί με τις οικογένειές τους, τους εργαζόμενους και τον λαό των χωριών που στέκονται στο πλευρό τους, δίνουν νέα ώθηση στον αγώνα τους, συνεχίζοντας να παλεύουν για να ζήσουν στον τόπο τους με αξιοπρέπεια ενάντια στους εγκληματικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης, της ΕΕ και των κομμάτων τους.

Μπροστά στο μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας, ο «Ριζοσπάστης» συζητά με τον Παναγιώτη Πολίτη, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας, και τον Μπάμπη Τσιβίκα, πρόεδρο του Σωματείου Ρητινοκαλλιεργητών Δασεργατών Εύβοιας.

«Μετά τις απολύσεις στη ΛΑΡΚΟ, εδώ και 2 χρόνια, είμαστε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση η οποία έχει συμπαρασύρει την τοπική κοινωνία. Τα ΛΑΡΚΟχώρια μαραζώνουν, η ακρίβεια εκτινάσσεται καθημερινά, ενώ το γεγονός ότι από τον Σεπτέμβρη αρχίζουν να λήγουν οι συμβάσεις εργασίας για τους απολυμένους κάτω των 54 ετών στο πρόγραμμα της ΔΥΠΑ, κάνει ακόμα μεγαλύτερη την ανασφάλεια των οικογενειών μας», αναφέρει ο Παναγιώτης Πολίτης.

Τονίζει επίσης τις ευθύνες τόσο της σημερινής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων για την απαξίωση και το κλείσιμο της ΛΑΡΚΟ και το μαράζωμα ολόκληρων περιοχών που δραστηριοποιούνταν η εταιρεία.

«Η ΛΑΡΚΟ υπερχρεώθηκε, απαξιώθηκε και εγκαταλείφθηκε συνειδητά από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Οι πελάτες της παραγωγής της στο εξωτερικό, οι μεγαλοεισαγωγείς και προμηθευτές ανοξείδωτου χάλυβα στη χώρα μας, αποκόμισαν δισεκατομμύρια ευρώ κέρδη από την παραγωγή προϊόντων που είχαν βάση το νικέλιο της ΛΑΡΚΟ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ από το 2020 έως σήμερα, για να μπορέσει να απαξιώσει τη λειτουργία της μέχρι το σβήσιμο των καμινιών της, έφτιαξε νόμους, διόρισε "ειδικούς εκκαθαριστές", σπατάλησε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ από την παραγωγή της, άλλα 120 εκατ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να μπορέσει να πει ότι "είναι ζημιογόνα" και να μας απολύσει», σημειώνει και προσθέτει:

Σε μία περίοδο που το νικέλιο έχει χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας κρίσιμη ύλη, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, η μοναδική επιχείρηση παραγωγής στην ΕΕ δεν παράγει. Σήμερα, ημέτεροι εργολάβοι την λεηλατούν, ανταλλακτικά και υλικά αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ χαρακτηρίζονται "σκραπ" και φορτώνονται στη ζελατίνα. Η κυβέρνηση δίνει επιπλέον εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για τον διορισμό και άλλων "ειδικών συμβούλων" για να κουκουλώσουν το πλιάτσικο και να προωθήσουν την παράδοση των μοναδικών κοιτασμάτων νικελίου και κοβαλτίου στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αξίας πάνω από 20 δισ. ευρώ σε μεγάλους ομίλους του κλάδου».

Συνεχίζοντας ο Π. Πολίτης τονίζει ότι οι απολυμένοι της ΛΑΡΚΟ, συντονίζοντας τη δράση τους με τους ρετσινάδες και δασεργάτες της βόρειας Εύβοιας, ετοιμάζονται να δώσουν νέα αποφασιστική ώθηση στους αγώνες τους, καλώντας την εργατική τάξη της χώρας να δείξει ξανά την πλατιά αλληλεγγύη της.

«Η ανοχή τελείωσε. Δεν ζητάμε ειδική μεταχείριση. Απαιτούμε, όπως όλη η εργατική τάξη σε κάθε χώρο δουλειάς, πόλη, περιοχή, χωριό και γειτονιά, τα εκατομμύρια ευρώ που πάνε στους λίγους, που πάνε για τα σχέδια των πολέμων και όξυνσης της εκμετάλλευσης, να δοθούν για τους πολλούς, για όλους μας, για την ανάπτυξη και την ευημερία χωρίς πολέμους και φτώχεια.

Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κατάσταση που βιώνουμε στις μεγάλες περιοχές της Στερεάς και Εύβοιας. Εχει υποχρέωση να λύσει τα προβλήματα που η ίδια δημιούργησε. Σε αυτή τη βάση έχουμε ζητήσει συνάντηση με την πολιτική ηγεσία των αρμόδιων υπουργείων και επιδιώκουμε επίλυση.

Στηριζόμενοι στην αλληλεγγύη των εργαζομένων και του λαού, που επιδιώκουμε να εκφραστεί με όλους τους τρόπους, το Σάββατο 23 Μαΐου κατεβαίνουμε στην πρωτεύουσα, με την επιστροφή μας να κρίνεται από τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στα μεγάλα και δυσβάσταχτα προβλήματα που ερημώνουν τα χωριά μας».

«Τον Αύγουστο του 2021, με ευθύνη της κυβέρνησης, και χωρίς να παραβλέπουμε τις ευθύνες όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων για την έλλειψη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου πρόληψης και πυροπροστασίας, κάηκε σχεδόν όλη η βόρεια Εύβοια. Η καταστροφή για τους εργαζόμενους και τον λαό της περιοχής ήταν μεγάλη, ιδιαίτερα για μας τους ρετσινάδες και δασεργάτες ήταν ολοκληρωτική. Χωρίς δάσος μείναμε κυριολεκτικά χωρίς αντικείμενο εργασίας», αναφέρει ο Μπάμπης Τσιβίκας και προσθέτει:

«Δεν μείναμε με σταυρωμένα χέρια. Οπως ριχτήκαμε στη φωτιά για να σώσουμε τα χωριά μας, έτσι ριχτήκαμε και στον αγώνα. Κερδίσαμε αρκετά, όπως το 7ετές ειδικό πρόγραμμα για την αποκατάσταση και τη συντήρηση του καμένου δάσους, που έδωσε δουλειά σε 500 περίπου συναδέλφους. Ο αγώνας αυτός δέχτηκε μεγάλη επίθεση από την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της. Κυβέρνηση, κόμματα, επιχειρηματικοί όμιλοι, "ευαγή" ιδρύματα και ΜΚΟ, μεγαλοπαράγοντες, Τοπική Διοίκηση, όλοι έπεσαν πάνω στη βόρεια Εύβοια, επιδιώκοντας να μετατρέψουν την "καταστροφή σε ευκαιρία" για τα συμφέροντα και τα κέρδη τους».

Φτάνοντας στην κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι και ο λαός στη βόρεια Εύβοια, ο Μπάμπης Τσιβίκας σημειώνει:

«Εφτιαξαν επιτροπές, όπως αυτή του Μπένου, έκαναν ημερίδες, παρουσίασαν σχέδια, έταξαν ανάπτυξη για να ενσωματώσουν τον λαό και να κάμψουν τις διεκδικήσεις του. Ομως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και η ζωή των εργαζομένων και του λαού κάθε μέρα και χειρότερη. Το οδικό δίκτυο είναι χειρότερο από πριν, δεν έχουν γίνει ούτε οι μελέτες για τους δρόμους που έταξαν. Κάθε χειμώνα ζούμε με τον φόβο της πλημμύρας, καθώς τα όποια αντιπλημμυρικά έργα δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες. Τα ΚΥ σε Μαντούδι και Ιστιαία υποστελεχωμένα, τα σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι στα πρόθυρα της καταστροφής».

Αναφερόμενος στους ρετσινάδες και δασεργάτες που εργάζονται στο πρόγραμμα της ΔΥΠΑ, επισημαίνει ότι οι αμοιβές τους από το πρόγραμμα είναι χαμηλότερες ακόμα και από τον κατώτατο μισθό, χωρίς καμία αύξηση και με επιβάρυνση τα έξοδα μεταφοράς από τα σπίτια τους στο σημείο εργασίας.

«Η δουλειά είναι πολύ δύσκολη και ο κίνδυνος καθημερινός. Δεν αντέχεις 8 ώρες τη μέρα με το αλυσοπρίονο και άλλα μηχανήματα στα χέρια. Ερχεται καλοκαίρι και η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη με τη ζέστη και τη σκόνη», αναφέρει. Σημειώνει επίσης ότι λόγω αυτών των συνθηκών και της επικινδυνότητας θα πρέπει να ενταχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα και προσθέτει:

«Η ανάγκη για αύξηση των αποδοχών, αλλά και για επέκταση του προγράμματος ώστε να πάψει η εργασιακή ανασφάλεια, είναι βασικό αίτημα αγώνα και των διεκδικήσεών μας. Με την ακρίβεια να τσακίζει και όλο τον λαό να πληρώνει τις συνέπειες των πολέμων τους, δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές ανάγκες επιβίωσης. Την ίδια στιγμή η εργασία μας είναι καθοριστική τόσο για την αναβίωση του καμένου δάσους, όσο και για την προστασία του, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι του προγράμματος ήταν αυτοί που επενέβησαν έγκαιρα και μαζί με τις πυροσβεστικές δυνάμεις πρόλαβαν έγκαιρα πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν».

Κι όμως η κυβέρνηση δεν συμπεριλαμβάνει τους δασεργάτες του προγράμματος στο πρόγραμμα δασοπροστασίας για το 2026.

«Δεν μας ξενίζει η απόφαση αυτή», σχολιάζει ο Μπ. Τσιβίκας, εξηγώντας: «Είναι στην ίδια κατεύθυνση με τον Ν. 5106/2024, που ανοίγει ακόμα πιο καθαρά τον δρόμο για την είσοδο ιδιωτών και επιχειρηματικών σχημάτων στη διαχείριση των δασών, μετατρέποντας τους δασεργάτες και τα μέρη των συνεταιρισμών σε φτηνά εργατικά χέρια. Είναι στην ίδια πολιτική κατεύθυνση με τα εκατοντάδες εκατομμύρια που δόθηκαν σε μεγάλες εταιρείες και εργολαβικά σχήματα με το "ΑντιΝΕΡΟ" για τη δήθεν προστασία των δασών και την αντιπυρική θωράκιση.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση δίνει εκατομμύρια σε εργολάβους, στους ρητινοκαλλιεργητές και στους δασεργάτες μοιράζει υποσχέσεις και ψίχουλα, ενώ τα Δασαρχεία και οι υπηρεσίες της Πυροσβεστικής παραμένουν υποστελεχωμένες».

Συνεχίζοντας ο Μπάμπης Τσιβίκας τονίζει την αποφασιστικότητα των ρετσινάδων και δασεργατών να κλιμακώσουν τον αγώνα τους και απευθύνει κάλεσμα στήριξης και μαζικής συμμετοχής στο συλλαλητήριο.

«Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι ρητινοκαλλιεργητές και οι δασεργάτες δεν μπορούμε να μείνουμε θεατές. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε να ζούμε με ψίχουλα, με αβεβαιότητα, με μισθούς που δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες μας, με προβλήματα που διαρκώς οξύνονται και λύσεις που συνεχώς μετατίθενται.

Στις συλλογικές διαδικασίες του Σωματείου το προηγούμενο διάστημα, αλλά και στην πλούσια δράση που έχουμε αναπτύξει μπροστά στο συλλαλητήριο της Αθήνας, κυριαρχεί η διάθεση των συναδέλφων να διεκδικήσουν δυναμικά και να παλέψουν για την επιβίωσή τους. Υπάρχει έντονο αγωνιστικό κλίμα, κάτι που φαίνεται και από την ιδιαίτερα μαζική συμμετοχή σε συσκέψεις που κάναμε σε Ιστιαία και Μαντούδι. Εντονη επίσης είναι και η διάθεση των εργαζομένων, των αγροτών και του λαού της περιοχής, των σωματείων, των συλλόγων και των μαζικών φορέων να σταθούν στο πλευρό μας και να δώσουν δυναμικό "παρών" στο συλλαλητήριο, καθώς γνωρίζουν ότι ο αγώνας αυτός είναι αγώνας όλων μας».