Ερώτηση στην Ευρωβουλή από το ΚΚΕ
Σημειώνεται ότι παρόλο που η Κωπαΐδα αποτελεί μία από τις πιο εύφορες περιοχές της χώρας, με τεράστιες παραγωγικές δυνατότητες, το οξύ πρόβλημα άρδευσης που την πλήττει είναι το αποτέλεσμα της διαχρονικής έλλειψης και απαξίωσης των υποδομών. Η κατάσταση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει το νερό ως εμπόρευμα.
Η στάθμη της λίμνης Υλίκης παραμένει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καθιστώντας αδύνατη την άντληση νερού μέσω των υφιστάμενων, παρωχημένων υποδομών. Η μη αποκατάσταση του αναγκαίου πλωτού αντλιοστασίου, το οποίο θα επέτρεπε την άντληση από μεγαλύτερα βάθη, αφήνει τους καλλιεργητές εκτεθειμένους στη λειψυδρία.
Αυτή η εξέλιξη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη συνολική πολιτική της ΕΕ και της κυβέρνησης, η οποία - μέσω της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) - προωθεί την εμπορευματοποίηση του νερού.
Η διάλυση των ΤΟΕΒ και η επιβολή της «ανάκτησης κόστους» (όπως προωθείται πιλοτικά μέσω του ΟΔΥΘ στη Θεσσαλία) οδηγούν σε υπέρογκη τιμολόγηση και περαιτέρω υποβάθμιση των δημόσιων εγγειοβελτιωτικών έργων, επιβαρύνοντας δραματικά το κόστος παραγωγής.
Η πολιτική αυτή, σε συνδυασμό με την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), το υψηλό κόστος Ενέργειας και εφοδίων - που επιδεινώνεται από την εμπλοκή της χώρας σε πολεμικούς σχεδιασμούς - και τις εξευτελιστικές τιμές των προϊόντων, επιταχύνει με μαθηματική ακρίβεια τη συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού. Παράλληλα, η επικείμενη εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ - Mercosur αναμένεται να αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα, συμπιέζοντας περαιτέρω το αγροτικό εισόδημα.
Με βάση τα παραπάνω, ο ευρωβουλευτής του Κόμματος υπέβαλε τα εξής ερωτήματα:
«Ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πώς τοποθετείται: