Υποδεχόμαστε το 22ο Συνέδριο του Κόμματος με πνεύμα ευθύνης, αισιοδοξίας και αποφασιστικότητας να συμβάλουμε στο μεγάλο καθήκον που θέτουν οι Θέσεις, δηλαδή την ποιοτική ανασυγκρότηση του Κόμματος, έτσι ώστε να είναι «Κόμμα παντός καιρού», ικανό να καθοδηγήσει τον αγώνα της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων στις σύγχρονες συνθήκες.

Στο 21ο Συνέδριο ρίξαμε το καθοδηγητικό βάρος στο ανέβασμα των απαιτήσεων και στη βοήθεια προς τις ΤΕ και στη διαμόρφωση στελεχικού δυναμικού ικανού να σηκώσει τα σύνθετα καθήκοντα που έμπαιναν σε όλα τα μέτωπα. Σήμερα, το 22ο Συνέδριο έρχεται να πιάσει, όπως σωστά σημειώνεται και στις Θέσεις, την καυτή πατάτα που λέγεται «αδυναμίες σε επίπεδο ΚΟΒ». Γιατί το ΚΚΕ δεν είναι Κόμμα στελεχών, είναι το επαναστατικό Κόμμα της εργατικής τάξης. Και για να μπορέσει να δράσει μέσα σε αυτήν και τους συμμάχους της, χρειάζεται μέλη ατσαλωμένα ιδεολογικοπολιτικά, ηγέτες στον χώρο τους, ικανούς να αναμετρηθούν με τις απαιτήσεις της ταξικής πάλης.

Πολύ σωστά συμπεραίνουμε ότι απαιτείται συνολικά καλύτερη, ποιοτικά, οργάνωση της καθημερινής δουλειάς μας, σύντροφο τον σύντροφο, και για να επιτευχθεί αυτό, μόνο μέσα από τη σωστή και ανεβασμένη ποιοτικά δουλειά μέσα στην ΚΟΒ μπορούμε να το πετύχουμε. Εξού και γιατί θα πρέπει να μας απασχολήσει, όχι μόνο σε στελεχικό επίπεδο αλλά από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο σύντροφο, το πώς κατακτιέται στην πράξη και μέσα στην κομματική λειτουργία ο πρωτοπόρος, επαναστατικός χαρακτήρας του Κόμματος. Και γι' αυτό ο μεγεθυντικός φακός πρέπει να πέσει πάνω στο ζήτημα της λειτουργίας των ΚΟΒ μας, γιατί σε αυτό το επίπεδο εκφράζονται όλες οι καθοδηγητικές αδυναμίες μας.

Τα παραδείγματα και από τις Οργανώσεις του Εξωτερικού πολλά, πείρα θετική και αρνητική. Στη Βρετανία έχουμε καταφέρει να ανεβάσουμε το επίπεδο της ιδεολογικοπολιτικής συζήτησης, της επεξεργασίας και παρέμβασής μας σε επίπεδο ΤΕ και ΤΓ, αλλά υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα μεταξύ ΤΕ και ΚΟΒ, με ευθύνη δική μας.

Η συζήτηση των Αποφάσεων της ΚΕ και οι εκλογοαπολογιστικές ανέδειξαν ότι πάσχουμε πολύ στο να καταφέρουμε, σε επίπεδο συνεδρίασης της ΚΟΒ, να εστιάσουμε στο ποιος είναι ο χώρος ευθύνης μας. Δεν έχει γίνει αντιληπτό, κυρίως στις εδαφικές ΚΟΒ, ότι ο κύριος χώρος ευθύνης και παρέμβασής μας είναι ο χώρος εργασίας μας και η δουλειά με τους συναδέλφους και την ντόπια εργατική τάξη. Μια ματιά να ρίξουμε μόνο στις τελευταίες στρατολογίες μας και στις χαρτογραφήσεις μας, θα διαπιστώσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους είναι φίλοι μας ή φίλοι του Κόμματος που τους γνωρίσαμε τυχαία είτε από κάποια εξόρμηση είτε από τις εκλογές, άντε στην καλύτερη να τους γνωρίσαμε σε κάποια κινητοποίηση. Αλλά δεν είναι κόσμος στον οποίο παρεμβαίνουμε και μετράμε βήματα στη συνείδησή του από την καθημερινή μας τριβή μαζί του στον χώρο εργασίας μας, στον χώρο δράσης μας, εκεί που πρέπει να παρεμβαίνουμε καθημερινά και να δοκιμάζεται η ικανότητά μας να κερδίζουμε νέες δυνάμεις στην ταξική πάλη.

Οι συζητήσεις αυτές ανέδειξαν και κάτι ακόμα πιο ηχηρό, ότι δεν δουλεύει η ΚΟΒ στο σύνολό της με το Πρόγραμμα του Κόμματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε πολλές ΚΟΒ: Στην ερώτηση πότε ήταν η τελευταία φορά που διαβάστηκε το Πρόγραμμα, η απάντηση πολλές φορές (με εξαίρεση τα νέα βιογραφικά) να είναι «από το 19ο Συνέδριο που το ψηφίσαμε». Πετύχαμε διάνα... την καρδιά του προβλήματος! Αυτό αποκαλύπτει ότι σε μεγάλο μέρος του δυναμικού δεν υπάρχει συνεχής ιδεολογική τριβή με το Πρόγραμμα και τις βασικές του πτυχές.

Οι Θέσεις τονίζουν ότι «το Κόμμα, ακόμη και σε μη επαναστατική κατάσταση, οφείλει να κάνει επαναστατική δουλειά προετοιμασίας με προοπτική». Αν εμείς οι ίδιοι δεν επανασυνδεόμαστε διαρκώς με το Πρόγραμμα, αν δεν το κάνουμε αντικείμενο συλλογικής μελέτης, συζήτησης και ζύμωσης, τότε πώς θα στρατολογήσουμε μαζικά; Η «επανασύνδεση» κάθε ΚΟΒ με το Πρόγραμμα πρέπει να γίνει συλλογικό κριτήριο λειτουργίας. Η γνώση του Προγράμματος δεν είναι τυπική διαδικασία, είναι το θεμέλιο της κομμουνιστικής μας ταυτότητας.

Η εμπειρία δείχνει ότι χρειάζεται επίσης μέτωπο με τη λογική του «αυτός δεν είναι έτοιμος, δεν κάνει» και πίσω από αυτό το ιδεολόγημα να μην κάνουμε ποτέ συζήτηση πάνω στο Πρόγραμμα του Κόμματος. Πρέπει επίσης να γίνει αντιληπτό ότι η ατάκα «αυτός είναι ΚΚΕ», που λέγεται για κάποιον που μπορεί να κατέβει σε καμιά πορεία μαζί μας, να έρθει σε καμιά εκδήλωση ή ακόμα και να ψηφίσει το Κόμμα, εγκυμονεί κινδύνους. Πρώτα και κύρια εφησυχασμού, ότι «εγώ το έκανα το καθήκον μου, τον έφερα σε μια πορεία» και μετά αναρωτιόμαστε πώς γίνεται στις ευρωεκλογές να ψήφισε κάποιος ΚΚΕ και στις βουλευτικές στη Βρετανία να ψήφισε Labour ή να έγινε μέλος του κόμματος Κόρμπιν, όταν δεν του έχουμε κάνει ποτέ κουβέντα πάνω στο Πρόγραμμα του Κόμματος.

Οι Θέσεις σημειώνουν ότι απαιτείται «καλύτερη ποιοτικά οργάνωση της καθημερινής δουλειάς του Κόμματος». Αυτό σημαίνει ότι το Τομεακό Οργανο πρέπει να λειτουργεί ως σύνδεσμος και φορέας γενίκευσης της πείρας, να βοηθά τα Γραφεία των ΚΟΒ να αποκτούν ικανότητα επεξεργασίας, να εντοπίζουν τα ιδεολογήματα που εμφανίζονται στη δράση, να κατανοούν το πολιτικό περιεχόμενο κάθε ζητήματος.

Η σχέση ΤΓ - Γραφείων ΚΟΒ/Γραμματέων είναι κρίσιμη. Συναντάμε συχνά το φαινόμενο σύντροφοι να νιώθουν αποκομμένοι, να μην ξέρουν τι γίνεται στις άλλες Οργανώσεις. Αυτό δείχνει την ανάγκη για πιο συστηματική επικοινωνία και ενιαίο σχεδιασμό, για τακτική ενημέρωση και ανταλλαγή πείρας. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι αναγκαία προϋπόθεση να νιώθουμε όλοι μέρος μιας ενιαίας, συλλογικής προσπάθειας. Η πιο ουσιαστική βοήθεια προς τις ΚΟΒ θα ξεκλειδώσει και κάποιους συντρόφους και θα οδηγήσει και σε ανάδειξη νέων στελεχών που έχουμε μεγάλη ανάγκη.

Οι Οργανώσεις του Εξωτερικού έχουν επιφορτιστεί και με το ιδιαίτερα σύνθετο και απαιτητικό καθήκον να συμβάλλουν, στο μέτρο που τους αναλογεί, στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του ΔΚΚ, καλλιεργώντας σχέσεις με την ντόπια εργατική τάξη και τα ΚΚ στις χώρες μας. Ο Προλεταριακός Διεθνισμός δεν είναι τυπική αναφορά, αλλά καθημερινή, σταθερή προσπάθεια να ριζώνουν οι επαναστατικές ιδέες στις γραμμές της εργατικής τάξης των χωρών που ζούμε και εργαζόμαστε, με οδηγό το Πρόγραμμα του Κόμματος και την ιστορική του πείρα.

Οι Θέσεις της ΚΕ αναδεικνύουν ότι η ιδεολογική και οργανωτική ισχυροποίηση των Οργανώσεων του Εξωτερικού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής προσπάθειας του Κόμματος, ώστε να ανταποκριθούμε με μεγαλύτερη ωριμότητα και στοχοπροσήλωση στα σύνθετα καθήκοντα της ταξικής πάλης στις σημερινές συνθήκες και να συμβάλουμε ουσιαστικά στην καλλιέργεια επαναστατικής συνείδησης σε κάθε χώρα, στον αγώνα για τον Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό.