Ασφαλώς τις αποφάσεις των «επενδυτών» θα επηρεάσει και ο βαθμός «πολιτικής σταθερότητας» στη Βενεζουέλα, τη μέγιστη διασφάλιση της οποίας λαμβάνει υπόψην της και η κυβέρνηση των ΗΠΑ, ως προς την επιλογή των καλύτερων δυνατών «εταίρων» από την άρχουσα τάξη της λατινοαμερικανικής χώρας.
Ετσι εξηγείται και η ...απουσία ενθουσιασμού με την οποία ο Ντ. Τραμπ υποδέχτηκε την Πέμπτη στον Λευκό Οίκο την Μαρία Κορίνα Ματσάδο, ηγέτιδα της βενεζουελάνικης αντιπολίτευσης. Οπως δήλωσε εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, η κυβέρνηση έκανε μια «ρεαλιστική αξιολόγηση» της λαϊκής στήριξης που υπάρχει για την Ματσάδο και δεν έδωσε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τις επόμενες εκλογές στη Βενεζουέλα.
Το είχε πει και ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο πρόσφατα: «Δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές μας (για τη Βενεζουέλα) οι νέες εκλογές».
Οπως αναρωτιόταν και τον Οκτώβρη του 2025 το International Crisis Group (ICG), μελετώντας πώς τα αμερικανικά μονοπώλια θα διασφάλιζαν τους καλύτερους δυνατούς συνεργάτες στη Βενεζουέλα:
«Θα μπορούσε η Ματσάδο να πάρει την εξουσία εάν μεγάλο μέρος του τσαβικού μηχανισμού, που τώρα είναι βαθιά εδραιωμένο και στους τρεις κλάδους της εξουσίας και στις δυνάμεις ασφαλείας, παραμείνει άθικτο; Θα ήταν αυτή και οι ΗΠΑ πρόθυμες και ικανές να δημιουργήσουν μια συμφωνία συνεργασίας με μεσαίου επιπέδου "τσαβιστές", συμπεριλαμβανομένων των κυβερνητών πολιτειών και των νομοθετών; Θα οραματιζόταν η Ματσάδο μια εκκαθάριση των "τσαβιστών" αξιωματούχων μετά την ανάληψη της εξουσίας;...».
Και επιχειρηματολογώντας τελικά υπέρ μιας αποφασιστικής συνδιαλλαγής και συνεργασίας με το σημερινό καθεστώς, το ICG συνέχιζε: «Τι θα συμβεί εάν οι ένοπλες δυνάμεις αρνηθούν να αναγνωρίσουν μια κυβέρνηση που έχει τοποθετηθεί μετά την εκδίωξη του Μαδούρο; Ποιος, μεταξύ άλλων, θα φύλαγε βασικά κυβερνητικά κτίρια, λιμάνια, αεροδρόμια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις; (...) Οποιαδήποτε επερχόμενη κυβέρνηση μετά τον Μαδούρο θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια δυσλειτουργική, πολιτικοποιημένη γραφειοκρατία (...) Θα ήταν δύσκολο να διατηρήσει τη σταθερότητα εάν ταυτόχρονα υποβληθεί σε μια εκστρατεία πολιτικής βίας».
Η δε Ροντρίγκες, στην πρώτη ομιλία που έκανε για τη χρονιά στην Εθνοσυνέλευση, μόλις λίγες μέρες μετά την απαγωγή του Μαδούρο, μίλησε για «νέα πολιτική εποχή στη χώρα», η οποία θα «επιτρέπει την ανεκτικότητα παρά τις διαφωνίες, μέσω της ιδεολογικής και πολιτικής ποικιλομορφίας»...