Η πορεία διακίνησης των Θέσεων της ΚΕ στις Οργανώσεις της Σπουδάζουσας ήταν σημαντική διαπαιδαγώγηση. Ξεχώρισε το πείσμα και η αποφασιστικότητα των μελών της ΚΝΕ να φτάσουμε σε εκατοντάδες φοιτητές στα τμήματά μας. Εγινε σημαντική προσπάθεια παράλληλα με τη συζήτηση και την οργάνωση της δουλειάς για να φτάσουν οι Θέσεις σε κάθε τμήμα και έτος του ΑΠΘ του ΠΑΜΑΚ και του ΔΙΠΑΕ, ξεχωρίζει η προσπάθεια των πρωτοετών συντρόφων μας.

Είναι ευκαιρία με αφορμή και έμπνευση το σύνθημα του Συνεδρίου και το περιεχόμενο των Θέσεων να συζητήσουμε στα πανεπιστήμια «τι ΚΝΕ χτίζουμε» πλάι στο Κόμμα μας. Με κατανόηση των εξελίξεων, των προγραμματικών και στρατηγικών επιδιώξεων του ΚΚΕ σήμερα, τι καθήκοντα προκύπτουν για τους νέους κομμουνιστές, την καλλιέργεια του κριτηρίου ότι η ΚΝΕ προετοιμάζει τα μέλη της να ενταχθούν αύριο στο Κόμμα μας. Ειδικά σε αυτή την περίοδο, που χαρακτηρίζεται από συχνές και απότομες αλλαγές και η ιδεολογικοπολιτική διαπάλη έχει νέες απαιτήσεις και μέσα στα πανεπιστήμια.

Οπως μπαίνει και από τις Θέσεις, η όλη δράση μας καθορίζεται από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την γενίκευσή του. Αυτή η κατεύθυνση του Κόμματος πρέπει να σημάνει συναγερμό στα πανεπιστήμια και στις δυνάμεις μας για το περιεχόμενο της διαπάλης, την επιλογή τακτικής και μορφών στο κίνημα. Δεν είναι κατεκτημένο ενιαία και παντού το τι καθορίζει τις προτεραιότητες στη δράση μας σε κάθε φάση. Κύρια έκφραση είναι η συνδικαλιστικοποίηση της παρέμβασής μας στα πανεπιστήμια. Χάνουμε πολλές φορές, στην προσπάθεια γενικής ζύμωσης μπροστά σε ένα οξυμένο πρόβλημα, την αποκάλυψη της αιτίας, και άρα ποιο θα είναι και το περιεχόμενο της δράσης μας ανά τμήμα. Βασική πλευρά της αστικής στρατηγικής είναι η επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου που σε κάθε σχολή εκφράζεται διαφορετικά. Παραμένει ζήτημα πως σε σχολές κοινωνικών επιστημών θα γίνουμε πιο αποκαλυπτικοί πάνω σε αυτό το ζήτημα, που δεν υπάρχουν τα παραδείγματα της άμεσης παρέμβασης για παράδειγμα επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα πλευρές του εμπορευματοποιημένου πανεπιστημίου τις ζούνε κάθε μέρα οι φοιτητές αυτών των σχολών. Από την υποβάθμιση και τη συγχώνευση τμημάτων, το περιεχόμενο των σπουδών, τα ζητήματα υποδομών και φοιτητικής μέριμνας μέχρι την συνεργασία και την έρευνα για πολεμικούς σκοπούς. Η συνολική προσπάθεια αποκάλυψης και διαφώτισης απαιτεί σκληρή ιδεολογική και πολιτική δουλειά, καλή συνεργασία με τις αντίστοιχες ΚΟΒ, άνοιγμα της αντιπαράθεσης στην ουσία και όχι σε μεμονωμένες πλευρές της αστικής πολιτικής με ταυτόχρονη ικανότητα προβολής της πρότασής μας για το πανεπιστήμιο του Σοσιαλισμού.

Στον δρόμο αυτό της αποκάλυψης και πλατιάς διαφώτισης οργανώνεται και η πάλη μας. Η ΚΝΕ μέσα από αυτή την διαδικασία μόνο τα τελευταία χρόνια στα πανεπιστήμια έχει πρωτοστατήσει σε κάθε πρόβλημα μικρό ή μεγάλο χωρίς να τα διαχωρίζουμε. Μέλη και στελέχη της ΚΝΕ αναγνωρίστηκαν στα μάτια φοιτητών ως οι μόνοι που δεν σκύβουν το κεφάλι, που οργανώνουν τον αγώνα με προοπτική. Νέα μέλη της ΚΝΕ «ψήθηκαν» στο πώς οργανώνεται ένας αγώνας. Παρ' όλα αυτά σήμερα υπάρχει ακόμη κενό στην παρέμβασή μας, στην οργάνωση της πάλης «από τα κάτω» και κυρίως το πώς δουλεύουμε την ριζοσπαστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης σε ευρύτερα τμήματα φοιτητών. Σ' αυτό επιδρούν παράγοντες όπως ο ατομισμός, το «κοίτα τη δουλειά σου», «χτίσε το βιογραφικό σου, μην σε νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι». Απαντήσεις σε έναν φοιτητή και «λύσεις» όλοι δίνουν μέσα στο πανεπιστήμιο, το θέμα είναι σε ποια κατεύθυνση και για ποια συμφέροντα. Η ΔΑΠ στα πρότυπα της ΕΕ, με προτάσεις κομμένες και ραμμένες στις ανάγκες και τις αξίες του κεφαλαίου. Οι οπορτουνιστές μέσα στο κίνημα αλλά και εντός των τειχών του συστήματος, με δήθεν άμεσες λύσεις που εξαντλούν την αγωνιστικότητά τους στις επόμενες κάλπες, κόντρα στην προσπάθειά μας για ένα ενιαίο πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα ρήξης και ανατροπής.

Εχει σημασία μπροστά σε αυτά οι δυνάμεις της ΚΝΕ να ηγηθούμε πιο αποφασιστικά, να μην πέφτει τίποτα κάτω, να ξεχωρίσουν οι δυνάμεις μας στην πάλη απέναντι στην αστική στρατηγική με την δουλειά πρώτα απ' όλα στο έτος, αξιοποιώντας έναν πρωτοπόρο περίγυρο και διευρύνοντας την επίδραση και το σχέδιο παρέμβασής μας, με πολύμορφες πρωτοβουλίες και συγκεκριμένες αιχμές στο σύνολο των φοιτητών.

Ταυτόχρονα μελετάμε, εκτιμάμε διαθέσεις. Πολλές φορές εκεί που δεν το περιμένουμε κινούνται φοιτητές κάτω από την πίεση των προβλημάτων, ταρακουνιούνται συνειδήσεις. Από τη δράση μας ως τώρα έχει αποδειχθεί ότι μια σειρά από βήματα ανασύνταξης στο φοιτητικό κίνημα προχώρησαν επειδή πιο αποφασιστικά και πιο συγκεκριμένα οργανώθηκαν. Είναι χαρακτηριστικές μια σειρά από επιτροπές σε πρώτα έτη, μετεγγραφέντων, ακόμα και μεγαλύτερα έτη με αφορμή τις διαγραφές. Μπροστά σε σταθμούς για το φοιτητικό κίνημα ακόμα και τμήματα που υπάρχει σιωπητήριο, όπως το Οικονομικό της ΝΟΠΕ, κάνανε συνελεύσεις ετών μπροστά στο συλλαλητήριο της 6ης Νοέμβρη.

Με βάση και τα παραπάνω χρειάζεται σε καλή συνεργασία με την ΚΟ, να απασχολήσει βαθύτερα η έλλειψη κοινωνικής και πολιτικής πείρας που υπάρχει στις δυνάμεις της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια, είναι συνεχής η ανανέωση των γραμμών μας. Χρειάζεται ιδεολογική στήριξη για στρατηγικά ζητήματα όπως της κυβερνητικής εναλλαγής, την στάση του Κόμματος από την ιστορική πείρα σε καμπές της ταξικής πάλης και τα συμπεράσματα από αυτήν, η σταθερή και επαναλαμβανόμενη συζήτηση για την πρότασή μας για το Πανεπιστήμιο και σε ποια κοινωνία θα γίνει πραγματικότητα.

Για να γίνει η Οργάνωση πιο αποκαλυπτική και να συσπειρώνει σταθερά περισσότερους φοιτητές με την πολιτική του Κόμματος, δεν αρκεί ο εμπειρισμός και η τυποποίηση της δουλειάς μας, να αναπολούμε σε κάθε φάση «τι κάναμε πέρυσι». Χρειάζεται επιμονή, σταθερή ενασχόληση και συνεργασία για την παρέμβαση κάθε συντρόφου στον χώρο και το έτος του, να σπάει η συνήθεια και η ρουτίνα, να αναπτύσσεται το θάρρος, η τόλμη και υπεροχή για την πρότασή μας.

Τα όργανα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη βοήθεια σε αυτή την υπόθεση στον Γραμματέα και το Γραφείο της ΟΒ, ώστε με ασυμβίβαστο πνεύμα να ξεπερνιέται ο εντοπισμός αδυναμιών, να ενισχύονται τα μέτρα για το ξεπέρασμά τους.

Στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης με επίγνωση της μεγάλης ευθύνης, ότι μιλάμε για τη δεύτερη μεγαλύτερη πανεπιστημιούπολη στη χώρα με χιλιάδες φοιτητές, μπορούμε να γίνουμε ικανότεροι και περισσότεροι μπροστά στο 22ο Συνέδριο του Κόμματός μας, που πέρα από ανάγκη είναι και ζήτημα τιμής για την Περιφερειακή Οργάνωση των ΑΕΙ.