Την «Εθνική Στρατηγική Αμυνας» του 2026 (National Defense Strategy, NDS) δημοσιοποίησε στις 23/1 το αμερικανικό υπουργείο Πολέμου, με το νέο έγγραφο να κινείται στο πλαίσιο της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας» που δημοσιεύτηκε τον προηγούμενο μήνα, καθορίζοντας τις στρατηγικές προτεραιότητες των ΗΠΑ και των μονοπωλίων τους στο πλαίσιο του λυσσαλέου ανταγωνισμού τους με την Κίνα για τη διεθνή πρωτοκαθεδρία και της εντεινόμενης πολεμικής προπαρασκευής για γενικευμένη ιμπεριαλιστική σύγκρουση.

Οπως υπογραμμίζεται χαρακτηριστικά, «μετά από χρόνια παραμέλησης το υπουργείο Πολέμου θα αποκαταστήσει την αμερικανική στρατιωτική κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο. Θα τη χρησιμοποιήσουμε για να προστατεύσουμε την πατρίδα μας και την πρόσβασή μας σε εδάφη - κλειδιά σε όλη την περιοχή. Θα αρνηθούμε επίσης την ικανότητα των αντιπάλων να τοποθετούν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες στο ημισφαίριό μας».

Πρώτο σημείο στις προτεραιότητες του εγγράφου τίθεται η «υπεράσπιση της πατρίδας», επαναφέροντας τον στόχο της κυβέρνησης Τραμπ για την κατασκευή του «Golden Dome for America». Επισημαίνεται η ανάγκη εγγύησης της αμερικανικής στρατιωτικής και εμπορικής πρόσβασης «σε βασικά εδάφη, ειδικά στη Διώρυγα του Παναμά, στον Κόλπο της Αμερικής (σ.σ. Κόλπος του Μεξικού) και στη Γροιλανδία», ενώ ο Καναδάς και το Μεξικό σημειώνεται ότι έχουν ισχυρό ρόλο στην «άμυνα του ημισφαιρίου».

Ως άλλες προτεραιότητες καταγράφονται η αποτροπή της Κίνας στην περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού «μέσω ισχύος και όχι σύγκρουσης», η αύξηση των βαρών μεταξύ των «συμμάχων» των ΗΠΑ (βλέπε ΕΕ και ΝΑΤΟ) και η «υπερ-φόρτιση» της βάσης παραγωγής της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας.

Σε ό,τι αφορά την Κίνα, επισημαίνεται πως πρόκειται για τη «δεύτερη ισχυρότερη χώρα» στον κόσμο, που εντείνει την ισχύ της, καθώς έχει την οικονομική δυνατότητα και τους πόρους να συνεχίσει να δαπανά περισσότερα για τον στρατό της. Το γεγονός αυτό προκαλεί ανησυχία στις ΗΠΑ, καθώς τονίζεται ότι «η περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού σύντομα θα παράγει πάνω από το 50% της παγκόσμιας οικονομίας».

Οσον αφορά τη Ρωσία, αναφέρεται ότι παραμένει «επίμονη αλλά διαχειρίσιμη απειλή» για τα ανατολικά μέλη του ΝΑΤΟ «για το προβλεπόμενο μέλλον». Τονίζεται πως μολονότι η Ρωσία πάσχει από ποικιλία «δημογραφικών και οικονομικών δυσκολιών, ο συνεχιζόμενος πόλεμός της στην Ουκρανία δείχνει ότι διατηρεί βαθιά αποθέματα στρατιωτικής και βιομηχανικής ισχύος».

Οσο για το Ιράν, επισημαίνεται πως δεν θα του επιτραπεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Γίνεται λόγος για την περσινή επιχείρηση «Midnight Hammer», ενώ επιβεβαιώνεται η παροχή «κρίσιμης υποστήριξης» στο Ισραήλ. Εκτιμάται δε πως το ιρανικό καθεστώς «είναι πιο αδύναμο και πιο ευάλωτο» από ό,τι εδώ και «δεκαετίες».

Σχετικά με τη Βόρεια Κορέα, υπογραμμίζεται ότι θέτει «άμεση στρατιωτική απειλή για τη Νότια Κορέα και για την Ιαπωνία». Η Σεούλ καλείται να παραμείνει σε κατάσταση «επαγρύπνησης» έναντι «απειλής βορειοκορεατικής εισβολής», ενώ σε ό,τι αφορά το πυρηνικό οπλοστάσιο της Βόρειας Κορέας εκτιμάται πως είναι «ολοένα και πιο ικανό να απειλήσει τις ΗΠΑ».