Εκεί, στην πόλη που δόθηκε ένας από τους πιο σκληρούς αγώνες του αναπηρικού κινήματος, η κατάληψη του τότε «Οίκου Τυφλών», και που με τον λαό στο πλευρό του στέφθηκε με επιτυχία, συναντήθηκαν και μερικοί από τους πρωταγωνιστές αυτής της αναμέτρησης.

Ηταν λοιπόν 2 Μάη 1976, όταν μετά την άρνηση του ΔΣ του τότε «Οίκου Τυφλών», που ανήκε στην Εκκλησία, να ανακαλέσει τις αποβολές 4 μαθητών για τη συνδικαλιστική τους δράση, ξεσπούν οι κινητοποιήσεις. Μεγάλες ομάδες τυφλών με τη στήριξη των μαζικών φορέων της περιοχής αλλά και της δημοτικής αρχής Καλλιθέας σπάνε τον αστυνομικό κλοιό και καταλαμβάνουν τον Οίκο, ενώ συγκροτούν και 19μελή Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα.

Κεντρικό σύνθημα της κινητοποίησης το συγκλονιστικό «Ψωμί, Παιδεία, όχι επαιτεία».

Το ίδιο βράδυ καταφτάνει εισαγγελέας, που μάταια ζητά την εκκένωση του κτιρίου. Λίγες ώρες αργότερα παρεμβαίνει ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, και με γράμμα του προσπαθεί να νουθετήσει τους καταληψίες να εγκαταλείψουν «ησύχως τον χώρο». Σημειώνεται ότι ο Οίκος είχε ιδρυθεί από τον ποιητή Γεώργιο Δροσίνη για την εκπαίδευση των τυφλών και αργότερα πέρασε στον αποκλειστικό έλεγχο της Αρχιεπισκοπής.

Το επόμενο πρωί, το Αστυνομικό Τμήμα Καλλιθέας καλεί τους αγωνιστές τυφλούς ρωτώντας για τα πολιτικά φρονήματα και για τους «υποκινητές» τους, ενώ στο τέλος κατηγορούνται για παράβαση μεταξύ άλλων και του περιβόητου ...Νόμου 4000 (περί «τεντιμποϊσμού»!).

Την ίδια ώρα η ...«φιλάνθρωπος» διοίκηση του Οίκου Τυφλών - η οποία αποτελείται από τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ (πρόεδρος) με αντιπρόεδρο τον παπά Σχοινιωτάκη και διευθυντή τον παπά Ανδρουλάκη - δίνει εντολή στους εναπομείναντες εργαζόμενους να βάλουν λουκέτο ακόμα και στις αποθήκες τροφίμων καταδικάζοντας στην πείνα δεκάδες τυφλά παιδιά.

Η απάντηση είναι ακαριαία: Καθημερινά συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου εκφράζοντας συμπαράσταση στον δίκαιο αγώνα, ενώ δεκάδες σωματεία συρρέουν έξω από τη Σχολή για συμπαράσταση. Ο λαός της Καλλιθέας στηρίζει ολόπλευρα την κινητοποίηση, ενώ η Επιτροπή Αγώνα των Τυφλών φροντίζει να συνεχιστούν τα μαθήματα των παιδιών του Δημοτικού. Οι δράσεις αλληλεγγύης είναι ποικιλόμορφες και τέλος Ιούνη διοργανώνεται συναυλία αλληλεγγύης στο γήπεδο του Πανιωνίου με πάνω από 20.000 ανθρώπους!

Τα αιτήματά τους ξεκάθαρα: Να ανακληθούν αμέσως οι άδικες αποβολές των μαθητών και να σταματήσει κάθε είδους τρομοκρατία, ώστε οι μαθητές να συνεχίσουν χωρίς εμπόδια τη φοίτησή τους. Να παραιτηθεί αμέσως το ΔΣ της Σχολής και να παραχωρηθεί από την Εκκλησία στο κράτος ο Οίκος Τυφλών. Να επιλυθούν νομοθετικά αιτήματα των τυφλών, όπως η πλήρης συνταξιοδότηση για όλους, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η ανάληψη από το κράτος της εκπαίδευσής τους, η επαγγελματική αποκατάστασή τους. Να δοθούν άδειες μόνιμων μικροπωλητών στους τυφλούς στο κέντρο της Αθήνας και άλλων μεγαλουπόλεων.

Η υπόθεση παίρνει σύντομα διαστάσεις, αφού στο πλευρό των αγωνιζόμενων τυφλών στέκονται άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, δίνοντας ακόμα περισσότερο κουράγιο για να συνεχίσουν τον δίκαιο αγώνα.

Ακόμα και ο Μενέλαος Λουντέμης μέσα από την εντατική στέλνει αγωνιστικό μήνυμα, «Αξιώστε τα δικαιώματά σας». Επίσης στο πλευρό των ξεσηκωμένων αναπήρων στέκονται ο Σαρτρ, ο Γαβράς, ο Φουκώ, η Ντε Μποβουάρ.

Την 1η Οκτώβρη 1976 οι τυφλοί θα καταλάβουν και το δημαρχείο Αθήνας, αποσπώντας από τη δημοτική αρχή και το υπουργείο Δημόσιας Τάξης την υπογραφή του αιτήματος για άδειες μικροπωλητών σε ανέργους. Το ίδιο βράδυ εκατοντάδες τυφλοί θα συγκεντρωθούν έξω από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, απαιτώντας την παραχώρηση του Οίκου στο κράτος.

«Εκοψαν το φαγητό από τους μικρούς τυφλούς».

«Δικάζονται σήμερα στο Ειρηνοδικείο Καλλιθέας 6 τυφλοί μαθητές, ανάμεσά τους 2 ανήλικοι».

Τα παραπάνω είναι μερικά από τα ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» από εκείνη την εποχή. Το ΚΚΕ μάλιστα καταθέτει και Ερώτηση στη Βουλή για τα αιτήματα των τυφλών.

«Αυτοί που ζουν στα σκοτάδια βλέπουν τις αδικίες σε βάρος τους. Ζητούν δουλειά και μόρφωση», ένας ακόμα χαρακτηριστικός τίτλος.

Στις 22 Μάη του 1976, η εφημερίδα μας έχει ρεπορτάζ από τη 48ωρη απεργία πείνας που έκανε κλιμάκιο τυφλών στο Σύνταγμα.

Στις 2 Οκτώβρη, το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» από την κατάληψη στην Αρχιεπισκοπή Αθήνας παίρνει και πάλι θέση: «Να λειτουργήσει η Σχολή Οίκου Τυφλών, που παραμένει κλειστή αν και έχουν έρθει από τα χωριά τους οι μικροί τυφλοί μαθητές. Να δοθεί τροφή στους τυφλούς του Ιδρύματος, που εξαιτίας της στάσης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος και της Αρχιεπισκοπής έχει διακοπεί η παροχή της εδώ και δυο βδομάδες»...

Μάλιστα, ένας ακόμα τίτλος τιμής προστίθεται για την εφημερίδα μας, αφού για τη στάση του στο πλευρό των αγωνιζόμενων σέρνεται επί 3 χρόνια στα δικαστήρια.

Οι τυφλοί όμως πετυχαίνουν ακόμα μία νίκη. Η εκκλησία αναγκάζεται να υποχωρήσει. Τρία χρόνια μετά τη λήξη της κατάληψης του Οίκου Τυφλών και τη συμφωνία του Οκτώβρη του '76, ολοκληρώθηκε η διαδικασία και ο Οίκος μετατρέπεται σε Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών - ΚΕΑΤ (ΝΠΔΔ).

50 χρόνια μετά και η κατάσταση στο σημερινό πλέον ΚΕΑΤ είναι εκρηκτική. Στο Ειδικό Δημοτικό ο δάσκαλος ήρθε μετά τα Χριστούγεννα, οι λογοθεραπείες κόπηκαν, ενώ προσωπικό μετακινείται και οι μητέρες παιδιών ΑμεΑ βιώνουν πολλαπλές δυσκολίες. Τα παραπάνω επισήμανε στη χτεσινή εκδήλωση η Αγγελική Δελαπόρτα εκ μέρους του Συλλόγου Γυναικών Καλλιθέας.

Το «παρών» στη συγκινητική εκδήλωση έδωσαν και μέλη της Επιτροπής Αγώνα Κατάληψης του Οίκου Τυφλών το '76, και συγκεκριμένα οι Χάρης Χουρδάκης, Γιώργος Σακογιάννης και Βασίλης Μπάρκας, που μίλησαν και στην εκδήλωση.

«Μίσος αιώνας πέρασε από τότε. Ηταν αδήριτη ανάγκη οι τυφλοί να πάρουν την τύχη στα χέρια τους», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Γ. Σακογιάννης, θυμίζοντας τη συγκλονιστική αλληλεγγύη του λαού της Καλλιθέας, τη στήριξη από τον κομμουνιστή δήμαρχο Γιάννη Γάλλο και από πολλούς καλλιτέχνες.

«Κρατήσαμε 5 μήνες την κατάληψη και 50 χρόνια άσβεστο τον αγώνα», ανέφερε ο Β. Μπάρεκας. Και θύμισε ότι τότε, μετά τα 16 τους τα παιδιά σπρώχνονταν στην επαιτεία και «Ζήσε όπως μπορείς... Εμείς απαιτούσαμε ψωμί - δουλειά, όχι ζητιανιά».

Τις δικές του μνήμες μετέφερε ο Γιάννης Βακαλόπουλος, δημοτικός σύμβουλος Καλλιθέας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», καθώς βίωσε σαν παιδί τότε την κατάληψη του '76. Οπως είπε, δεν υπήρχε μαθητική κοινότητα που να μην εκδώσει ψήφισμα συμπαράστασης. «Μπροστάρης ήταν ο κομμουνιστής δήμαρχος Γιάννης Γάλλος, εκεί στα κάγκελα ως ασπίδα για να μην μπει η αστυνομία», είπε, ενώ αναφέρθηκε και στη μάχη που δίνει σήμερα η «Λαϊκή Συσπείρωση» στα Δημοτικά Συμβούλια για να καλύπτει το ίδρυμα τις ανάγκες για σύγχρονη Ειδική Αγωγή.

«Δεν ήταν μόνο τα οξυμένα προβλήματα που μας έβγαλαν στον δρόμο. Ηταν και η εξέλιξη της επιστήμης, που ήταν σε αντιδιαστολή με τη ζωή των αναπήρων», σημείωσε από την πλευρά του ο Χάρης Χουρδάκης, εκ μέρους της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων. Οως είπε, «ξέραμε παιδιά που ήρθαν από την ΕΣΣΔ με τα βιβλία τους, το σκάκι τους... Ολα δηλαδή επιβεβαίωναν ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. Το κράτος αναγκάστηκε να αναλάβει τις ευθύνες του. Σήμερα εμπορευματοποιούν ακόμα περισσότερο τις ανάγκες των ΑμεΑ, με εργαλείο και στήριγμα τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Με την πολεμική οικονομία θα τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει. Μας ετοιμάζουν για πόλεμο. Θα θυσιαστούμε για την "πατρίδα" των πολυεθνικών ή θα τους κόψουμε τη φόρα; Πόλεμος στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών».

Στην εκδήλωση παρευρέθηκε και η βουλευτής του ΚΚΕ Σεμίνα Διγενή, που μιλώντας για τη σημερινή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, στάθηκε στη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, τις ιδιωτικοποιήσεις και τις ελάχιστες προσλήψεις μέσω των διάφορων ειδικών νόμων, που υποτίθεται ψηφίστηκαν για να ενισχύσουν την απασχόληση των τυφλών και των ΑμεΑ. «Ακόμα και οι τυφλοί τηλεφωνητές που προσλαμβάνονται είναι ελάχιστοι, ενώ τα τηλεφωνικά κέντρα έχουν πολλαπλασιαστεί. Ακόμα και το Δημόσιο και ιδιαίτερα το υπουργείο Εργασίας αναθέτει την εργασιακή τους απασχόληση στους ιδιώτες. Ενώ το τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων έρχεται ως συνέπεια των αντεργατικών νόμων που ψήφισαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και η σημερινή. Οι δε απολύσεις αναπήρων αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο», ανέφερε. Και υπογράμμισε ότι το ΚΚΕ θα συνεχίσει τις πρωτοβουλίες για τη στήριξη των δίκαιων αιτημάτων και την εκπαίδευση των τυφλών και για τα ειδικά σχολεία.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ της Μ. Παπαλιού «Ο αγώνας των τυφλών» και συναυλία από το συγκρότημα της ΣΕΑΑΝ, ενώ το αγωνιστικό ραντεβού ανανεώθηκε για την Κυριακή στη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης.