Από τις κινητοποιήσεις των βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων στη Μυτιλήνη

Οπως ανέδειξε η Μ. Κομνηνάκα, όσο ο ιός πλησίαζε το νησί από τα απέναντι παράλια η κυβέρνηση αναλωνόταν σε επικοινωνιακές φιέστες και συνεργεία απολύμανσης που στήνονταν μόνο για τις κάμερες. Η πραγματικότητα που βιώνουν οι παραγωγοί, τόνισε, είναι η εγκληματική υποστελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών, η πλήρης απουσία μόνιμου προσωπικού στις πύλες εισόδου και η μηδενική κρατική μέριμνα για την παροχή απολυμαντικών μέσων.

Η βουλευτής του ΚΚΕ στάθηκε ιδιαίτερα στον οικονομικό στραγγαλισμό των βιοπαλαιστών κτηνοτρόφων, ο οποίος επιτείνεται από τα πρωτόκολλα της ΚΑΠ και της ΕΕ. Χαρακτήρισε «θηλιά και αγχόνη» τον αποκλεισμό των μεταποιημένων και θερμικά επεξεργασμένων προϊόντων, όπως τα τυριά, ειδικά κατά την κρίσιμη πασχαλινή περίοδο, σημειώνοντας ότι ο περιορισμός αυτός στερείται λογική. Παράλληλα κατήγγειλε ως «απύθμενο θράσος» το να εγκαλείται ο κτηνοτρόφος για ελλιπή μέτρα όταν το κράτος αρνείται να θωρακίσει την παραγωγή, θεωρώντας το σχετικό κόστος «μη επιλέξιμο».

Κλείνοντας την παρέμβασή της η Μ. Κομνηνάκα έθεσε επιτακτικά ερωτήματα προς τον υπουργό, ζητώντας κατεπείγοντα μέτρα για την εκρίζωση της νόσου, όπως:

Προσλήψεις μόνιμων κτηνιάτρων και δωρεάν παροχή μέσων απολύμανσης.

Εφαρμογή εμβολιασμού για τον περιορισμό της εξάπλωσης.

Ανάληψη της πλήρους ευθύνης και του κόστους από το κράτος για τεχνικά έργα (περιφράξεις, τάφρους).

Αμεση αποζημίωση στο 100% της ζημιάς για τα κοπάδια που θανατώνονται και 100% αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος για όλους τους πληγέντες από την καραντίνα και τους περιορισμούς στη διακίνηση γάλακτος, κρέατος και τυροκομικών προϊόντων.

Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Κέλλας, απαντώντας εστίασε αποκλειστικά στις εγκυκλίους και τις οδηγίες για «αυστηρούς ελέγχους» που είχε αποστείλει το υπουργείο πριν την εμφάνιση της νόσου. Ωστόσο η τοποθέτησή του έλαβε χαρακτήρα έμμεσης ομολογίας, καθώς τα μέτρα που παρέθεσε αφορούσαν κυρίως τη διαχείριση μετά την εμφάνιση της νόσου, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά ότι δεν υπήρξε κανένα ουσιαστικό προληπτικό μέτρο θωράκισης του νησιού.

Ο Κ. Κέλλας επέμεινε στην πιστή εφαρμογή των ευρωενωσιακών πρωτοκόλλων της ΚΑΠ (θανάτωση κοπαδιών και καραντίνα), ενώ για άλλη μια φορά επιδόθηκε στο γνωστό «πινγκ πονγκ» ευθυνών με την Περιφέρεια. Επιβεβαίωσε δε ότι κεντρικός στόχος της κυβερνητικής παρέμβασης παραμένει ο περιορισμός του ιού εντός της Λέσβου, προκειμένου να μη διαταραχθεί η εμπορική δραστηριότητα στην υπόλοιπη χώρα.

Στη δευτερολογία της η Μ. Κομνηνάκα κατηγόρησε την ηγεσία του υπουργείου για συνειδητή ολιγωρία, τονίζοντας ότι η προστασία των βιοπαλαιστών παραγωγών αντιμετωπίζεται ως «δημοσιονομικό κόστος», που θυσιάζεται στον βωμό των πλεονασμάτων και της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η βουλευτής του ΚΚΕ απέρριψε το «πολιτικό πινγκ πονγκ», τονίζοντας ότι το υπουργείο παραμένει η ανώτατη εποπτική αρχή και όφειλε να παρέμβει με έκτακτα κονδύλια και προσωπικό. Κατήγγειλε μάλιστα την κυβέρνηση ότι «κρατά το ταμείο κλειδωμένο», στο όνομα της σταθερότητας, την ίδια στιγμή που επιδεικνύει αντανακλαστικά «εν μία νυκτί» όταν πρόκειται για επενδύσεις μεγαλοσχημόνων. Οπως είπε, η Λέσβος μετατρέπεται σε μια σύγχρονη «Ιφιγένεια», καθώς το κυνικό σχέδιο κυβέρνησης και ΕΕ είναι ο εγκλωβισμός της νόσου στο νησί προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα η κερδοφορία των λίγων μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών που εξάγουν φέτα.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της στις καταγγελίες των κτηνιάτρων του Δημοσίου (ΠΕΚΔΥ), οι οποίοι εκθέτουν την πολιτική ηγεσία για «επικοινωνιακά πυροτεχνήματα». Η βουλευτής του ΚΚΕ υπογράμμισε ότι η ευθύνη για τη διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών και εργαστηρίων ανήκει αποκλειστικά στην κυβέρνηση.

Επιπλέον, χαρακτήρισε τη νέα διάταξη για τις αποζημιώσεις «πρόκληση», υπογραμμίζοντας ότι εγγυάται τα κέρδη των μεταποιητών και αφήνει τον κτηνοτρόφο «στο περίμενε». Κατήγγειλε ότι τα ποσά των αποζημιώσεων παραμένουν πολύ κάτω από την τρέχουσα εμπορική αξία, ενώ για την ανασύσταση των κοπαδιών η κυβέρνηση παραπέμπει τους πληγέντες σε τραπεζικά δάνεια αντί για πλήρη κρατική κάλυψη. Κλείνοντας κάλεσε τους κτηνοτρόφους της Λέσβου να μην αποδεχτούν τη μοίρα της «παράπλευρης απώλειας» και να παλέψουν για την επιβίωσή τους.

Ακόμα πιο προκλητικός εμφανίστηκε στη δευτερολογία του ο υφυπουργός, υιοθετώντας τη λογική «ο γέγονε, γέγονε» για να δικαιολογήσει την απουσία προληπτικών μέτρων. Μάλιστα επιχείρησε να αντικρούσει την κριτική για την υποστελέχωση, αναφέροντας ότι οι κτηνίατροι στο νησί «διπλασιάστηκαν» (από 9 σε 18) μετά την εμφάνιση του κρούσματος, αποφεύγοντας όμως να διευκρινίσει ότι οι ανάγκες απαιτούν πολύ περισσότερο μόνιμο προσωπικό και όχι λύσεις «πυροσβεστικού» χαρακτήρα.

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω ο υφυπουργός κατέφυγε και σε ειρωνείες σε βάρος της Μ. Κομνηνάκα. «Αν η βουλευτής ξέρει από πού μπήκε η νόσος, ας μας το πει», είπε, παρουσιάζοντας τη μετάδοση ως κάτι αναπόφευκτο.

Σε ό,τι αφορά το κρίσιμο ζήτημα των αποζημιώσεων, επανέλαβε το γνωστό τροπάρι περί «αυξημένων ποσών» (τα οποία ωστόσο απέχουν από την πραγματικότητα της πραγματικής εμπορικής αξίας των ζώων), ενώ δεν έκανε καμία αναφορά στο πώς θα αναπληρωθεί τελικά το κτηνοτροφικό κεφάλαιο.