Εκεί η αντιπροσωπεία των συνδικαλιστών από τη χώρα μας είχε την ευκαιρία να ενημερωθεί από τη διεύθυνση του Νοσοκομείου αλλά και από το Συνδικάτο εργαζομένων στο νοσοκομείο για τη διάρθρωσή του, για την προσφορά του στον λαό της Αβάνας, αλλά και για τα σοβαρά εμπόδια που μπαίνουν στο έργο τους λόγω του εγκληματικού εμπάργκο από τις ΗΠΑ.

Περήφανοι για το έργο τους, για όσα έχουν καταφέρει παρά τον 60χρονο αποκλεισμό του νησιού από τις ΗΠΑ, αλλά και αποφασισμένοι να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο, γιατροί και νοσηλευτές μετέφεραν στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ ένα δείγμα από τα επιτεύγματα της Κουβανικής Επανάστασης στη δημόσια Υγεία. Κατακτήσεις που εντυπωσιάζουν, φέρνοντας στην επιφάνεια το τι μπορεί να προσφέρει ένα σύστημα στον λαό, όταν δεν αντιμετωπίζει την Υγεία ως εμπόρευμα, αλλά ως κοινωνικό αγαθό, που ούτε αγοράζεται ούτε πουλιέται.

Το συγκεκριμένο νοσοκομείο, με πάνω από 1.150 εργαζόμενους με 31 ειδικότητες, εξυπηρετεί μια περιοχή 12.000 κατοίκων, την πιο πυκνοκατοικημένη στην Κούβα. Μάλιστα, αυτή την περίοδο, λόγω των έργων που γίνονται σε άλλα νοσοκομεία, καλύπτει πάνω από 30.000 κατοίκους. Παρά αυτόν τον φόρτο, στο νοσοκομείο λειτουργούν μια σειρά ινστιτούτα, με σημαντικό έργο όπως Ογκολογίας, Φαρμακολογίας, Αιματολογίας, Καρδιολογίας κ.α.

Η συζήτηση ξεκίνησε με αναφορές στην πανδημία του κορονοϊού και στο πώς κατάφερε να την αντιμετωπίσει το σύστημα Υγείας στην Κούβα, με την διευθύντρια του νοσοκομείου να επισημαίνει ότι οι όποιες αναγκαίες προσαρμογές έγιναν εκείνη την περίοδο δεν επηρέασαν την καθολική προσφορά Υγείας στον λαό της Κουβάς, αφού τα νοσοκομεία και οι άλλες δομές συνέχισαν να παρέχουν τις αναγκαίες υπηρεσίες. Μάλιστα το συγκεκριμένο νοσοκομείο έγινε «νοσοκομείο Covid» για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα της πανδημίας και τώρα είναι σε μεταβατική φάση. Ομως, όπως είπε, «δεν σταμάτησαν καμιά ειδικότητα, το μόνο που χρειάστηκε ήταν να κάνουν κάποιες αναπροσαρμογές στον τρόπο λειτουργίας, στο πώς κατένειμαν τα κρεβάτια κ.λπ.».

Με τη συζήτηση να γίνεται με φόντο τα πορτρέτα των ηρώων της Κουβανικής Επανάστασης, του Τσε, του Καμίλο, αλλά και του ίδιου του «Πίτι», ιδιαίτερες είναι οι αναφορές στις επιπτώσεις του εμπάργκο. Οι υγειονομικοί στο νοσοκομείο ξεκαθαρίζουν εξαρχής: «Ο ασθενής δεν πρέπει να επηρεαστεί, όσες δυσκολίες κι αν συναντάμε». Αυτό είναι το σύνθημα με το οποίο δίνουν τη μάχη κόντρα στις αντιξοότητες από τον αμερικάνικο αποκλεισμό.

Οπως λένε, προφανώς έχει επιπτώσεις το εμπάργκο, αφού οι ελλείψεις σε καύσιμα/Ενέργεια επηρεάζουν όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής. Ομως υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις και σε φάρμακα, σε ιατρικά αναλώσιμα, σε πρώτες ύλες που είναι αναγκαίες για τις παρασκευές π.χ. αντιβιοτικών, αλλά και αναγκαίων σκευασμάτων για την αντιμετώπιση ασθενειών π.χ. ογκολογικών. Επηρεάζει και αντικείμενα όπως μηχανήματα αναισθησίας, monitors κ.ά.

«Παλεύουμε όμως σαν μια χώρα αυτόνομη, για να υπηρετήσουμε την Υγεία του λαού κόντρα στο εμπάργκο», λένε και πράγματι δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια. «Παίρνουμε μέτρα, αναδιοργανώνουμε υπηρεσίες και υποδομές, ώστε να περιορίσουμε τις επιπτώσεις. Επιχειρούμε να επιταχύνουμε τις θεραπείες, ώστε να μη χρειάζεται να μένει παραπάνω μέρες ο ασθενής στο νοσοκομείο...», αναφέρουν μεταξύ άλλων.

Τον λόγο εκ μέρους της αποστολής του ΠΑΜΕ παίρνει ο Γιώργος Πέρρος, που μεταφέρει την κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας μας, ξεκινώντας από κάτι που μοιάζει ακατανόητο στους Κουβανούς γιατρούς και νοσηλευτές. Συγκεκριμένα, τους εξηγεί ότι μπορεί στην Ελλάδα «να έχουμε ρεύμα», όμως η κατάσταση είναι άθλια γιατί η Υγεία δεν αντιμετωπίζεται από το κράτος και τις κυβερνήσεις ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως εμπόρευμα.

Παίρνοντας, δε, τον λόγο η Μαίρη Αγρογιάννη, μέλος του ΔΣ της Ενωσης Γιατρών Νοσοκομείων Αθήνας - Πειραιά, στέκεται στη μεγάλη τιμή που είναι για την αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ να προσκαλείται σε ένα νοσοκομείο που φέρει το όνομα του Fajardo, ενός ανθρώπου που έθεσε την επιστήμη του στην υπηρεσία της Επανάστασης.

«Στεκόμαστε με μεγάλο σεβασμό απέναντι και στο σύστημα Υγείας και στους υγειονομικούς της Κούβας. Παρακολουθούμε τη διεθνιστική δράση που αναπτύσσετε, παρά τις δυσκολίες λόγω του εμπάργκο», τονίζει η Μ. Αγρογιάννη.

Απ' την άλλη, εξηγεί στην κουβανική αντιπροσωπεία το πώς αντιμετωπίστηκε η πανδημία από τα εμπορευματοποιημένα συστήματα Υγείας σε Ελλάδα και Ευρώπη, τα οποία κατέρρευσαν, με τα νοσοκομεία να μετατρέπονται σε «μιας νόσου», με χρονίως πάσχοντες να μένουν πίσω, με χειρουργεία να αναβάλλονται. Στον αντίποδα, η Μ. Αγρογιάννη θύμισε ότι το σύστημα Υγείας στην Κούβα όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά είχε και τεράστια διεθνιστική προσφορά, με Κουβανούς γιατρούς που βρέθηκαν σε μια σειρά χώρες, όπως στην Ιταλία, συμβάλλοντας να σωθεί κόσμος.

«Θεωρούμε καθήκον μας να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα του κουβανικού λαού, να είμαστε στο πλευρό των συναδέλφων μας που δίνουν τη μάχη», κατέληξε η Μαίρη Αγρογιάννη.

Σε αυτή τη μεγάλη διαφορά που έχει ένα εμπορευματοποιημένο σύστημα Υγείας στάθηκε η διευθύντρια του νοσοκομείου, τονίζοντας τη δύναμη της αλληλεγγύης που μπορεί να ξεδιπλωθεί ακόμα περισσότερο. Και εξήγησε ότι παρά τα προβλήματα, αναπτύσσονται σχέσεις αλληλεγγύης με άλλες χώρες, έχοντας καθαρό ότι «είναι πολύ σημαντικό να διατηρούμε την Υγεία σαν κοινωνικό αγαθό. Αυτό είναι δικαίωμα του Κουβανού και πρέπει να το διατηρήσουμε απέναντι σε κάθε κόστος».

Μίλησε για παράδειγμα για φοιτητές που πηγαίνουν στην Κούβα και κάνουν προσφορές, «κάτι πολύ όμορφο, γιατί δείχνουν ότι καταλαβαίνουν πόσο άδικο είναι αυτό που γίνεται με το εμπάργκο και επιλέγουν να ανταμείβουν το σύστημα στην Κούβα. Εχουν αγάπη για το νησί μας».

Ο Μάρκος Μπεκρής, πρόεδρος του Σωματείου Λιμενεργατών στις προβλήτες της COSCO στον Πειραιά, μεταφέρει ένα ακόμα στοιχείο, το οποίο οι Κουβανοί υγειονομικοί αδυνατούν να συλλάβουν. Τους λέει συγκεκριμένα ότι σε μια τεράστια περιοχή όπως το λιμάνι του Πειραιά, με πάνω από 20.000 εργαζόμενους συνολικά σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, δεν υπάρχει σύστημα δημόσιας και δωρεάν Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Υπάρχουν μόνο σκόρπιες δομές, κυρίως ιδιωτικές και μερικές δημόσιες που φυτοζωούν.

Με την απορία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των Κουβανών, ο Μ. Μπεκρής τους εξηγεί ακόμα ότι η επίσκεψη έγινε μία μέρα μετά το κατασταλτικό χτύπημα της διαμαρτυρίας γιατρών στο Νοσοκομείο της Νίκαιας στον Πειραιά, που διοργάνωσε το σωματείο που είναι πρόεδρος η Μαίρη Αγρογιάννη, επειδή διεκδίκησαν την Υγεία να είναι κοινωνικό αγαθό.

«Είναι σημαντικό το να μπορεί ένας λαός όπως ο κουβανικός μέσα σε αντίξοες συνθήκες να δίνει τέτοια μάχη», ανέφερε ο Μ. Μπεκρής, καλώντας τους Κουβανούς υγειονομικούς να μη διστάσουν και να πουν συγκεκριμένα πώς μπορούν οι εργαζόμενοι από την Ελλάδα να εκφράσουν ακόμα πιο έμπρακτα την αλληλεγγύη τους. Εφερε ως παράδειγμα την ιστορική απεργία που έγινε στις 6 Φλεβάρη, ταυτόχρονα σε 20 λιμάνια της Μεσογείου για να μην μεταφέρονται πολεμικά υλικά είτε για την Παλαιστίνη είτε για άλλα μέτωπα, οπότε έτσι πρέπει να υπάρξει αντίδραση αν οι ΗΠΑ επιλέξουν να επιτεθούν στην Κούβα.

Στη συνάντηση συμμετείχε και αντιπροσωπεία του Σωματείου των Εργαζομένων στο Νοσοκομείο, με τον γγ του να εκφράζει την ευγνωμοσύνη των συναδέλφων του για τη στήριξη και να ευχαριστεί για την ανταλλαγή πείρας.