Σε 24ωρη πανεθνική απεργία προχώρησαν χτες χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι σε όλη την Αργεντινή, ενάντια στην αντεργατική μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση Χ. Μιλέι, για να προσελκύσει το ενδιαφέρον των ισχυρών μονοπωλιακών κολοσσών, που ούτως ή άλλως στρέφονται ολοένα και περισσότερο στον φυσικό πλούτο και τα άλλα προτερήματα του «Δυτικού Ημισφαιρίου».
Βασικοί άξονες των αντεργατικών διατάξεων, των οποίων χτες η ψήφιση αναμενόταν να ολοκληρωθεί στη Βουλή, είναι:
- Η διευκόλυνση των απολύσεων, με μείωση των αποζημιώσεων. Με το νέο νομοσχέδιο, οι αποζημιώσεις θα διαμορφώνονται χωρίς να συνυπολογίζονται τα δώρα Χριστουγέννων ή άλλα «μπόνους» στον βασικό μισθό. Προτείνονται ακόμα μια σειρά άλλα «εναλλακτικά συστήματα» για τη μείωση του «κόστους απόλυσης», που όπως καταγγέλλουν και τα εργατικά συνδικάτα χτυπούν ακόμα περισσότερο τη σταθερή εργασία.
- Μια σειρά περιορισμοί στο δικαίωμα προκήρυξης και οργάνωσης απεργίας, μέσα από επέκταση των υπηρεσιών που πλέον χαρακτηρίζονται «απαραίτητες», διευρύνοντας τα περιθώρια ποινικοποίησης της απεργιακής δράσης, στο όνομα της προστασίας του «δημοσίου συμφέροντος».
- Το νέο χτύπημα του θεσμού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με περιορισμό της ισχύος τους αν δεν ανανεωθούν μετά τη λήξη τους, αναβαθμίζοντας έτσι και τον ρόλο των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που, μέσα από τον «κοινωνικό εταιρισμό», υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της συλλογικής εργατικής πάλης.
- Η ακόμα πιο δραστική υπονόμευση του σταθερού χρόνου εργασίας, με νέα ελαστικοποίηση των ωραρίων δουλειάς και δυνατότητα επιμήκυνσης της εργάσιμης ημέρας, μέχρι και 12 ώρες. Δημιουργείται μάλιστα η λεγόμενη «τράπεζα ωρών», ως μηχανισμός ... άθροισης των ωρών εργασίας, ώστε οι υπερωρίες να μην αποζημιώνονται με αυξημένη αμοιβή αλλά με διαλείμματα, αυξάνοντας πολύμορφα και τους κινδύνους για τους εργαζόμενους.
Οι σχεδιαζόμενες ανατροπές θα λύσουν ακόμα περισσότερο τα χέρια της μεγαλοεργοδοσίας, ενώ ήδη η «μαύρη εργασία» στην Αργεντινή υπολογίζεται ότι αγγίζει το 40%.
Στο μεταξύ, η εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Τζούλι Κόζακ, επιδοκίμασε τις «ευρείες» μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Μιλέι, που έχουν στόχο - εκτίμησε - «να εδραιωθούν τα επιτεύγματα σταθεροποίησης που έχει επιτύχει η Αργεντινή μέχρι στιγμής, ενισχύοντας παράλληλα τα θεμέλια για διαρκή ανάπτυξη», ότι δηλαδή επιδεινώνει το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων.