Καμπάνια ενημέρωσης των εργαζομένων για το ζήτημα των μέτρων υγείας και ασφάλειας στη δουλειά ξεκίνησε από χθες το Παλλεσβιακό Εργατικό Κέντρο. Στο πλαίσιο αυτό, μέλη της διοίκησης πραγματοποίησαν περιοδεία χθες στον ΔΕΔΔΗΕ, με αφορμή τον τραυματισμό δύο εργαζομένων την προηγούμενη βδομάδα στο νησί και τον θάνατο του μόνιμου τεχνικού του ΔΕΔΔΗΕ στην Αθήνα τη Δευτέρα.
Ενόψει και της καλοκαιρινής περιόδου, σημειώνει το ΕΚ, «με τους καύσωνες να κάνουν κόλαση τους χώρους δουλειάς (εργοτάξια, ασφαλτοστρώσεις, γιαπιά, διανομές κ.λπ.), δεν θα ανεχτούμε να πηγαίνουμε για δουλειά και να καταλήγουμε στο Νοσοκομείο και στα Κέντρα Υγείας.
Κανένας εργάτης δεν είναι μόνος του, καμία εργάτρια δεν είναι μόνη της.
Εχουμε τα Σωματεία μας. Τα δυναμώνουμε, τα μαζικοποιούμε, και μέσα από αυτά παλεύουμε και αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας, για τις σύγχρονες ανάγκες μας».
Από την πλευρά του το Εργατικό Κέντρο Πειραιά αναφέρεται στο θανατηφόρο περιστατικό στον ΔΕΔΔΗΕ και στον τραυματισμό μεταλλεργάτη την ίδια μέρα στον Νέο Μόλο Δραπετσώνας.
Οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ, τονίζει, αναδεικνύοντας την «εγκληματική πολιτική του κέρδους, που δεν λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετούν η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, δίνοντας αέρα στα πανιά της εργοδοσίας. Οι 13 ώρες δουλειάς, η εντατικοποίηση της εργασίας, η διάλυση της Επιθεώρησης Εργασίας και των άλλων ελεγκτικών μηχανισμών, οι σοβαρές ελλείψεις μέτρων υγείας, ασφάλειας και προστασίας στους χώρους δουλειάς, που κοστίζουν χρόνο και χρήμα, αποτελούν λιγότερο κόστος από μία ανθρώπινη ζωή». Και καλεί σε δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στην πολιτική που θεωρεί αναλώσιμους τους εργαζόμενους.
«Τίποτα δεν θα μας χαριστεί! Ολα κατακτιούνται με συλλογικό αγώνα, οργάνωση και ενίσχυση της ταξικής πάλης!», σημειώνει στο αγωνιστικό του κάλεσμα το ΕΚΠ, καλώντας σε δυνάμωμα του αγώνα και μαζικοποίηση των σωματείων, ενάντια στην πολιτική που τσακίζει όλα τα εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα και που στον βωμό του κέρδους αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως αναλώσιμους.